Atos 7
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 Basa boe ma, agama Yahudi ra Malaka Bauinaꞌ na, natane Stefanus nae, “Ara kolaaꞌ o nana tebe do taꞌa?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 — ausente —
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Boe ma, ana foa ela lahenda Kasdim ara nusa na, de leo kota Haran na neu. Papa boki na maten boe ma, Amaꞌ Manetualain noo baꞌi Abraham lali leo dae fo besaꞌ ia papa sara roo toranooꞌ kara leon ia.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Tepoꞌ ria, Amaꞌ Manetualain ta bati feen dae teka esa boeꞌ nai nusaꞌ ia, fo dadi neuꞌ baꞌi Abraham dae pusaka na. Tehuu, Amaꞌ Manetualain helu basa nae, neuꞌ ko Ana fee ni dae ia fo dadi neuꞌ tititi-nonosi nara dae pusakan. Sekona te tepoꞌ ria, Abraham bei ta nanuu ana bokiꞌ fa.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Tehuu, Amaꞌ Manetualain nafadan nae, ‘O tititi-nonosi mara, neuꞌ ko leo nai lahenda fekeꞌ nusan. Boe ma, lahenda sira ese-rumu siiꞌ ma tao tadadalu sii losa teuꞌ natun haa.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Basa teu natun kahaaꞌ sira, neuꞌ ko Au dei huku nusa isiꞌ sira, fo riiꞌ tao emi neuꞌ sira atan. Boe ma, o tititi-nonosim foa ela nusaꞌ ria leo mamanaꞌ ia mai, fo hule makasi neuꞌ Au.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Dedea basa nae leoꞌ naa, boe ma ana tao hekenee barataa neniꞌ sunat, fo ela dadi tanda nae Abraham asa, dadi reuꞌ Amaꞌ Manetualain lahendan. Abraham anan Ishak besaꞌ ko faiꞌ falu, boe ma Abraham sunat ana. Doo-doo boe ma, Ishak sunat anan Yakob. Basa boe ma, Yakob ana kasanahulu dua nara, bea faiꞌ haa hulu, na ana sunat asa. Basa sii nana ita lahenda Yahudi a bei-baꞌin.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Boe ma, ita bei-baꞌin ara eteꞌ ao nara, roo sira fadin Yusuf losaꞌ ara seꞌo henin, de ana dadi ata nai dae Masir a. Tehuu Amaꞌ Manetualain ta foa elan fa.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ma poꞌi-tata nan neme basa doidoso na mai. Amaꞌ Manetualain bati feen duduꞌa-aꞌafin tandeꞌ a losaꞌ mane Masir a suen naan seli, de feen homu kuasa ma soꞌun dadi neuꞌ ria lima boa ona na.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Basa boe ma, faiꞌ laas a dadi nai dae Masir, ma dae Kanaꞌan. Faiꞌ laas ria talalu naan seli losaꞌ lahenda dodouꞌ doidoso rai basa mamanaꞌ ain. Huu ria naa, de tepoꞌ ria ita baꞌi nara boe ta raa-rinu hata esa boeꞌ
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Tehuu baꞌi Yakob namanene nae, nanaaꞌ nai dae Masir. Basa boe ma, nadenu ana nara, fo riiꞌ ita bei-baꞌi nara, ara leo dae Masir reu, fo asa nanaaꞌ nai na.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Asa ra boe ma ara fali. Mai de basa nanaa nara boe ma, Yakob nadenu sii reu asa seluꞌ nai dae Masir. Faiꞌ ria besaꞌ ko, Yusuf tui matetuꞌ asa nae, ria nana sira fadi bokin a. Basa boe ma, besaꞌ ko ria noo toranoo nara leo mane Masir reu, fo elaꞌ nalelaꞌ asa.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Boe ma, Yusuf hule fo papa na ma toranoo nara basa sii lali leo Masir reu. Lahenda mana mai sira, nana hitu hulu lima sii.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 De Yakob lali leo Masir neu losaꞌ ria noo ita bei-baꞌi nara mates sii rai naa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Tehuu doo na seli, boe ma ara reni faliꞌ bei-baꞌin dui nara leo koro Sikem, nai dae Kanaꞌan. Basa boe ma, ara ratoi duiꞌ sira reuꞌ rates, fo tepoꞌ ria baꞌi Abraham asa neme Hemor tititi-nonosin mai a.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Basa mana-dadiꞌ ia ra nana, huu noo Manetualain helu nae, neuꞌ ko Ana bati fee Abraham dae pusakaꞌ nai mamanaꞌ ria. Fai na naneneaꞌ fo Manetualain tao natetu ria hehelun naa, ita lahenda Yahudi nara ramefu rai dae Masir.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tepoꞌ ria, mane bebeuꞌ esa mulai homu pareta nai Masir. Tehuu, ta nalelaꞌ Yusuf fa.