Apocalipse 16

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Baade hé ebaadot-hána ttu añí éggwa ḍoóñr abas fúinni, háñto wa fírista re eén hoór de, “Zoo, Allar gozzob or fiyala háñto wa duniyait ḍálidogoi.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Tói foóila fírista wa zai íbar fiyala wa duniyait ḍálidiye; baade manúc uitarár gaat bicí hótara edde bic ola ek zat or gáa foida óiye zetarár uore háyowan or nicán asé edde zetará yíbar mutti re sóida goijjé.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Dusára fírista wa ye íbar fiyala wa doijjat ḍálidiye; baade híyan mora manúc or lou zendilla héndilla lou bonigiyói, aar doijjar fottí zandár morigiyói.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Tisára fírista wa ye íbar fiyala wa hál ókkol ot edde fanír zónna ókkol ot ḍálidiye; baade híin lou bonigiyói.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Tarfore añí fúinni de, fanír zimmadar fírista ye eén hoór,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 kiyólla-hoilé manúc ítara toh Allar pak bonda ókkol or
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Baade añí fúinni de, kurbani-gáñ ye endilla hoór,
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Sair nombór or fírista wa ye íbar fiyala wa beil ot ḍálidiye, aar híyan ore manúc ókkol ore ooin loi furadi bolla kémota diiya giyéh.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Manúc ókkol gorom or teze zoligiyói; aar ítara Allar nam or kuféri gorát doijje, zibá ttu hé afot tun or uore kémota asé. Ítara touwá yó nó goré, aar Allar mohíma yó nó goré.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Tarfore fañs nombór or fírista wa ye íbar fiyala wa háyowan or toktó gán or uore ḍálidiye, baade yíbar raijjo andár óigiyoi; aar manúc ókkole tokolife zir hooñri doijje.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ítara nizor tokolife edde gáa ókkol or zoriya asman or Allar kuféri gorát doijje, aar ítara ítarar ham ottu touwá gorí nó fele.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Sów nombór or fírista wa ye íbar fiyala wa bor hál Efurat ot ḍálidiye; baade híyan or faní gún fúaigiyoi, zeéne fuk kul or baáñcca ókkol olla rasta toiyar ó.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Tarfore añí deikkí de, beng or ḍóilla tin nwá nafak ruh neeliaiyér, ekgwá nagár gal ottu, ar ekgwá háyowan or gal ottu, ar ekgwá misá nobir gal ottu.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Híin óilde bút ókkol or ruh ziíne keramot ókkol dahá. Híin neeli fura duniyair baáñcca ókkol or héṛe giiyé, ítara re hárr Kudurutwala Kúdar ḍoóñr din or larái lla zoma gorí bolla.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Soó, Añí sur aiyé fángori aiyír. Mubarek ubá zibá seton táke edde nizor hoor findí táke, zeéne íba ttu biyossor hálote bera no fore aar maincé íbar córom no deké.”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Baade híine baáñcca ókkol ore zaga waán ot zoma goijjé ziyán ore Hibrú zuban ottu Harmagidon bouli hoó.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Tarfore háñt nombór or fírista wa ye íbar fiyala wa boiyar ot ḍálidiye, aar ebaadot-hána gán or toktó ttu eggwá ḍoóñr abas neeliaiccé, eén hoór de, “Óigiyoi.”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Hétunot bijilir cóṛok óiye, ḍoor lage de abas óiye, edde ṭáṛal forat doijje; héṛe endilla eggwá ḍoóñr búsal óiye, zendilla duniyait insán-zati foida óiye lóti honó októt nó óiyo, yíba héttor ḍoóñr búsal edde bicí taakotwala.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ḍoóñr cóor gán tin bák óigiyoi, aar koum ókkol or cóor ókkol forigiyói. Alla ye ḍoóñr cóor Babilon ore yaad gorí híyan ore Íbar guccár gozzob or córab lói furaiya fiyala háa baiyé.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Hárr ḍiya gaib óigiyoi, aar faár ókkol hoṛé giiyói.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Asman ottu mon-mon uzón ola ḍoóñr-ḍoóñr cíl-boróf ókkol manúc ókkol or uore forat doijje, aar manúc ítara hé cíl-boróf or afot olla bóuli Allar kuféri gorát doijje, kiyólla-hoilé hé afot tán bicí hótarnak.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.