Marcos 6
Mushog Testamento (QXONT) vs NTLH
1 Tsaypitanam Jesus discïpuluncunawan cuticurgan Nazaret marcanman.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Tsaychönam säbadu jamapay junagchö Israel runacuna Tayta Diosman mañacur goricäcuyänan wayichö Jesus yachaycätsirgan. Tsaynam runacuna yachatsicunganta wiyar niyargan: “Cayga ¿maychönatäshi tsayläya yachacaycamushga? ¿Y ima poderninwanrä imayca milagrucunatapis ruran?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 ¿Payga manacu Mariapa wawan carpintërulla, Santiagupa, Josepa, Judaspa, Simonpa waugin? Y panincunapis cay marcallachöchä nogantsicwan täräyan” nir.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 “Jucläcunachöga Tayta Diospa willacognin profëta willacungancunata runacuna chasquicuyanmi. Peru quiquinpa marca mayincunaga, castancunaga, wayinchö cagcunaga manam cäsupäyantsu” nir.
4 Mas Jesus disse:
5 Tsaynö payman mana criyicuyanganpitam quiquinpa marcanchöga juc ishcay geshyagcunallata maquinta churar allïtsirgan. Manam mastaga milagrucunata rurargantsu.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Tsaynö cayanganpita marca mayincunapä Jesus feyupam llaquicurgan. Tsaypita yargucurnam Jesus marcan marcanna purir runacunata yachatsirgan.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Tsaypita juc cutinam Jesus chunca ishcay discïpuluncunata gayaycur ishcay ishcay cachargan Tayta Diospa willacuyninta willacuyänanpä y runacunapita supaycunata garguyänanpä.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Tsaynö paycunata cacharninmi nirgan: “Canan aywar tucrullata apayanqui. Ama alporjata, millcapata, ni gellëta apayanquitsu.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Jatiräyangayqui llangiquicunallawan y janayquicunachö röpayquicunallawan aywacuyanqui.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Maychöpis pipis wayinman patsatsiyäshuptiqui tsayllachö cacuyanqui tsay marcapita aywacuyangayquiyag.
10 Disse ainda:
11 May marcamanpis chäyaptiqui sïcush runacuna mana chasquiyäshunquitsu o yachatsiyangayquita wiyayta mana munayangatsu, tsaypita aywacuyanqui chaquiquicunachö polvuta tapsicusquir. Tsaynöga rurayanqui mana chasquiyäshungayquipita Tayta Dios paycunata castigananpä cagta musyatsirmi”.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Tsaynö cachaptin discïpuluncuna aywar yachatsicuyargan Jesus ningannöllam: “Jutsa rurayniquicunata jagirir Tayta Diospa perdonninta mañacur allina cawayay” nirnin.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Nircur atsca cutim runacunapita supaycunata garguyargan y geshyagcunapa urcunman acëtita wiñar allïtsiyargan.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 — ausente —
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 — ausente —
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 — ausente —
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 — ausente —
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Tsaypita Herodias Juanta wanutsiyänanpä pasaypa shuyacuycaptinnam Herodespa santun junag chärirgan. Tsaynam Herodes santun junagchö gayatsirgan autoridäcunata, militarcunata, y Galilea provinciachö väleg runacunata wayinchö micuyänanpä.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 — ausente —
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 — ausente —
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Tsaynö niptinnam jipashga aywar mamanta tapurgan: “Tiyü Herodesmi imaycatapis garamayta munan. ¿Imatatä mañashä, mamay?” nirnin.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Tsaynam jipashga Herodesman cutiycur nirgan: “Noga munä Juan Bautistapa umanta plätuchö goycamänayquitam” nir.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Tsayta mañaptinmi itsanga Herodes pasaypa llaquicuyman churacasquirgan. Invitäduncunapa ñöpanchö jurar aunicushga carmi imata mañaptinpis jipashtaga ñëgayta puëdirgantsu.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Tsaynam jinan öra juc soldäduta cachargan Juanpa umanta apapämunanpä.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Soldädunam carcelman aywar Juanpa umanta rogusquir plätuchö jipashta goycurgan. Y jipashnam mamanta apapaycurgan.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Tsayta rurayanganta musyasquir Juanpa discïpuluncunam aywar ayanta pampacuyargan.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Tsaypita Jesuspa apostolnincuna willacuyninta willacur puriyanganpita cutir llapancunam cangan goricäyargan. Tsaynö goricarnam paycuna Jesusta willapäyargan yachatsicur puriyanganchö imanö cayanganta.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Jesus may puringanmanpis runacunaga quichquiypam goricäyargan. Tsaynam tsaychö runacuna quichquiparäyaptin ni micuytapis mana puëdiyargantsu. Tsaynam Jesus nirgan: “Cay runacunapita yargur acu aywacushun quiquintsiclla jäcogninchö jamacurinantsicpä” nir.