Mateus 27

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tsaypitanam patsa warasquiptin mandacug sacerdöticunawan israelcunapa autoridänincuna Señor Jesucristota wañutsiyänanpag willanacuyargan.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Tsaynö yachatsinacusquirmi alli chachac watashgata gobernador Pilatoman apayargan.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Señor Jesucristota wañutsiyänanpag canganta musyasquirmi, traicionarnin entregacug Judás Iscariote alläpa llaquicurnin yarpachacur quillanchö nirgan: “Alläpa mana alli jutsatam rurashcä.” Tsaynö alläpa arepenticurmi mandacug sacerdöticunawan llapan autoridäcunaman aywaycur quimsa chunca yurag gellay pägayanganta cutitsir nirgan:
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 “Mana juc jutsayogta wañutsiyänayquipag entregayarniquim, alläpa mana alli jutsata rurashcä.” Tsaymi sacerdöticunawan autoridäcuna niyargan: “Manam nogacunataga ni imapis gocayämantsu. ¡Gamna imanöpis cacuy!” nirnin.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tsaynö niyaptinmi yurag gellay pägayanganta jatun templupa rurinman jitasquir aywacurgan. Tsaypita aywasquirmi quiquillan jurcacurnin wañurgan.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Tsaynö gellayta jitasquir Judás aywasquiptinmi, mandacug sacerdöticuna gellayta gorisquir niyargan: “Ama cay gellayta wiñäshuntsu, Dios Yayapag garangantsic gellay churaranganmanga. Tsaytaga leynintsic proibimantsicmi, runata wañutsinapag pägangantsic captin.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Tsaypita yarpasquirmi tsay gellaywan manca rurag runapita chacrata rantir niyargan: “Juclä naciunpita mana regeshga runacuna wañuyaptinmi tsayman pampatsishun.”
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Tsaypitam cananyagpis tsay chacrapa shutin “Yawarpampa.”
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Tsaynö sacerdöticuna rurayanganwanmi cumplirgan Dios Yayapa unay profëtan Jeremias Señor Jesucristopag gellgar ningan: “Llapan Israel runacunapis parlayanga, ‘Tagayga juc esclävupa chanin quimsa chunca gellayllam välergan.’
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Tsay gellaywanmi manca rurag runapita chacrata rantiyargan, Dios Yaya mandamangannölla.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Gobernador Pilatopa puntanchö Señor Jesucristo ichiraycaptinmi, Pilato tapur nirgan: “¿Rasumpacu Israel runacunapa reynin canqui?” nir. Señor Jesucristonam nirgan: “Aumi. Gam ningayquinöllam cä.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Llapan mandacug sacerdöticunawan israelcunapa autoridänincunapis shimpirnin contran parlayaptin, Señor Jesucristoga manam ni ima nirgantsu.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Tsaymi Pilato tapurgan: “¿Manacu wiyanqui tucuyläya imaycata shimpirnin contrayqui parlayaptin?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Tsaynö llapan llullacur shimpir acusayaptin, Señor Jesucristoga manam ni imallatapis nirgantsu. Tsaynöta ricarmi, Pilato alläpa mantsacashga ricarargan.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Tsaypitanam gobernador Pilatopa costumbrin caynö cargan: Cada wata Pascua fiestachömi llapan runacuna acrayangan juc prësuta gargog.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Tsaychömi alläpa regeshga wañutsicug Barrabas shutiyog runa gaycuraycargan.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Tsayman maytsicag runacuna goricashga cayaptinmi, Pilato tapurnincuna nirgan: “¿Maygancag prësutatan gargonäta munayanqui? ¿Barrabastacu? o ‘¿Diospita Shamushga Cristo’ niyangan Jesústacu?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilatoga musyashganam cargan, mandacug sacerdöticuna chiquicurnin Señor Jesucristota chiquir apayämunganta.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Juiciucunata arreglacunan balconchö Pilato jamaycaptinmi, warmin juc willacuyta willananpag juc servigninta cachar nirgan: “Tsay runaga jutsannagmi. Paypa jananmi canan junag mana allita sueñurnin alläpa sufrishcä. Tsaymi ama ni imatapis paypag contran ruraycuytsu.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Pero israelcunapa autoridänincunawan templuchö mandacug sacerdöticunam maytsicag runacunata mañacatsir niyargan: “Mañayay Barrabas prësu canganpita gargosquir, Señor Jesucristota wañutsinapag.”
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Tsaypitanam yapay gobernador Pilato llapan runacunata tapur nirgan: “Cay ishcan prësupita ¿Maygantatan gargoshag?” Tsaynö niptinnam llapan runacuna gayaycachäyargan: “¡Barrabasta gargoycuyga!” nir.
