Marcos 10

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Baade Isá híyan ttu uṛí, Yohúdiya elaka félai Jordán hál or farkule giiyé. Manúc or dol Íbar hañse abar zoma óiye, aar Íba ye Nizor niyom mozin ítara re abar taalim diyat doijje.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Hodún Féroci aái Íba re entán gorí bolla súwal gorér de, “Morotfua ye nizor bou wóre sárifelaibar zayes asé né?”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Íba ye zuwabe ítara re hoór de,
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Ítara hoór de, “Muúsa ye de ekkán sárhabos lekí dí duñraidi bolla ezazot diyé.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Montor Isá ye ítara re hoór de,
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 — ausente —
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 — ausente —
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 — ausente —
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Yárbaade ítara gór ot óiye rár, cárit tune híyan or baabute Íba ttu abar fusár goijjé.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Íba ye ítara re hoór de,
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 — ausente —
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Ek din manúc ókkole gura fuain dore Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune manúc cún ore jéjjeṛaiye.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Montor Isá ye híyan dekí bicí naras óiye, aar ítara re hoór de,
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 — ausente —
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Baade Íba ye ítara re hañd ot félai loiyé, aar Íbar át ítarar uore di ítara re borhot diyé.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Isá sofór ot zaito neeillé de októt, ezzon manúc duñri aái Íbar muúntu añṛúr tók dí fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Isá ye yóggwa re hoór de,
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 — ausente —
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Manúc cwa ye Íba re hoór de, “Ustat, gurahale lóti añí híin beggún amól gorí-gorí aiyír.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Isá ye yóggwar uzu saái, yóggwa re ador lagi hoór de,
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Híyan fúni yóggwa bezar óigiyoi, edde ferecanir sáañte giiyégoi, kiyólla-hoilé yóggwa ttu becábicí dón-cómbotti accíl.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Hétunot Isá ye sairómikka saái Nizor cárit tun ore hoór de,
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Cárit tun Íbar hotáye ammúk óigiyoi. Montor Isá ye ítara re abar hoór de,
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 — ausente —
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Cárit tun aró bicí ammúk óigiyoi, aar ezzon ore ezzone hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Isá ye ítarar uzu saái hoór de,
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Hétunot Fitore Íba re hoór de, “Soó, añára de hárr kessú eridi Tuáñr fisáli óiyi.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Isá ye hoór de,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 — ausente —
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Héñtte ítara uore Jerúsalem ot zaar de foñt ot accíl, aar Isá ítarar age-age zaat accíl. Cárit tun ammúk óigiyoi, aar zetará Íbar fisé-fisé zaat accíl ítara ḍooraigiyói. Íba ye baró zon cárit tun ore abar ekkinare loizai, Íbar uore kii-kii óibo de híin ítara re howát doijje,
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 ki hoilé,
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 — ausente —
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Yárbaade Zebedair fuain Yakub edde Yohánna Isár hañse aái hoór de, “Ustat, añára saái de añára Tuáñr ttu ziyán aros gorí, híyan Tuñí añára lla goró.”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Íba ye ítara ttu fusár gorér de,
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Ítara Íba re hoór de, “Tuñí Tuáñr mohímat máze añára ezzon ore Tuáñr den ḍák ottu edde ar ezzon ore ban ḍák ottu buágaraiyo.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Montor Isá ye ítara re hoór de,
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ítara hoór de, “Añára fariyúm.” Isá ye ítara re hoór de,
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 — ausente —
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Baki doc zon cárit tune híyan fúni, Yakub edde Yohánna llói guccá óigiyoi.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Montor Isá ye ítara re Nizor hañse matai hoór de,
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 — ausente —
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 — ausente —
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 — ausente —
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yárbaade ítara Jerikó cóor ot aiccé. Zeñtté Isá Nizor cárit tun lói edde ḍoóñr ek dol manúc lói Jerikó ttu neeler, hé októt Timáiyus or fua Bartimai nam or ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Yóggwa ye Íba Isá Nasári de híyan fúinne rár, endilla guzorat doijje, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Boóut zone yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé, montor yóggwa ye aró ḍoóñr góri guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hoór de,Tói ítara añdá manúc cwa re ḍahai hoór de, “Hímmot goró, uṛó. Íba ye tuáñre matar.”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Hétunot yóggwa ye nizor gaar saddor ekkinare félai, fál dí uṛí Isár hañse aiccé.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Aar Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,Añdá manúc cwa ye Íba re hoór de, “Ó Rabbí, añár ttu abar dekí faitto monehoór.”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Isá ye yóggwa re hoór de,Yóggwa éhon dekí faijjíl, aar rasta ttu Isár fisáli doijje.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.