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Maneꞌ ria namoloꞌ ita bei-baꞌi nara, ma makaresi na seliꞌ, losaꞌ ana nadenu fo tuꞌu heni ana boki-beuꞌ nara fo elaꞌ mate sii.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Naraa noo tepoꞌ ria boe, baꞌi Musa mama na bokin. Ao na tibu-tibu. Papa na noo mama na ta tuka maneꞌ a pareta na fa. Ara anutu rafufuniꞌ ana nai sira uman, losaꞌ bulaꞌ telu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Mai de ara ta rafuni ralan nai uma sooꞌ boe ma, ara rafuli henin. Tehuu mane Masir ana feton esa here nan, boe ma oꞌo noon, de ana anutun sama leoꞌ ria ana boki na.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Huu ria na, lahenda Masir ranori ni sira malela nara losaꞌ Musa dadi neuꞌ lahenda bauinaꞌ. Nalela dedea ma nalela nonoi na seliꞌ.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Musa teun haa hulu, boe ma ana nahiiꞌ neu saka ina-ama, toranoo lahenda Israel nara, fo elaꞌ ralelela aoꞌ.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ana lalaꞌo nai deaꞌ boe ma, nita lahenda Masir esa popoꞌo lahenda Israel esa. Boe ma, ana neu fali ria lahenda nusa isi naa, de pau naisa lahenda Masir ia.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Te Musa nae ndobuko lahenda nusa isi nara bubuluꞌ rae, Amaꞌ Manetualain fee ria neu nana elaꞌ poꞌi na sii remeꞌ susa a mai. Tehuu, ara bei ta bubuluꞌ hihii-nanau ria fa.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Balahaꞌ boe ma, Musa neu lalaꞌo seluꞌ bali fo ana memete lahenda Israel. Ana nita touꞌ dua ra poko ao. Boe ma, ana dedea noo dua sii fo elaꞌ ara ralolole ao nae, “We! Emi dua nana aꞌa-fadiꞌ. Ubeaꞌ taon de emi mahuu?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Tehuu, touꞌ fo popoꞌo nonoo na a, ana tipa heni Musa boe ma nae, ‘Bea soꞌu na o dadi neuꞌ ami malaka ma?! Ma bea soꞌu na o dadi neuꞌ ami mana-ee dedeaꞌ ma?!
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Bate moi pau maisa au leoꞌ useleꞌ a, o maisa lahenda Masir a, do?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Musa namanene leoꞌ naa boe ma, ana nalai ela Masir. Ana leo nai lahenda Median ara nusa na. Ana sao nai naa, de boki ra ana touꞌ dua.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Basa teuꞌ haa hulu boe ma, Musa leo mamana dae tuuꞌ esa neu, naneneaꞌ noo leteꞌ esa, nade Lete Sinai. Nai naa, Amaꞌ Manetualain ei-laꞌo lima-lopen esa neme nusa sodaꞌ a natuduꞌ ao na neuꞌ Musa nesiꞌ ai pilaꞌ daleꞌ, nai ai huu anaꞌ esa. Ai a naan tehuu ta putun fa.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Musa nita ai pilaꞌ ria boe ma, noi namakokoaꞌ a. Boe ma, ana tutuluꞌ leo mata neu, fo elaꞌ ana bubuluꞌ nae ubeaꞌ ria. Keke neu boe ma, namanene Manetualain dedea neme ai pila ria daleꞌ mai nae,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Au ia, nana o bei-baꞌi mara Ramatua na; riiꞌ baꞌi Abraham, baꞌi Ishak, baꞌi Yakob Ramatuaꞌ na.’ Namanene nae leoꞌ naa boe ma, ana bii, de ana dere naan seli, ma ana ta naparani botiꞌ laka na fo mete ai pilaꞌ ria sooꞌ.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Basa ria boe ma, Manetualain dedea seluꞌ bali nae, ‘We Musa! O mapadeiꞌ nai dae makamoiꞌ ria. Olu heni tabu-eis madei fo fee hada hormataꞌ neuꞌ Manetualain.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Bosoꞌ o mae Au afarene heni au lahenda kara rai Masir ele. Taꞌa! Au bei afarereneꞌ asa. Au bubuluꞌ sira doidoso nara. Ara hule tutulu-fafaliꞌ de Au amanene sii soo. Huu ria naa, de besaꞌ ia, Au onda fo Au poꞌi-tata a sii. Maiꞌ mata ia dei! Au oi adenu o fali seluꞌ dae Masir a mu.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Noo leo naaꞌ, Amaꞌ Manetualain fo natudu Ao Na nai ai pilaꞌ ria daleꞌ, Ana pareta Musa fo fali leo Masir neu. Ana tudu ni neu nana, elaꞌ poꞌi na lahenda Israel ara reme doidoso nara mai. Musa ia, nana bei hatan ria lahenda ratanen rae, ‘Bea rina soꞌu na o dadi neuꞌ ami malaka ma?’ Besaꞌ ia, Manetualain rina soꞌu ni!
