Lucas 16
PAHPÃM JARKWA CUPAHTI JÕ KÀHHÔC (RAM) vs BKJ
1 Ne Jeju te hipêr ihkôt me ipa catêjê mã hũjarẽn, ne me cumã:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Mã cute ahna hàhwỳr ne cumã: “Pỳhàpà, xà ampeaj kam mã me garẽ? Krãa caxi, imã amji jarẽ, ne imã ijõ ampo itajê cunea na ihhôc. Ne cute me ito new catêjê japrỳ atajê cunea na imã ihhôc, wa gàpên xà jahkre pej. Ne ca ha nee hipêr apê imã ijũrkwa jamãr catê nare” hane.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 ― Mã hũjamãr catê ita mõ ne hỹr, ne cute amji kam hapac ne amji mã: “Pea hito, wa itea amji pê ijàpên xà ita to ipictor. Ne nee imã icarôt cati nare ite pjê jahkwỳn xà caxuw, ne me ahna ijàhwỳr na ipahàmti ita kam, ampo to mã wa ha ajte?
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ỹhỹ, wa ite hajỹr ita kam, quê ha ijõ pahhi ikujate, wa ha nee hipêr cute me to new catêjê jũhkra kam ijàmcwỳr to ipa nare. Ne wa ha to hane, wa ha mam cute me ijõ pahhi to new catêjê to impeaj ne, mãr quê cute ijàpên xà pê icator jirô pê, ihtỳj me hũrkwa kam me ijuwahi. Ne me taa me itehcajpa” hane.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 ― Ne cute me hõ pahhi to new catêjê cunea na hàhwỳr. Mã cute me cuprõn, mã cute ahpỹanre na mehcukij par. Ne cute mam ita cukij ne cumã: “Jũ mã ca ate ijõ pahhi to new ton?” hane.
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 ― Mã cumã: “Hàhcujro xà cacô incjên xà te xẽj to wa ite to new” hane. Mã cumã: “Ihnãm ate new na gõ kàhhôc ita he, to jỹ ne cute xĩncwẽnta peaj na, ca ihhôc” hane.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 ― Ne cute ihnõ ita mã: “Ne ca, jũ mã ca ate new ton?” hajỹr. Mã cumã: “Arỳjhy incjên xà te mir to wa ite to new” hane. Mã cumã: “Cute ôjtôxẽnta peaj na ca ihhôc” hane. Ne cute me to new catêjê cunea to hajỹr partu.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 ― Mã hõ pahhi te ita par, ne cumã: “Ahêj xi cakrô, ampeaj kam ate amji jahkre pej” ― hajỹr.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Cwỳrjapê wa me amã: “Gapacta ne amji to me gakràj, ne gapacta ne catyt kam me ipa nare catêjê to me amji kwỳ nõ. Quê ha jũ caxuw amã ampo atajê cunea apê hamre, quê ha me gõ ikwỳ nõ catêjê ihtỳj me hũrkwa kam me ana amji to pôj” hane.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ― Ỹhỹ, quê ha jũm hõtpê ampo kryjre atajê jamãr to impejti na, quê ha hanea ne ampo catia jamãr to impeaj ne. Quê ha jũm apu ampo kryjre atajê to ihhêj to ipa na, quê ha hanea ne ampo catia to ihhêj to ipa.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ỹhỹ, ca ha pjê ita kam me gàhcukrêj to ame ahêj to me apa, quê ha nee jũm me amã Pahpãm jàhcukrêj nõ jõr nare.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Na ca ha jũm jàhcukrêj to ate ame ahêj to me apa na, ca ha nee me gàhcukrêj cwỳr nare.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ― Ne jũ wỳr quê jũmjê hõ pahhi pijakrut jarkwa kôt me ipa. Ampo na? Quê ha cumã hõ pahhi pyxit nõ ata pit kĩn, quê ha cumãa apê. Ne ma apu ihnõ ita caca, ne hicu ne cumã hikra. Ita jĩkjê na, ca ha Pahpãm mã me apê, ne nee ate mehpore catia ne ipyr na, me amji cãmjĩ nare. Nãmri ca ha ate ihpore ita to pit mã me amji japackre na, quê ha cupê ihhêj rũm me gõ pahhi, ca ha ihkôat me apa ne atỳj Pahpãm mã hikra ― hajỹr.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Mã Parixêw catêjê mã ihpore pit kĩn atajê te me ita par, na ri ame Jeju xũn.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Mã Jeju me cumã:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ― Pê Jowãw te me cumrãr catê cator xà wỳr, ihtỳj ajco me Mojxe xwỳ jõ kàhhôc kampa, ne me Pahpãm jarkwa na ihcakôc catêjê kampa, ne ajco ihkôat ame ipa. Ata japu na, wa mehcunea mã Pahpãm pê pjê jõ Pahhiti na harẽn to mõ, ne ahpỹanre na Pahpãm himpej xà mã mencjêj prãmte ame amji mã carôt.