Marcos 10
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs NAA
1 Baade Isá híyan ttu uṛí, Yohúdiya elaka félai Jordán hál or farkule giiyé. Manúc or dol Íbar hañse abar zoma óiye, aar Íba ye Nizor niyom mozin ítara re abar taalim diyat doijje.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Hodún Féroci aái Íba re entán gorí bolla súwal gorér de, “Morotfua ye nizor bou wóre sárifelaibar zayes asé né?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Íba ye zuwabe ítara re hoór de,
3 Jesus respondeu:
4 Ítara hoór de, “Muúsa ye de ekkán sárhabos lekí dí duñraidi bolla ezazot diyé.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Montor Isá ye ítara re hoór de,
5 Mas Jesus lhes disse:
6 — ausente —
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 — ausente —
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 — ausente —
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Yárbaade ítara gór ot óiye rár, cárit tune híyan or baabute Íba ttu abar fusár goijjé.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Íba ye ítara re hoór de,
11 E Jesus lhes disse:
12 — ausente —
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ek din manúc ókkole gura fuain dore Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune manúc cún ore jéjjeṛaiye.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Montor Isá ye híyan dekí bicí naras óiye, aar ítara re hoór de,
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 — ausente —
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Baade Íba ye ítara re hañd ot félai loiyé, aar Íbar át ítarar uore di ítara re borhot diyé.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Isá sofór ot zaito neeillé de októt, ezzon manúc duñri aái Íbar muúntu añṛúr tók dí fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Isá ye yóggwa re hoór de,
18 Jesus respondeu:
19 — ausente —
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Manúc cwa ye Íba re hoór de, “Ustat, gurahale lóti añí híin beggún amól gorí-gorí aiyír.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Isá ye yóggwar uzu saái, yóggwa re ador lagi hoór de,
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Híyan fúni yóggwa bezar óigiyoi, edde ferecanir sáañte giiyégoi, kiyólla-hoilé yóggwa ttu becábicí dón-cómbotti accíl.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Hétunot Isá ye sairómikka saái Nizor cárit tun ore hoór de,
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Cárit tun Íbar hotáye ammúk óigiyoi. Montor Isá ye ítara re abar hoór de,
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 — ausente —
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Cárit tun aró bicí ammúk óigiyoi, aar ezzon ore ezzone hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Isá ye ítarar uzu saái hoór de,
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Hétunot Fitore Íba re hoór de, “Soó, añára de hárr kessú eridi Tuáñr fisáli óiyi.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Isá ye hoór de,
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 — ausente —
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Héñtte ítara uore Jerúsalem ot zaar de foñt ot accíl, aar Isá ítarar age-age zaat accíl. Cárit tun ammúk óigiyoi, aar zetará Íbar fisé-fisé zaat accíl ítara ḍooraigiyói. Íba ye baró zon cárit tun ore abar ekkinare loizai, Íbar uore kii-kii óibo de híin ítara re howát doijje,
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 ki hoilé,
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 — ausente —
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Yárbaade Zebedair fuain Yakub edde Yohánna Isár hañse aái hoór de, “Ustat, añára saái de añára Tuáñr ttu ziyán aros gorí, híyan Tuñí añára lla goró.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Íba ye ítara ttu fusár gorér de,
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Ítara Íba re hoór de, “Tuñí Tuáñr mohímat máze añára ezzon ore Tuáñr den ḍák ottu edde ar ezzon ore ban ḍák ottu buágaraiyo.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Montor Isá ye ítara re hoór de,
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Ítara hoór de, “Añára fariyúm.” Isá ye ítara re hoór de,
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 — ausente —
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Baki doc zon cárit tune híyan fúni, Yakub edde Yohánna llói guccá óigiyoi.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Montor Isá ye ítara re Nizor hañse matai hoór de,
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 — ausente —
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 — ausente —
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 — ausente —
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yárbaade ítara Jerikó cóor ot aiccé. Zeñtté Isá Nizor cárit tun lói edde ḍoóñr ek dol manúc lói Jerikó ttu neeler, hé októt Timáiyus or fua Bartimai nam or ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Yóggwa ye Íba Isá Nasári de híyan fúinne rár, endilla guzorat doijje, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Boóut zone yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé, montor yóggwa ye aró ḍoóñr góri guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hoór de,Tói ítara añdá manúc cwa re ḍahai hoór de, “Hímmot goró, uṛó. Íba ye tuáñre matar.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Hétunot yóggwa ye nizor gaar saddor ekkinare félai, fál dí uṛí Isár hañse aiccé.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Aar Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,Añdá manúc cwa ye Íba re hoór de, “Ó Rabbí, añár ttu abar dekí faitto monehoór.”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Isá ye yóggwa re hoór de,Yóggwa éhon dekí faijjíl, aar rasta ttu Isár fisáli doijje.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.