Lucas 19

Mushog Testamento (QXONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 — ausente —
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Tsaymi payga puntancunapa cörrilla aywar juc geruman yarcusquirgan, Jesus päsaycagta ricananpä.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Tsaynam Jesus tsaypa päsaraycarna Zaqueo achparaycagta ricasquirnin nirgan: “Zaqueo, ras yarpamuy. Cananga wayiquichömi patsatsimanqui” nir.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Niptinmi Zaqueoga yarpascamur Jesusta cushicur pushargan wayinman.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tsayta ricaycurnam runacuna Jesuspä rimar gallaycuyargan: “¿Imanirtä jutsasapa runapa wayinman aywaycan patsacunanpä?” nir.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Tsaypita wayinchö caycarnam Zaqueo Jesusta nirgan: “Señor Jesus, llapan riquëzäpa pullanninta cay pobricunata raquipaycushä. Y pipa imantapis gechushga carga cananmi chuscu cuti masta cutiycatsishä” nir.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Tsaynö niptin Jesusnam nirgan: “Cananmi salvacionta alcanzayarguyqui cay wayichö llapayqui täragcunantin. Unay Abraham Tayta Diosman yäracungannömi gampis yäracurguyqui”.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Tsaynö nisquirnam runacunata Jesus nirgan: “Nogataga Tayta Dios cay patsaman cachamashga jutsasapa runacunata salvanäpämi”.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Jesus salvacionpä parlanganta wiyarnam runacuna yarpäyargan: “Jerusalenman chaycushgaga reynintsic caymannachir juclla Jesusga churacanga” nir. Cay patsaman cutimurrä rey cananpä cagta mana musyarmi tsaynö parlayargan.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Juc munayyog rïcu runatam caru marcachö mandacog emperador gayatsinä: ‘Tärangayqui marcayquichö mandacog rey canayquipä chasquicog shamuy’ nir.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Tsaymi tsay rïcu runa manarä wayinpita yargur chunca empliyäduncunata gayascäratsir jucninta jucnintapis atsca gellëta jagipänä: ‘Cutimungäyag gellënïwan aruycäyanqui’ nir.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Tsaynö nir aywacusquiptinnam marca mayincuna gepantana cachayänä willacogcunata caynö niyänanpä: ‘Manam tsay runata mandagnïcuna cananpä munayätsu’ nir”.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Tsaynö marca mayincuna mana munaycaptinpis marcanchö mandacog cananpäga chasquicunä. Tsaypita marcanman cutiycurna tsay rïcoga gayatsinä gellënin tsararag empliyäduncunata gellënin aycatana wachangantapis musyananpä.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Tsay puntata chag cag ninä: ‘Taytay, gollämangayquita chunca cuti mastam gellëniquita miratsillargö’ nir”.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Tsaynö niptinna patronnin ninä: ‘Gamga alli empliyädum canqui. Wallcallawanpis shumag arur miratsingayquipitam cananga chunca marcapa mandagnin canayquipä churashayqui’ nir.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Tsaypitana chänä jucag empliyädunpis caynö nir: ‘Taytay, gollämangayquita pitsga cuti mastam gellëniquita miratsillargö’ nir.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Tsaynö niptinna patronnin ninä: ‘Pitsga marcapa mandagnin canayquipämi gamta churashayqui’ nir”.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Jucnin cag empliyädunna ardë tsapacullarna ninä: ‘Caychömi caycan gellëllayqui, taytay. Päñuwan gepircurmi churaycurgö.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Gamga tsaripacunqui mana quiquiquipatash y cosichanquipis mana arurcurshi. Tsaynö yaga runa captiquim mantsapacur churaycurgä’ nir”.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 — ausente —
