Lucas 14
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 Tsaypita säbadu jamapay junagchönam Jesus aywargan juc mandacog fariseupa wayinman micog. Tsaychömi waquin fariseucunapis Jesus imata rurangancunatapis musyapacur caycäyargan.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 — ausente —
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 — ausente —
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Tsaynö niptin imatapis mana parlacuyaptinnam geshyaycag runata Jesus yataycurgan allisquinanpä. Alliscatsirnam nirgan: “Cananga aywacuyna wayiquipa” nir.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Nircurnam fariseucunata nirgan: “Maygayquipapis wamrayquicuna o ashmayquicuna pözuman ishquishga captin ¿manatsurä juclla jipeg aywayanquiman, säbadu jamapay junag caycaptinpis? Tsaynöllam nogapis geshyagcunata allïtsï säbadu jamapay junagchöpis”.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Tsaynö niptin manam imaniytapis puëdiyargantsu.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Tsay fariseupa wayinchö waquin invitashgacuna, llapancunapitapis mas alli tucurmi, wap aywar mësamanrä jamascäriyargan. Tsayta ricaycurmi Jesus yätsirnin caynö nirgan:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 — ausente —
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 — ausente —
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 “Mësaman juclla jamacunayquipa rantinga shuyäriyanquirä, invitayäshogniqui ‘Amïgu, mësallaman päsacamuy’ niyäshungayquiyag. Tsaynö jamarayätsishuptiquim itsanga mësachö waquin jamagcunapis respitayäshunqui.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Tayta Diosga manam pitapis yanapantsu alli tucogcunataga. Payga imaypis yanapan llänu shonguyog mana runa tucogcunatam”.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Nircurnam wayinman invitag runatapis Jesus nirgan: “Invitanacur micungayqui öra ama gayatsinquitsu cuyanacungayqui cagllata, ni waugillayquita, ni castallayquita, ni rïcu cag vicïnullayquitaga. Tsaynö rurayaptiquega paycunapis cutitsiyäshunquillam.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Tsaypa rantinga päsaratsinqui pobricunata, ratacunata, y gapracunata.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Paycunaga manam ni imanöpapis cutitsiyäshunquitsu. Tsaytaga Tayta Diosnam cutitsiyäshunqui jutsaynag runacunata cawatsimungan junag”.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Tsaynam jamaraycanganpita juc invitashga runa nirgan Jesusta: “¡Taytay, ima cushishgarä cayanga ciëluchö Tayta Dios alistangan micuyta micogcuna!”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Tsaynö niptinmi picuna micuyänanpä cagtapis Jesus caynö nir tantiyatsirgan: “Juc runam atsca runacunata invitanä juc junag wayinchö micupacur goyäyänanpä.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Tsaynam invitangan junagna empliyädunta cachanä tsay invitangan runacunata päsatsiyänanpä.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Tsayna empliyädun willag chaptin jucnin ninä: ‘Rantingä chacra ricagrämi aywanä caycan. Nogapita ama resentiycullätsuntsu’ nir.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Jucagna ninä: ‘Pitsga par törücunam rantiycurgö. Tsaymi alli o mana alli jarungantapis musyanäpä yapyag aywaycä. “Yapaychönash shallämunga” niycullay’ nir.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Y mas jucnin cagna ninä: ‘Tsayrämi casaracurgö y manam puëdimushätsu’ nir. Tsaynö nir llapanpis invitangan runacunaga mana aywayänätsu”.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Tsayna tsay gayamog aywag empliyädun cutiycur patronninta willanä runacuna imanö niyangantapis. Tsaynö willaptinna patronnin pasaypa rabyacunä. Tsaypitana empliyädunta ninä: ‘Cällicunapa aywar pushamuy pobricunatapis, gapracunatapis, y ratacunatapis’ nir.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Tsayna patronnin ninganta cumplir empliyädun ninä: ‘Cumplillargönam llapan nimangayquicunata, taytay. Mandamangayquinö llapanta päsaycätsimuptïpis wayiquiman manarämi runacuna juntäyantsu’ nir.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Tsayna patronnin ninä: ‘Nänicunapapis y chacracunapapis aywar taringayqui cag runacunata imaycanöpapis pushamuy wayïman juntäyanganyag.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Tsay yupay tucog invitangäcuna mayganpis micuyänanta mananam munänatsu’ nir”.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Tsaypita atscag runacuna gatiräyaptin aywaraycarnam Jesus nirgan:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Nogaman criyicamunganpita taytan chiquiptinpis, maman chiquiptinpis, majan chiquiptinpis, o tsurin chiquiptinpis noga ningäta rurar imaypis cawatsun. Peru noga ningäcunata mana cäsumar mamanpa, taytanpa, majanpa, o tsurinpa munayninchö cacog cagga manam rasunpatsu discïpulü”.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 “Imaycachö ñacarpis nogaman criyicamur cawayätsun. Wanunganyag noga ningäcunata mana cäsumag cagcunaga manam rasunpatsu discïpulü.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Nogaman manana criyicamogcunaga juc runa wayi rurayta gallaycatsir dejaregnömi cayanqui. Pipis wayita rurananpäga shumagrämi yarpachacun tsay wayita ushananpä gastun aypanganta o mana aypangantapis.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Pipis wayita gallar cimientuycullar dejasquiptinga llapan ricagcunam jamuräyan:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‘Tagay runaga mana puëdiycar wayita rurar gallaycatsishga manapis ushananpä’ nir”.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Y tsaynömi juc nacion maygan nacionwanpis pelyananpäga cösarä yarpachacuyanman. Alli cösa yarpachacurirmi itsanga ninman: ‘Mä, ¿ishcay chunca waranga (20,000) soldäducunata juc chunca waranga (10,000) soldädulläwan vincïmancush o manacush?’ nir.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Pelyayta mana puëdinan captinga jucag cag mandag carullachörä caycaptinmi willacogninta cachanman: ‘Mananash pelyashunnatsu. Munangayqui cagtash imäcunatapis apacunqui’ nir willananpä.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Tsaynölla discïpulü cayman manarä yaycur llapan imayquicunatapis noga raycur dejariyänayquipä cagtarä shumag yarpachacuyay. Imayquicunatapis jagiriyta mana munarga manam discïpulü cayanquimantsu”.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 — ausente —
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 — ausente —
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.