1 Coríntios 7
rhgc (RHGC) vs NVI
1 Yala añí tuáñra añr hañse leikkó de híin or zuwab dir: ói, morotfuain de mayafuain loi milmilab no gorón gom.
1 Quanto aos assuntos sobre os quais vocês escreveram, é bom que o homem não toque em mulher,
2 Montor zenákari ttu basi táki bolla, fottí morotfuain dor ttu nizor-nizor bou tákouk, aar fottí mayafuain dor ttu nizor-nizor hócom tákouk.
2 mas, por causa da imoralidade, cada um deve ter sua esposa, e cada mulher o seu próprio marido.
3 Hócome nizor bou wór hók adai goróuk, aar héndilla, bou wé yó nizor hócom or hók adai goróuk.
3 O marido deve cumprir os seus deveres conjugais para com a sua mulher, e da mesma forma a mulher para com o seu marido.
4 Bou wottu nizor gaar uore honó adíkar nái, montor hócom ottu beh asé; aar héndilla, hócom ottu yó nizor gaar uore honó adíkar nái, montor bou wóttu beh asé.
4 A mulher não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim o marido. Da mesma forma, o marido não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim a mulher.
5 Ezzon ore ezzone inkar gorí no díyo, montor dua gorí bolla duní zone razirobbot ói yore kessú októ lla faribá. Baade abar agor ḍóilla óizayogoi, zeéne tuáñra re tuáñrar nizoré sóoñli rakár homi loi yore Cóitane entán ot no féla.
5 Não se recusem um ao outro, exceto por mútuo consentimento e durante certo tempo, para se dedicarem à oração. Depois, unam-se de novo, para que Satanás não os tente por não terem domínio próprio.
6 Añí tuáñra re iín hókum gorír de no, bólke ezazot dir deh.
6 Digo isso como concessão, e não como mandamento.
7 Añr azzu óilde, fottí morotfuain añr ḍóilla óuk. Montor fottí zon ottu Allar diiya niyamot asé, ezzon ottu endilla asé, aar ar ezzon ottu arek ḍoilla asé.
7 Gostaria que todos os homens fossem como eu; mas cada um tem o seu próprio dom da parte de Deus; um de um modo, outro de outro.
8 Montor abiyáta ókkol ore edde rari ókkol ore añí yián hoóir, tuáñra yó añr ḍóilla abiyáta tákile gom óibo.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas: é bom que permaneçam como eu.
9 Montor zodi nizoré sóoñli rakí no faro, tóoile biyá gorífelo, kiyólla-hoilé azzuye zolifuri zar túaro beétor óilde biyá gorífelon.
9 Mas, se não conseguem controlar-se, devem casar-se, pois é melhor casar-se do que ficar ardendo de desejo.
10 Montor biyáta gún ore añí hókum dir, háleke añí dir de no bólke Malike der deh, ki hoilé, bou nizor hócom ottu alok ói no zoggói.
10 Aos casados dou este mandamento, não eu, mas o Senhor: que a esposa não se separe do seu marido.
11 Montor zodi alok óizagoi, tóoile híba ttu abiyáta tákizagoi foribó, arnóile nizor hócom lói abar bonizagói foribó, aar hócom ottu yó nizor bou wóre no sára foribó.
11 Mas, se o fizer, que permaneça sem se casar ou, então, reconcilie-se com o seu marido. E o marido não se divorcie da sua mulher.
12 Aar badbaki gún ore Malike no, bólke añí hoóir, honó imandár bái ottu zodi gairimandár bou táke, aar híba tar loi zindigi goittó razi ó, tóoile tee híba re no sárouk.
12 Aos outros eu mesmo digo isto, e não o Senhor: se um irmão tem mulher descrente, e ela se dispõe a viver com ele, não se divorcie dela.
13 Héndilla, honó imandár mayafua ttu zodi gairimandár hócom táke, aar tee híba llói zindigi goittó razi ó, tóoile híba ye nizor hócom ore no sárouk.
13 E, se uma mulher tem marido descrente, e ele se dispõe a viver com ela, não se divorcie dele.
14 Kiyólla-hoilé gairimandár hócom bou wór zoriya pak-sáf óizagoi, aar gairimandár bou imandár hócom or zoriya pak-sáf óizagoi; arnóile toh tuáñrar fuain nafak óito, montor yala ítara pak.
14 Pois o marido descrente é santificado por meio da mulher, e a mulher descrente é santificada por meio do marido. Se assim não fosse, seus filhos seriam impuros, mas agora são santos.
