1 Coríntios 15

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Báiboináin ókkol, añí tuáñrar hañse ze kúchóbor tobolik goijjílam híyan yala tuáñra re zanaidir, ziyán tuáñra kobul goijjó aar ziyán ot tuáñra lagi asó.
1 Eu vos lembro, irmãos, o Evangelho que vos preguei, e que tendes acolhido, no qual estais firmes.
2 Zodi tuáñra añí tuáñrar hañse tobolik goijjílam de kalam mozbut gori dóri asó de óile, tuáñra toh híyan or usílaye nejat foór, arnóile tuáñrar iman aná behar óigiyoi.
2 Por ele sereis salvos, se o conservardes como vo-lo preguei. De outra forma, em vão teríeis abraçado a fé.
3 Kiyólla-hoilé añí tuáñrar hañse foóñsaiyi de óilde uúin ziín añí faiyí de héntu bicí dorhari gún, ki hoilé, Mosih pak-kalam mozin añárar guná lla bóuli moijjíl,
3 Eu vos transmiti primeiramente o que eu mesmo havia recebido: que Cristo morreu por nossos pecados, segundo as Escrituras;
4 Íba re dohón gorá gíyl, aar pak-kalam or hotá mozin Íba re tin din ot din zinda gorá gíyeh,
4 foi sepultado, e ressurgiu ao terceiro dia, segundo as Escrituras;
5 baade Íba ye Kéfas ore dahádiye, tarfore baró zon sáhabi gún ore.
5 apareceu a Cefas, e em seguida aos Doze.
6 Yárbaade Íba ye ekbar ot fañs cót or túaro bicí báiboináin dore dahádiye, zetarár bútottu kessú moot or gúm ot forigiyói de óile yo, lekin bicí zon aijjó basi asé.
6 Depois apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma vez, dos quais a maior parte ainda vive {e alguns já são mortos};
7 Tarfore Íba ye Yakub ore dahádiye, baade tamám sáhabi ókkol ore;
7 depois apareceu a Tiago, em seguida a todos os apóstolos.
8 aar beggún or fisé, añí ézzon beṭaimma zormor hañse yó Íba ye dahádiye.
8 E, por último de todos, apareceu também a mim, como a um abortivo.
9 Kiyólla-hoilé sáhabi gún or bútottu añí óilam de ebbe niróc cwa; añré sáhabi hoibár úddwa laayek no, kiyólla-hoilé añí toh Allar zomát ore zulúm goittám.
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, e não sou digno de ser chamado apóstolo, porque persegui a Igreja de Deus.
10 Montor yala añí ziyán óiyi híyan Allar rahámote óiyi deh; añr uore Íba ye ze rahámot goijjé híyan behar ói nó zagoi; añí ítara beggún or túaro bicí meénnot goijjí, háleke añí goijjí de no, bólke añr uore Allar ze rahámot óiye híyane goijjé deh.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou, e a graça que ele me deu não tem sido inútil. Ao contrário, tenho trabalhado mais do que todos eles; não eu, mas a graça de Deus que está comigo.
11 Híyan añí goijjí óuk yáh ítara goijjé, añára toh waán or baabute éna tobolik gorí, ziyán or uore tuáñra iman ainnó.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos, e assim crestes.
12 Mosih re mora ttu zinda gorá gíyeh de híyan or toh tobolik gorá zah, tói tuáñra hodúne keéngori hoó de, mora ókkol or háñcor nái?
12 Ora, se se prega que Jesus ressuscitou dentre os mortos, como dizem alguns de vós que não há ressurreição de mortos?
13 Montor zodi mora ókkol or háñcor no táke, tóoile toh Mosih re yó zinda gorá nó zah.
13 Se não há ressurreição dos mortos, nem Cristo ressuscitou.
14 Aar zodi Mosih re zinda gorá nó zah de óile, añárar tobolik toh behar aar tuáñrar iman óu behar.
14 Se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e também é vã a vossa fé.
15 Híyan baade yo, añára Allar misá gobá ṭóoijji; kiyólla-hoilé añára Allar baabute gobá dí de ki, Íba ye Mosih re zinda goijjé. Lekin mora ókkol ore zinda gorá zah de híyan zodi sóiyi no, tóoile toh Íba ye Mosih re yó zinda nó goré.
