Gênesis 24

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aabaraam ia takaana aakaka, ma a Tadaaru i wadaani u ra kum utnaa raap.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Aabaraam i pirpir karom a mukmuga anu ra nuna kum tultul, baa i naagagon a kum utnaa raap u ra nuna ruma. I piri lenbi, “Ung pari a limaam naatudungi ra paraagum na kaking.
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Iaau nemi naa un weweliman u ra iaa ra Tadaaru, a God baa i naagagon a maawa ma ra rakrakaan buaal, naa koku u ben paa ta tabuan anu ra nung naat ko ra kum tabuan taanga min Kaanaan, baa kuri iaau ki naliwan taan diat.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Iaku un waan kup anung taara kurong u ra nung taamaan ma un ben paa ta tabuan anun Aaisaak.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 A tultul i tiri Aabaraam, “Lelawaai baa a tabuan maa pa in taraam kupi in waan ungaai ma iaau urin, in koina ku baa ang ben ut natumlik Aaisaak kup a taamaan baa u waan taanga iaai?”
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Aabaraam i piri, “Koku! Koku u ben anung naat urong.
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 A Tadaaru, a God taanga u ra maawa, baa i ben pari pa iaau ko ra kum kakung, ma ko ra pia anumiaat, ma i pirpir karom iaau, ia ut maa i weweliman taau karom iaau lenbi, ‘Iaau ang taar a pia bi karom anum wuna taara namur.’ A Tadaaru ut in tula wa anuna aangelo in muga taam, kupi un ben paa ta tabuan anu ra nung naat taanga matira.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Baa a tabuan in patut ku kupi in waan talili ungaai ma ui, io u aa laangalaanga ko ra weweliman mi. Iaku, koku u benben taa natung lik urong.”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Io, a tultul i ung a limaana naatudaangi ra paraagum na kakin Aabaraam, anuna ngaala, ma i weweliman, murmur a pirpir Aabaraam i pir taai taana.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Namur a tultul i ben paa noina kaamel ungaai ma ra kum wakwakaak na utnaa na wetabaar ko ra nuna ngaala, ma i waan kup Mesopotaamia. Ma i waan paat u ra taamaan anun Naaor.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Baa i waan paat matira, i watur taa a kum kaamel naa ra daanim marawaai naa ra taamaan. I waan paat u ra maluraap, u ra pakaana bung baa in tabuan diat laana waan na itup palaa.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Ma i aaraaring lenbi, “Tadaaru, a God anu ra nung ngaala Aabaraam, a bung mi un walingtatuna anung winawaan urin. Un maari anung ngaala Aabaraam.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Baboi, iaau tur marawaai naa ra daanim, ma ra kum tauraara ko ra taamaan mi, diat a waan pari kupi diat a itup palaa.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Baa ang piri karom te kon diat a kum tauraara naa, ‘Maari iaau, un itup paa anum in palaa ma un wainim ta iaau,’ ma a tauraara maa in piri karom iaau naa, ‘Inim paa, ma iaau ang wainim taa anum kum kaamel kaai,’ io, maa ut ia a tauraara maa u aa pilak paai kup anum tultul Aaisaak. Ma ang nunurai kaai naa u maari anung ngaala, Aabaraam.”
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Baa kuraa utbaai i aaraaring, Rebekaa i waan pari ko ra taamaan ma ra nuna in palaa na initup u ra pupuakina. Rebekaa a natun Betuel, ma Betuel a natun Milka ma Naaor baa dina ma Aabaraam.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 A tabuan mi Rebekaa a gaugauwen na tabuan, ma a tauraara kubaai, pa i inep ungaai paa utbaai ma ta muaana. I waan pari kup a daanim, ma i itup paa anuna in palaa, ma namur i waan tato balet.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 A tultul anun Aabaraam i kalaa karom Rebekaa ma i piri taana naa, “Maari iaau, iaau nem ta lik palaa ko ra num in palaa.”
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 Rebekaa i tur ma i rakaan pari gagaa ain palaa ko ra pupuakina ma i piri taana, “Inim, anung tadaaru.” Ma i wainimi ma ra palaa.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Namur baa ia inim paa, Rebekaa i piri taana naa, “Ang itup taa kaai ta palaa ara num kum kaamel, tuk diat a maaur.”
