Lucas 16
Mushog Testamento (QXONT) vs ARA
1 Tsaypita discïpuluncunata yachatsirmi Jesus nirgan: “Patronninmi juc mayoralninta churanä imaycanwanpis munayyog cananpä. Tsaypita patronta runacuna willapäyänä imaycancunatapis lluta tsay mayoralnin ushaycanganta.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Tsayta musyaycurna patronnin gayaycatsimurnin ninä: ‘Runacuna gampä parlayan imäcunatapis llutalla ushaycangayquitam. Cananga cuentata gomay llapan imata rurangayquitapis. Cananpitaga mananam imaycäcunawanpis munayyognatsu canqui’ nir”.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 “Tsaynö niptinna tsay mayoralga quiquillanchö yarpachacur ninä: ‘¿Imatarä canan rurashä patronnï gargamaptinga? Manam callpäpis cantsu chacrachö arunäpä. Limushna mañacuytapis pengacümi.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Alfin patronnï gargamaptinpis amïgücuna canmi chasquiyämänanpä’ nir”.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Tsaynö yarpachacurcur patronninpa jagan cag runacunata juc jucllaylla gayaycatsimur punta cagta tapunä: ‘¿Aycatä patronnïpa jagan canqui?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Tsaynö tapuptin jucnin cag ninä: ‘Paypa jagan cä ishcay pachac (200) lata acëtim’. Tsayna tsay mayoral ninä: ‘Canan cay recïbuchö firmamuy, pachac (100) latallatana päganayquipä’ ”.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 “Tsaypita jucnin cagtana tapunä: ‘Gamga ¿aycatä jagan canqui?’ Tsayna tsay runa ninä: ‘Paypa jagan cä ishcay waranga (2,000) arröba trïgunmi’. Tsaynö niptinna ninä: ‘Canan cay recïbuchö firmamuy, juc waranga pitsga pachac (1,500) arröballatana päganayquipä’ ”.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 — ausente —
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 — ausente —
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 — ausente —
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 — ausente —
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 — ausente —
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Tsaypita caynöpis Jesus nirganmi: “Manam pi runapis ishcay patrontaga sirvinmantsu. Ishcanta sirvirga jucag ningantam ruran y jucagtaga manam cäsunnatsu. Tsaynömi gellëllapä yarparag runacuna Tayta Dios ningantaga rurayanquinatsu. Tsaymi rïcu cayllapä yarpachacuywan Tayta Dios munangannöga cawayanquitsu”.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Tsaynö yachatsingancunata wiyarnam gellëllapä ayrayashga fariseucuna Jesuspita asicuyargan.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Tsaynam Jesus nirgan: “Gamcuna runacunapa ñöpanchö alli tucuyaptiquipis Tayta Dios musyaycanmi gamcunapa shonguyquicuna imanö cangantapis. Tsaymi imanöpis cayangayquita mana musyar runacuna respitayäshuptiquipis Tayta Diospäga tsay alli tucungayquicuna melanaypä caycan”.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Moises gellgangancunachöpis, Tayta Diospa profëtancuna gellgayangancunachöpis y Juan Bautista willacungancunapis nican noga salvacogniquicuna cay patsaman shamunäpä cagtam. Tsaymi Juan willacur gallanganpitapis runacuna Tayta Diospa willacuynintaga chasquicuycäyan. Tsaynö captinpis waquin runacunaga manam munayantsu willacuyninta willacuyänanta, sinöga imaycanöpapis tsapatam churapaycäyan”.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 “Tsaynö nogapa willacuynïtana chasquiyaptinpis ama yarpäyaytsu profëtacuna gellgayangan mana cumplinanpä cagta. Cay patsa y ciëlu juc junag ushacaptinpis profëtacuna gellgarangancunaga llapanmi cumplinga”.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Pï runapis majanpita raquicasquir jucwan targa tsay runa adulteriu jutsatam ruraycan. Tsaynöllam majanpita raquicashgawan pipis targa jutsata ruraycan”.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Tsaypitanam Jesus willapargan caynö nir: “Juc rïcu runam canä selläma alli röpacunallata jatirag. Cada junag amïguncunawan fiesta rurayllachö car alli micuycunallata micuyag.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Tsay rïcu runapa wayi puncunchö limushna mañapacog Lazaro jutiyog runa jamaränä entëru garanpa geri ushashga.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Payga ‘Rïcu runapa mësanpita micuy shicwagllatapis, imanöparä micurcamüman’ ninä. Y tsaychö allgucunapis Lazarupa gerinta lagwapäyänä.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Tsaypita Lazaro wanusquiptinga angelcuna apacuyänä ciëlupa Abraham caycangan cagman. Y rïcu runa wanuptinna castancuna pampayänä”.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 “Tsay rïcu runapa alman infiernuchö rupanä. Tsaychö rupaycarna carupita ricasquinä ciëluchö Lazaro Abrahampa ñöpanchö caycagta.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Tsayna rïcoga gayacunä: ‘Tayta Abraham, cuyapaycallämay. Lazaruta cachaycallämuy dëdunta yacuwan ushmarcatsir shimïta ogurcatsipamänanpä. Cay ninachö rupar manam awantänatsu’ nir”.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Tsaynö niptinna Abraham ninä: ‘Hïju, yarpay gam imaycayqui jananchö cangayqui öra alli vïdallachö cawangayquita. Lazaroga pobri carnin pasaypam ñacargan. Tsaymi payta cananga caychö cushishga cay töcan y gamtanam tsaychö ñacacuy.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Y jinachöpis pasaypa mantsaripä wanyaycag ragram jarcämantsic. Tsaymi gam cangayqui cagman pipis tsimpamuyta puëdintsu ni gampis puëdimunquitsu tsimpamuyta cay nogacuna cagman’ nir”.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 “Tsaynö niptinna rïcu runa ninä: ‘Tayta Abraham, rugacungä raycur papänïpa wayinman Lazaruta cachaycullay.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Tsaychö pitsgarämi waugïcuna caycäyan. Paycunata willaycamutsun cay ñacayman mana shayämunanpä’ nir”.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Abrahamna ninä: ‘Paycuna tsaräyanmi Moises y waquin profëtacuna gellgayangan Bibliata. Tsaychö ningancunata cäsucuyätsun’ nir”.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Tsayna rïcu runa ninä: ‘Tayta Abraham, tsay Bibliata tsarararpis tsaytaga manam cäsucuyangatsu. Juc runa wanunganpita cawarircur willacuptinmi itsanga jutsa ruraynincunata jagiriyanman’ ”.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 “Tsaynö niptin Abraham ninä: ‘Bibliatapis mana cäsuycarga wanunganpita cawarircur willacog cutiptinpis manam cäsuyangatsu’ nir”.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.