15 Além disso, seríamos convencidos de ser falsas testemunhas de Deus, por termos dado testemunho contra Deus, afirmando que ele ressuscitou a Cristo, ao qual não ressuscitou {se os mortos não ressuscitam}.
16 Kiyólla-hoilé mora ókkol ore zinda gorá no zaylé, tóoile Mosih re yó toh zinda gorá nó zah.
16 Pois, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 Aar zodi Mosih re zinda gorá nó zah de óile, tóoile toh tuáñrar iman behar; tuáñra aijjó nizor gunár tole asó.
17 E se Cristo não ressuscitou, é inútil a vossa fé, e ainda estais em vossos pecados.
18 Héen óile, Mosihr bútore ói zetará moot or gúm ot foijjé, ítara yó dónco óigiyoi.
18 Também estão perdidos os que morreram em Cristo.
19 Zodi añára Mosihr uore acá raikkí de siríf e zindigi lla de óile, tóoile toh manúc beggún or túaro añára bodnosíf ola.
19 Se é só para esta vida que temos colocado a nossa esperança em Cristo, somos, de todos os homens, os mais dignos de lástima.
20 Montor becók, Mosih re toh mora ttu zinda gorá gíyeh. Ziyáne fakka goré de, moot or gúm ot foijjé de ítara re yó zinda gorá zaybo.
20 Mas não! Cristo ressuscitou dentre os mortos, como primícias dos que morreram!
21 Kiyólla-hoilé zendilla manúc or duara moot aiccé, héndilla Manúc or duara mora ókkol or háñcor óu aiccé.
21 Com efeito, se por um homem veio a morte, por um homem vem a ressurreição dos mortos.
22 Zendilla Adom or fuain ísafe beggún moijjé, héndilla uitará beggún ore yó zinda gorá zaybo zetará Mosihr ummot.
22 Assim como em Adão todos morrem, assim em Cristo todos reviverão.
23 Lekin bari-bari mozin: ebbe age Mosih re gorá gíyeh, yárbaade Mosihr ummot ókkol ore gorá zaybo zeñtté Íba aibó.
23 Cada qual, porém, em sua ordem: como primícias, Cristo; em seguida, os que forem de Cristo, na ocasião de sua vinda.
24 Yárbaade ahérot aibó; héñtte Íba ye hárr hókumot, hárr adíkar, edde hárr taakot ore dónco gorífelai baade Alla Baf or át ot raijjo gosái dífelaibo.
24 Depois, virá o fim, quando entregar o Reino a Deus, ao Pai, depois de haver destruído todo principado, toda potestade e toda dominação.
25 Kiyólla-hoilé Mosih ttu otódin foijjonto hókumot gorár zorur, zetódin Alla ye Íbar tamám duccon ókkol ore Íbar foor tole gorí nó fele.
25 Porque é necessário que ele reine, até que ponha todos os inimigos debaixo de seus pés.
26 Ahéri duccon, ziyán ore fána gorífela zaybo híyan óilde moot.
26 O último inimigo a derrotar será a morte, porque Deus sujeitou tudo debaixo dos seus pés.
27 Kiyólla-hoilé pak-kalam ot asé de, “Íba ye hárr kessú Íbar tole gorídiye.” Montor Íba ye, “hárr kessú,” Íbar tole gorídiya gíyeh hoó de híyane sábut ó de, zibá ye hárr kessú Mosihr tole gorídiye Íba héṛe cámil nái.
27 Mas, quando ele disser que tudo lhe está sujeito, claro é que se excetua aquele que lhe sujeitou todas as coisas.
28 Hárr kessú zettót Íbar tole gorídiya gíyeh, tói Fua Nize yó Ubár tole óizayboi zibá ye hárr kessú Íbar tole gorídiye, zeéne hárr kessút Alla hárr kessú ó.
28 E, quando tudo lhe estiver sujeito, então também o próprio Filho renderá homenagem àquele que lhe sujeitou todas as coisas, a fim de que Deus seja tudo em todos.
29 Arnóile, zetará mora ókkol olla bápṭisma loh, ítara kii goríbo? Mora ókkol ore zodi zinda gorá no zaybo de óile, tóoile kiyá maincé ítara lla bápṭisma loh?