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Basa boe ma, Musa fali leo Masir neu. Nai naa, ana tao mana dadi beu bauinaꞌ. Basa boe ma, noo lahenda Israel ara foa elaꞌ Masir. Ana noo sii, raroo Tasi Pilas a, ara laꞌo raleleiꞌ mo lino-nees losa teuꞌ haa hulu.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa riiꞌ nafada lahenda Israel ara nae, ‘Neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain soꞌu na lahenda esa nemeꞌ emi talada mai, fo dadi neuꞌ lahenda mana dedea, leoꞌ Ana soꞌu au a.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Musa noo ita lahenda Israel nara basa sii rai mo lino-nees. Ana dadi lelete fee ita bei-baꞌin ara, roo Amaꞌ Manetualain ei-laꞌo lima-lopen nai nusa sodaꞌ a, huu fo ei-laꞌo lima-lope sira raꞌonda fee Musa Amaꞌ Manetualain dedea-nafada nara nai lete Sinai, fo ela natudu fee ita eno soda matetuꞌ a.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Leo mae leoꞌ naa boe oo, ita bei-baꞌi nara ta nau ramanene Musa fa. Ara ta nau sipoꞌ ana fa, ara nau fali seluꞌ Masir reu.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Basa boe ma, ara leleꞌo Harun rae, ‘O fadim, Musa, noo ita kalua elaꞌ dae Masir. Tehuu besaꞌ ia, ita ta bubuluꞌ tae ria nai boloꞌ bea daleꞌ. De ami hule fo o tao ma hata sosokoꞌ esa fo elaꞌ ana napipipi do nalalaꞌo kata.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Basa boe ma, ara tao ra hata sosokoꞌ ria. Rupa na leoꞌ sapi anaꞌ esa. Basa boe ma, ara pau banda fee hata sosokoꞌ ria. Ara tao feta bauinaꞌ huu fo sira tao ra hata ria, nana laꞌe sira dale na.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Amaꞌ Manetualain nita leoꞌ naa boe ma, Ana nasadea sii. Boe ma, ara rapue de soko hata fo nai lalai leo-leoꞌ ledo a, bulaꞌ a ma ruuꞌ ara. Tehuu, Amaꞌ Manetualain noi nataaꞌ asa leoꞌ naa leo. Ria natetu noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara duiꞌ ran nai uluꞌ ele rae,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Emi taꞌ io-oa Au fa!
