Gênesis 24

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aabaraam ia takaana aakaka, ma a Tadaaru i wadaani u ra kum utnaa raap.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 Aabaraam i pirpir karom a mukmuga anu ra nuna kum tultul, baa i naagagon a kum utnaa raap u ra nuna ruma. I piri lenbi, “Ung pari a limaam naatudungi ra paraagum na kaking.
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 Iaau nemi naa un weweliman u ra iaa ra Tadaaru, a God baa i naagagon a maawa ma ra rakrakaan buaal, naa koku u ben paa ta tabuan anu ra nung naat ko ra kum tabuan taanga min Kaanaan, baa kuri iaau ki naliwan taan diat.
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Iaku un waan kup anung taara kurong u ra nung taamaan ma un ben paa ta tabuan anun Aaisaak.”
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 A tultul i tiri Aabaraam, “Lelawaai baa a tabuan maa pa in taraam kupi in waan ungaai ma iaau urin, in koina ku baa ang ben ut natumlik Aaisaak kup a taamaan baa u waan taanga iaai?”
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Aabaraam i piri, “Koku! Koku u ben anung naat urong.
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 A Tadaaru, a God taanga u ra maawa, baa i ben pari pa iaau ko ra kum kakung, ma ko ra pia anumiaat, ma i pirpir karom iaau, ia ut maa i weweliman taau karom iaau lenbi, ‘Iaau ang taar a pia bi karom anum wuna taara namur.’ A Tadaaru ut in tula wa anuna aangelo in muga taam, kupi un ben paa ta tabuan anu ra nung naat taanga matira.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Baa a tabuan in patut ku kupi in waan talili ungaai ma ui, io u aa laangalaanga ko ra weweliman mi. Iaku, koku u benben taa natung lik urong.”
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Io, a tultul i ung a limaana naatudaangi ra paraagum na kakin Aabaraam, anuna ngaala, ma i weweliman, murmur a pirpir Aabaraam i pir taai taana.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Namur a tultul i ben paa noina kaamel ungaai ma ra kum wakwakaak na utnaa na wetabaar ko ra nuna ngaala, ma i waan kup Mesopotaamia. Ma i waan paat u ra taamaan anun Naaor.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Baa i waan paat matira, i watur taa a kum kaamel naa ra daanim marawaai naa ra taamaan. I waan paat u ra maluraap, u ra pakaana bung baa in tabuan diat laana waan na itup palaa.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Ma i aaraaring lenbi, “Tadaaru, a God anu ra nung ngaala Aabaraam, a bung mi un walingtatuna anung winawaan urin. Un maari anung ngaala Aabaraam.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Baboi, iaau tur marawaai naa ra daanim, ma ra kum tauraara ko ra taamaan mi, diat a waan pari kupi diat a itup palaa.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Baa ang piri karom te kon diat a kum tauraara naa, ‘Maari iaau, un itup paa anum in palaa ma un wainim ta iaau,’ ma a tauraara maa in piri karom iaau naa, ‘Inim paa, ma iaau ang wainim taa anum kum kaamel kaai,’ io, maa ut ia a tauraara maa u aa pilak paai kup anum tultul Aaisaak. Ma ang nunurai kaai naa u maari anung ngaala, Aabaraam.”
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 Baa kuraa utbaai i aaraaring, Rebekaa i waan pari ko ra taamaan ma ra nuna in palaa na initup u ra pupuakina. Rebekaa a natun Betuel, ma Betuel a natun Milka ma Naaor baa dina ma Aabaraam.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 A tabuan mi Rebekaa a gaugauwen na tabuan, ma a tauraara kubaai, pa i inep ungaai paa utbaai ma ta muaana. I waan pari kup a daanim, ma i itup paa anuna in palaa, ma namur i waan tato balet.
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 A tultul anun Aabaraam i kalaa karom Rebekaa ma i piri taana naa, “Maari iaau, iaau nem ta lik palaa ko ra num in palaa.”
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Rebekaa i tur ma i rakaan pari gagaa ain palaa ko ra pupuakina ma i piri taana, “Inim, anung tadaaru.” Ma i wainimi ma ra palaa.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Namur baa ia inim paa, Rebekaa i piri taana naa, “Ang itup taa kaai ta palaa ara num kum kaamel, tuk diat a maaur.”
