Lucas 16
PAHPÃM JARKWA CUPAHTI JÕ KÀHHÔC (RAM) vs ARIB
1 Ne Jeju te hipêr ihkôt me ipa catêjê mã hũjarẽn, ne me cumã:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Mã cute ahna hàhwỳr ne cumã: “Pỳhàpà, xà ampeaj kam mã me garẽ? Krãa caxi, imã amji jarẽ, ne imã ijõ ampo itajê cunea na ihhôc. Ne cute me ito new catêjê japrỳ atajê cunea na imã ihhôc, wa gàpên xà jahkre pej. Ne ca ha nee hipêr apê imã ijũrkwa jamãr catê nare” hane.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 ― Mã hũjamãr catê ita mõ ne hỹr, ne cute amji kam hapac ne amji mã: “Pea hito, wa itea amji pê ijàpên xà ita to ipictor. Ne nee imã icarôt cati nare ite pjê jahkwỳn xà caxuw, ne me ahna ijàhwỳr na ipahàmti ita kam, ampo to mã wa ha ajte?
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ỹhỹ, wa ite hajỹr ita kam, quê ha ijõ pahhi ikujate, wa ha nee hipêr cute me to new catêjê jũhkra kam ijàmcwỳr to ipa nare. Ne wa ha to hane, wa ha mam cute me ijõ pahhi to new catêjê to impeaj ne, mãr quê cute ijàpên xà pê icator jirô pê, ihtỳj me hũrkwa kam me ijuwahi. Ne me taa me itehcajpa” hane.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 ― Ne cute me hõ pahhi to new catêjê cunea na hàhwỳr. Mã cute me cuprõn, mã cute ahpỹanre na mehcukij par. Ne cute mam ita cukij ne cumã: “Jũ mã ca ate ijõ pahhi to new ton?” hane.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 ― Mã cumã: “Hàhcujro xà cacô incjên xà te xẽj to wa ite to new” hane. Mã cumã: “Ihnãm ate new na gõ kàhhôc ita he, to jỹ ne cute xĩncwẽnta peaj na, ca ihhôc” hane.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 ― Ne cute ihnõ ita mã: “Ne ca, jũ mã ca ate new ton?” hajỹr. Mã cumã: “Arỳjhy incjên xà te mir to wa ite to new” hane. Mã cumã: “Cute ôjtôxẽnta peaj na ca ihhôc” hane. Ne cute me to new catêjê cunea to hajỹr partu.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 ― Mã hõ pahhi te ita par, ne cumã: “Ahêj xi cakrô, ampeaj kam ate amji jahkre pej” ― hajỹr.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Cwỳrjapê wa me amã: “Gapacta ne amji to me gakràj, ne gapacta ne catyt kam me ipa nare catêjê to me amji kwỳ nõ. Quê ha jũ caxuw amã ampo atajê cunea apê hamre, quê ha me gõ ikwỳ nõ catêjê ihtỳj me hũrkwa kam me ana amji to pôj” hane.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ― Ỹhỹ, quê ha jũm hõtpê ampo kryjre atajê jamãr to impejti na, quê ha hanea ne ampo catia jamãr to impeaj ne. Quê ha jũm apu ampo kryjre atajê to ihhêj to ipa na, quê ha hanea ne ampo catia to ihhêj to ipa.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ỹhỹ, ca ha pjê ita kam me gàhcukrêj to ame ahêj to me apa, quê ha nee jũm me amã Pahpãm jàhcukrêj nõ jõr nare.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na ca ha jũm jàhcukrêj to ate ame ahêj to me apa na, ca ha nee me gàhcukrêj cwỳr nare.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ― Ne jũ wỳr quê jũmjê hõ pahhi pijakrut jarkwa kôt me ipa. Ampo na? Quê ha cumã hõ pahhi pyxit nõ ata pit kĩn, quê ha cumãa apê. Ne ma apu ihnõ ita caca, ne hicu ne cumã hikra. Ita jĩkjê na, ca ha Pahpãm mã me apê, ne nee ate mehpore catia ne ipyr na, me amji cãmjĩ nare. Nãmri ca ha ate ihpore ita to pit mã me amji japackre na, quê ha cupê ihhêj rũm me gõ pahhi, ca ha ihkôat me apa ne atỳj Pahpãm mã hikra ― hajỹr.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Mã Parixêw catêjê mã ihpore pit kĩn atajê te me ita par, na ri ame Jeju xũn.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Mã Jeju me cumã:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ― Pê Jowãw te me cumrãr catê cator xà wỳr, ihtỳj ajco me Mojxe xwỳ jõ kàhhôc kampa, ne me Pahpãm jarkwa na ihcakôc catêjê kampa, ne ajco ihkôat ame ipa. Ata japu na, wa mehcunea mã Pahpãm pê pjê jõ Pahhiti na harẽn to mõ, ne ahpỹanre na Pahpãm himpej xà mã mencjêj prãmte ame amji mã carôt.