Atos 19
rhgc (RHGC) vs ACF
1 Apólos Kórin ot tákite, Pául Ecíya elaka báy sofór gorí Ífisas ot aiccé. Héṛe íba ye hoozzon ummot loot faáil.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñra iman ainnó de októt Pak-Ruh faáila né?”
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Hétunot Páule fusár gorér de, “Tóoile tuáñra har bápṭisma loiyó dé?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Páule hoór de, “Becók Yaháya ye touwár bápṭisma díye. Montor íba ye toh manúc ókkol ore endilla hoóil, ‘Añí baade aibó de Íbar uore iman aníyo, yáni Isár uore.’”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Hotá híyan fúni ítara Malik Isár name bápṭisma loiyé.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Aar Páule ítarar uore át díye rár, ítarar uore Pak-Ruh aiccé, baade ítara gabi zubane hotá howát doijje, aar Allar kalam boiyan gorát doijje.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Ítara tokoriban baró zon beṛaáin accíl.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Yárbaade Pául mujilíc-hánat zai tin mac hímmot or sáañte tobolik goijjíl, aar Allar raijjor baabute toskara ókkol gorí ítara re boṛaibár kucíc goijjíl.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Montor ítara hoozzon or dil doró óigilgoi, aar ítara iman nu aní maincór muúntu Malik or Torikar baabute gifot ókkol gorát doijje. Hétolla Pául ítara ttu síra óigilgoi aar ummot ókkol ore fúañti loizai Turanus nam or ezzon manúc or morkos ot fottí din toskara goittó.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Héndilla dui bosór fán ówat accíl, hétolla Ecíyat tákito de Yohúdi edde Girík beggúne Malik or kalam fúni faijjíl.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Alla ye Pául or duara endilla taajuippa keramot ókkol goittó,
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 zeén níki íbar nummal edde gaar uoror hoor ókkol íbar gaat bazái biyaraimmar hañse loizailé, ítarar biyaram ókkol gom óizaytoi aar hóraf jin ókkol neelizaytói.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Hoozzon Yohúdi zetará zaga-zaga zai manúc ókkol ottu hóraf jin ókkol dáfaito, ítara Malik Isár nam estemal gorí yó héndilla goríbar kucíc goijjíl. Ítara hoiyé de, “Añára toré Isár name neeliai bolla hókum dír, Zibár baabute Páule tobolik goré.”
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Sekiva nam or ézzon Yohúdir ḍoóñr imam or háñt twa fua ye yó héndilla goittó.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Ekbar hóraf jine ítara re hoór de, “Isá re toh añí siní, aar Pául ore yó siní, montor tuáñra hon?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Hétunot ze manúc cwa re hóraf jine faiyé íte ítara háñt óu zon or uore záp maijje, aar ítara beggún ore ziti eén hámla goijjé, zeén níki ítara zohóm fai gór gán ottu biyossor dáigiyegoi.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Tói Ífisas ot tákoya Yohúdi edde Girík beggúne zettót e hóbor yián faiyé, ítara beggún ḍooraigiyói, aar Malik Isár nam or mohíma óiye.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Iman ainné de ítara boóut zone aái nizor-nizor hórafi ókkol cíkar gorí zahér goijjíl.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Aar ítarar bútottu boóut zon zetará age jadugor accíl, ítara nizor-nizor kitab ókkol aní yore ekkán ot zoma gorí beggún or muúntu furat difélaiye. Ítara hé kitab pún or dam hísaf goijjé rár dekér de, muṭmaṭ fonzaic ázar dinár óiye.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Héndilla góri Malik or kalam bicígori fólat accíl, aar manúc ókkol or dil zitat accíl.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Híin beggún ói baade, Páule Makedóniya edde Akaya elaka báy Jerúsalem ot zaito niyot goijjé. Íba ye hoiyé de, “Héṛe zai baade añr ttu Rom cóor ot óu zaa foribó.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Tói íba ye nizor dui zon modotgár ore, yáni Timóti re edde Erastus ore íbar age Makedóniyat difeṛáiye, montor íba Ecíya elakat hooddin táigilgoi.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Hé októt Malik or Torikar baabute ḍoóñr hánggama uiṭṭé.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Kiyólla-hoilé héṛe Dimiteriyus nam or ezzon rufar bainna accíl, zee niki devi Artemis or gura-gura mondir ókkol banaitó, aar hé hame mistíri ókkol olla bicí fáidai aintó.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Yóggwa ye ítara re edde héndilla ham or oinno mistíri ókkol ore fúañti matai hoór de, “Báiyain, tuáñra toh zano, añára e ham or zoriya bála amodoni fair.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Tuáñra yián óu dekór edde fúnor, Páule siríf Ífisas ot no bólke fura Ecíyar bicí maincóre úddwa bíraifelaiye deh. Íba ye hoó de, át or banaiya debota ókkol kessú no.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Híyan or zoriya siríf añárar ham or uore bodnam aibó de no, bólke muhán devi Artemis or mondir or izzot or háni yó óibo aar híbar muhángiri yó nac óizayboi, zibá re Ecíyar edde fura duniyair maincé fuñza goré.”
