Lucas 22

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Héñtte Yohúdi ókkol or Cúṭar-sára Ruṭir-id or din ḍáke aiccé, ze id ore Azadir-id bouli hoó.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Aar ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole Isá re kii bote marifélai faribó híyan or talac ot accíl, kiyólla-hoilé ítara maincóre ḍooraitó.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Héñtte Yohúdah zaré Iskáriyet ḍake, ítar bútore Cóitan góille, zee accíl baró zon cárit tun ottu ezzon.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Íte zai ḍoóñr imam ókkol lói, alem ókkol lói, edde faáradar ókkol lói sólla goijjégoi de, íte kii bote Isá re tarár át ot dóridi faribó.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Híyan ot ítara kúci óiye, aar ítare ṭiañ diibo bouli hoiyé.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Íte razi óiye, aar manúc or dol no táke de októt Isá re dóridi bolla moukar talac ot accíl.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Tarfore Cúṭar-sára Ruṭir-id or din aiccé, ze din ot Azadir-id or hána lla bérasóol or sóo kurbani gorá fóros.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Isá ye Fitor edde Yohánna re difeṛái hoór de,
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ítara Íba re hoór de, “Tuáñr ttu hondilla monehoór, añára hoṛé toiyar goittám?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Íba ye ítara re hoór de,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 — ausente —
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 — ausente —
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Tói ítara zai, Isá ye ítara re zendilla hoiyé héndilla faiyé; baade Azadir-id or hánar toiyari goijjé.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Zeñtté októ aáigiyoi, Isá hána háito boiccé, Íbar fúañti sáhabi gún óu boiccé.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Íba ye ítara re hoór de,
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 — ausente —
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Baade Íba ye fiyala looi Alla re cúkuriya gorí hoór de,
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 — ausente —
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Tarfore Íba ye ruṭi looi Alla re cúkuriya goijjíl, aar báñgi ítara re dii hoór de,
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Héndilla ruṭi hái baade fiyala wa looi hoór de,
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 — ausente —
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 — ausente —
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Híyan fúni, tarár bútottu hé ham mán hone goríbo hoói ezzon ottu ezzone fusár goijjíl.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Ítarar bútottu haré beggún or túaro ḍoóñr mana zaybo hoói yó ekkán barábari uiṭṭíl.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Isá ye ítara re hoór de,
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 — ausente —
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 — ausente —
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 — ausente —
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 — ausente —
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 — ausente —
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 — ausente —
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 — ausente —
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Fitore hoór de, “Malik, añí Tuáñr fúañti ziyól ot zaito edde moitto toiyar así.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Isá ye hoór de,
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Tarfore Isá ye ítara re hoór de,Ítara hoór de, “Kessúr homi nu accíl.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Íba ye hoór de,
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 — ausente —
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ítara Íba re hoór de, “Malik, soó, eṛé duiyán súri asé.” Íba ye hoór de,
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Isá neeli Nizor niyom mozin Zaitun Faár ot giiyé; cárit tun óu Íbar fisé-fisé giiyé.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Hé zagat foóñsi Íba ye ítara re hoór de,
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Íba ítarar híyan ttu eggwá cíl or dola melá máille zeddúr zaa, héddur ánik duré zai añṛúr tókdi dua gorér de,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 — ausente —
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Hétunot asman ottu eggwá fírista dahá dí Íba re bol diiyé.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Íba ocánti ói dilmon di aró bicí dua gorát accíl, aar Íbar gám lou wór fúṛar ḍóilla ói meṛit foijjíl.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Íba zeñtté dua ttu uṛí cárit tun or héṛe aiccé, héñtte ítara ferecane óran ói gúm gíye de loot faiyé.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Íba ye tará re hoór de,
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Íba ye híin hoór de októt, ek dol manúc aiccé, aar baró zon cárit tun ottu Yohúdah hoó de íte tarár age-age accíl. Íte Isá re appá dí bolla Íbar ḍáke giiyé.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Montor Isá ye ítare hoór de,
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Zeñtté Íbar sáañti ókkole kii óibo de ót faiyé, ítara hoór de, “Malik, añára toluwar solaiyúm né?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ítara ttu ezzone toluwar solai boro imam or gulam or den ḍák or han haṛifélaiye.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Montor Isá ye hoór de,Baade Íba ye tar han dóri gom gorídiye.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Tarfore Isá ye ḍoóñr imam ókkol, baitul-mukaddos or sóddar ókkol, edde murubbi ókkol, zetará Íba re dóitto aiccé, tará re hoór de,
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 — ausente —
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Tarfore tará Íba re gereftar gorífelai boro imam or gór ot loigiyói. Fitor duré-duré tái fisé-fisé zaat accíl.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Tará zeñtté uṛán or mazé ooin zali fúañti gul gorí boiccé, Fitor óu tarár fúañti boiccé.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Ekgwá bañdi mayafua ye Fitor ore ooin or ṭal ot boiṛá dekí, gúañrai saái hoór de, “E manúc cwa yó Isár fúañti accíl.”
56 — ausente —
57 Montor íba ye endilla hoói inkar gorídiye, “Héy mayafua, añí Íba re no siní.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Hotún baade íba re ar ezzone dekí hoór de, “Tuñí yó ítarar bútottu ekzon.” Montor Fitore hoór de, “No bái, añí no.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Arek gónḍa ánik baade ar ezzon manúce yó ekin or sáañte hoór de, “Sóiyi, e manúc cwa yó Íbar fúañti accíl, kiyólla-hoilé ibá yó Galil or manúc.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Montor Fitore hoór de, “Ó bái, tuñí iín kiyór baabute hoór añí no zani.” Íba ye híyan hoór de októt, éhon-éhon ratakurá bak diyé.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Hétunot Malike fíri Fitor or uzu saiyé. Aar Fitor ottu Malik or hotá waán monot uiṭṭé, ki hoilé,
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Baade íba baáre neeligói kúb hañdat doijje.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Zetará Isá re faáradi accíl, tará Íba re ínca gorát edde marat doijje.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Tará Íbar suk bañdí fusár gorér de, “Toré hone maijjé antas gor sái?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Héndilla tará Íbar hélaf bicí hotá ókkol hoói Íba re beizzoti goijjíl.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Biínna foór fáiṭṭe rár, ḍoóñr imam ókkol or edde alem ókkol or, yáni Yohúdir murubbi ókkol or mujilíc óiye; ítara Isá re fótuayi-mujilíc ot aní hoór de,
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 “Tuñí zodi Mosih de óile, añára re hoó.” Íba ye ítara re hoór de,
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 — ausente —
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 — ausente —
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Hétunot ítara beggúne fusár gorér de, “Tóoile Tuñí Allar Fua níki?” Íba ye ítara re hoór de,
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Híyane ítara hoór de, “Añára ttu ar kii gobá lager dé? Kiyólla-hoilé añára toh híyan Ibár nizor muk ottu fúinni.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.