Lucas 6
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs NVT
1 Ekbar eén óiye, ebaadot-or-din Isá giyuñr kuñṛá báy zaar, aar Íbar ummot ókkole giyuñr túr ókkol tulí áte ḍoli-ḍoli háat doijje.
1 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos colheram espigas, removeram a casca com as mãos e comeram os grãos.
2 Montor hodún Féroci ye hoór de, “Ebaadot-or-din ziyán goríbar maná, tuáñra híyan kiyá gorór?”
2 Alguns fariseus lhes disseram: “Por que vocês desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
3 Isá ye ítara re zuwabe hoór de,
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 — ausente —
4 Ele entrou na casa de Deus, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
5 Tarfore Isá ye ítara re hoór de,
5 E acrescentou: “O Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
6 Aró éggwa ebaadot-or-din Isá mujilíc-hánat góli taalim diyat doijje; héṛe ézzon endilla manúc accíl, zar den át tan fúaigiyoi.
6 Em outro sábado, enquanto Jesus ensinava na sinagoga, estava ali um homem cuja mão direita era deformada.
7 Alem ókkole edde Féroci ókkole Íba ye ebaadot-or-din gom goré né háas nozor di saái táikke, zeéne ítara Íbar uore elzam lagaibár mouka faa.
7 Os mestres da lei e os fariseus observavam Jesus atentamente. Se ele curasse aquele homem, eles o acusariam, pois era sábado.
8 Montor Íba ye ítarar báfani re zani, át fúana manúc cwa re hoór de,Tói yóggwa uṛí tíyaiye.
8 Jesus, porém, sabia o que planejavam e disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique aqui, diante de todos”, e o homem foi à frente.
9 Tarfore Isá ye ítara re hoór de,
9 Então Jesus lhes disse: “Tenho uma pergunta para vocês: O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”.
10 Íba ye sairómikka ítara beggún or uzu saái, manúc cwa re hoór de,Tói yóggwa ye héndilla goijjé, hétunot yóggwar át tan agor ḍóilla gom óigiyoi.
10 Depois, olhando para cada um ao redor, disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
11 Montor ítara ttu bicí guccá uṛígiyoi, aar ezzon loi ezzone biyasana gorát doijjegoi de, ítara ttu Isá re kii gorá foribó.
11 Com isso, os inimigos de Jesus ficaram furiosos e começaram a discutir o que fazer contra ele.
12 Hé din ókkol ot ek din, Isá dua gorí bolla eggwá faár or uore uiṭṭégoi, aar fura rait Allar hañse dua gorát haṛaiyé.
12 Certo dia, pouco depois, Jesus subiu a um monte para orar e passou a noite orando a Deus.
13 Zeñtté din óiye, Íba ye Nizor ummot ókkol ore matai ítara ttu baró zon basíloiye, zetará re Íba ye sáhabi hoi lokób diyé.
13 Quando amanheceu, reuniu seus discípulos e escolheu doze para serem apóstolos. Estes são seus nomes:
14 Ítara óilde: Sáimon zaré Íba ye Fitor nam diyé, edde íbar bái Enderiyas; aar Yakub, Yohánna, Filíp, Bartólomiyo,
14 Simão, a quem ele chamou Pedro, André, irmão de Pedro, Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Moti, Tómas, Alfáiyas or fua Yakub, Sáimon zibá re Zélot hoó,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Simão, apelidado de zelote,
16 Yakub or fua Yohúdah, edde Yohúdah Iskáriyet zibá dóridoya óoil.
16 Judas, filho de Tiago, Judas Iscariotes, que se tornou o traidor.
17 Isá ítarar fúañti lami aái ekkán fúainna zagat tíyaiye; héṛe Íbar ḍoóñr ek dol ummot accíl, fúañti aró becábicí manúc ókkol óu accíl zetará óilde Yohúdiyar, Jerúsalem or, Ṭayár or, edde Sídon or doijjar hañsar,
17 Quando Jesus e os discípulos desceram do monte, pararam numa região plana e ampla. Havia ali muitos de seus seguidores e uma grande multidão vinda de todas as partes da Judeia, de Jerusalém e de lugares distantes ao norte, como o litoral de Tiro e Sidom.
18 zetará Íbar boiyan fúni bolla edde ítarar biyaram ottu gom ói bolla beh aiccé. Aar zetará re hóraf jine duk der, ítara re gom gorá gíyeh.
18 Tinham vindo para ouvi-lo e para ser curados de suas enfermidades, e os que eram atormentados por espíritos impuros eram curados.
