Atos 7
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT
1 Basa boe ma, agama Yahudi ra Malaka Bauinaꞌ na, natane Stefanus nae, “Ara kolaaꞌ o nana tebe do taꞌa?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 — ausente —
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Boe ma, ana foa ela lahenda Kasdim ara nusa na, de leo kota Haran na neu. Papa boki na maten boe ma, Amaꞌ Manetualain noo baꞌi Abraham lali leo dae fo besaꞌ ia papa sara roo toranooꞌ kara leon ia.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Tepoꞌ ria, Amaꞌ Manetualain ta bati feen dae teka esa boeꞌ nai nusaꞌ ia, fo dadi neuꞌ baꞌi Abraham dae pusaka na. Tehuu, Amaꞌ Manetualain helu basa nae, neuꞌ ko Ana fee ni dae ia fo dadi neuꞌ tititi-nonosi nara dae pusakan. Sekona te tepoꞌ ria, Abraham bei ta nanuu ana bokiꞌ fa.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Tehuu, Amaꞌ Manetualain nafadan nae, ‘O tititi-nonosi mara, neuꞌ ko leo nai lahenda fekeꞌ nusan. Boe ma, lahenda sira ese-rumu siiꞌ ma tao tadadalu sii losa teuꞌ natun haa.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Basa teu natun kahaaꞌ sira, neuꞌ ko Au dei huku nusa isiꞌ sira, fo riiꞌ tao emi neuꞌ sira atan. Boe ma, o tititi-nonosim foa ela nusaꞌ ria leo mamanaꞌ ia mai, fo hule makasi neuꞌ Au.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Dedea basa nae leoꞌ naa, boe ma ana tao hekenee barataa neniꞌ sunat, fo ela dadi tanda nae Abraham asa, dadi reuꞌ Amaꞌ Manetualain lahendan. Abraham anan Ishak besaꞌ ko faiꞌ falu, boe ma Abraham sunat ana. Doo-doo boe ma, Ishak sunat anan Yakob. Basa boe ma, Yakob ana kasanahulu dua nara, bea faiꞌ haa hulu, na ana sunat asa. Basa sii nana ita lahenda Yahudi a bei-baꞌin.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Boe ma, ita bei-baꞌin ara eteꞌ ao nara, roo sira fadin Yusuf losaꞌ ara seꞌo henin, de ana dadi ata nai dae Masir a. Tehuu Amaꞌ Manetualain ta foa elan fa.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ma poꞌi-tata nan neme basa doidoso na mai. Amaꞌ Manetualain bati feen duduꞌa-aꞌafin tandeꞌ a losaꞌ mane Masir a suen naan seli, de feen homu kuasa ma soꞌun dadi neuꞌ ria lima boa ona na.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Basa boe ma, faiꞌ laas a dadi nai dae Masir, ma dae Kanaꞌan. Faiꞌ laas ria talalu naan seli losaꞌ lahenda dodouꞌ doidoso rai basa mamanaꞌ ain. Huu ria naa, de tepoꞌ ria ita baꞌi nara boe ta raa-rinu hata esa boeꞌ
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Tehuu baꞌi Yakob namanene nae, nanaaꞌ nai dae Masir. Basa boe ma, nadenu ana nara, fo riiꞌ ita bei-baꞌi nara, ara leo dae Masir reu, fo asa nanaaꞌ nai na.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Asa ra boe ma ara fali. Mai de basa nanaa nara boe ma, Yakob nadenu sii reu asa seluꞌ nai dae Masir. Faiꞌ ria besaꞌ ko, Yusuf tui matetuꞌ asa nae, ria nana sira fadi bokin a. Basa boe ma, besaꞌ ko ria noo toranoo nara leo mane Masir reu, fo elaꞌ nalelaꞌ asa.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Boe ma, Yusuf hule fo papa na ma toranoo nara basa sii lali leo Masir reu. Lahenda mana mai sira, nana hitu hulu lima sii.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 De Yakob lali leo Masir neu losaꞌ ria noo ita bei-baꞌi nara mates sii rai naa.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Tehuu doo na seli, boe ma ara reni faliꞌ bei-baꞌin dui nara leo koro Sikem, nai dae Kanaꞌan. Basa boe ma, ara ratoi duiꞌ sira reuꞌ rates, fo tepoꞌ ria baꞌi Abraham asa neme Hemor tititi-nonosin mai a.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Basa mana-dadiꞌ ia ra nana, huu noo Manetualain helu nae, neuꞌ ko Ana bati fee Abraham dae pusakaꞌ nai mamanaꞌ ria. Fai na naneneaꞌ fo Manetualain tao natetu ria hehelun naa, ita lahenda Yahudi nara ramefu rai dae Masir.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tepoꞌ ria, mane bebeuꞌ esa mulai homu pareta nai Masir. Tehuu, ta nalelaꞌ Yusuf fa.