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Xà quê ha pijamã jũ caxuw côjkwa me pjê hamre? He quê ha ihtỳj jũ caxuw hamre, ne Pahpãm jarkwa nare, quê ha quêt jũ caxuw hamre nare. Quê ha nee Mojxe xwỳ jõ kàhhôc kam hàhhôc kryjre hikwa itajê nõ ipictor nare.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ― Ne quê ha me hũmre nõ apu hĩxi caca ne cumã hikra, ne ma tẽ ne ajteare mã cahãj nõ me hikwa na, quê ha cupê hũmre inxyre ata, ne ihkêanre ne. Quê ha cupê hũmre nõa te cahãj mã hikran ata me hikwa ata, ne hanea ne cuxà inxyre ne, ne ihkêanre ne.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ― Ỹhỹ wa ha me amã me hakràj te amji kam hapac xà kôt harẽ. Ỹhỹ, pê hũmre nõ jakràj cati, ne ajco ihkà impej to pit mã ihkà, ne ajco amcro cunea kam hõ impej pit kur to ipa, ne ajco amji kĩn catia ton to ipa.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Pê hanea ne hũmre nõ pê hamreare ata japrỳ Raxaro. Ne ihkà xêt, ne hĩ cunea kam ahna cuhê. Pê Raxaro jũkjê atajê ajco hũmre jakràj cati ata wỳr me to pra, ne hũrkwa jarkwa mã me cunõ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Pê ajco curia harkwa mã hikwa. Por hakràj catê ata jàpàn xà pê hõ pihur, mã cute to harte prãmte ajco hikwa. Pê hanea ne rop ajco hỹrmã pra ne cumã cuhê atajê cũmtwỳ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 ― Ne ty, pê me hĩ jarêt, pê Pahpãm mã imprar catêjê côjkwa pĩn, ma mempejti tyc atajê krĩ xà wỳr me caxwỳn to tẽ, ne me panquêtti Aprãw xwỳ kjê kam me hỹr, pê huwahi ne to jỹ. Pê hanea ne hakràj catê ata ty, pê me hĩ jarêt.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 ― Pê Raxaro kĩnte mehtyc kêanre atajê krĩ xà kam, cute me amji pupun xà kêanre xà ata kam amji pupu. Ne irĩt, ne ihmat ri cute Aprãw xwỳ pupun, ne cute hĩkjê rũm Raxaro xwỳ pupun.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ne cumã caràr to: “Quêtti Aprãw, icaprĩa ne! Imã Raxaro kujate, quê cô to hũhkrahhi inco ne to ijarkwa jakry! Ampo na? He wa cuhy ita kam amji pupun xà kêanre to amji pupu!” hane.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 ― Mã Aprãw cumã: “Itàmxwỳ, he pê ca cormã atĩr reria mã ajco quêt amji mã ampo pejti cunea incwa ata to ca amji japackrea ne. Pê Raxaro ajco akĩnte girôa pê amji mã ihkên pit cwa. Ne ita caxuw ri quêt imã caprĩ, mã apu hakry ne ampo ita cunea to amji mã amji kĩn. Ca ihkĩnte, ita caxuw amji pupu he.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ne xwỳjê mã, me pahcote na pjê catacti ita kam, cu nee me pahnõ ajpẽn wỳr parêr nare” hane.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 ― Mã hakràj cati ita cumã: “Ỹhỹ, quêtti Aprãw, wa ha awỳ, ca kepê inxũ jũrkwa wỳr Raxaro kujate.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Quê cormã curi me ikjêjê te xĩc ne me hàhhuc atajê mã mehkên cawpa, mãr quê mehkên ton jicu, ne nee ikrĩ xà kêanre ita wỳr memprar, ne icuxà me amji pupun xà kêanre to hajỹr nare” hane.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 ― Mã Aprãw cumã: “Pom ramã me akjêjê mã Mojxe jõ kàhhôc me, Pahpãm jarkwa na mehcakôc catêjê jõ kàhhôc itajê. Ne quê ha taa me cumã ita to hahkre, ne me hapackre ne me cumã ihcawpa. He me cumã ihcawpa xà ita caxuaw ri ihkàhhôc atajê” hane.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 ― Mã cumã: “Hamreare quêtti, jũ wỳr quê ha ihkàhhôc itajê kampa. Quê ha quêt jũm tyc ata hacpỹa mã ihtĩr, ne me hỹrmã cato, quê ha ihtỳj me kampa, ne mehkên itajê jicu” hane.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 ― Mã Aprãw cumã: “Quê ha cute nee Mojxe jõ kàhhôc par nare, ne hanea ne nee me Pahpãm jarkwa na ihcakôc catêjê jõ kàhhôc par nare na, quê ha nee jũm hacpỹa mã jũm tĩr ata kam hapac nare” ― hane. Hõ, Jeju te Parixêw catêjê mã hũjarẽn to hajỹr.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.