Lucas 18

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Baade Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ítara ttu hárr októt dua gorá foribó de aar hímmot no hára foribó de híyan cíkai bolla.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ki hoilé,
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 — ausente —
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 — ausente —
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Yárbaade Malike hoór de,
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 — ausente —
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 — ausente —
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Hodún manúc zetará nizoré forhésgar ṭáare aar oinno zon ore hékarot goré, Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 — ausente —
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 — ausente —
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 — ausente —
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 — ausente —
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 — ausente —
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ek din maincé ítarar gura fuain dore yó Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune deikké rár, manúc cún ore bóṭboṛáiye.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Montor Isá ye fuain dore Íbar hañse matai hoór de,
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 — ausente —
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Fore ezzon sóddare Isá ttu fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Isá ye yóggwa re hoór de,
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 — ausente —
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Yóggwa ye hoór de, “Añí híin beggún gurahale lóti amól gorí-gorí aiyír.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Híyan fúni Isá ye yóggwa re hoór de,
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Híyan fúni yóggwa kúb bezar óigiyoi, kiyólla-hoilé yóggwa ḍoóñr dóni accíl.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Isá ye yóggwar uzu saái hoór de,
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 — ausente —
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Híin fúinne de ítara hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Íba ye hoór de,
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Fitore hoór de, “Soó, añára de górbari eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Íba ye ítara re hoór de,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore ekkinare loizai ítara re hoór de,
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 — ausente —
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 — ausente —
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Cárit tune hotá híin ekkán óu nó buzé; hé hotár maáni ítara ttu lukaiféla gíyeh, hétolla ziín hoiyé híin ítara buzí nó fare deh.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Isá zeñtté Jerikó cóor or ḍáke foóñicce, ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Yóggwa ye ek dol manúc ḍák ottu zaar de abas fúni, eṛé kii ór de fusár goijjé.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Maincé yóggwa re hoór de, “Isá Nasári e boli zaar deh.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Hétunot yóggwa ye guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Zetará age-age zaar de accíl, ítara yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé; montor yóggwa ye aró guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hókum díye de, yóggwa re Íbar hañse aná zay bolla. Yóggwa ḍáke aiccé rár, Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 Yóggwa ye hoór de, “Malik, añr ttu dekí faribár toóufik faito monehoór.”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Isá ye yóggwa re hoór de,
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Éhon yóggwa ye dekí faribár toóufik faiyé aar Allar taarif gorí-gorí Isár fisáli doijje. Manúc beggúne híyan dekí Allar taarif goijjíl.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.