Marcos 6
Mushog Testamento (QXONT) vs VC
1 Tsaypitanam Jesus discïpuluncunawan cuticurgan Nazaret marcanman.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tsaychönam säbadu jamapay junagchö Israel runacuna Tayta Diosman mañacur goricäcuyänan wayichö Jesus yachaycätsirgan. Tsaynam runacuna yachatsicunganta wiyar niyargan: “Cayga ¿maychönatäshi tsayläya yachacaycamushga? ¿Y ima poderninwanrä imayca milagrucunatapis ruran?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ¿Payga manacu Mariapa wawan carpintërulla, Santiagupa, Josepa, Judaspa, Simonpa waugin? Y panincunapis cay marcallachöchä nogantsicwan täräyan” nir.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 “Jucläcunachöga Tayta Diospa willacognin profëta willacungancunata runacuna chasquicuyanmi. Peru quiquinpa marca mayincunaga, castancunaga, wayinchö cagcunaga manam cäsupäyantsu” nir.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Tsaynö payman mana criyicuyanganpitam quiquinpa marcanchöga juc ishcay geshyagcunallata maquinta churar allïtsirgan. Manam mastaga milagrucunata rurargantsu.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tsaynö cayanganpita marca mayincunapä Jesus feyupam llaquicurgan. Tsaypita yargucurnam Jesus marcan marcanna purir runacunata yachatsirgan.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Tsaypita juc cutinam Jesus chunca ishcay discïpuluncunata gayaycur ishcay ishcay cachargan Tayta Diospa willacuyninta willacuyänanpä y runacunapita supaycunata garguyänanpä.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Tsaynö paycunata cacharninmi nirgan: “Canan aywar tucrullata apayanqui. Ama alporjata, millcapata, ni gellëta apayanquitsu.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Jatiräyangayqui llangiquicunallawan y janayquicunachö röpayquicunallawan aywacuyanqui.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Maychöpis pipis wayinman patsatsiyäshuptiqui tsayllachö cacuyanqui tsay marcapita aywacuyangayquiyag.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 May marcamanpis chäyaptiqui sïcush runacuna mana chasquiyäshunquitsu o yachatsiyangayquita wiyayta mana munayangatsu, tsaypita aywacuyanqui chaquiquicunachö polvuta tapsicusquir. Tsaynöga rurayanqui mana chasquiyäshungayquipita Tayta Dios paycunata castigananpä cagta musyatsirmi”.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Tsaynö cachaptin discïpuluncuna aywar yachatsicuyargan Jesus ningannöllam: “Jutsa rurayniquicunata jagirir Tayta Diospa perdonninta mañacur allina cawayay” nirnin.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Nircur atsca cutim runacunapita supaycunata garguyargan y geshyagcunapa urcunman acëtita wiñar allïtsiyargan.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 — ausente —
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 — ausente —
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Tsaypita Herodias Juanta wanutsiyänanpä pasaypa shuyacuycaptinnam Herodespa santun junag chärirgan. Tsaynam Herodes santun junagchö gayatsirgan autoridäcunata, militarcunata, y Galilea provinciachö väleg runacunata wayinchö micuyänanpä.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 — ausente —
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Tsaynö niptinnam jipashga aywar mamanta tapurgan: “Tiyü Herodesmi imaycatapis garamayta munan. ¿Imatatä mañashä, mamay?” nirnin.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Tsaynam jipashga Herodesman cutiycur nirgan: “Noga munä Juan Bautistapa umanta plätuchö goycamänayquitam” nir.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Tsayta mañaptinmi itsanga Herodes pasaypa llaquicuyman churacasquirgan. Invitäduncunapa ñöpanchö jurar aunicushga carmi imata mañaptinpis jipashtaga ñëgayta puëdirgantsu.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Tsaynam jinan öra juc soldäduta cachargan Juanpa umanta apapämunanpä.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Soldädunam carcelman aywar Juanpa umanta rogusquir plätuchö jipashta goycurgan. Y jipashnam mamanta apapaycurgan.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Tsayta rurayanganta musyasquir Juanpa discïpuluncunam aywar ayanta pampacuyargan.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Tsaypita Jesuspa apostolnincuna willacuyninta willacur puriyanganpita cutir llapancunam cangan goricäyargan. Tsaynö goricarnam paycuna Jesusta willapäyargan yachatsicur puriyanganchö imanö cayanganta.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Jesus may puringanmanpis runacunaga quichquiypam goricäyargan. Tsaynam tsaychö runacuna quichquiparäyaptin ni micuytapis mana puëdiyargantsu. Tsaynam Jesus nirgan: “Cay runacunapita yargur acu aywacushun quiquintsiclla jäcogninchö jamacurinantsicpä” nir.