1 Coríntios 7
rhgc (RHGC) vs VC
1 Yala añí tuáñra añr hañse leikkó de híin or zuwab dir: ói, morotfuain de mayafuain loi milmilab no gorón gom.
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 Montor zenákari ttu basi táki bolla, fottí morotfuain dor ttu nizor-nizor bou tákouk, aar fottí mayafuain dor ttu nizor-nizor hócom tákouk.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Hócome nizor bou wór hók adai goróuk, aar héndilla, bou wé yó nizor hócom or hók adai goróuk.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Bou wottu nizor gaar uore honó adíkar nái, montor hócom ottu beh asé; aar héndilla, hócom ottu yó nizor gaar uore honó adíkar nái, montor bou wóttu beh asé.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Ezzon ore ezzone inkar gorí no díyo, montor dua gorí bolla duní zone razirobbot ói yore kessú októ lla faribá. Baade abar agor ḍóilla óizayogoi, zeéne tuáñra re tuáñrar nizoré sóoñli rakár homi loi yore Cóitane entán ot no féla.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Añí tuáñra re iín hókum gorír de no, bólke ezazot dir deh.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Añr azzu óilde, fottí morotfuain añr ḍóilla óuk. Montor fottí zon ottu Allar diiya niyamot asé, ezzon ottu endilla asé, aar ar ezzon ottu arek ḍoilla asé.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Montor abiyáta ókkol ore edde rari ókkol ore añí yián hoóir, tuáñra yó añr ḍóilla abiyáta tákile gom óibo.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Montor zodi nizoré sóoñli rakí no faro, tóoile biyá gorífelo, kiyólla-hoilé azzuye zolifuri zar túaro beétor óilde biyá gorífelon.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Montor biyáta gún ore añí hókum dir, háleke añí dir de no bólke Malike der deh, ki hoilé, bou nizor hócom ottu alok ói no zoggói.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 Montor zodi alok óizagoi, tóoile híba ttu abiyáta tákizagoi foribó, arnóile nizor hócom lói abar bonizagói foribó, aar hócom ottu yó nizor bou wóre no sára foribó.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Aar badbaki gún ore Malike no, bólke añí hoóir, honó imandár bái ottu zodi gairimandár bou táke, aar híba tar loi zindigi goittó razi ó, tóoile tee híba re no sárouk.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 Héndilla, honó imandár mayafua ttu zodi gairimandár hócom táke, aar tee híba llói zindigi goittó razi ó, tóoile híba ye nizor hócom ore no sárouk.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Kiyólla-hoilé gairimandár hócom bou wór zoriya pak-sáf óizagoi, aar gairimandár bou imandár hócom or zoriya pak-sáf óizagoi; arnóile toh tuáñrar fuain nafak óito, montor yala ítara pak.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Montor gairimandár gwá zodi alok óizaytoi saá, tóoile óizoggoi. Héndilla hálot ot honó imandár bái yáh bóin biyá-cádir ban or tole nái. Alla ye toh añára re cántir zindigi haṛai bolla éna ḍaikké.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Ó bou, tui keéngori zanos, tor hócom ore nejat fa bay no faribí de? Ó hócom, tui keéngori zanos, tor bou wóre nejat fa bay no faribí de?
