Mateus 26

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zeñtté Isá ttu hotá híin beggún hoiyá óiye, Íba ye Nizor cárit tun ore hoór de,
1 — ausente —
2 — ausente —
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Hé októt ḍoóñr imam ókkol edde manúc or murubbi ókkol, Káiyafas hoó de boro imam or mohól ot zoma óiye;
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 aar mili sólla goijjé de, Isá re zuitégori dórifelai zane marifélai bolla.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Montor ítara hoór de, “Id or októt no, manúc or bútore úrussul óitofare.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Isá zeñtté Betániyat máze kurus biyaraimma Sáimon or gór ot accíl,
6 — ausente —
7 héṛe eggwá mayafua ye fúañti fattór or háñrit góri bicí moóngga añtor looi Íbar hañse aiccé, aar Isá hána háito boiccé de októt híba ye añtor gún Isár matát ḍálidiye.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Cárit tun ottu híyan dekí gom nó lage, aar hoór de, “Iín borbad kiyá diféler?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 E añtor gún de boóut ṭiañ di besi gorif ókkol ore diifélai faitto.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Montor Isá ye híyan zani fari ítara re hoór de,
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 — ausente —
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 — ausente —
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 — ausente —
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Hétunot baró zon cárit tun ottu ezzon, zar nam niki Yohúdah Iskáriyet, íte ḍoóñr imam ókkol or héṛe giiyé,
14 — ausente —
15 aar hoór de, “Zodi Isá re tuáñrar át ot dóridi, tuáñra añré kii diiba?” Baade ítara ítare tiríc cwa rufar ṭiañ goni diiyé.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Hé októt lóti íte Isá re dóridi bolla moukar talac ot accíl.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Cúṭar-sára Ruṭir-id or foóila din, cárit tune Isár hañse aái fusár gorér de, “Tuáñr ttu hondilla monehoór, Tuñí hái faro fán añára Tuáñr lla Azadir-id or hánar toiyari hoṛé goittám?”
17 — ausente —
18 Íba ye hoór de,
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Tói cárit tune Isá ye ítara re hókum díye de mozin gorí, Azadir-id or hánar toiyari goijjé.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Baade zeñtté háñz óiye, Isá baró zon cárit tun or fúañti hána háito boiccé.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Ítara háar de októt Íba ye hoór de,
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Hétunot ítara bicí ferecan ói zonfoti Íba ttu fusár gorér de, “Malik, íte bilkúl añí no de no né?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Íba ye ítara re zuwabe hoór de,
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 — ausente —
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Hétunot Yohúdah, zee niki Íba re dóridibo íte hoór de, “Rabbí, íte honó añí né?” Isá ye ítare hoór de,
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Ítara háar de októt, Isá ye ruṭi looi Alla re cúkuriya goijjíl, aar báñgi cárit tun ore dii hoór de,
26 — ausente —
27 Tarfore Íba ye fiyala looi Alla re cúkuriya goijjíl, aar ítara re dii hoór de,
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 — ausente —
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 — ausente —
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Yárbaade ítara eggwá seér gaái, neeli Zaitun Faár ot giiyói.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Tarfore Isá ye ítara re hoór de,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 — ausente —
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Fitore Íba re zuwabe hoór de, “Tuáñr zoriya beggúne iman ottu zailé yo, añí honódin no zaiyum.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Isá ye íba re hoór de,
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Fitore Íba re hoór de, “Zodi añr ttu Tuáñr fúañti mora fore yó, añí Tuáñre inkar no goijjúm.” Héndilla cárit beggúne hoiyé.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Yárbaade Isá ítara re looi ekkán zagat giiyé, ziyán ore Getsámani hoó. Baade Íba ye cárit tun ore hoór de,
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Íba ye fúañti Fitor ore edde Zebedair fua duní wa re loigiyé, aar héṛe Íba ttu ocánti edde bicí ferecan lagat doijje.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Hétunot Íba ye ítara re hoór de,
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Baade Íba héntu ekkágori muúmmikka zai, uúiñtoi fori dua gorér de,
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Baade Íba cárit tun or héṛe aái ítara re gúm ot loot faiyé. Íba ye Fitor ore hoór de,
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 — ausente —
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Íba ye dusárabar zai endilla dua gorér,
