Lucas 14
Mushog Testamento (QXONT) vs ARC
1 Tsaypita säbadu jamapay junagchönam Jesus aywargan juc mandacog fariseupa wayinman micog. Tsaychömi waquin fariseucunapis Jesus imata rurangancunatapis musyapacur caycäyargan.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 — ausente —
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Tsaynö niptin imatapis mana parlacuyaptinnam geshyaycag runata Jesus yataycurgan allisquinanpä. Alliscatsirnam nirgan: “Cananga aywacuyna wayiquipa” nir.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Nircurnam fariseucunata nirgan: “Maygayquipapis wamrayquicuna o ashmayquicuna pözuman ishquishga captin ¿manatsurä juclla jipeg aywayanquiman, säbadu jamapay junag caycaptinpis? Tsaynöllam nogapis geshyagcunata allïtsï säbadu jamapay junagchöpis”.
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Tsaynö niptin manam imaniytapis puëdiyargantsu.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Tsay fariseupa wayinchö waquin invitashgacuna, llapancunapitapis mas alli tucurmi, wap aywar mësamanrä jamascäriyargan. Tsayta ricaycurmi Jesus yätsirnin caynö nirgan:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 — ausente —
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 “Mësaman juclla jamacunayquipa rantinga shuyäriyanquirä, invitayäshogniqui ‘Amïgu, mësallaman päsacamuy’ niyäshungayquiyag. Tsaynö jamarayätsishuptiquim itsanga mësachö waquin jamagcunapis respitayäshunqui.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Tayta Diosga manam pitapis yanapantsu alli tucogcunataga. Payga imaypis yanapan llänu shonguyog mana runa tucogcunatam”.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nircurnam wayinman invitag runatapis Jesus nirgan: “Invitanacur micungayqui öra ama gayatsinquitsu cuyanacungayqui cagllata, ni waugillayquita, ni castallayquita, ni rïcu cag vicïnullayquitaga. Tsaynö rurayaptiquega paycunapis cutitsiyäshunquillam.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Tsaypa rantinga päsaratsinqui pobricunata, ratacunata, y gapracunata.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Paycunaga manam ni imanöpapis cutitsiyäshunquitsu. Tsaytaga Tayta Diosnam cutitsiyäshunqui jutsaynag runacunata cawatsimungan junag”.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Tsaynam jamaraycanganpita juc invitashga runa nirgan Jesusta: “¡Taytay, ima cushishgarä cayanga ciëluchö Tayta Dios alistangan micuyta micogcuna!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Tsaynö niptinmi picuna micuyänanpä cagtapis Jesus caynö nir tantiyatsirgan: “Juc runam atsca runacunata invitanä juc junag wayinchö micupacur goyäyänanpä.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Tsaynam invitangan junagna empliyädunta cachanä tsay invitangan runacunata päsatsiyänanpä.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Tsayna empliyädun willag chaptin jucnin ninä: ‘Rantingä chacra ricagrämi aywanä caycan. Nogapita ama resentiycullätsuntsu’ nir.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Jucagna ninä: ‘Pitsga par törücunam rantiycurgö. Tsaymi alli o mana alli jarungantapis musyanäpä yapyag aywaycä. “Yapaychönash shallämunga” niycullay’ nir.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Y mas jucnin cagna ninä: ‘Tsayrämi casaracurgö y manam puëdimushätsu’ nir. Tsaynö nir llapanpis invitangan runacunaga mana aywayänätsu”.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Tsayna tsay gayamog aywag empliyädun cutiycur patronninta willanä runacuna imanö niyangantapis. Tsaynö willaptinna patronnin pasaypa rabyacunä. Tsaypitana empliyädunta ninä: ‘Cällicunapa aywar pushamuy pobricunatapis, gapracunatapis, y ratacunatapis’ nir.
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Tsayna patronnin ninganta cumplir empliyädun ninä: ‘Cumplillargönam llapan nimangayquicunata, taytay. Mandamangayquinö llapanta päsaycätsimuptïpis wayiquiman manarämi runacuna juntäyantsu’ nir.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Tsayna patronnin ninä: ‘Nänicunapapis y chacracunapapis aywar taringayqui cag runacunata imaycanöpapis pushamuy wayïman juntäyanganyag.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Tsay yupay tucog invitangäcuna mayganpis micuyänanta mananam munänatsu’ nir”.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tsaypita atscag runacuna gatiräyaptin aywaraycarnam Jesus nirgan:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Nogaman criyicamunganpita taytan chiquiptinpis, maman chiquiptinpis, majan chiquiptinpis, o tsurin chiquiptinpis noga ningäta rurar imaypis cawatsun. Peru noga ningäcunata mana cäsumar mamanpa, taytanpa, majanpa, o tsurinpa munayninchö cacog cagga manam rasunpatsu discïpulü”.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 “Imaycachö ñacarpis nogaman criyicamur cawayätsun. Wanunganyag noga ningäcunata mana cäsumag cagcunaga manam rasunpatsu discïpulü.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Nogaman manana criyicamogcunaga juc runa wayi rurayta gallaycatsir dejaregnömi cayanqui. Pipis wayita rurananpäga shumagrämi yarpachacun tsay wayita ushananpä gastun aypanganta o mana aypangantapis.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Pipis wayita gallar cimientuycullar dejasquiptinga llapan ricagcunam jamuräyan:
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 ‘Tagay runaga mana puëdiycar wayita rurar gallaycatsishga manapis ushananpä’ nir”.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Y tsaynömi juc nacion maygan nacionwanpis pelyananpäga cösarä yarpachacuyanman. Alli cösa yarpachacurirmi itsanga ninman: ‘Mä, ¿ishcay chunca waranga (20,000) soldäducunata juc chunca waranga (10,000) soldädulläwan vincïmancush o manacush?’ nir.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pelyayta mana puëdinan captinga jucag cag mandag carullachörä caycaptinmi willacogninta cachanman: ‘Mananash pelyashunnatsu. Munangayqui cagtash imäcunatapis apacunqui’ nir willananpä.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Tsaynölla discïpulü cayman manarä yaycur llapan imayquicunatapis noga raycur dejariyänayquipä cagtarä shumag yarpachacuyay. Imayquicunatapis jagiriyta mana munarga manam discïpulü cayanquimantsu”.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 — ausente —
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.