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Xà quê ha pijamã jũ caxuw côjkwa me pjê hamre? He quê ha ihtỳj jũ caxuw hamre, ne Pahpãm jarkwa nare, quê ha quêt jũ caxuw hamre nare. Quê ha nee Mojxe xwỳ jõ kàhhôc kam hàhhôc kryjre hikwa itajê nõ ipictor nare.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ― Ne quê ha me hũmre nõ apu hĩxi caca ne cumã hikra, ne ma tẽ ne ajteare mã cahãj nõ me hikwa na, quê ha cupê hũmre inxyre ata, ne ihkêanre ne. Quê ha cupê hũmre nõa te cahãj mã hikran ata me hikwa ata, ne hanea ne cuxà inxyre ne, ne ihkêanre ne.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 ― Ỹhỹ wa ha me amã me hakràj te amji kam hapac xà kôt harẽ. Ỹhỹ, pê hũmre nõ jakràj cati, ne ajco ihkà impej to pit mã ihkà, ne ajco amcro cunea kam hõ impej pit kur to ipa, ne ajco amji kĩn catia ton to ipa.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Pê hanea ne hũmre nõ pê hamreare ata japrỳ Raxaro. Ne ihkà xêt, ne hĩ cunea kam ahna cuhê. Pê Raxaro jũkjê atajê ajco hũmre jakràj cati ata wỳr me to pra, ne hũrkwa jarkwa mã me cunõ.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Pê ajco curia harkwa mã hikwa. Por hakràj catê ata jàpàn xà pê hõ pihur, mã cute to harte prãmte ajco hikwa. Pê hanea ne rop ajco hỹrmã pra ne cumã cuhê atajê cũmtwỳ.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 ― Ne ty, pê me hĩ jarêt, pê Pahpãm mã imprar catêjê côjkwa pĩn, ma mempejti tyc atajê krĩ xà wỳr me caxwỳn to tẽ, ne me panquêtti Aprãw xwỳ kjê kam me hỹr, pê huwahi ne to jỹ. Pê hanea ne hakràj catê ata ty, pê me hĩ jarêt.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 ― Pê Raxaro kĩnte mehtyc kêanre atajê krĩ xà kam, cute me amji pupun xà kêanre xà ata kam amji pupu. Ne irĩt, ne ihmat ri cute Aprãw xwỳ pupun, ne cute hĩkjê rũm Raxaro xwỳ pupun.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ne cumã caràr to: “Quêtti Aprãw, icaprĩa ne! Imã Raxaro kujate, quê cô to hũhkrahhi inco ne to ijarkwa jakry! Ampo na? He wa cuhy ita kam amji pupun xà kêanre to amji pupu!” hane.
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 ― Mã Aprãw cumã: “Itàmxwỳ, he pê ca cormã atĩr reria mã ajco quêt amji mã ampo pejti cunea incwa ata to ca amji japackrea ne. Pê Raxaro ajco akĩnte girôa pê amji mã ihkên pit cwa. Ne ita caxuw ri quêt imã caprĩ, mã apu hakry ne ampo ita cunea to amji mã amji kĩn. Ca ihkĩnte, ita caxuw amji pupu he.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Ne xwỳjê mã, me pahcote na pjê catacti ita kam, cu nee me pahnõ ajpẽn wỳr parêr nare” hane.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 ― Mã hakràj cati ita cumã: “Ỹhỹ, quêtti Aprãw, wa ha awỳ, ca kepê inxũ jũrkwa wỳr Raxaro kujate.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Quê cormã curi me ikjêjê te xĩc ne me hàhhuc atajê mã mehkên cawpa, mãr quê mehkên ton jicu, ne nee ikrĩ xà kêanre ita wỳr memprar, ne icuxà me amji pupun xà kêanre to hajỹr nare” hane.
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 ― Mã Aprãw cumã: “Pom ramã me akjêjê mã Mojxe jõ kàhhôc me, Pahpãm jarkwa na mehcakôc catêjê jõ kàhhôc itajê. Ne quê ha taa me cumã ita to hahkre, ne me hapackre ne me cumã ihcawpa. He me cumã ihcawpa xà ita caxuaw ri ihkàhhôc atajê” hane.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 ― Mã cumã: “Hamreare quêtti, jũ wỳr quê ha ihkàhhôc itajê kampa. Quê ha quêt jũm tyc ata hacpỹa mã ihtĩr, ne me hỹrmã cato, quê ha ihtỳj me kampa, ne mehkên itajê jicu” hane.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 ― Mã Aprãw cumã: “Quê ha cute nee Mojxe jõ kàhhôc par nare, ne hanea ne nee me Pahpãm jarkwa na ihcakôc catêjê jõ kàhhôc par nare na, quê ha nee jũm hacpỹa mã jũm tĩr ata kam hapac nare” ― hane. Hõ, Jeju te Parixêw catêjê mã hũjarẽn to hajỹr.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.