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Malike zaré ze hálot ot raikké edde zaré ziyán olla ḍaikké, fottíkiye hé mozin zindigi haṛo. Tamám zomát ókkol or hañse añí di de hókum óilde híyan.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 Zodi ázomi goijjá honó manúc ore ḍaha giyéh de óile, íte be-ázomi goijjá óibar kucíc no goróuk. Zodi be-ázomi goijjá honó manúc ore ḍaha giyéh de óile, íte ázomi no goróuk.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Kiyólla-hoilé ázomi gorá yó kessú no, ázomi no gorá yó kessú no, montor asól hotá óilde Allar hókum ókkol amól gorón.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Alla ye zaré ze hálot ot tákite ḍaikké, íte hé hálot ot táko.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 Tuáñre gulami hálot ot tákite ḍaha giyéh de né? Ferecan no óiyo. Montor zodi tuáñr ttu azad ói faribár moouka táke, tóoile híyan estemal goró.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Kiyólla-hoilé Malike zaré gulami hálot ot tákite ḍaikké, íte Malik or azad goijjá manúc. Héndilla, zaré azadi hálot ot tákite ḍaikké, íte Mosihr gulam.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Tuáñra re dam dii kina giyéh, hétolla insán or gulam no boniyó.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Báiyain, zaré ze hálot ot tákite ḍaha giyéh, íte hé hálot ot táki Alla lloi taalukat zari rakó.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Yala abiyáta ókkol or baabute hoitó sailé: añí ítara lla Malik or torfóttu honó hókum nó fai, lekin Malik or rahámote añí bóracar laayek óiyi ísafe añr rai dir.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Yala soler de mosibot ókkol or uzu kíyal gorí sailé, añr báfa mozin, zee zendilla asé héndilla tákile gom óibo.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Tuáñr ttu bou asé niki? Tákile híba ttu síra óizaytoi zuu no tuwaiyó. Tuáñr ttu bou nái niki? No tákile bou no tuwaiyó.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 Montor zodi biyá gorífelo, tuñí guná gorór de héen no; aar zodi honó abiyáta mayafua ye biyá gorífele, híba ye yó guná gorér de héen no. Montor añí saáir de tuáñra re mosibot ókkol ottu basai bolla, ziín héndilla manúc ottu e zindigit tákibo.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Báiboináin ókkol, añí hoitám saáir de ki hoilé, októ ebbe hom; hétolla zetará ttu bou asé, ítara ttu yala lóti eéngori solar zorur zeén níki ítara ttu bou nái;
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 zetará hañdahaṛi gorér ítara eén óuk zeén níki ítara hañdahaṛi no gorér; zetará kúci gorér ítara eén óuk zeén níki ítara kúci no gorér; zetará kessú kiner ítara eén óuk zeén níki ítara ttu kessú nái;
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 zetará duniyaibi jiníc ókkol estemal gorér, ítara eén óuk zeén níki ítara híin lói birana nái. Kiyólla-hoilé e duniyair súrot toh bodolizargói.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Añí saái de, tuáñra sintabáfani sára táko. Abiyáta manúce Malik or jiníc ókkol or baabute beh báfe, ki hoilé, nize Malik ore keéngori kúci gorí faribó.
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 Montor biyáta manúce duniyaibi jiníc ókkol or baabute beh báfe, ki hoilé, nizor bou wóre keéngori kúci gorí faribó;
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 ítar mon duihaṛat fore. Ze mayafua abiyáta yáh kuwári, híba ye Malik or jiníc ókkol or baabute beh báfe, zeéne híba jisím ot edde ruht pak ói fare. Montor biyáta mayafua ye duniyaibi jiníc ókkol or baabute beh báfe, ki hoilé, nizor hócom ore keéngori kúci gorí faribó.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 Añí híin tuáñrar fáida lla hoóir deh; tuáñra re sifot rakí bolla hoóir de no, bólke tuáñra zen ziyán sóiyi híyan goró, zeéne tuáñra ek díyane Malik or hédmot goró.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Montor zodi honókiye eén ṭáare, íte ítar zuragatá goijjá mayafua re biyá gorí no feler de híyan gom no ór, aar zodi ítar ttu biyár furani bicí ói híba re biyá gorífelar zorur de báfe, tóoile íte nizor erada fura goróuk, híyan guná no; ítara biyá gorífelouk.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Montor zee niki nizor kuwári mayafua re ettar biyá no gorí bolla nizor dile-dile mozbut fáisela gorífelaiye aar honó mojburi nái, bólke nizor moncá re furafuri sóoñli fare, íte yó gom goré.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Hétolla, zee niki nizor zuragatá goijjá mayafua re biyá gorífele íte gom goré, montor zee niki biyá gorí no fele íte aró gom goré.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Hócom zetódin zinda asé, bou hócom lói hétodin beh baindá táke; montor zodi hócom morizagói, híba ttu zaré monehoó taré biyá goríbar azadi asé, lekin manúc cwa Malik or torikar ówa foribó.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Añr rai mozin, híba zodi héddur ot táizagoi, híba aró kúcit tákibo. Añí ṭáarir de, añí híin Allar Ruhr hédaiyote hoóir.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.