Atos 13
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Enṭiyok or zomát ot hoozzon nobi edde ustat accíl. Ítara óilde Bárnabas, Símiyon zibá re Halaiya ḍake, Kureni cóor or Lukiyus, hókumot-goróya Hérud or falok bái Manain, edde Sául.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ítara zeñtté ruza rakí Malik or ebaadot gorér, Pak-Ruh ye ítara re hoór de, “Bárnabas edde Sául ore oh ham olla háas gorí rakó, ze ham olla Añí ítara re ḍahaiyí.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Tói ítara ruza rakí edde dua gorí baade, hé duní zon or uore át dí ítara re bidai gorídiye.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Tói Bárnabas edde Sául ore Pak-Ruhr torfóttu difeṛá gíyeh. Baade ítara Selukíyat giiyé, aar héntu zaáñs ot góri Sáifrus ot giiyé.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ítara Salamis cóor ot foóñsi mottor Yohúdir mujilíc-hána ókkol ot Allar kalam tobolik gorát doijje. Ítarar fúañti modotgár ísafe Yohánna accíl.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Guñṛa ḍiya báy zai ítara Pafós cóor foijjonto giiyé. Héṛe ítara eggwá Yohúdi jadugor edde misá nobi loot faáil zibár nam Bar-Isá.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Íte accíl hókumot-goróya Sergiyus Pául or dustó. Sergiyus ezzon buddíman manúc accíl, zibá ye Bárnabas edde Sául ore mataitó difeṛáil, aar ítara ttu Allar kalam fúinto saáil.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Montor jadugor Elumase (Yián óilde Girík zuban ot Bar-Isár dusára nam) ítarar muhálef goijjíl, aar hókumot-goróya re iman ottu larifelaito saáil.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Montor Sául zibá re Pául óu ḍake, íba Pak-Ruh lói furaiya ói ítar uzu suk lagaidi saái hoór de,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 “Tui Ibilíc or fua, tui hárr kisím or dúka edde férokbazi lói furaiya, aar hárr gom ham or duccon. Tui Malik or uzu rasta re behañ gorá bilkúl bon no goríbi níki?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Saá, Malik tor ulḍa tíyaiye. Tui añdá ói hooddin fán beil or foór úddwa no dekíbi.” Ebbe hétunot ítar uore kúwa edde andár aái foijjé; aar ítare át ot dóri loizai fare fán íte manúc átat doijje.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ziín óiye híin dekí hókumot-goróya wa ye iman ainné, kiyólla-hoilé yóggwa ye Malik or baabute ze taalim faiyé híin lói taajup óigilgoi.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Baade Pául edde íbar sáañti ókkol, Pafós ottu zaáñs ot góri Pampúliyat asé de Perga cóor ot aiccé, montor Yohánna ye ítara re eri Jerúsalem ot waafes giiyégoi.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Lekin ítara Perga ttu zai Pisídiyat asé de Enṭiyok ot aiccé, aar ebaadot-or-din mujilíc-hánat zai boiccégoi.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Tourat edde nobi ókkol or kitab ottu telawot goijjá ói baade, mujilíc-hánar sóddar ókkole ítarar hañse hotá difeṛáiye de ki, “Báiyain, zodi tuáñra ttu honó nosíyoti hotá táke, tóoile boiyan goró.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Hétunot Páule tíyai, áte icára gorí hoór de, “Ó Boni Isráil ókkol, tuáñra zetará Alla re ḍooro, añr hotá fúno:
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Boni Isráil or Alla ye añárar bafdada gún ore basíloil, aar ítara re Ijíp dec ot táite ḍoóñr koum banaidíl, aar Íbar kudurutir áte ítara re héntu neelai ainníl.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Salic bosór foijjonto Íba ye moidan zagat ítarar adot ókkol ore bordac gorát accíl.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Yárbaade Íba ye Kánan mulluk or háñt twa zati re dónco gorífelai Nizor bonda ókkol ore ítarar mulluk híyan miras diiyé.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Iín beggún óite tokoriban sair-có fonzaic bosór laiggé.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Baade ítara eggwá baáñcca maiggé rár, Alla ye ítara re Binyamin or háandan ottu Kic or fua Sául ore diíl, zibá ye salic bosór foijjonto hókumot goijjíl.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Alla ye Sául ore baáñccagiri ttu félaidi baade Dawud ore ítarar baáñcca banaáil, zibár baabute Íba ye yó gobá díye de ki, ‘Añí Añr mon or manúc ísafe Jesir fua Dawud ore faiyí, zibá ye Añr moncá beggún fura goríbo.’
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Hé manúc cwar nosól ottu Alla ye Nizor waada mozin Boni Isráil ókkol olla eggwá Nejatdoya difeṛáiye, Íba óilde Isá.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Íba aibár age Yaháya ye tamám Boni Isráil ókkol or hañse touwár bápṭismar tobolik goijjíl.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Yaháya ye íbar tobolik or ham furussat goijjá óibarcot hoóil de, ‘Tuáñra añí hon bóuli ṭáaro? Tuáñra Zibár talac gorór Íba añí no. Montor soó, añí baade eén Ekzon aiyér zibár ṭéng or cenṭár or fíta kúli bolla úddwa añí laayek no.’