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Ma i langer gagaa wa mun a palaa baa i taana u ra in palaa u ra utnaa na ininim ara kum kaamel, ma i kalaa pari, i itup palaa balet ko ra daanim tuk i wainim raap taa a kum kaamel.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Pa ta magil i ra tultul, i babo urura ku Rebekaa u ra kum utnaa raap baa i paami, maa i nemi naa in kaapa baa a Tadaaru in walingtatuna anuna winawaan baa pate.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Namur baa a kum kaamel diat aa inim raap, a tultul anun Aabaraam i lo paa a ring ko ra ngirngirondi, di paami ko ra goled, a mawaatina i welaar ma 5 na grem, ma i taar taai taana. Ma i taar taa kaai ru tabaara, di paami kaai ko ra goled. Raaraain tabaara, a mawaatina i welaar ma 100 na grem.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 — ausente —
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 — ausente —
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Ma Rebekaa i baalui naa, “A pakaana i ki ut kupi muaat a ngo paa iaai mari u ra marum, ma a kura kup a ininep anu ra kum kaamel, ma ra andiat utnaa i teng.”
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 A tultul maa i ki but keke ma i lotu karom a Tadaaru. I piri naa,
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 “A pir walaawa karom a Tadaaru, a God anu ra nung ngaala Aabaraam. A Tadaaru pa i patut baat anuna koina mangamangaan ko ra nung ngaala, ma pa i dumaana wa anuna weweliman. A Tadaaru ia muga ta iaau u ra aakapi karom a ruma anu ra wuna taara anu ra nung ngaala.”
27 E disse: — Bendito seja o
28 Rebekaa i kalaa uaa karom a taara u ra ruma anun naana ma i wewapua u ra kum utnaa raap baa i waan paat.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Lebaan i piri karomi naa, “Le, waan urin. A Tadaaru ia wadaan ta ui. Lelawaai maa u tur ku min nataamaan? A ruma iaau aa waninaar taai, ma ra wanua kaai anu ra kum kaamel baa diat a inep iaai.”
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 A tultul anun Aabaraam i waan tato unaanga u ra ruma. Lebaan i tula taa a kum tultul kupi diat a wapari raap wa a kum utnaa ko ra kum kaamel, ma namur diat a tabaara ta diat ma ra andiat utnaa na winangaan, ma ra kura kupi diat a inep uni. Io, baa diat aa tabaara raap taa a kum kaamel, diat lo paa palaa ma diat gi a kum kaki ra kum tultul anun Aabaraam mai.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Namur diat ruk unaruma ma di waninaar andiat utnaa na winangaan. Io, baa diat ki na winangaan, a tultul anun Aabaraam i piri lenbi, “Iaau pang wangaan utbaai, tuk ang wewapua taau u ra utnaa baa iaau waan urin kupi.” Lebaan i piri taana, “Io, wapua miaat ma.”
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 I piri naa, “Iaau a tultul anun Aabaraam.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 A Tadaaru i wadaan anung ngaala u ra kum utnaa raap, ma ia a tadaaru na muaana. A Tadaaru i tabaarai ma ra kum sip, a kum bulumakaau, a silwa ma ra goled, a kum tultul na muaana ma ra kum tultul na tabuan, a kum kaamel ma a kum dongki.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Saaraa, a taulaa anu ra nung ngaala, i babuta baa ia takaana. I buta paa raa naat muaana. Io, anung ngaala i taar araap taa kum utnaa raap baa i naagagoni karom natunalik.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Anung ngaala i aaring iaau kupi ang weweliman karomi, ma i piri lenbi naa, ‘Koku u ben paa ta tabuan karom anung naat, ko ra kum tabuan taanga min Kaanaan, ko ra pia mi iaau ki uni.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Iaku, un waan talili kup a kum natnatun tamaang ma nung aapik na taara, ma un ben paa ta tabuan anu ra nung naat.’
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 “Iaau baalu anung ngaala lenbi, ‘In pet lelawaai baa a tabuan maa pa in waan ungaai ma iaau?’
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Iaku, i piri naa, ‘A Tadaaru baa iaau tartaraam karomi, in tula wa anuna aangelo ungaai ma ui, ma in walingtatuna anum winawaan, kupi un ben paa ta tabuan karom natunglik ko ra taara anun tamaang, ko ra nung aapik na taara.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Baa un waan karom anung aapik na taara, io un laangalaanga ko ra num weweliman. Ma baa pain diat a taar ta tabuan kupi anung naat in taulaa mai, io un laangalaanga kaai ko ra num weweliman.’
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 “Mi ut u ra maluraap, baa iaau waan paat naa ra daanim, iaau aaraaring lenbi, ‘Tadaaru, a God anu ra nung ngaala Aabaraam, baa u taraam, un maari iaau, ma un walingtatuna anung winawaan urin.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Baboi, kuri ma iaau tur naa ra papaara daanim, ma ang tur walaanga ta tauraara na tabuan baa in waan na initup. Ma ang piri taana naa, “Maari iaau. Un wainim iaau ma ta lik palaa ko ra num in palaa na initup.”
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Ma baa a tabuan maa in piri karom iaau naa, “Inim, ma iaau ang itup paa kaai ta palaa ara kum kaamel,” io, u ra pinapaam mi ang nunurai naa a Tadaaru ia pilak paai kupi in taulaa ma natu ra nung ngaala.’