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Tsaynö nirnam büquiman yarcurcur discïpuluncunawan Jesus jäcogmanpaman aywacuyargan.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Tsaypa aywayaptinpis runacuna ricar maytsaypita goricarmi gocha cuchunmanga puntantana chäriyargan.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Tsayman Jesus chärirnam büquipita yarpurir tarirgan pasaypa atsca runacuna tsaychöpis shuyarar caycäyagta. Tsay runacunaga imayca mitsegniynag üshacunanömi mana cäsushga cacuyargan. Tsaymi paycunata cuyapar Tayta Diospa willacuyninta Jesus yachatsirgan.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tsaychö yachatsicuycaptin patsa tardiyaptinnam discïpuluncuna niyargan: “Taytay, tardiyasquinnam. Cay tsunyagchöga manam imapis cantsu cay runacuna micuyänanpä.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Cay runacunata niycuy aywacur imallatapis rantir micuyänanpä” nir.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Tsaynö niyaptinnam Jesus nirgan: “Gamcuna micuyänanpä garayay” nir.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Tsaynö niyaptin Jesusnam tapurirgan: “¿Imayquicunallatä capuyäshunqui? Mä ricärayämuy” nir.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Tsaynam Jesus nirgan: “Cay pampa ogu janancunallachö llapancuna juc pucha juc puchaman jamacuriyätsun” nir.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ningannömi runacuna pitsga chuncapa (50) y juc pachacpa (100) goricar jamacuriyargan.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tsaynam Jesus tsay pitsga tantata y ishcay pescäduta tsarircur ciëluman ñuquircurnin Tayta Diosman mañacur agradesicurgan. Nircurnam tsay tantata paquirir discïpuluncunata macyargan runacunata aypuyänanpä. Tsaynöllam tsay ishcay pescädutapis paquirir paycunata macyargan.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Tsaychö runacuna pachajuntam micuyargan.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Manana munar sobrapacuyangantanam tantatawan pescäduta discïpuluncuna goriyargan chunca ishcay (12) canastacunaman.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Tsaychö micogcunaga cayargan pitsga warangam (5,000) ollgucuna, warmipis wamrapis mana yupashga.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Tsaypitanam discïpuluncunata Jesus nirgan: “Gamcuna büquiman yarcurcur gochapa wac-tsimpan Betsaida marcaman puntaraycäyay” nir. Ningannö discïpuluncuna aywaraycäyaptinnam tsay gocha cuchunchö caycag runacunata nirgan paycunapis aywacuyänanpäna.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nircurnam Jesusga juc jircanman japallan witsargan Tayta Diosman mañacunanpä.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Tsaypita gocha pullanta büquiwan discïpuluncuna aywaraycäyaptinnam patsa tsacasquirgan. Jesusga jircanchömi jinalla mañacur caycargan.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Gochachö büquita vientu wacman cayman apaptin discïpuluncunaga pasaypa ñacarmi aywaycäyargan. Tsaynam gällu cantay öranöna Jesus paycuna cagman japar aywargan yacu jananpa. Tsaynö aywaraycäyaptin Jesusga washa läduncunapam päsag tucurgan.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Tsaynam discïpuluncuna gocha jananpa almatanö aywaycagta ricar mantsacarnin gayaräyargan.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Tsaynö mantsacäyaptinnam Jesus parlapar caynö nirgan: “¡Ama mantsacäyaytsu! Noga Jesusmi cä” nir.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Tsaynö nir büquiman yarcurcuptin jinan öram vientupis pärasquirgan. Tsaycunata ricar discïpuluncunaga pasaypa espantashgam cayargan.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Discïpuluncunaga tsaytsica runacuna micuyänanpä milagruta ruranganta ricashga caycarpis Jesus poderösu cangantaga manam tantiyacuyargantsu.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Tsaypita Galilea gochapa wac-tsimpan Genesaret pampaman chärirnam büquita watayargan gocha cuyur chöpinman mana yaycatsinanpä.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Tsaychö büquipita Jesus yarpuriptin jucllam runacunaga regiriyargan.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Paycunanam waquin runacunataga aywar willacuyargan Jesus maychö caycangantapis. Tsayta musyarnam geshyagcunata andamiawan wantushga Jesus caycanganman apayargan.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Maytsay ciudäcunapa, marcacunapa, estanciacunapa Jesus puriptin maypapis aywanganpam geshyagcunata chätsipäyargan röpallantapis yataycuyänanpä. Tsay geshyacogcuna röpanpa cuchullantapis yataycurga llapanpis allïyarganmi.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.