29 De outra maneira, que intentam aqueles que se batizam em favor dos mortos? Se os mortos realmente não ressuscitam, por que se batizam por eles?
30 Aar añára yó kiyá hárr októt hótorat forat táki?
30 E nós, por que nos expomos a perigos a toda hora?
31 Báiyain, Mosih Isá añárar Malik or hañse tuáñra re lói añr ttu ze borái asé, añí híyan or hosóm hái hoóir, añí fottí din morizaygói.
31 Cada dia, irmãos, expondo-me à morte, tão certo como vós sois a minha glória em Jesus Cristo nosso Senhor.
32 Ífisas ot añr ttu jonggoli januwar ókkol lói ze larái gorá foijjé, híyan zodi duniyaibi niyote goijjí de óile, tóoile añr kii fáida? Zodi mora ókkol ore zinda gorá no zaybo de óile,
32 Se foi por intenção humana que combati com as feras em Éfeso, que me aproveita isso? Se os mortos não ressuscitam, comamos e bebamos, porque amanhã morreremos.
33 Fáki na háiyo. “Hóraf sáañti ye gom adot ókkol ore bigiṛiféle.”
33 Não vos deixeis enganar: Más companhias corrompem bons costumes.
34 Sóiyi úñic ot aiyó, aar guná gorá bon goró. Tuáñrar bútore endilla hodún manúc asé zetará Alla re no siné. E hotá hoóir de añí tuáñra re córom dí bolla.
34 Despertai, como convém, e não pequeis! Porque alguns vivem na total ignorância de Deus - para vergonha vossa o digo.
35 Óitofare honókiye endilla hoibó, “Mora ókkol ore keéngori zinda gorá zaybo? Ítara ttu hondilla jisím tákibo?”
35 Mas, dirá alguém, como ressuscitam os mortos? E com que corpo vêm?
36 Ó fool! Ze bis lagos yíba no moille toh sara no fúṛe.
36 Insensato! O que semeias não recobra vida, sem antes morrer.
37 Lagaité toh fore bonibó de sara lagos de no, bólke siríf bis éna, óitofare yíba giyuñr yáh oinno kessúr.
37 E, quando semeias, não semeias o corpo da planta que há de nascer, mas o simples grão, como, por exemplo, de trigo ou de alguma outra planta.
38 Montor Alla ye Nizor fosón mozin yíba re ekkán gaa dee. Íba ye fottí bis ore nizor-nizor zat mozin gaa dee.
38 Deus, porém, lhe dá o corpo como lhe apraz, e a cada uma das sementes o corpo da planta que lhe é própria.
39 Hárr jisím ek ḍoilla no, insán or jisím ek ḍóilla, januwar or jisím ek ḍóilla, faik or jisím ek ḍóilla, aar mas or jisím ek ḍóilla.
39 Nem todas as carnes são iguais: uma é a dos homens e outra a dos animais; a das aves difere da dos peixes.
40 Héndilla, asmani jisím óu asé, aar duniyaibi jisím óu asé, montor asmani jisím or cáan ek ḍóilla, aar duniyaibi jisím or cáan ek ḍóilla.
40 Também há corpos celestes e corpos terrestres, mas o brilho dos celestes difere do brilho dos terrestres.
41 Beil or cáan ek ḍóilla, san or cáan ek ḍóilla, tara ókkol or cáan ek ḍóilla, hoitó sailé, ek tarar cáan arek tarar cáan lói úddwa forók.
41 Uma é a claridade do sol, outra a claridade da lua e outra a claridade das estrelas; e ainda uma estrela difere da outra na claridade.
42 Mora ókkol or háñcor óu héndilla. Haiya meṛit diiya zah de toh fána ó de jisím ísafe, montor tulá zaybo de fána no ó de jisím ísafe.
42 Assim também é a ressurreição dos mortos. Semeado na corrupção, o corpo ressuscita incorruptível;
43 Meṛit diibarcót híyan or honó kodor no táke, montor híyan ore tulá zaybo de izzot ot. Meṛit diibarcót híyan komzur, montor híyan ore tulá zaybo de taakot ot;
43 semeado no desprezo, ressuscita glorioso; semeado na fraqueza, ressuscita vigoroso;
44 híyan ore meṛit diiya zah de insáni jisím ísafe, montor tulá zaybo de ruúhanir jisím ísafe.