15 Montor gairimandár gwá zodi alok óizaytoi saá, tóoile óizoggoi. Héndilla hálot ot honó imandár bái yáh bóin biyá-cádir ban or tole nái. Alla ye toh añára re cántir zindigi haṛai bolla éna ḍaikké.
15 Todavia, se o descrente separar-se, que se separe. Em tais casos, o irmão ou a irmã não fica debaixo de servidão; Deus nos chamou para vivermos em paz.
16 Ó bou, tui keéngori zanos, tor hócom ore nejat fa bay no faribí de? Ó hócom, tui keéngori zanos, tor bou wóre nejat fa bay no faribí de?
16 Você, mulher, como sabe se salvará seu marido? Ou você, marido, como sabe se salvará sua mulher?
17 Malike zaré ze hálot ot raikké edde zaré ziyán olla ḍaikké, fottíkiye hé mozin zindigi haṛo. Tamám zomát ókkol or hañse añí di de hókum óilde híyan.
17 Entretanto, cada um continue vivendo na condição que o Senhor lhe designou e de acordo com o chamado de Deus. Esta é a minha ordem para todas as igrejas.
18 Zodi ázomi goijjá honó manúc ore ḍaha giyéh de óile, íte be-ázomi goijjá óibar kucíc no goróuk. Zodi be-ázomi goijjá honó manúc ore ḍaha giyéh de óile, íte ázomi no goróuk.
18 Foi alguém chamado sendo já circunciso? Não desfaça a sua circuncisão. Foi alguém chamado sendo incircunciso? Não se circuncide.
19 Kiyólla-hoilé ázomi gorá yó kessú no, ázomi no gorá yó kessú no, montor asól hotá óilde Allar hókum ókkol amól gorón.
19 A circuncisão não significa nada, e a incircuncisão também nada é; o que importa é obedecer aos mandamentos de Deus.
20 Alla ye zaré ze hálot ot tákite ḍaikké, íte hé hálot ot táko.
20 Cada um deve permanecer na condição em que foi chamado por Deus.
21 Tuáñre gulami hálot ot tákite ḍaha giyéh de né? Ferecan no óiyo. Montor zodi tuáñr ttu azad ói faribár moouka táke, tóoile híyan estemal goró.
21 Foi você chamado sendo escravo? Não se incomode com isso. Mas, se você puder conseguir a liberdade, consiga-a.
22 Kiyólla-hoilé Malike zaré gulami hálot ot tákite ḍaikké, íte Malik or azad goijjá manúc. Héndilla, zaré azadi hálot ot tákite ḍaikké, íte Mosihr gulam.
22 Pois aquele que, sendo escravo, foi chamado pelo Senhor, é liberto e pertence ao Senhor; semelhantemente, aquele que era livre quando foi chamado, é escravo de Cristo.
23 Tuáñra re dam dii kina giyéh, hétolla insán or gulam no boniyó.
23 Vocês foram comprados por alto preço; não se tornem escravos de homens.
24 Báiyain, zaré ze hálot ot tákite ḍaha giyéh, íte hé hálot ot táki Alla lloi taalukat zari rakó.
24 Irmãos, cada um deve permanecer diante de Deus na condição em que foi chamado.
25 Yala abiyáta ókkol or baabute hoitó sailé: añí ítara lla Malik or torfóttu honó hókum nó fai, lekin Malik or rahámote añí bóracar laayek óiyi ísafe añr rai dir.
25 Quanto às pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor, mas dou meu parecer como alguém que, pela misericórdia de Deus, é digno de confiança.
26 Yala soler de mosibot ókkol or uzu kíyal gorí sailé, añr báfa mozin, zee zendilla asé héndilla tákile gom óibo.
26 Por causa dos problemas atuais, penso que é melhor o homem permanecer como está.
27 Tuáñr ttu bou asé niki? Tákile híba ttu síra óizaytoi zuu no tuwaiyó. Tuáñr ttu bou nái niki? No tákile bou no tuwaiyó.
27 Você está casado? Não procure separar-se. Está solteiro? Não procure esposa.
28 Montor zodi biyá gorífelo, tuñí guná gorór de héen no; aar zodi honó abiyáta mayafua ye biyá gorífele, híba ye yó guná gorér de héen no. Montor añí saáir de tuáñra re mosibot ókkol ottu basai bolla, ziín héndilla manúc ottu e zindigit tákibo.
28 Mas, se vier a casar-se, não comete pecado; e, se uma virgem se casar, também não comete pecado. Mas aqueles que se casarem enfrentarão muitas dificuldades na vida, e eu gostaria de poupá-los disso.