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Maneꞌ ria namoloꞌ ita bei-baꞌi nara, ma makaresi na seliꞌ, losaꞌ ana nadenu fo tuꞌu heni ana boki-beuꞌ nara fo elaꞌ mate sii.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Naraa noo tepoꞌ ria boe, baꞌi Musa mama na bokin. Ao na tibu-tibu. Papa na noo mama na ta tuka maneꞌ a pareta na fa. Ara anutu rafufuniꞌ ana nai sira uman, losaꞌ bulaꞌ telu.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Mai de ara ta rafuni ralan nai uma sooꞌ boe ma, ara rafuli henin. Tehuu mane Masir ana feton esa here nan, boe ma oꞌo noon, de ana anutun sama leoꞌ ria ana boki na.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Huu ria na, lahenda Masir ranori ni sira malela nara losaꞌ Musa dadi neuꞌ lahenda bauinaꞌ. Nalela dedea ma nalela nonoi na seliꞌ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Musa teun haa hulu, boe ma ana nahiiꞌ neu saka ina-ama, toranoo lahenda Israel nara, fo elaꞌ ralelela aoꞌ.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ana lalaꞌo nai deaꞌ boe ma, nita lahenda Masir esa popoꞌo lahenda Israel esa. Boe ma, ana neu fali ria lahenda nusa isi naa, de pau naisa lahenda Masir ia.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Te Musa nae ndobuko lahenda nusa isi nara bubuluꞌ rae, Amaꞌ Manetualain fee ria neu nana elaꞌ poꞌi na sii remeꞌ susa a mai. Tehuu, ara bei ta bubuluꞌ hihii-nanau ria fa.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Balahaꞌ boe ma, Musa neu lalaꞌo seluꞌ bali fo ana memete lahenda Israel. Ana nita touꞌ dua ra poko ao. Boe ma, ana dedea noo dua sii fo elaꞌ ara ralolole ao nae, “We! Emi dua nana aꞌa-fadiꞌ. Ubeaꞌ taon de emi mahuu?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Tehuu, touꞌ fo popoꞌo nonoo na a, ana tipa heni Musa boe ma nae, ‘Bea soꞌu na o dadi neuꞌ ami malaka ma?! Ma bea soꞌu na o dadi neuꞌ ami mana-ee dedeaꞌ ma?!
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Bate moi pau maisa au leoꞌ useleꞌ a, o maisa lahenda Masir a, do?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Musa namanene leoꞌ naa boe ma, ana nalai ela Masir. Ana leo nai lahenda Median ara nusa na. Ana sao nai naa, de boki ra ana touꞌ dua.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Basa teuꞌ haa hulu boe ma, Musa leo mamana dae tuuꞌ esa neu, naneneaꞌ noo leteꞌ esa, nade Lete Sinai. Nai naa, Amaꞌ Manetualain ei-laꞌo lima-lopen esa neme nusa sodaꞌ a natuduꞌ ao na neuꞌ Musa nesiꞌ ai pilaꞌ daleꞌ, nai ai huu anaꞌ esa. Ai a naan tehuu ta putun fa.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Musa nita ai pilaꞌ ria boe ma, noi namakokoaꞌ a. Boe ma, ana tutuluꞌ leo mata neu, fo elaꞌ ana bubuluꞌ nae ubeaꞌ ria. Keke neu boe ma, namanene Manetualain dedea neme ai pila ria daleꞌ mai nae,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Au ia, nana o bei-baꞌi mara Ramatua na; riiꞌ baꞌi Abraham, baꞌi Ishak, baꞌi Yakob Ramatuaꞌ na.’ Namanene nae leoꞌ naa boe ma, ana bii, de ana dere naan seli, ma ana ta naparani botiꞌ laka na fo mete ai pilaꞌ ria sooꞌ.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Basa ria boe ma, Manetualain dedea seluꞌ bali nae, ‘We Musa! O mapadeiꞌ nai dae makamoiꞌ ria. Olu heni tabu-eis madei fo fee hada hormataꞌ neuꞌ Manetualain.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Bosoꞌ o mae Au afarene heni au lahenda kara rai Masir ele. Taꞌa! Au bei afarereneꞌ asa. Au bubuluꞌ sira doidoso nara. Ara hule tutulu-fafaliꞌ de Au amanene sii soo. Huu ria naa, de besaꞌ ia, Au onda fo Au poꞌi-tata a sii. Maiꞌ mata ia dei! Au oi adenu o fali seluꞌ dae Masir a mu.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Noo leo naaꞌ, Amaꞌ Manetualain fo natudu Ao Na nai ai pilaꞌ ria daleꞌ, Ana pareta Musa fo fali leo Masir neu. Ana tudu ni neu nana, elaꞌ poꞌi na lahenda Israel ara reme doidoso nara mai. Musa ia, nana bei hatan ria lahenda ratanen rae, ‘Bea rina soꞌu na o dadi neuꞌ ami malaka ma?’ Besaꞌ ia, Manetualain rina soꞌu ni!