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Ma i langer gagaa wa mun a palaa baa i taana u ra in palaa u ra utnaa na ininim ara kum kaamel, ma i kalaa pari, i itup palaa balet ko ra daanim tuk i wainim raap taa a kum kaamel.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Pa ta magil i ra tultul, i babo urura ku Rebekaa u ra kum utnaa raap baa i paami, maa i nemi naa in kaapa baa a Tadaaru in walingtatuna anuna winawaan baa pate.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Namur baa a kum kaamel diat aa inim raap, a tultul anun Aabaraam i lo paa a ring ko ra ngirngirondi, di paami ko ra goled, a mawaatina i welaar ma 5 na grem, ma i taar taai taana. Ma i taar taa kaai ru tabaara, di paami kaai ko ra goled. Raaraain tabaara, a mawaatina i welaar ma 100 na grem.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 — ausente —
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 — ausente —
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Ma Rebekaa i baalui naa, “A pakaana i ki ut kupi muaat a ngo paa iaai mari u ra marum, ma a kura kup a ininep anu ra kum kaamel, ma ra andiat utnaa i teng.”
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 A tultul maa i ki but keke ma i lotu karom a Tadaaru. I piri naa,
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 “A pir walaawa karom a Tadaaru, a God anu ra nung ngaala Aabaraam. A Tadaaru pa i patut baat anuna koina mangamangaan ko ra nung ngaala, ma pa i dumaana wa anuna weweliman. A Tadaaru ia muga ta iaau u ra aakapi karom a ruma anu ra wuna taara anu ra nung ngaala.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Rebekaa i kalaa uaa karom a taara u ra ruma anun naana ma i wewapua u ra kum utnaa raap baa i waan paat.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 — ausente —
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Lebaan i piri karomi naa, “Le, waan urin. A Tadaaru ia wadaan ta ui. Lelawaai maa u tur ku min nataamaan? A ruma iaau aa waninaar taai, ma ra wanua kaai anu ra kum kaamel baa diat a inep iaai.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 A tultul anun Aabaraam i waan tato unaanga u ra ruma. Lebaan i tula taa a kum tultul kupi diat a wapari raap wa a kum utnaa ko ra kum kaamel, ma namur diat a tabaara ta diat ma ra andiat utnaa na winangaan, ma ra kura kupi diat a inep uni. Io, baa diat aa tabaara raap taa a kum kaamel, diat lo paa palaa ma diat gi a kum kaki ra kum tultul anun Aabaraam mai.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Namur diat ruk unaruma ma di waninaar andiat utnaa na winangaan. Io, baa diat ki na winangaan, a tultul anun Aabaraam i piri lenbi, “Iaau pang wangaan utbaai, tuk ang wewapua taau u ra utnaa baa iaau waan urin kupi.” Lebaan i piri taana, “Io, wapua miaat ma.”
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 I piri naa, “Iaau a tultul anun Aabaraam.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 A Tadaaru i wadaan anung ngaala u ra kum utnaa raap, ma ia a tadaaru na muaana. A Tadaaru i tabaarai ma ra kum sip, a kum bulumakaau, a silwa ma ra goled, a kum tultul na muaana ma ra kum tultul na tabuan, a kum kaamel ma a kum dongki.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Saaraa, a taulaa anu ra nung ngaala, i babuta baa ia takaana. I buta paa raa naat muaana. Io, anung ngaala i taar araap taa kum utnaa raap baa i naagagoni karom natunalik.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Anung ngaala i aaring iaau kupi ang weweliman karomi, ma i piri lenbi naa, ‘Koku u ben paa ta tabuan karom anung naat, ko ra kum tabuan taanga min Kaanaan, ko ra pia mi iaau ki uni.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Iaku, un waan talili kup a kum natnatun tamaang ma nung aapik na taara, ma un ben paa ta tabuan anu ra nung naat.’
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 “Iaau baalu anung ngaala lenbi, ‘In pet lelawaai baa a tabuan maa pa in waan ungaai ma iaau?’
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Iaku, i piri naa, ‘A Tadaaru baa iaau tartaraam karomi, in tula wa anuna aangelo ungaai ma ui, ma in walingtatuna anum winawaan, kupi un ben paa ta tabuan karom natunglik ko ra taara anun tamaang, ko ra nung aapik na taara.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Baa un waan karom anung aapik na taara, io un laangalaanga ko ra num weweliman. Ma baa pain diat a taar ta tabuan kupi anung naat in taulaa mai, io un laangalaanga kaai ko ra num weweliman.’
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 “Mi ut u ra maluraap, baa iaau waan paat naa ra daanim, iaau aaraaring lenbi, ‘Tadaaru, a God anu ra nung ngaala Aabaraam, baa u taraam, un maari iaau, ma un walingtatuna anung winawaan urin.
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Baboi, kuri ma iaau tur naa ra papaara daanim, ma ang tur walaanga ta tauraara na tabuan baa in waan na initup. Ma ang piri taana naa, “Maari iaau. Un wainim iaau ma ta lik palaa ko ra num in palaa na initup.”
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 Ma baa a tabuan maa in piri karom iaau naa, “Inim, ma iaau ang itup paa kaai ta palaa ara kum kaamel,” io, u ra pinapaam mi ang nunurai naa a Tadaaru ia pilak paai kupi in taulaa ma natu ra nung ngaala.’