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 “Baa kuraa utbaai iaau aaraaring u ra nuknuking, Rebekaa i waan paat ma ra nuna in palaa na initup nate u ra pupuakina. Baa ia itup paa u ra daanim, iaau piri karomi naa, ‘Maari iaau. Tabaara iaau ma ta lik palaa.’
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Aiaap gagaa ku, i ung pari in palaa ko ra pupuakina, ma i piri, ‘Un inim paa, ma namur ang wainim taa kaai anum kum kaamel.’ Iaau inim, ma Rebekaa i itup palaa ma i wainim a kum kaamel mai.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Iaau tiri naa, ‘Ui a natun woi?’ Rebekaa i baalu iaau naa, ‘Iaau a natun Betuel, ma Betuel a natun Naaor ma Milka.’ Io, iaau ung taa ring u ra in ngirngirono ma ruin tabaara u ra ru limaana.
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Ma iaau ki but keke ma iaau lotu karom a Tadaaru. Iaau pir walaawa paa Tadaaru a God anu ra nung ngaala Aabaraam baa ia u ra ta iaau u ra takado na aakapi, kupi ang ben paa tabu ra tei ra nung ngaala karom natuna.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Mi, baa muaat nem na waiaa a koina mangamangaan ma ra maarmaari karom anung ngaala, ma muaat mulaaot u ra nung pirpir, io, muaat a wapua iaau. Ma baa pate muaat a wapua iaau kaai, kupi ang nuknuk kup ta aakapi baa ang murmuri.”
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Lebaan ma Betuel diaar baalui naa, “A utnaa mi i waan ko ra Tadaaru, pa mir a puku ta utnaa.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Bi ia Rebekaa, un ben paai urong, kupi in taulaa ma natu ra num ngaala, welaar ut ma a Tadaaru ia muga ta ui kupi.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Baa a tultul anun Aabaraam i walangoro taa anundiaar pirpir, i ki but keke ma i lotu karom a Tadaaru.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Namur i lo pari paa a kum utnaa na minong di paami ko ra goled ma ra silwa, ma ra kum kokoina maalu kaai ma i taar taai taan Rebekaa. I taar taa kaai raa kum ngaatngaat na utnaa karom naan Rebekaa ma tenalik Lebaan.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Baa i taar raap taa a kum utnaa maa, io diat ma ra kum muaana baa diat weur, diat wangaan, diat inim ma namur diat inep.
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Iaku, Lebaan ma naana diaar piri naa, “Rebekaa in ki paa balet ta noina bung, ma namur muaat a waan.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Iaku a tultul anun Aabaraam i baalu diaar naa, “Pang ki walaang balet. A Tadaaru ia walingtatuna taa anung winawaan ma mi muaat a maadek wa miaat baa miaat a waan kup anung ngaala.”
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Ma diaar piri naa, “Daat a wataa paa Rebekaa ma daat a tiri u ra nuna nemnem.”
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Io, diaar wataa paa Rebekaa ma diaar tiri naa, “Lelawaai, mur a weur maut ungaai ma ra muaana mi?” I baalu diaar, “I koina ku, mir a weur maut.”
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 Io, diat waninaar kupi diat a tula wa teindiat Rebekaa u ra nuna winawaan, ungaai ma ra tabuan baa i baboura Rebekaa tur paai baa i naat. Diat a waan ungaai ma ra tultul anun Aabaraam ma ra kum muaana baa diat patpataapi.
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 Ma a taara anun Rebekaa diat pir wadaani lenbi,
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Rebekaa ma ra nuna kum tultul na tabuan diat waninaar paa, ma diat kaa u ra nundiat kum kaamel ma diat waan ungaai ma ra tultul anun Aabaraam ma ra nuna taara.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Ma Aaisaak i waan taangirong Biaar Laakaairoi, ma i lalaaun maku irong Negeb.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Raa bung na maluraap i waan nabalaara ana pinapaam, ma i nuknuk. Ma baa i ong kado a mataana i babo paa a kum kaamel diat waan urin.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Rebekaa kaai i babo kado, ma i babo paa Aaisaak. I irok pari ko ra kaamel,
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 ma i tiri a tultul anun Aabaraam naa, “Woi na muaana manaanga u ra pinapaam, mi i waan urin kupi in baraata daat?” A tultul anun Aabaraam i baalui naa “Anung ngaala manaanga.” Io, Rebekaa i aal baat paa a mataana ma ra pakaana maalu, baa i taana ut u ra in lorina.
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Ma a tultul anun Aabaraam i wapua taa Aaisaak u ra kum utnaa raap baa i waan paat.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Io, Aaisaak i ben aruk paa Rebekaa u ra ruma na sel anun naana Saaraa, ma diaar taulaa, ma Aaisaak i nem aakiti. Ma i ngo ko ra tapunuk u ra minaatin naana.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.