Lucas 19
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 — ausente —
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tsaymi payga puntancunapa cörrilla aywar juc geruman yarcusquirgan, Jesus päsaycagta ricananpä.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Tsaynam Jesus tsaypa päsaraycarna Zaqueo achparaycagta ricasquirnin nirgan: “Zaqueo, ras yarpamuy. Cananga wayiquichömi patsatsimanqui” nir.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Niptinmi Zaqueoga yarpascamur Jesusta cushicur pushargan wayinman.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Tsayta ricaycurnam runacuna Jesuspä rimar gallaycuyargan: “¿Imanirtä jutsasapa runapa wayinman aywaycan patsacunanpä?” nir.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Tsaypita wayinchö caycarnam Zaqueo Jesusta nirgan: “Señor Jesus, llapan riquëzäpa pullanninta cay pobricunata raquipaycushä. Y pipa imantapis gechushga carga cananmi chuscu cuti masta cutiycatsishä” nir.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Tsaynö niptin Jesusnam nirgan: “Cananmi salvacionta alcanzayarguyqui cay wayichö llapayqui täragcunantin. Unay Abraham Tayta Diosman yäracungannömi gampis yäracurguyqui”.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Tsaynö nisquirnam runacunata Jesus nirgan: “Nogataga Tayta Dios cay patsaman cachamashga jutsasapa runacunata salvanäpämi”.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesus salvacionpä parlanganta wiyarnam runacuna yarpäyargan: “Jerusalenman chaycushgaga reynintsic caymannachir juclla Jesusga churacanga” nir. Cay patsaman cutimurrä rey cananpä cagta mana musyarmi tsaynö parlayargan.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Juc munayyog rïcu runatam caru marcachö mandacog emperador gayatsinä: ‘Tärangayqui marcayquichö mandacog rey canayquipä chasquicog shamuy’ nir.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Tsaymi tsay rïcu runa manarä wayinpita yargur chunca empliyäduncunata gayascäratsir jucninta jucnintapis atsca gellëta jagipänä: ‘Cutimungäyag gellënïwan aruycäyanqui’ nir.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Tsaynö nir aywacusquiptinnam marca mayincuna gepantana cachayänä willacogcunata caynö niyänanpä: ‘Manam tsay runata mandagnïcuna cananpä munayätsu’ nir”.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Tsaynö marca mayincuna mana munaycaptinpis marcanchö mandacog cananpäga chasquicunä. Tsaypita marcanman cutiycurna tsay rïcoga gayatsinä gellënin tsararag empliyäduncunata gellënin aycatana wachangantapis musyananpä.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Tsay puntata chag cag ninä: ‘Taytay, gollämangayquita chunca cuti mastam gellëniquita miratsillargö’ nir”.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Tsaynö niptinna patronnin ninä: ‘Gamga alli empliyädum canqui. Wallcallawanpis shumag arur miratsingayquipitam cananga chunca marcapa mandagnin canayquipä churashayqui’ nir.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Tsaypitana chänä jucag empliyädunpis caynö nir: ‘Taytay, gollämangayquita pitsga cuti mastam gellëniquita miratsillargö’ nir.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Tsaynö niptinna patronnin ninä: ‘Pitsga marcapa mandagnin canayquipämi gamta churashayqui’ nir”.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Jucnin cag empliyädunna ardë tsapacullarna ninä: ‘Caychömi caycan gellëllayqui, taytay. Päñuwan gepircurmi churaycurgö.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Gamga tsaripacunqui mana quiquiquipatash y cosichanquipis mana arurcurshi. Tsaynö yaga runa captiquim mantsapacur churaycurgä’ nir”.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 — ausente —
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 — ausente —