19 Manúc beggúne Íba re súibar kucíc goijjíl, kiyólla-hoilé Íba ttu taakot neeli zai beggún ore gom gorát doijje.
19 Todos procuravam tocar em Jesus, pois dele saía poder, e ele curava a todos.
20 Isá ye Nizor ummot ókkol or uzu saái hoór de:
20 Então Jesus se voltou para seus discípulos e disse: “Felizes são vocês, pobres, pois o reino de Deus lhes pertence.
21 — ausente —
21 Felizes são vocês que agora estão famintos, pois serão saciados. Felizes são vocês que agora choram, pois no devido tempo rirão.
22 — ausente —
22 Felizes são vocês quando os odiarem e os excluírem, quando zombarem de vocês e os caluniarem como se fossem maus porque seguem o Filho do Homem.
23 — ausente —
23 Quando isso acontecer, alegrem-se e exultem, porque uma grande recompensa os espera no céu. E lembrem-se de que os antepassados deles trataram os profetas da mesma forma.
24 — ausente —
24 “Que aflição espera vocês, ricos, pois já receberam sua consolação!
25 — ausente —
25 Que aflição espera vocês que agora têm fartura, pois um terrível tempo de fome os espera! Que aflição espera vocês que agora riem, pois em breve seu riso se transformará em lamento e tristeza!
26 — ausente —
26 Que aflição espera vocês que são elogiados por todos, pois os antepassados deles também elogiaram falsos profetas!”
27 — ausente —
27 “Mas a vocês que me ouvem, eu digo: amem os seus inimigos, façam o bem a quem os odeia,
28 — ausente —
28 abençoem quem os amaldiçoa, orem por quem os maltratam.
29 — ausente —
29 Se alguém lhe der um tapa numa face, ofereça também a outra. Se alguém exigir de você a roupa do corpo, deixe que leve também a capa.
30 — ausente —
30 Dê a quem pedir e, quando tomarem suas coisas, não tente recuperá-las.
31 — ausente —
31 Façam aos outros o que vocês desejam que eles lhes façam.
32 — ausente —
32 “Se vocês amam apenas aqueles que os amam, que mérito têm? Até os pecadores amam quem os ama.
33 — ausente —
33 E, se fazem o bem apenas aos que fazem o bem a vocês, que mérito têm? Até os pecadores agem desse modo.
34 — ausente —
34 E, se emprestam dinheiro apenas aos que podem devolver, que mérito têm? Até os pecadores emprestam a outros pecadores, na expectativa de receber tudo de volta.
35 — ausente —
35 “Portanto, amem os seus inimigos, façam-lhes o bem e emprestem a eles sem esperar nada de volta. Então a recompensa que receberão do céu será grande e estarão agindo, de fato, como filhos do Altíssimo, pois ele é bondoso até mesmo com os ingratos e perversos.
36 — ausente —
36 Sejam misericordiosos, assim como seu Pai é misericordioso.”
37 — ausente —
37 “Não julguem e não serão julgados. Não condenem e não serão condenados. Perdoem e serão perdoados.
38 — ausente —
38 Deem e receberão. Sua dádiva lhes retornará em boa medida, compactada, sacudida para caber mais, transbordante e derramada sobre vocês. O padrão de medida que adotarem será usado para medi-los”.
39 Isá ye ítara re e meésal lan óu diyé,
39 Jesus deu ainda a seguinte ilustração: “É possível um cego guiar outro cego? Não cairão os dois num buraco?
40 — ausente —
40 Os discípulos não são maiores que seu mestre. Mas o aluno bem instruído será como o mestre.
41 — ausente —
41 “Por que você se preocupa com o cisco no olho de seu amigo enquanto há um tronco em seu próprio olho?
42 — ausente —
42 Como pode dizer: ‘Amigo, deixe-me ajudá-lo a tirar o cisco de seu olho’, se não consegue ver o tronco em seu próprio olho? Hipócrita! Primeiro, livre-se do tronco em seu olho; então você verá o suficiente para tirar o cisco do olho de seu amigo.”
43 — ausente —
43 “Uma árvore boa não produz frutos ruins, e uma árvore ruim não produz frutos bons.
44 — ausente —
44 Uma árvore é identificada por seus frutos. Ninguém colhe figos de espinheiros, nem uvas de arbustos espinhosos.
45 — ausente —
45 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau. Pois a boca fala do que o coração está cheio.”
46 — ausente —
46 “Por que vocês me chamam ‘Senhor! Senhor!’, se não fazem o que eu digo?
47 — ausente —
47 Eu lhes mostrarei como é aquele que vem a mim, ouve as minhas palavras e as pratica.
48 — ausente —
48 Ele é como a pessoa que está construindo uma casa e que cava fundo e coloca os alicerces em rocha firme. Quando a água das enchentes sobe e bate contra essa casa, ela permanece firme, pois foi bem construída.
49 — ausente —
49 Mas quem ouve e não obedece é como a pessoa que constrói uma casa sobre o chão, sem alicerces. Quando a água bater nessa casa, ela cairá, deixando uma pilha de ruínas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.