Atos 17

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tará Amfipolis edde Apoloníya cóor báy zai Tisólonika cóor ot aiccé, zeṛé Yohúdir ekkán mujilíc-hána accíl.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Páule nizor niyom mozin mujilíc-hánat giiyé, aar lagatar tin ebaadot-or-din foijjonto ítara llói pak-kalam ottu toskara ókkol goijjé.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Íba ye toskara gorí buzár de edde dolil der de ki, Mosih ttu duk faibar edde mora ttu zinda ówar zorur accíl. Íba ye hoiyé de, “Añí tuáñra re ze Isár baabute boiyan gorír, Íba óilde hé Mosih.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Ítara hoozzone iman aní Pául edde Sílas lói bóng óiye, héndilla ḍoóñr ek dol Girík dindár manúc edde boóut zon mocúr mayafuain óu bóng óiye.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Montor ar baki Yohúdi ókkol ottu gairot lagi bazar ottu hodún hóraf manúc lói eggwá ḍaái baindé aar cóor ot úrussul foida goijjé. Ítara Jason or gór ore hámla gorí Pául edde Sílas ore tuwaiyé, zeéne tará re awam ókkol or muúntu aní fare.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Montor tará re zettót tuwai nó faa, ítara Jason edde kessú imandár báiyain dore ṭani-ṭani cóor or adikari ókkol or muúntu ainné, aar guzori hoór de, “Manúc itará fura duniyait ferecani foida gorí yala eṛé yó aiccé,
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 aar Jasone itará re nizor gór ot zaga diiyé. Itará beggúne baáñcca Káisar or hókum or ulḍa goré, aar hoó de, Káisar bade aró ekgwá baáñcca asé, zibár nam Isá.”
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Héndilla hoói ítara awam ókkol or edde cóor or adikari ókkol or matá hóraf góridiye.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Montor Jason edde oinno manúc ókkol tará lla zabin óiye rár, sóddar ókkole tará re eridiyé.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Hé din raitta imandár báiyain de toratori Pául edde Sílas ore Beriyat duñraidiyé. Héṛe foóñsi yore tará Yohúdir mujilíc-hánat giiyé.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Héṛiyar Yohúdi híin Tisólonika cóor or Yohúdi ókkol or túaro cáda-cída accíl, kiyólla-hoilé ítara ḍoóñr azzuye kalam fúni kobul goijjíl. Ítara Páule ziín hoitó híin fottí din pak-kalam tahákit gorí sóiyi né na sóiyi saitó.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Hétolla ítara ttu boóut zone iman ainné; héndilla boóut zon Girík mocúr mayafuain edde morotfuain de yó iman ainné.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Montor Tisólonikar Yohúdi ókkole zeñtté Páule Beriyat óu Allar kalam tobolik gorér de fúinne, ítara héṛe yó zai manúc ókkol ore uskaidi oulzóul foida goijjé.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Hétolla imandár báiyain de toratori Pául ore doijjar hañsat duñraidiyé, montor Sílas edde Timóti héṛe táigilgoi.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Zetará Pául ore baráidito giíl ítara íba re Aten cóor foijjonto foóñsaidiye, aar Sílas edde Timóti zendilla fare héndilla hára Pául or hañse ai bolla hókum fai yore ítara waafes giiyégoi.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Páule Aten cóor ot Sílas olla edde Timóti lla entezar gorér de októt, hé cóor gán mutti loi furaiya de dekí íba ttu dil ot bicí ferecan laiggíl.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Hétolla íba ye mujilíc-hánat Yohúdi edde dindár Beyohúdi ókkol lói toskara ókkol goittó, héndilla somónit zai zetará re lootfa ítara llói yó fottí din goittó.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Ipíkuri edde Stoiki fírkar hoozzon úzure yó íba llói barábari díyat doijje, hodúne hoór de, “E fálṭu ite kii hoitó sár dé?” Ar hodúne hoór de, “Ite toh eggwá bidecí debotar baabute taalim der fán lager.” Ítara e hotá etollá hoiyé, kiyólla-hoilé Páule Isár baabute edde mora ttu zinda ówar baabute kúchóbor tobolik gorát accíl.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Ítara Pául ore Ariyopagus mujilíc or héṛe aní fusár gorér de, “Tui ze noya taalim ekkán doór híyan kii añára zani faijjum né?
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Kiyólla-hoilé tui toh añárar han ot endilla hotá ókkol anór, ziín honódin fúna nó zah, hétolla añára ttu híin or sóiyi maáni zainto monehoór.”
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Tamám Ateni ókkol edde bidecóitta ókkol zetará hé cóor ot tákito, ítara siríf noya-noya hotá ókkol howát edde fúnat ṭaim haṛaitó.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Páule Ariyopagus mujilíc ot tíyai hoór de, “Ó Ateni ókkol! Añí dekír de, tuáñra hárr mikká ttu bicí dindár.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Kiyólla-hoilé añí berai-berai tuáñra fuñza goró de jiníc ókkol díyan dóri saáir de októt, añí endilla ekkán kurbani-gáñ yó deikkí ziyán ot leikká asé de, ‘OSIN KÚDAR HAÑSE.’ Hétolla tuáñra no zani zibár fuñza gorór, añí íbar baabute boiyan gorír deh.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 “Ze Alla ye duniyai re edde híyan ot asé de híin beggún foida goijjé, Íba zettót asman zobin or Malik, Íba insán or áte banaiya mondir ókkol ot no táke.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Íba honó kessúr muútac ot no fore, hétolla Íba ttu insán or át or honó hédmot or zorur nái, kiyólla-hoilé Íba Nize fottíkiyo re zindigi dee, niyác dee edde beggún dee.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Ekzon manúc ottu Íba ye fura duniyait táki bolla tamám koum ókkol foida goijjé, aar ítara hoñtté hon zagat tákibo híin óu Íba ye age lóti fáisela gorí raikké.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Alla ye héndilla etollá goijjé, zeéne ítara átai-átai tuwai faibar acáye Íbar talac goré, montor háleke Íba añára honókiyo ttu duré de no.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Kiyólla-hoilé añára toh Íbar bútore zindigi haṛai, solafíra gorí edde zinda así. Tuáñrar kessú cáir ókkole úddwa endilla hoiyé, ‘Añára yó Íbar fuain.’
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 “Hétolla, añára zettót Allar fuain, añára ttu endilla kíyal nu aná foribó de ki, Kúdayi hoó de híyan cúna, sañdi, yáh fattór or ḍóilla ekkán sóbi, ziyán or cokól insán or añka edde báfani lói bana giyéh.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Agor zobanat manúc ókkole Alla re no zainto de híyan Íba ye dekíle yo nó deké fángori tákito, montor yala Íba ye hárr zagar manúc beggún ore touwá gorí bolla hókum der.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Kiyólla-hoilé Íba ye ekgwá din ṭík gorí raikké, ze din ot Íba ye Nizor basíloiya Manúc cwar áta insáf lói duniyair bisar goríbo. Íba ye híyan Íba re mora ttu zinda gorí manúc beggún or hañse sábut goijjé.”
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Zeñtté ítara mora ttu zinda ói uṛár baabute fúinne, hoozzone Pául ore téceraiye, montor ar hodúne hoór de, “Añára yián or baabute tuáñr ttu arek motto fúniyum.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Baade Pául hé mujilíc ottu giiyégoi.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Hoozzon manúc íba llói bóng díye aar iman ainné. Imandár ítarar bútore mujilíc híyan or membór Diyonísiyus accíl, Damari nam or eggwá mayafua accíl, fúañti aró hoozzon accíl.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.