44 semeado corpo animal, ressuscita corpo espiritual. Se há um corpo animal, também há um espiritual.
45 Hétolla pak-kalam ot asé de, “Foóila manúc Adom zinda zandár óiaicce.” Aar ahéri Adom zindigi-dooya ruh óiaicce.
45 Como está escrito: O primeiro homem, Adão, foi feito alma vivente {Gn 2,7}; o segundo Adão é espírito vivificante.
46 Age toh jisím ruúhanir gán aiccé de no, bólke insáni gán aiccé deh, yárbaade ruúhanir gán.
46 Mas não é o espiritual que vem primeiro, e sim o animal; o espiritual vem depois.
47 Foóila manúc óilde meṛir, yáni meṛi loi banaiya; dusára Manúc óilde asmani.
47 O primeiro homem, tirado da terra, é terreno; o segundo veio do céu.
48 Manúc meṛir gwá zendilla, duniyair ítara yó héndilla; aar Manúc asmani wa zendilla, asmani ítara yó héndilla.
48 Qual o homem terreno, tais os homens terrenos; e qual o homem celestial, tais os homens celestiais.
49 Zendilla añára meṛir gwar siyára-súrot faiyí, héndilla añára asmani war siyára-súrot óu faiyum.
49 Assim como reproduzimos em nós as feições do homem terreno, precisamos reproduzir as feições do homem celestial.
50 Báiboináin ókkol, hoitám saáir de ki, jisím edde lou wé Allar raijjo miras fai no fare; héndilla, fána ó de híine fána no ó de híin miras fai no fare.
50 O que afirmo, irmãos, é que nem a carne nem o sangue podem participar do Reino de Deus; e que a corrupção não participará da incorruptibilidade.
51 Fúno, añí tuáñra re ekkán gufoni zanaidir, ki hoilé, añára beggún moot or gúm no zaiyum, lekin beggún bodoli zaiyumbói.
51 Eis que vos revelo um mistério: nem todos morreremos, mas todos seremos transformados,
52 Híyan éhon or bútore, suk or bailfata fíraibarcot, ahéri cíañ matar fúañti-fúañti óibo. Kiyólla-hoilé cíañ matilé muruda ókkol fána no ó de hálot ot uṛízayboi, aar añára bodoli zaiyumbói.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao som da última trombeta {porque a trombeta soará}. Os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 Kiyólla-hoilé fána ó de haiya yián ot fána no ó de héndilla kessú findár zorur, aar e moroni haiya yián ot omoroni kessú findár zorur.
53 É necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que este corpo mortal se revista da imortalidade.
54 Montor zeñtté fána ó de haiya yián ot fána no ó de héndilla kessú findá zaybo, aar moroni haiya yián ot omoroni kessú findá zaybo, tói baade pak-kalam ot asé de e hotá fura óibo, “Moot ore ziti dónco gorífela gíyeh.”
54 Quando este corpo corruptível estiver revestido da incorruptibilidade, e quando este corpo mortal estiver revestido da imortalidade, então se cumprirá a palavra da Escritura:
55 “Ó moot, tor fóta hoṛé?
55 A morte foi tragada pela vitória {Is 25,8}. Onde está, ó morte, a tua vitória? Onde está, ó morte, o teu aguilhão {Os 13,14}?
56 Moot or cúm óilde guná, aar gunár bol óilde Córiyot.
56 Ora, o aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Montor Allar cúkur óuk, zibá ye níki añárar Malik Isá Mosihr duara añára re fóta dan goijjé.
57 Graças, porém, sejam dadas a Deus, que nos dá a vitória por nosso Senhor Jesus Cristo!
58 Hétolla, ó añr adorja báiboináin ókkol, mozbut ó aar tórok dóri táko. Malik or ham hámica bicígori goró, kiyólla-hoilé tuáñra toh zano, Malik or hañse tuáñrar meénnot befózul no.
58 Por conseqüência, meus amados irmãos, sede firmes e inabaláveis, aplicando-vos cada vez mais à obra do Senhor. Sabeis que o vosso trabalho no Senhor não é em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.