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 “Ó báiyain, Ibrahím or fuain edde Alla re ḍooroya Beyohúdi ókkol, nejat or e hóbor añárar hañse foóñsa gíyeh.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Jerúsalem or bácinda ókkole edde ítarar sóddar ókkole Isá re nó siné, aar hárr ebaadot-or-din nobi ókkol or ze boiyan ókkol telawot gorá zah, híin óu nó buzé, hétolla ítara Íba re fótua dí híin fura goijjé deh.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Ítara Íba re mariféla fore de héndilla honó hosúri no faile yo, toóu Íba re marifélaito Filat ore aros goijjíl.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Zeñtté ítara ttu Íbar baabute pak-kalam ot ziín asé híin beggún fura goijjá óiye, Íba re kúruc ottu lamai eggwá hobor ot raikkíl.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Montor Alla ye Íba re mora ttu zinda goijjé.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Aar Íba boóut din foijjonto uitarár hañse dahádiye, zetará Íbar fúañti Galil ottu Jerúsalem ot aiccíl. Ítara yala añárar koum or hañse Íbar gobá óiye.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 “Añára tuáñrar hañse e kúcir hóbor gán boiyan gorír, ki hoilé, Alla ye añárar bafdada ókkol lói ze waada goijjíl,
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 híyan Íba ye Isá re mora ttu zinda gorí ítarar fuain dor hañse, yáni añárar hañse fura goijjé. Zobur Córif or dui nombór rukút endilla asé,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Alla ye Íba re mora ttu zinda goijjé, hétolla Íbar haiya honódin no foñsibó. Alla ye endilla hoiyé,
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Hétolla Íba ye Zobur Córif or arek zagat óu hoiyé de,
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “Dawud toh íbar zobanat Allar moksót or hédmot gorí baade moot or gúm ot forigiyói. Íba re nizor bafdada ókkol or fúañti dohón gorá gíyl, aar íbar haiya foñsigílgoi.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Montor Alla ye Zibá re mora ttu zinda goijjé Íbar haiya toh nó foñse.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Hétolla, ó báiyain, añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, ki hoilé, Isár duara guná maf faibar hotá tuáñrar hañse tobolik gorá zar.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Tuáñra Muúsar Córiyot or duara ze guná ttu azad nó foo, híin beggún ottu uite azad faa zee niki Íbar uore iman ané.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Hétolla úñciyar táikko, zeéne nobi ókkole boiyan goijjé de híin tuáñrar uore no, ki hoilé,
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ‘Ó tooñcábazi-goróya ókkol, soó,
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Pául edde Bárnabas mujilíc-hána ttu neeli zaargói de októt, manúc ókkole aros gorát doijje de, ítara re e hotá iín aibó de ebaadot-or-din aró boiyan goittó.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Mujilíc fúrai baade boóut zon Yohúdi edde Yohúdir dórmot faráiye de boóut zon Beyohúdi, Pául edde Bárnabas or fisá doijje. Tará duní zone ítara llói hotábattara hoiyé, aar Allar rahámot ot lagi táki bolla ítara re tuaijjo diyé.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Tarfo ebaadot-or-din cóor or beecbák manúc, Malik or kalam fúni bolla zoma óiye.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Montor manúc or dol dekí Yohúdi ókkol hásorote furaigiyói, aar ítara Páule hoór de hotár ulḍa hotá ókkol hoói yore íba re beizzoti goijjíl.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Hétunot Pául edde Bárnabase hímmot or sáañte hoór de, “Añára ttu Allar kalam ebbe age tuáñrar hañse tobolik gorár zorur accíl. Tuáñra zettót híin inkar goijjó aar nizoré ofúrani zindigir laayek no bóuli ṭáaijjo, yala añára Beyohúdi ókkol or híkka fírir.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Kiyólla-hoilé Malike añára re endilla hókum díye de ki,
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Híyan fúni Beyohúdi ókkol bicí kúci óiye aar Malik or kalam or taarif gorát doijje; aar zetará re ofúrani zindigi lla basílowa gíyl ítara beggúne iman ainné.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Héndilla góri Malik or kalam hé elakar agagurat fóligiyoi.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Montor Yohúdi ókkole ebaadotgár mocúr mayafuain ókkol ore edde cóor or sóddar ókkol ore uskaidiyé. Héengori ítara Pául edde Bárnabas or uore zulúm cúru gorá bay duní zon ore hé elaka ttu neelaidiyé.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Tói tará duní zone ítarar ulḍa ṭéng or tollar dúil zárifelai Ikóniya cóor ot giiyégoi.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Héṛiyar ummot ókkol kúciye edde Pak-Ruh lói furaiya ówat accíl.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.