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Basa boe ma, Musa fali leo Masir neu. Nai naa, ana tao mana dadi beu bauinaꞌ. Basa boe ma, noo lahenda Israel ara foa elaꞌ Masir. Ana noo sii, raroo Tasi Pilas a, ara laꞌo raleleiꞌ mo lino-nees losa teuꞌ haa hulu.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Musa riiꞌ nafada lahenda Israel ara nae, ‘Neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain soꞌu na lahenda esa nemeꞌ emi talada mai, fo dadi neuꞌ lahenda mana dedea, leoꞌ Ana soꞌu au a.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Musa noo ita lahenda Israel nara basa sii rai mo lino-nees. Ana dadi lelete fee ita bei-baꞌin ara, roo Amaꞌ Manetualain ei-laꞌo lima-lopen nai nusa sodaꞌ a, huu fo ei-laꞌo lima-lope sira raꞌonda fee Musa Amaꞌ Manetualain dedea-nafada nara nai lete Sinai, fo ela natudu fee ita eno soda matetuꞌ a.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Leo mae leoꞌ naa boe oo, ita bei-baꞌi nara ta nau ramanene Musa fa. Ara ta nau sipoꞌ ana fa, ara nau fali seluꞌ Masir reu.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Basa boe ma, ara leleꞌo Harun rae, ‘O fadim, Musa, noo ita kalua elaꞌ dae Masir. Tehuu besaꞌ ia, ita ta bubuluꞌ tae ria nai boloꞌ bea daleꞌ. De ami hule fo o tao ma hata sosokoꞌ esa fo elaꞌ ana napipipi do nalalaꞌo kata.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Basa boe ma, ara tao ra hata sosokoꞌ ria. Rupa na leoꞌ sapi anaꞌ esa. Basa boe ma, ara pau banda fee hata sosokoꞌ ria. Ara tao feta bauinaꞌ huu fo sira tao ra hata ria, nana laꞌe sira dale na.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Amaꞌ Manetualain nita leoꞌ naa boe ma, Ana nasadea sii. Boe ma, ara rapue de soko hata fo nai lalai leo-leoꞌ ledo a, bulaꞌ a ma ruuꞌ ara. Tehuu, Amaꞌ Manetualain noi nataaꞌ asa leoꞌ naa leo. Ria natetu noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara duiꞌ ran nai uluꞌ ele rae,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Emi taꞌ io-oa Au fa!