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Íba aái ítara re abar gúm ot loot faiyé, kiyólla-hoilé ítarar suk gúme bór óigilgoi.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Íba ye ítara re abar erizai ekí ḍóilla hotá hoói tisárabar dua goijjé.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Baade Íba cárit tun or héṛe aái ítara re hoór de,
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 — ausente —
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Íba ye híin hoór de októt, Yohúdah foóñiccegai, zee niki baró zon cárit tun ottu ezzon. Ítar fúañti ḍoóñr ek dol manúc toluwar edde laṛí-cúṛa looi aiccé, zetará re difeṛáiye de óilde ḍoóñr imam ókkole edde manúc or murubbi ókkole.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Zee niki Íba re dóri dér, íte tará re endilla hoói ekkán nicán díyl, “Añí zibá re appá diyum, manúc Íba; Íba re gereftar gorífelaiyo.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Yohúdah éhon Isár íñyot aái hoór de, “Rabbí, assalamu alaikum!” Héen hoói Íba re appá díye.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Isá ye ítare hoór de,Éhon ítara aái Isá re dóri gereftar gorífelaiye.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Hétunot Isár fúañti accíl de ítara ttu ezzone nizor toluwar neelaiye, aar híyan solai boro imam or gulam or han haṛifelaiye.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Isá ye íba re hoór de,
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 — ausente —
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 — ausente —
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Hé októt Isá ye manúc or dol lwá re hoór de,
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Hétunot cárit beggúne Íba re eri dái giiyégoi.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Zetará Isá re gereftar goijjé ítara Íba re boro imam Káiyafas or hañse loigiyói, zeṛé alem ókkol edde murubbi ókkol zoma óiye.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Fitor duré-duré tái Íbar fisé-fisé boro imam or uṛán or héddur foijjonto giiyé, aar kii-kii ó sai bolla bútore góli faáradar ókkol or fúañti boói táikke.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Ḍoóñr imam ókkole edde fótuayi-mujilíc ṭíya ye Isár ulḍa misá gobá tuwat accíl, zeéne ítara Íba re zane marifélai fare.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Boóut zone misá gobá díto muúmmikka ailé yo, toóu háṛe de héndilla honó gobá nó faa. Lekin fore dui zon manúc muúmmikka aiccé,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 aar hoór de, “E manúc cwa ye hoiyé de, ‘Añí Allar baitul-mukaddos báñgifelai, híyan tin din or bútore abar banaidi faijjum.’”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Hétunot boro imame tíyai Isá re hoór de, “Tuñí honó zuwab no diba? Manúc itará Tuáñr ulḍa iín kii gobá dér?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Montor Isá nizám mári táikkil. Boro imame Íba re hoór de, “Tuñí añára re zinda Allar hosóm hái hoó sái, Tuñí Allar Fua Mosih de ói ne?”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Isá ye yóggwa re hoór de,
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Hétunot boro imame nizor gair or hoor fáṛi hoór de, “Ibá ye kuféri goijjé! Añára ttu ar kii gobá lager dé? Tuáñra toh ehón Ibár kuféri fúinno;
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 tuáñrar rai kii?” Ítara zuwabe hoór de, “Ibá moot or laayek!”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Baade ítara Íbar muk ot sép maijjé edde Íba re gúca maijjé; ar hodúne Íba re suwar mari
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 hoór de, “Héy Mosih, añára re antas gorí hoósai, Toré hone maijjé?”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Héñtte Fitor baáre uṛán ot boiṛá accíl, aar eggwá bañdi mayafua aái íba re hoór de, “Tuñí yó toh Galil or Isár fúañti accíla!”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Montor íba ye ítara beggún or muúntu endilla hoói inkar gorídiye, “Tuñí kiyór baabute hoór añí no zani.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Zeñtté íba baáre baanḍat giiyé, ar eggwá bañdi mayafua ye íba re dekí, héṛe asé de ítara re hoór de, “E manúc cwa Isá Nasárir fúañti accíl.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Montor íba ye hosóm hái endilla hoói abar inkar gorídiye, “Añí manúc Íba re no siní.”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Hotún baade ḍake tíyai asé de manúc cúne aái Fitor ore hoór de, “Sóiyi tuñí yó tarár bútottu ekzon; kiyólla-hoilé tuáñr zobane úddwa tuáñre dóra dér.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Hétunot Fitore hosóm hái hoór de, “Añr uore laánot óuk zodi añí misá hotá hoóir de óile; añí manúc Íba re no siní!” Baade éhon-éhon ratakurá bak diyé.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Hétunot Fitor ottu Isá ye hoóil de hotá monot uiṭṭé, ki hoilé,Baade íba baáre neeligói kúb hañdat doijje.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.