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Híyan fúni ítara ttu bicí guccá uiṭṭé, aar guzori-guzori hoór de “Íficiól or devi Artemis muhán.”
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Éhon or bútore guñṛa cóor gán oulzóul ot forigiyói. Manúc ókkole Gayus edde Aristarkus nam or ze dui zon Makedóniol Pául or fúañti sofór ot zaar ítara re dórifelai fúañti ekku duñre, mujilíc goré de zaga gán ot giiyé.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Montor Pául manúc or ḍaái or muúntu zaito saiyé rár, íba re ummot ókkole zaito nó deh.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Ecíyar hoozzon elakayi zimmadar ókkol zetará Pául or dustó, ítara yó íbar hañse ekkán hóbor foóñsai bicí aros goijjíl de, íba zen mujilíc goré de zaga gán ot no zaa.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Héṛe manúc ókkol guzorat accíl, hodúne yián hoói guzorer aar hodúne waán hoói guzorer. Boóut zone ítara héṛe kiyólla zoma óiye de úddwa hoi no fare.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Hodún Yohúdi ye Alexzendar ore manúc or ḍaái war bútottu neelai ítarar muúntu díye; yóggwa ye manúc ókkol ore áte icára gorí nizám óito hoiyé, zeéne yóggwa ye mujilíc or muúntu sófai dí fare.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Montor ítara zettót yóggwa Yohúdi de híyan ót faiyé, ítara beggúne ek abase dui gónḍa foijjonto endilla guzorat accíl, “Íficiól or devi Artemis muhán.”
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Baade ahérit, cóor or kerani ye manúc ókkol ore nizám márai hoór de, “Ó Íficiól, e hotá yián toh beggúne zane, Ífisas óilde muhán devi Artemis or mondir or edde sóbi waán or sóoñloya, ziyán asman ottu foijjé.
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Hétolla, iín zettót inkar gorí no fare de héndilla hákikot ókkol, tuáñra ttu nizám ón sáa, aar bánggori kessú no gorón sáa.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Kiyólla-hoilé tuáñra e manúc ziín ore eṛé ainnó, ítara no mondir ottu ḍahañiti goijjé aar no añárar devir kuféri goijjé.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Hétolla, zodi Dimiteriyus ottu edde yóggwar sáañti mistíri ókkol ottu honókiyor ulḍa cékayot táke, adalot ókkol toh kúla asé, aar hákim ókkol óu asé. Héṛe zai ítara ezzon olla ezzone mooddima goróukgoi.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Montor zodi tuáñra yaar túaro kessú goittó soó, tóoile híyan kaanuni mujilíc ot fáisela gorá foribó.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Aijja óiye de hánggamar zoriya añárar uore elzam foribár ḍoor asé. Zodi fore, añára e hánggamar honó wajá dahái no faijjum, kiyólla-hoilé yián or toh honó gom wajá nái.”
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Híyan hoói baade yóggwa ye mujilíc hótom gorífelaiye.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.