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Tsaynö nisquirna tsaychö caycag runacunata ninä: ‘Tagay mana yäracuy empliyädupita gellënïta gechusquir goycuyay chunca cuti masyag wachatsir aruy yachag cagta’ ”.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Tsaynö niptinna niyänä: ‘Taytay, peru paypaga chunca cuti masta wachatsinganpis capunnachä’ nir”.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Niyaptinna patronnin ninä: ‘Noga ningäta cumpleg cagcunataga imaycäwanpis munayyog cananpämi churashä. Peru mana cumplegcunatam itsanga imaycantapis gechusquir gargurishä.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Y nircur mandacog rey canäta mana munar chiquimagnïcunataga cayman apaycamur wanutsiyay’ ”.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Tsaynö runacunata willapasquirnam Jerusalenpa Jesus aywacurgan discïpuluncunawan.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 “Olivos” ningan jircan wac-wagtanchömi Betfage y Betania marcacuna cargan. Tsaycunaman yaycuraycarnam Jesus cachargan ishcay discïpuluncunata caynö nir:
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Aywayay tagay wac-tsimpapa. Tsaychömi tariyanqui manarä pipis muntacushga juc pollïnu ashnu wataraycagta. Tsayta pascasquir apayämunqui.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Pipis ‘¿Imapätä tsay ashnuta apayanqui?’ niyäshuptiquega niyanqui: ‘Señor Jesusmi miñishtin muntacunanpä’ nir”.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Jesus ningannö discïpuluncuna aywarnam tariyargan ashnu wataraycagta.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tsayta pascaycäyagta ricaycurnam ämun tapurgan: “¿Imapätä ashnüta pascaycäyanqui?” nir.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Tsaynö niptinmi paycuna niyargan: “Tayta Jesusmi miñishtin” nir.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Jesus caycangan cagman chäratsiyaptinnam punchuncunata carunaparcuyaptin Jesus muntacurgan.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tsaynö muntashga aywaraycaptinnam runacuna punchuncunata jacuncunata näniman mashtayargan.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Tsaynam Olivos jircantana uraycäyaptin gatiragnincuna cushicur Tayta Diosta alabayargan llapan milagrucunata ruragta ricayanganpita caynö nir:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “¡Tayta Dios cachamungan mandamagllantsic rey imayyagpis alabashga caycullätsun! ¡Gracias ciëluchö caycag Tayta Dioslläcuna!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Tsaynam tsay runacunachö aywag fariseucuna chöpincunapita niyargan: “Mayistru, gatiräshogniquicuna upälläcuyänanpä ajäpay” nir.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Tsaynö niyaptinnam Jesus nirgan: “Paycunata upälläcuyänanpä niycuptëga rumicunapis gayararmi Tayta Diosta alabayanga”.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Tsaypitam Jerusalen marcata ricärir Jesus wagar caynö nirgan:
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Jerusalenchö täragcuna, canan junagllapis tantiyacuriyanquimanran cargan nogata chasquimar salvacionta tariyänayquipä cagta. Peru gamcuna manam chasquiycäyämanquitsu.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Tsaynö cayangayquipitam gamcunapä chämunga ñacacuy junagcuna. Chiquiyäshogniquicuna maytsayniquicunapa jirurupasquiyäshuptiqui manam maypapis geshpiyta puëdiyanquitsu.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Wamrayquicunapis ni imapis manam geshpingatsu. Chipyaypam ushacätsiyäshunqui. Wayiquicunatapis juchutsirmi ushacätsiyanga. Manam ni juc rumillapis pergaraycar quëdangatsu. Tsaynömi ruracanga Tayta Dios cachamungan salvacogta mana chasquiyangayquipita”.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jesus Jerusalenman chaycurnam templuman yaycurgan. Tsaychö ranticogcunata tariycurnam gargur ushargan.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Tsay runacunata ajäpar nirgan: “Tayta Diospa palabran gellgaranganchö caynömi nican: ‘Temploga noga Diosllayquita maytsaypitapis shamur adorayämänayquipämi’ nir. Tsaynö nicaptin ¿imanirtä gamcunaga ladroncunapa machaynintanö catsiyanqui?” nir.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Tsaypitanam templuchö cada junag Jesus yachatsicurgan. Tsaymi sacerdöticunapa mandagnincuna, ley yachatsicogcuna, y waquin autoridäcuna yarpachacuyargan Jesusta imaycanöpapis wanutsiyänanpä.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Tsaychö llapan runacuna Jesus yachatsingancunata shumag wiyayaptinmi ima ruraytapis puëdiyarganrätsu.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.