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Tsaynö nirnam büquiman yarcurcur discïpuluncunawan Jesus jäcogmanpaman aywacuyargan.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Tsaypa aywayaptinpis runacuna ricar maytsaypita goricarmi gocha cuchunmanga puntantana chäriyargan.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Tsayman Jesus chärirnam büquipita yarpurir tarirgan pasaypa atsca runacuna tsaychöpis shuyarar caycäyagta. Tsay runacunaga imayca mitsegniynag üshacunanömi mana cäsushga cacuyargan. Tsaymi paycunata cuyapar Tayta Diospa willacuyninta Jesus yachatsirgan.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Tsaychö yachatsicuycaptin patsa tardiyaptinnam discïpuluncuna niyargan: “Taytay, tardiyasquinnam. Cay tsunyagchöga manam imapis cantsu cay runacuna micuyänanpä.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Cay runacunata niycuy aywacur imallatapis rantir micuyänanpä” nir.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Tsaynö niyaptinnam Jesus nirgan: “Gamcuna micuyänanpä garayay” nir.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Tsaynö niyaptin Jesusnam tapurirgan: “¿Imayquicunallatä capuyäshunqui? Mä ricärayämuy” nir.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Tsaynam Jesus nirgan: “Cay pampa ogu janancunallachö llapancuna juc pucha juc puchaman jamacuriyätsun” nir.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ningannömi runacuna pitsga chuncapa (50) y juc pachacpa (100) goricar jamacuriyargan.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tsaynam Jesus tsay pitsga tantata y ishcay pescäduta tsarircur ciëluman ñuquircurnin Tayta Diosman mañacur agradesicurgan. Nircurnam tsay tantata paquirir discïpuluncunata macyargan runacunata aypuyänanpä. Tsaynöllam tsay ishcay pescädutapis paquirir paycunata macyargan.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Tsaychö runacuna pachajuntam micuyargan.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Manana munar sobrapacuyangantanam tantatawan pescäduta discïpuluncuna goriyargan chunca ishcay (12) canastacunaman.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Tsaychö micogcunaga cayargan pitsga warangam (5,000) ollgucuna, warmipis wamrapis mana yupashga.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Tsaypitanam discïpuluncunata Jesus nirgan: “Gamcuna büquiman yarcurcur gochapa wac-tsimpan Betsaida marcaman puntaraycäyay” nir. Ningannö discïpuluncuna aywaraycäyaptinnam tsay gocha cuchunchö caycag runacunata nirgan paycunapis aywacuyänanpäna.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Nircurnam Jesusga juc jircanman japallan witsargan Tayta Diosman mañacunanpä.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Tsaypita gocha pullanta büquiwan discïpuluncuna aywaraycäyaptinnam patsa tsacasquirgan. Jesusga jircanchömi jinalla mañacur caycargan.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Gochachö büquita vientu wacman cayman apaptin discïpuluncunaga pasaypa ñacarmi aywaycäyargan. Tsaynam gällu cantay öranöna Jesus paycuna cagman japar aywargan yacu jananpa. Tsaynö aywaraycäyaptin Jesusga washa läduncunapam päsag tucurgan.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Tsaynam discïpuluncuna gocha jananpa almatanö aywaycagta ricar mantsacarnin gayaräyargan.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Tsaynö mantsacäyaptinnam Jesus parlapar caynö nirgan: “¡Ama mantsacäyaytsu! Noga Jesusmi cä” nir.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Tsaynö nir büquiman yarcurcuptin jinan öram vientupis pärasquirgan. Tsaycunata ricar discïpuluncunaga pasaypa espantashgam cayargan.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Discïpuluncunaga tsaytsica runacuna micuyänanpä milagruta ruranganta ricashga caycarpis Jesus poderösu cangantaga manam tantiyacuyargantsu.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Tsaypita Galilea gochapa wac-tsimpan Genesaret pampaman chärirnam büquita watayargan gocha cuyur chöpinman mana yaycatsinanpä.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Tsaychö büquipita Jesus yarpuriptin jucllam runacunaga regiriyargan.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Paycunanam waquin runacunataga aywar willacuyargan Jesus maychö caycangantapis. Tsayta musyarnam geshyagcunata andamiawan wantushga Jesus caycanganman apayargan.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Maytsay ciudäcunapa, marcacunapa, estanciacunapa Jesus puriptin maypapis aywanganpam geshyagcunata chätsipäyargan röpallantapis yataycuyänanpä. Tsay geshyacogcuna röpanpa cuchullantapis yataycurga llapanpis allïyarganmi.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.