Lucas 7
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ACF
1 Zeñtté Isá ttu manúc cún ore híin beggún boiyan goijjá óiye, Íba Kaparnahúm cóor ot giiyé.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Héṛe ézzon ek cót fóous or cáap or bicí adorja gulam biyarame moron-moron óiye.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Hé cáap pwá ye Isár baabute fúinne rár, Yohúdir hoozzon murubbi re Íbar hañse difeṛái Íba re aros goijjé de, aái yóggwar gulam mwa re gom goittó.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ítara Isár hañse aái Íba re becábicí fóriyat goijjé, eén hoói, “Hé manúc cwa Tuáñr e modot tán or laayek;
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 kiyólla-hoilé yóggwa ye añárar koum ore muhábbot goré, aar añárar mujilíc-hána gán yóggwa ye beh banaidiyé.”
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Hétunot Isá ítarar fúañti zaat doijje, lekin Íba zeñtté gór or hañsáhañsi foóñicce, cáap pwá ye hoozzon dustó difeṛái Íba re hoór de, “Malik, Nizoré ar duk no diyó, kiyólla-hoilé Tuñí añr gór or sal or nise aibár añí laayek no;
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 hétolla añí nizoré Tuáñr hañse aibár laayek bouli nó báfi. Siríf muké hoó, tói añr gulam gom óizayboi.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Kiyólla-hoilé añí nize yó ar ezzon or hókumot or tole así, aar fóous ókkol añr nise asé. Añí ezzon ore, ‘Zaa,’ hoilé, íte zaa, ar ezzon ore, ‘Ai,’ hoilé, íte aiyé, aar añr gulam ore, ‘Yián gor,’ hoilé, íte híyan goré.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Híyan fúni Isá taajup óigiyoi, aar zetará Íbar fisá dori accíl ítarar híkka fíri hoór de,
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Zetará re difeṛá gíyl ítara gór ot waafes aái, gulam mwa re gom óiya loot faiyé.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Baade eén óiye, yárbaade Isá Nain nam or ekkán farat giiyé, fúañti Íbar ummot ókkol edde ḍoóñr ek dol manúc óu giíl.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Íba cóor or geiṭ or ḍáke foóñicce de októt, maincé eggwá muruda baáre loizar, íte óilde ítar maar lehár ek fua, aar maa wa accíl rari. Cóor ottu ḍoóñr ek dol manúc híbar fúañti accíl.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Malik ottu híba re dekí, híba lla feṭfuijje, baade Íba ye híba re hoór de,
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Baade Íba ḍáke aái tabut twa súiye, aar muruda boói loizar de ítara tíyaigiyoi. Íba ye hoór de
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Hétunot muruda wa uṛí boiccé aar hotá howát doijje. Baade Isá ye ítare ítar maar hañse waafes diifélaiye.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Híyane manúc beggún or bútore ḍoor góligiyoi, aar ítara Allar taarif gorát doijje, eén hoói, “Añárar bútore eggwá ḍoóñr nobi uiṭṭé. Alla ye Nizor bonda ókkol ore modot goittó aiccé.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Íbar hé hóbor híyan Yohúdiya agagurat edde sairó ḍák or elaka beggún ot fóligiyoi.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Yaháyar ummot ókkole yóggwa re híin beggún or baabute zanaiyé.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Tói Yaháya ye nizor duwá ummot ore matai, ítara re Malik or hañse yián fusár goittó difeṛáiye, “Tuñí aibár hotá asé de Íba né, aar náki añára ar ezzon olla entezar goittám?”
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Zeñtté manúc ítara Íbar hañse foóñicce, ítara hoór de, “Añára re bápṭismadoya Yaháya ye difeṛáiye deh, Tuáñr ttu yián fusár goittó, ‘Tuñí aibár hotá asé de Íba né, aar náki añára ar ezzon olla entezar goittám?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Hé októt Íba ye boóut zon ore biyaram, afot, edde hóraf jin ottu basaiyé; Íba ye boóut zon añdá re yó dekíbar toóufik diiyé.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Íba ye ítara re zuwabe hoór de,
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 — ausente —
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Zeñtté Yaháyar hóborgwa gún bacá lóiye, Íba ye manúc cún ore Yaháyar baabute howát doijje de,
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 — ausente —
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 — ausente —
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Zeñtté tamám manúc ókkole edde házana-tulóya ókkole híyan fúinne, ítara Yaháyar hañsóttu bápṭisma loi, Alla insáfwala de maniloiyé.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Montor Féroci ókkole edde Córiyot or alem ókkole Yaháyar hañsóttu bápṭisma no loi, Alla ttu ítara lla accíl de moksót ore inkar gorídiye.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Isá ye aró hoór de,
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 — ausente —
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 — ausente —
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Féroci ókkol ottu ezzone Isá re nizor fúañti hána háito dawot diyé, tói Íba hé Féroci war gór ot zai háito boiccé.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Hé cóor gán ot eggwá hóraf mayafua accíl; Isá Féroci war gór ot hána háar de híyan híba ye zani faijjé rár, híba ye fúañti fattór or háñrit góri añtor ainné,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 aar Íbar fis ottu ṭéng or ḍáke tíyai, hañdi-hañdi Íbar ṭéng ore nizor suk or faní lói bízat doijje, baade nizor matár sul loi híin fuñsídiye edde Íbar ṭéng ot appá dí añtor gún ḍálidiye.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Íba re dawot diyé de Féroci wa ye híyan deikké rár, yóggwa ye nizoré nize hoór de, “Zodi e Manúc cwa nobi óito, tóoile toh Ibá ye zainto, Nizoré hone edde hondilla mayafua ye dórer deh; mayafua wa toh hóraf.”
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Hétunot Isá ye yóggwa re zuwabe hoór de,Sáimone hoór de, “ Ustat, hoói faribá.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 — ausente —
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 — ausente —
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Sáimone zuwabe hoór de, “Añr kíyal mozin, zar niki bicí hozzo maf gorídiya gíyeh íte.” Íba ye yóggwa re hoór de
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Baade mayafua war híkka fíri Íba ye Sáimon ore hoór de,
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 — ausente —
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 — ausente —
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 — ausente —
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Baade Isá ye híba re hoór de,
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Hétunot zetará Íbar fúañti hána háito boiccíl, ítara afós ot howáhoi gorér de, “Ibá hon, zibá ye guná úddwa maf goré?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Lekin Íba ye mayafua wa re hoór de,
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.