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Stefanus tuti naroo dedea na nae, “Amaꞌ Manetualain na tudu baꞌi Musa mamana huhule-haradoiꞌ esa rupa na. Boe ma, Musa sara tao ra Laa Huhule-haradoiꞌ esa tuka rupaꞌ ria. De lahenda Israel hule-haradoi neuꞌ Amaꞌ Manetualain soo na reuꞌ na. Kalu ara lali reme mamana esa leo mamana esa reu soo na, fate heni Laa Huhule-haradoiꞌ ria, boe ma puputu ni fo rolo renin leo mamana bebeuꞌ a neu. Nai naa, ara rapadedei seluꞌ ana bali.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Tepoꞌ fo Yosua sara reu ratati roo lahenda nusa fekeꞌ for rai Kanaꞌan dae, noo Amaꞌ Manetualain tutulu-fafali na, ara usi heni lahenda sira. Boe ma, Ana babati nusaꞌ ria fee ita bei-baꞌi nara. Faiꞌ bea ma daleꞌ reu ralea nusaꞌ ria, ara reni Manetualain Laa Huhule-haradoi na leo naaꞌ neu boe. Laaꞌ ria ara paken fo ara hule-haradoi reu dale, losaꞌ Mane Daud a hopu pareta a.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Mane Daud a hule-haradoi neuꞌ Amaꞌ Manetualain leoꞌ ita baꞌi Yakob nasa boe. Daud tao laꞌe Manetualain dale Na, de ana hapu ua-naleꞌ dodouꞌ. Basa boe ma, ana hule Manetualain fo tao Uma Mamaso Ina bebeuꞌ.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Tehuu, Daud ana manen Soleman, rina nafoa Manetualain Uma Mamaso Inan ria.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Tehuu, ita bubuluꞌ tae Amaꞌ Manetualain ta leo nai uma fo riiꞌ lahenda tao fa, nana bei hatan ria Manetualain mana-dedean esa duiꞌ memaꞌ nae,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Lalai nana Au kadera pareta Ka.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Huu noo lalai ma dae-inaꞌ ia noo basa oe-isin, nana Au rina adu!’ ”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Basa boe ma, Stefanus tuti dedea na noo hara-beraꞌ nae, “Emi nana lahenda laka batu matetuꞌ! Emi momooꞌ leo lahenda fo ta malela neuꞌ Amaꞌ Manetualain, ma ta nau mamanenen fa. Malena-laka mo Amaꞌ Manetualain sama leoꞌ bei-baꞌi mara rasadea Ni a! Besaꞌ ia, emi nau malena-laka mo Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na bali?
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Emi bei-baꞌi mara boe tao rasususaꞌ Amaꞌ Manetualain mana dedea nara. Soba emi mafada mana dedea bea fo rina ara ta tao doidoson fa? Taꞌa, hetu! Tepoꞌ ria, Manetualain mana dedea nara rafada memaꞌ rae, neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain fee ria Lahenda Makamoi Na mai. Tehuu emi bei-baꞌi mara tao raꞌisa Manetualain mana dedea nara. Losaꞌ emi boe saka enoꞌ fo pake lahenda fekeꞌ elaꞌ raꞌisa Manetualain Lahenda Makamoin Ria.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Leo mae Amaꞌ Manetualain ei-laꞌo lima-lope nusa soda nara, boe reni fee ita basa naꞌetu hadas a, fo riiꞌ Manetualain nau fee ita, tehuu emi ta tao daleꞌ neu fa.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Lahenda mana-parisa dedeaꞌ sira bei ramanene Stefanus dedean sira, boe ma ara bubuluꞌ memaꞌ rae ana tuꞌu fee sii salaꞌ sira. Ara eteꞌ ao nara, de heku nisi nara.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Tehuu Stefanus nanuu Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na, boe ma botiꞌ laka na, de mete leo lalai neu. Ana nita Amaꞌ Manetualain rela-saꞌa na ma Ramatuaꞌ Yesus napadei nai Amaꞌ Manetualain boboa ona Na, nai mamana marela-masaꞌa ria.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Boe ma Stefanus dedea nae, “Leo ia papa sara. Au ita lalai natahuꞌa, ma Lahenda Teteaꞌ a napadei nai mamana marela-masaꞌa nai Amaꞌ Manetualain boboa ona Na.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Lahenda mana-parisa dedeaꞌ sira ramanene leoꞌ naa, boe ma ara ena ridoo nara. Ma ara bobouꞌ rafada Stefanus fo naꞌauꞌ bafa na. Boe ma, basa sii paraboku reu belaꞌ a, de rarui-rarosoꞌ Stefanus.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ara roso roon leo kota deaꞌ neu. Boe ma sakasii raa olu heni badu dea nara, de fee anaꞌ touꞌ muri-ana esa hopu sii. Nade Saulus. Ria nana sira lahenda mana duduku-mana papau nara. Basa boe ma, ara pia ra miminaꞌ Stefanus reniꞌ batu.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Boe ma, Stefanus naloo namberaina nae, “Ramatua Yesus! Au fai ka naneneaꞌ soo.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Basa boe ma, ana tuꞌu neu ma sundaꞌ undu laka na, de naloo namberaina seluꞌ nae, “Papa, boso fee sii lepa salaꞌ ia!” Boe ma, maten.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.