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Tsaynö nisquirna tsaychö caycag runacunata ninä: ‘Tagay mana yäracuy empliyädupita gellënïta gechusquir goycuyay chunca cuti masyag wachatsir aruy yachag cagta’ ”.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Tsaynö niptinna niyänä: ‘Taytay, peru paypaga chunca cuti masta wachatsinganpis capunnachä’ nir”.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Niyaptinna patronnin ninä: ‘Noga ningäta cumpleg cagcunataga imaycäwanpis munayyog cananpämi churashä. Peru mana cumplegcunatam itsanga imaycantapis gechusquir gargurishä.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Y nircur mandacog rey canäta mana munar chiquimagnïcunataga cayman apaycamur wanutsiyay’ ”.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Tsaynö runacunata willapasquirnam Jerusalenpa Jesus aywacurgan discïpuluncunawan.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 “Olivos” ningan jircan wac-wagtanchömi Betfage y Betania marcacuna cargan. Tsaycunaman yaycuraycarnam Jesus cachargan ishcay discïpuluncunata caynö nir:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Aywayay tagay wac-tsimpapa. Tsaychömi tariyanqui manarä pipis muntacushga juc pollïnu ashnu wataraycagta. Tsayta pascasquir apayämunqui.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Pipis ‘¿Imapätä tsay ashnuta apayanqui?’ niyäshuptiquega niyanqui: ‘Señor Jesusmi miñishtin muntacunanpä’ nir”.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Jesus ningannö discïpuluncuna aywarnam tariyargan ashnu wataraycagta.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Tsayta pascaycäyagta ricaycurnam ämun tapurgan: “¿Imapätä ashnüta pascaycäyanqui?” nir.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Tsaynö niptinmi paycuna niyargan: “Tayta Jesusmi miñishtin” nir.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Jesus caycangan cagman chäratsiyaptinnam punchuncunata carunaparcuyaptin Jesus muntacurgan.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Tsaynö muntashga aywaraycaptinnam runacuna punchuncunata jacuncunata näniman mashtayargan.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Tsaynam Olivos jircantana uraycäyaptin gatiragnincuna cushicur Tayta Diosta alabayargan llapan milagrucunata ruragta ricayanganpita caynö nir:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “¡Tayta Dios cachamungan mandamagllantsic rey imayyagpis alabashga caycullätsun! ¡Gracias ciëluchö caycag Tayta Dioslläcuna!”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tsaynam tsay runacunachö aywag fariseucuna chöpincunapita niyargan: “Mayistru, gatiräshogniquicuna upälläcuyänanpä ajäpay” nir.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Tsaynö niyaptinnam Jesus nirgan: “Paycunata upälläcuyänanpä niycuptëga rumicunapis gayararmi Tayta Diosta alabayanga”.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Tsaypitam Jerusalen marcata ricärir Jesus wagar caynö nirgan:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Jerusalenchö täragcuna, canan junagllapis tantiyacuriyanquimanran cargan nogata chasquimar salvacionta tariyänayquipä cagta. Peru gamcuna manam chasquiycäyämanquitsu.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Tsaynö cayangayquipitam gamcunapä chämunga ñacacuy junagcuna. Chiquiyäshogniquicuna maytsayniquicunapa jirurupasquiyäshuptiqui manam maypapis geshpiyta puëdiyanquitsu.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Wamrayquicunapis ni imapis manam geshpingatsu. Chipyaypam ushacätsiyäshunqui. Wayiquicunatapis juchutsirmi ushacätsiyanga. Manam ni juc rumillapis pergaraycar quëdangatsu. Tsaynömi ruracanga Tayta Dios cachamungan salvacogta mana chasquiyangayquipita”.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jesus Jerusalenman chaycurnam templuman yaycurgan. Tsaychö ranticogcunata tariycurnam gargur ushargan.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Tsay runacunata ajäpar nirgan: “Tayta Diospa palabran gellgaranganchö caynömi nican: ‘Temploga noga Diosllayquita maytsaypitapis shamur adorayämänayquipämi’ nir. Tsaynö nicaptin ¿imanirtä gamcunaga ladroncunapa machaynintanö catsiyanqui?” nir.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Tsaypitanam templuchö cada junag Jesus yachatsicurgan. Tsaymi sacerdöticunapa mandagnincuna, ley yachatsicogcuna, y waquin autoridäcuna yarpachacuyargan Jesusta imaycanöpapis wanutsiyänanpä.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Tsaychö llapan runacuna Jesus yachatsingancunata shumag wiyayaptinmi ima ruraytapis puëdiyarganrätsu.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.