Atos 25
PAHPÃM JARKWA CUPAHTI JÕ KÀHHÔC (RAM) vs ARIB
1 Mã pahhiti tuw pê Pexô ita xàr, ne ahna amcro incrê jirô pê mã ri, ma Xexa jõ krĩ pê cator ne Krĩpinkrên wỳr mõ.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Mã mehkwỳ jakrã jõ pahhi kwỳ me, Pahpãm mã mehcajrẽn catêjê kwỳ me, cuna mã me hỹr, ne cute Pawrô kôt me harẽn kên kam mehtẽm.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Pê ramã Krĩpinkrên jõ pry kôt Pawrô curan na me ajpẽn pa. Cwỳrjapê ri cute me Pexô na me hàhwỳr, quê me cumã Krĩpinkrên wỳr Pawrô kujate.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Mã Pexô te me cumã:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Quê ha cute ampo kên ton na, quê ha me gõ pahhi ipynã, ne curia me icunaa mã ihkôt me harẽn to kên — hajỹr.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Mã Pexô te curi me cahê na amji to amcro to ôjtô, nare, cute amji to amcro to tej, ne ma hacpỹa mã cute amji jaxàr, Xexa jõ krĩ wỳr. Ne apẽ mã mehcukij xà mã hàr ne hỹr, ne cute Pawrô japrôr na me mẽn.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Mã Pawrô cator, mã Juta catêjê Krĩpinkrên pĩn me mõ atajê te me Pawrô krã, ne cute me cumãn kên tỳj kam me to ihtẽm. Ne me cumã curê catêjê ame to xwahna to me ipa, ne jũ wỳr quê jũm ihkên nõ na harẽ.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Mã Pawrô te harkwa to amji pytàr, ne me cumã:
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Mã pahhi Pexô te Juta catêjê mã hakry ton prãmte, cute Pawrô cukij, ne cumã:
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 — ausente —
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 — ausente —
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Mã Pexô te harkwa kôt cute me hapackre catêjê me, me ajpẽn par, ne Pawrô mã:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Mã amcro kwỳ jàhtôa jirô pê, pahhiti nõ japrỳ te Acrip pê Heroti xwỳ kra, me hĩxi japrỳ te Perenikwỳj Xexa jõ krĩ mã cator. Ne cute pahhi tuw pê Pexô pupun, ne ajpẽn pyrên me hakryti to prãm to ri hỹrmã me cator.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Mã amcro nõ jirô pê, Pexô te Acrip pê pahhiti mã Pawrô jarẽn ne cumã:
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Wa mõ ne Krĩpinkrên mã icator, mã mehkwỳ jakrã jõ pahhi me, Pahpãm mã mehcajrẽn catêjê jõ pahhi kwỳ me, icuna mã ame imã hũmre ita kôt harẽn to kêanre, ne ite ihcukij ne ihcuran na, cute me ina hàhwỳr.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 — Wa ite me cumã amji jarẽn to: “Wa Roman catêjê incaca xàa na apu ipa. Ne me icaca xà ata kôt, quê ha xa icuna mã cute ame ajpẽn na mehcakôc kêanre catêjê me ajpẽn cuna mã me xa. Quê ha mam cute me cumãn catêjê atajê pê cute amji pytàr xà na ihcakôc. Wa nee ita cumam cute me cumãn xi catêjê atajê mã, cute jũm curan xà caxuw hõr nare” hane.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 — Mã ita ri mehcunea cator, wa nee ite hipêr me to amcro nõ mẽn nare, ne apẽ wa ma ramã mehcukij xà mã ixàr, ne ite hũmre ata japrôr na me mẽn, ne itỳj apu ihkên cati na ihcãmjĩ.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Mã me curê xwỳn catêjê cator, ne nee ite ampo na ihcãmjĩ xà atajê nõ na cute me harẽn nare.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Ne mencaca xàa kôt, cute me ampo pyxit peaj kênre ata na me harẽn. Ne hanea ne cute me cumã mehcakôc kên, por pê jũm xũmre japrỳ to ame Jeju, pê ramã ty ata, mã Pawrô ampeaj kam amji mã hũmre ita tĩar na ipa na harẽ.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Wa nee ite hahkre pej nare ita kam, jũ mã wa ha to ne hahkre pej. Cwỳrjapê wa ite Pawrô cukij, quê ihhêaj to Krĩpinkrên wỳr cumã mõr prãm quê mõ, quê ha curia mehcukij.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Mã Pawrô te pjê jõ pahhiti pê Xexa Aguxô pê Roman catêjê jõ pahhiti wỳr amji kràr, ne cute huwapre ita na hãm na iwỳr, ne ahnaa Roman catêjê jõ pahhiti wỳr cato, quê ha taa jũ mã to. Ita na wa ite ahna krãhtare te hamãr catê mẽn, quê me hamã, wa ha ahnaa Xexa pê pahhiti mã ihkujate — hane.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Mã Acrip cumã:
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Ne apẽ, mã pahhi Acrip me Perenikwỳj cator, cute me cuprõn xà kam. Mã me hàhtôa ne ahna cute me cuprõn, ne me cumã ampeaj ne me to mõ, mã ihkà impejti kam mõ. Mã krĩ kam me cati catêjê jàhtôa me, krãhtare catêjê jõ pahhi catihti atajê me, ramã cute hikaj xà cute me cuprõn. Mã Pexô te Pawrô na hàhwỳr mã cator.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Mã Pexô te ahna me cumã:
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ne imãa cute nee ampo kên cati ton nare ita kam, ampo na quê ty? Ne hanea ne cutea Xexa pê Roman catêjê jõ pahhiti wỳr amji kràr, cwỳrjapê wa ite hỹrmã ihkujahêc na amji ton.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Ne ipê cormã hahkre kêatre ita kam, ampo na wa ha ajte Xexa pê pahhiti mã ihhôc? Cwỳrjapê wa ite me acuna mã hãm, ate mehcukij xà caxuw. Ne mam cati mã ca ha, caa, pahhiti Acrip ihcukij.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Wa ha kampa, ne cormã hahkre pej, ne ahna ihhôc. Ne jũ wỳr wa ite cute ampo kên ton na hahkre pej nare kam ahna ihhôc, ne cumã ihkujate, ahna ipê ihkaj na — hajỹr.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.