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 “Baa kuraa utbaai iaau aaraaring u ra nuknuking, Rebekaa i waan paat ma ra nuna in palaa na initup nate u ra pupuakina. Baa ia itup paa u ra daanim, iaau piri karomi naa, ‘Maari iaau. Tabaara iaau ma ta lik palaa.’
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Aiaap gagaa ku, i ung pari in palaa ko ra pupuakina, ma i piri, ‘Un inim paa, ma namur ang wainim taa kaai anum kum kaamel.’ Iaau inim, ma Rebekaa i itup palaa ma i wainim a kum kaamel mai.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Iaau tiri naa, ‘Ui a natun woi?’ Rebekaa i baalu iaau naa, ‘Iaau a natun Betuel, ma Betuel a natun Naaor ma Milka.’ Io, iaau ung taa ring u ra in ngirngirono ma ruin tabaara u ra ru limaana.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Ma iaau ki but keke ma iaau lotu karom a Tadaaru. Iaau pir walaawa paa Tadaaru a God anu ra nung ngaala Aabaraam baa ia u ra ta iaau u ra takado na aakapi, kupi ang ben paa tabu ra tei ra nung ngaala karom natuna.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Mi, baa muaat nem na waiaa a koina mangamangaan ma ra maarmaari karom anung ngaala, ma muaat mulaaot u ra nung pirpir, io, muaat a wapua iaau. Ma baa pate muaat a wapua iaau kaai, kupi ang nuknuk kup ta aakapi baa ang murmuri.”
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Lebaan ma Betuel diaar baalui naa, “A utnaa mi i waan ko ra Tadaaru, pa mir a puku ta utnaa.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Bi ia Rebekaa, un ben paai urong, kupi in taulaa ma natu ra num ngaala, welaar ut ma a Tadaaru ia muga ta ui kupi.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Baa a tultul anun Aabaraam i walangoro taa anundiaar pirpir, i ki but keke ma i lotu karom a Tadaaru.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Namur i lo pari paa a kum utnaa na minong di paami ko ra goled ma ra silwa, ma ra kum kokoina maalu kaai ma i taar taai taan Rebekaa. I taar taa kaai raa kum ngaatngaat na utnaa karom naan Rebekaa ma tenalik Lebaan.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Baa i taar raap taa a kum utnaa maa, io diat ma ra kum muaana baa diat weur, diat wangaan, diat inim ma namur diat inep.
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Iaku, Lebaan ma naana diaar piri naa, “Rebekaa in ki paa balet ta noina bung, ma namur muaat a waan.”
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Iaku a tultul anun Aabaraam i baalu diaar naa, “Pang ki walaang balet. A Tadaaru ia walingtatuna taa anung winawaan ma mi muaat a maadek wa miaat baa miaat a waan kup anung ngaala.”
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Ma diaar piri naa, “Daat a wataa paa Rebekaa ma daat a tiri u ra nuna nemnem.”
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Io, diaar wataa paa Rebekaa ma diaar tiri naa, “Lelawaai, mur a weur maut ungaai ma ra muaana mi?” I baalu diaar, “I koina ku, mir a weur maut.”
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Io, diat waninaar kupi diat a tula wa teindiat Rebekaa u ra nuna winawaan, ungaai ma ra tabuan baa i baboura Rebekaa tur paai baa i naat. Diat a waan ungaai ma ra tultul anun Aabaraam ma ra kum muaana baa diat patpataapi.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Ma a taara anun Rebekaa diat pir wadaani lenbi,
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Rebekaa ma ra nuna kum tultul na tabuan diat waninaar paa, ma diat kaa u ra nundiat kum kaamel ma diat waan ungaai ma ra tultul anun Aabaraam ma ra nuna taara.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Ma Aaisaak i waan taangirong Biaar Laakaairoi, ma i lalaaun maku irong Negeb.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Raa bung na maluraap i waan nabalaara ana pinapaam, ma i nuknuk. Ma baa i ong kado a mataana i babo paa a kum kaamel diat waan urin.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Rebekaa kaai i babo kado, ma i babo paa Aaisaak. I irok pari ko ra kaamel,
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 ma i tiri a tultul anun Aabaraam naa, “Woi na muaana manaanga u ra pinapaam, mi i waan urin kupi in baraata daat?” A tultul anun Aabaraam i baalui naa “Anung ngaala manaanga.” Io, Rebekaa i aal baat paa a mataana ma ra pakaana maalu, baa i taana ut u ra in lorina.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Ma a tultul anun Aabaraam i wapua taa Aaisaak u ra kum utnaa raap baa i waan paat.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Io, Aaisaak i ben aruk paa Rebekaa u ra ruma na sel anun naana Saaraa, ma diaar taulaa, ma Aaisaak i nem aakiti. Ma i ngo ko ra tapunuk u ra minaatin naana.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.