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Stefanus tuti naroo dedea na nae, “Amaꞌ Manetualain na tudu baꞌi Musa mamana huhule-haradoiꞌ esa rupa na. Boe ma, Musa sara tao ra Laa Huhule-haradoiꞌ esa tuka rupaꞌ ria. De lahenda Israel hule-haradoi neuꞌ Amaꞌ Manetualain soo na reuꞌ na. Kalu ara lali reme mamana esa leo mamana esa reu soo na, fate heni Laa Huhule-haradoiꞌ ria, boe ma puputu ni fo rolo renin leo mamana bebeuꞌ a neu. Nai naa, ara rapadedei seluꞌ ana bali.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Tepoꞌ fo Yosua sara reu ratati roo lahenda nusa fekeꞌ for rai Kanaꞌan dae, noo Amaꞌ Manetualain tutulu-fafali na, ara usi heni lahenda sira. Boe ma, Ana babati nusaꞌ ria fee ita bei-baꞌi nara. Faiꞌ bea ma daleꞌ reu ralea nusaꞌ ria, ara reni Manetualain Laa Huhule-haradoi na leo naaꞌ neu boe. Laaꞌ ria ara paken fo ara hule-haradoi reu dale, losaꞌ Mane Daud a hopu pareta a.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Mane Daud a hule-haradoi neuꞌ Amaꞌ Manetualain leoꞌ ita baꞌi Yakob nasa boe. Daud tao laꞌe Manetualain dale Na, de ana hapu ua-naleꞌ dodouꞌ. Basa boe ma, ana hule Manetualain fo tao Uma Mamaso Ina bebeuꞌ.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Tehuu, Daud ana manen Soleman, rina nafoa Manetualain Uma Mamaso Inan ria.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Tehuu, ita bubuluꞌ tae Amaꞌ Manetualain ta leo nai uma fo riiꞌ lahenda tao fa, nana bei hatan ria Manetualain mana-dedean esa duiꞌ memaꞌ nae,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Lalai nana Au kadera pareta Ka.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Huu noo lalai ma dae-inaꞌ ia noo basa oe-isin, nana Au rina adu!’ ”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Basa boe ma, Stefanus tuti dedea na noo hara-beraꞌ nae, “Emi nana lahenda laka batu matetuꞌ! Emi momooꞌ leo lahenda fo ta malela neuꞌ Amaꞌ Manetualain, ma ta nau mamanenen fa. Malena-laka mo Amaꞌ Manetualain sama leoꞌ bei-baꞌi mara rasadea Ni a! Besaꞌ ia, emi nau malena-laka mo Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na bali?
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Emi bei-baꞌi mara boe tao rasususaꞌ Amaꞌ Manetualain mana dedea nara. Soba emi mafada mana dedea bea fo rina ara ta tao doidoson fa? Taꞌa, hetu! Tepoꞌ ria, Manetualain mana dedea nara rafada memaꞌ rae, neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain fee ria Lahenda Makamoi Na mai. Tehuu emi bei-baꞌi mara tao raꞌisa Manetualain mana dedea nara. Losaꞌ emi boe saka enoꞌ fo pake lahenda fekeꞌ elaꞌ raꞌisa Manetualain Lahenda Makamoin Ria.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Leo mae Amaꞌ Manetualain ei-laꞌo lima-lope nusa soda nara, boe reni fee ita basa naꞌetu hadas a, fo riiꞌ Manetualain nau fee ita, tehuu emi ta tao daleꞌ neu fa.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Lahenda mana-parisa dedeaꞌ sira bei ramanene Stefanus dedean sira, boe ma ara bubuluꞌ memaꞌ rae ana tuꞌu fee sii salaꞌ sira. Ara eteꞌ ao nara, de heku nisi nara.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Tehuu Stefanus nanuu Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na, boe ma botiꞌ laka na, de mete leo lalai neu. Ana nita Amaꞌ Manetualain rela-saꞌa na ma Ramatuaꞌ Yesus napadei nai Amaꞌ Manetualain boboa ona Na, nai mamana marela-masaꞌa ria.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Boe ma Stefanus dedea nae, “Leo ia papa sara. Au ita lalai natahuꞌa, ma Lahenda Teteaꞌ a napadei nai mamana marela-masaꞌa nai Amaꞌ Manetualain boboa ona Na.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Lahenda mana-parisa dedeaꞌ sira ramanene leoꞌ naa, boe ma ara ena ridoo nara. Ma ara bobouꞌ rafada Stefanus fo naꞌauꞌ bafa na. Boe ma, basa sii paraboku reu belaꞌ a, de rarui-rarosoꞌ Stefanus.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ara roso roon leo kota deaꞌ neu. Boe ma sakasii raa olu heni badu dea nara, de fee anaꞌ touꞌ muri-ana esa hopu sii. Nade Saulus. Ria nana sira lahenda mana duduku-mana papau nara. Basa boe ma, ara pia ra miminaꞌ Stefanus reniꞌ batu.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Boe ma, Stefanus naloo namberaina nae, “Ramatua Yesus! Au fai ka naneneaꞌ soo.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Basa boe ma, ana tuꞌu neu ma sundaꞌ undu laka na, de naloo namberaina seluꞌ nae, “Papa, boso fee sii lepa salaꞌ ia!” Boe ma, maten.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.