29 Báiboináin ókkol, añí hoitám saáir de ki hoilé, októ ebbe hom; hétolla zetará ttu bou asé, ítara ttu yala lóti eéngori solar zorur zeén níki ítara ttu bou nái;
29 O que quero dizer é que o tempo é pouco. De agora em diante, aqueles que têm esposa, vivam como se não tivessem;
30 zetará hañdahaṛi gorér ítara eén óuk zeén níki ítara hañdahaṛi no gorér; zetará kúci gorér ítara eén óuk zeén níki ítara kúci no gorér; zetará kessú kiner ítara eén óuk zeén níki ítara ttu kessú nái;
30 aqueles que choram, como se não chorassem; os que estão felizes, como se não estivessem; os que compram algo, como se nada possuíssem;
31 zetará duniyaibi jiníc ókkol estemal gorér, ítara eén óuk zeén níki ítara híin lói birana nái. Kiyólla-hoilé e duniyair súrot toh bodolizargói.
31 os que usam as coisas do mundo, como se não as usassem; porque a forma presente deste mundo está passando.
32 Añí saái de, tuáñra sintabáfani sára táko. Abiyáta manúce Malik or jiníc ókkol or baabute beh báfe, ki hoilé, nize Malik ore keéngori kúci gorí faribó.
32 Gostaria de vê-los livres de preocupações. O homem que não é casado preocupa-se com as coisas do Senhor, em como agradar ao Senhor.
33 Montor biyáta manúce duniyaibi jiníc ókkol or baabute beh báfe, ki hoilé, nizor bou wóre keéngori kúci gorí faribó;
33 Mas o homem casado preocupa-se com as coisas deste mundo, em como agradar sua mulher,
34 ítar mon duihaṛat fore. Ze mayafua abiyáta yáh kuwári, híba ye Malik or jiníc ókkol or baabute beh báfe, zeéne híba jisím ot edde ruht pak ói fare. Montor biyáta mayafua ye duniyaibi jiníc ókkol or baabute beh báfe, ki hoilé, nizor hócom ore keéngori kúci gorí faribó.
34 e está dividido. Tanto a mulher não casada como a virgem preocupam-se com as coisas do Senhor, para serem santas no corpo e no espírito. Mas a casada preocupa-se com as coisas deste mundo, em como agradar seu marido.
35 Añí híin tuáñrar fáida lla hoóir deh; tuáñra re sifot rakí bolla hoóir de no, bólke tuáñra zen ziyán sóiyi híyan goró, zeéne tuáñra ek díyane Malik or hédmot goró.
35 Estou dizendo isso para o próprio bem de vocês; não para lhes impor restrições, mas para que vocês possam viver de maneira correta, em plena consagração ao Senhor.
36 Montor zodi honókiye eén ṭáare, íte ítar zuragatá goijjá mayafua re biyá gorí no feler de híyan gom no ór, aar zodi ítar ttu biyár furani bicí ói híba re biyá gorífelar zorur de báfe, tóoile íte nizor erada fura goróuk, híyan guná no; ítara biyá gorífelouk.
36 Se alguém acha que não está tratando sua filha como é devido e que ela está numa idade madura, pelo que ele se sente obrigado a casá-la, faça como achar melhor. Com isso não peca. Deve permitir que se case.
37 Montor zee niki nizor kuwári mayafua re ettar biyá no gorí bolla nizor dile-dile mozbut fáisela gorífelaiye aar honó mojburi nái, bólke nizor moncá re furafuri sóoñli fare, íte yó gom goré.
37 Contudo, o que se mantém firme no seu propósito e não é dominado por seus impulsos mas domina sua própria vontade, e resolveu manter solteira sua filha, este também faz bem.
38 Hétolla, zee niki nizor zuragatá goijjá mayafua re biyá gorífele íte gom goré, montor zee niki biyá gorí no fele íte aró gom goré.
38 De modo que aquele que dá sua filha em casamento faz bem, mas o que não a dá em casamento faz melhor.
39 Hócom zetódin zinda asé, bou hócom lói hétodin beh baindá táke; montor zodi hócom morizagói, híba ttu zaré monehoó taré biyá goríbar azadi asé, lekin manúc cwa Malik or torikar ówa foribó.
39 A mulher está ligada a seu marido enquanto ele viver. Mas, se o seu marido morrer, ela estará livre para se casar com quem quiser, contanto que ele pertença ao Senhor.
40 Añr rai mozin, híba zodi héddur ot táizagoi, híba aró kúcit tákibo. Añí ṭáarir de, añí híin Allar Ruhr hédaiyote hoóir.
40 Em meu parecer, ela será mais feliz se permanecer como está; e penso que também tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.