Lucas 16

Mushog Testamento (QXONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tsaypita discïpuluncunata yachatsirmi Jesus nirgan: “Patronninmi juc mayoralninta churanä imaycanwanpis munayyog cananpä. Tsaypita patronta runacuna willapäyänä imaycancunatapis lluta tsay mayoralnin ushaycanganta.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Tsayta musyaycurna patronnin gayaycatsimurnin ninä: ‘Runacuna gampä parlayan imäcunatapis llutalla ushaycangayquitam. Cananga cuentata gomay llapan imata rurangayquitapis. Cananpitaga mananam imaycäcunawanpis munayyognatsu canqui’ nir”.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Tsaynö niptinna tsay mayoralga quiquillanchö yarpachacur ninä: ‘¿Imatarä canan rurashä patronnï gargamaptinga? Manam callpäpis cantsu chacrachö arunäpä. Limushna mañacuytapis pengacümi.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Alfin patronnï gargamaptinpis amïgücuna canmi chasquiyämänanpä’ nir”.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Tsaynö yarpachacurcur patronninpa jagan cag runacunata juc jucllaylla gayaycatsimur punta cagta tapunä: ‘¿Aycatä patronnïpa jagan canqui?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Tsaynö tapuptin jucnin cag ninä: ‘Paypa jagan cä ishcay pachac (200) lata acëtim’. Tsayna tsay mayoral ninä: ‘Canan cay recïbuchö firmamuy, pachac (100) latallatana päganayquipä’ ”.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Tsaypita jucnin cagtana tapunä: ‘Gamga ¿aycatä jagan canqui?’ Tsayna tsay runa ninä: ‘Paypa jagan cä ishcay waranga (2,000) arröba trïgunmi’. Tsaynö niptinna ninä: ‘Canan cay recïbuchö firmamuy, juc waranga pitsga pachac (1,500) arröballatana päganayquipä’ ”.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 — ausente —
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 — ausente —
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 — ausente —
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 — ausente —
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 — ausente —
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Tsaypita caynöpis Jesus nirganmi: “Manam pi runapis ishcay patrontaga sirvinmantsu. Ishcanta sirvirga jucag ningantam ruran y jucagtaga manam cäsunnatsu. Tsaynömi gellëllapä yarparag runacuna Tayta Dios ningantaga rurayanquinatsu. Tsaymi rïcu cayllapä yarpachacuywan Tayta Dios munangannöga cawayanquitsu”.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Tsaynö yachatsingancunata wiyarnam gellëllapä ayrayashga fariseucuna Jesuspita asicuyargan.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Tsaynam Jesus nirgan: “Gamcuna runacunapa ñöpanchö alli tucuyaptiquipis Tayta Dios musyaycanmi gamcunapa shonguyquicuna imanö cangantapis. Tsaymi imanöpis cayangayquita mana musyar runacuna respitayäshuptiquipis Tayta Diospäga tsay alli tucungayquicuna melanaypä caycan”.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Moises gellgangancunachöpis, Tayta Diospa profëtancuna gellgayangancunachöpis y Juan Bautista willacungancunapis nican noga salvacogniquicuna cay patsaman shamunäpä cagtam. Tsaymi Juan willacur gallanganpitapis runacuna Tayta Diospa willacuynintaga chasquicuycäyan. Tsaynö captinpis waquin runacunaga manam munayantsu willacuyninta willacuyänanta, sinöga imaycanöpapis tsapatam churapaycäyan”.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 “Tsaynö nogapa willacuynïtana chasquiyaptinpis ama yarpäyaytsu profëtacuna gellgayangan mana cumplinanpä cagta. Cay patsa y ciëlu juc junag ushacaptinpis profëtacuna gellgarangancunaga llapanmi cumplinga”.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Pï runapis majanpita raquicasquir jucwan targa tsay runa adulteriu jutsatam ruraycan. Tsaynöllam majanpita raquicashgawan pipis targa jutsata ruraycan”.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Tsaypitanam Jesus willapargan caynö nir: “Juc rïcu runam canä selläma alli röpacunallata jatirag. Cada junag amïguncunawan fiesta rurayllachö car alli micuycunallata micuyag.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Tsay rïcu runapa wayi puncunchö limushna mañapacog Lazaro jutiyog runa jamaränä entëru garanpa geri ushashga.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Payga ‘Rïcu runapa mësanpita micuy shicwagllatapis, imanöparä micurcamüman’ ninä. Y tsaychö allgucunapis Lazarupa gerinta lagwapäyänä.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Tsaypita Lazaro wanusquiptinga angelcuna apacuyänä ciëlupa Abraham caycangan cagman. Y rïcu runa wanuptinna castancuna pampayänä”.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 “Tsay rïcu runapa alman infiernuchö rupanä. Tsaychö rupaycarna carupita ricasquinä ciëluchö Lazaro Abrahampa ñöpanchö caycagta.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Tsayna rïcoga gayacunä: ‘Tayta Abraham, cuyapaycallämay. Lazaruta cachaycallämuy dëdunta yacuwan ushmarcatsir shimïta ogurcatsipamänanpä. Cay ninachö rupar manam awantänatsu’ nir”.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Tsaynö niptinna Abraham ninä: ‘Hïju, yarpay gam imaycayqui jananchö cangayqui öra alli vïdallachö cawangayquita. Lazaroga pobri carnin pasaypam ñacargan. Tsaymi payta cananga caychö cushishga cay töcan y gamtanam tsaychö ñacacuy.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Y jinachöpis pasaypa mantsaripä wanyaycag ragram jarcämantsic. Tsaymi gam cangayqui cagman pipis tsimpamuyta puëdintsu ni gampis puëdimunquitsu tsimpamuyta cay nogacuna cagman’ nir”.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Tsaynö niptinna rïcu runa ninä: ‘Tayta Abraham, rugacungä raycur papänïpa wayinman Lazaruta cachaycullay.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Tsaychö pitsgarämi waugïcuna caycäyan. Paycunata willaycamutsun cay ñacayman mana shayämunanpä’ nir”.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Abrahamna ninä: ‘Paycuna tsaräyanmi Moises y waquin profëtacuna gellgayangan Bibliata. Tsaychö ningancunata cäsucuyätsun’ nir”.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Tsayna rïcu runa ninä: ‘Tayta Abraham, tsay Bibliata tsarararpis tsaytaga manam cäsucuyangatsu. Juc runa wanunganpita cawarircur willacuptinmi itsanga jutsa ruraynincunata jagiriyanman’ ”.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Tsaynö niptin Abraham ninä: ‘Bibliatapis mana cäsuycarga wanunganpita cawarircur willacog cutiptinpis manam cäsuyangatsu’ nir”.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.