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Tsaymi Pilato yapay tapurnincuna nirgan: “Tsaypunga ‘Cristo’ niyangan Jesústaga, ¿Imatatan rurashag?” Llapan runacunam gayaycachar niyargan: “¡Crucificar wañutsiy!”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Tsaynö niyaptinmi Pilato yapay tapurgan: “¿Imanirtan? ¿Imapitatan wañutsishag? ¿Acäsu ima jutsatapis rurashgatagcu?” Pero llapan runacunanam yapay mas jinchi gayaycachar niyargan: “¡Crucificashga catsun!” nirnin.
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Tsaynö llapan timpullyarrag mas gayaycachäyaptinmi, gobernador Pilato ni imaniyta puedirgantsu. Tsaynö mana imanö cayta puedirmi, yacuta mañasquir llapan runacunapa puntanchö maquinta mayllacur nirgan: “Cay runa yawarninta jicharnin wañuptin, nogaga manam jutsayogtsu cashag. ¡Mä, gamcunana imanöpis cacuyay!”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Tsaynö niptinmi runacuna niyargan: “Aumi, tsay runa yawarnin jichanganta nogacunatawan wamräcunata jitapäyämay. Nogacunata jitapayämaptiquiga jutsayogmi cayäshag.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Tsaypitanam Barrabasta gargorgasquir, Señor Jesucristota alli astaycatsirnin soldäduncuna crucificäyänanpag entregargan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tsaypitanam gobernador Pilatopa soldäduncuna palaciopa patiunman Señor Jesucristota apaycur, llapan soldädumajincunata gayascatsir entërumpa tumat juntapusquiyargan.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tsaychömi Señor Jesucristota llushtiscatsir, puca sotänata imayca juc reytanö shucutsiyargan.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Tsaynöllam cashapita awashga corönatapis umanman churayargan. Derëchucag maquinman tucruta aptarcatsir burlacurmi, puntanman gongorpacuycur asipar niyargan: “¡Vïva israelcunapa reynin!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Tsaynö togapurnin usharmi, aptatsiyangan tucrullawan umachö yapay yapay garutiyargan.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Tsaynö asiparnin burlacur ushasquirmi, sotänata llushtiscatsir quiquinpa llatapanta shucutsiyargan. Tsaypitanam crucificar wañutsiyänanpag apayargan.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Jerusalénpita apaycäyanganchö Simón shutiyog Cirene marcapita runawan tincuyargan. Tsaymi cruzta apananpag obligarnin matancätsiyargan.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Tsaypitam Golgota niyangan jircaman chätsiyargan. (“Golgota” ninanga Umatullu Jirca ninanmi cargan.)
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Tsaychömi ayagwan tacushga vïnota upyatsiyargan “Cayta upyay.” Tsaymi Señor Jesucristo ichicta yawarcurlla, mastaga upyargantsu.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 [Señor Jesucristota crucificasquirmi sortiyayargan llatapanta raquipunacuyänanpag.]
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Tsaypitanam jamaycur wañunganyag täparäyargan.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Señor Jesucristo cruzchö clävaraycaptinmi, uman jananman juc letrërota churayargan imapita acusayanganta musyayänanpag. Tsay letrërochömi nirgan: “CAY JESÚSMI, ISRAEL RUNACUNAPA REYNIN.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Tsaynöllam ishcay suwacunatapis, Señor Jesucristopa ishcanläninman crucificashga cayargan. Juccagtam derëchucag lädunman ichïtsiyargan, juccagtanam itsogcag lädunman.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nänipa päsag runacunam Señor Jesucristota cruzchö clavaraycagta ricar asiparnin burlacuyargan. Umancunatapis cuyutsirragmi cushiparnin,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 insultar niyargan: “¡Gamga templuta juchuscatsir quimsa junagllata sharcatsiyta puedinqui! ¡Tsaynö puedig caycarga, quiquiqui mä, salvacuy! ¡Dios Yayapa Tsurin carga, cruzpita mä yarpamuy!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Tsaynöllam mandacug sacerdöticunawan ley yachatsicugcuna, israelcunapa llapan autoridänincunapis Señor Jesucristota asiparnin burlacur niyargan:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Juccunataga salvashgam. Pero ¡quiquinga manam salvacuyta puedintsu! ¡Israelcunapa reynin carga, mä, cruzpita canan yarpamutsun! Cruzpita yarpascamuptinmi sïga, llapantsicpis rasumpa Payman criyishwan.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Payga Diosmanshi rasumpa confiacur criyicun. Tsaypunga, mä, Dios Yaya rasumpa cuyarnin munarga canan salvatsun. Payga ‘Tsurinmi cä’ nirantsag.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Tsaynöllam lädunchö crucificashga caycag suwacunapis alläpa insultarnin burlacuyargan.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tsaypitanam pullan junagpita asta las tresyag, patsa jancat tutapasquir rupaypis atsicyargantsu.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Cäsi las tresnam Señor Jesucristo llapan callpanwan gayarar nirgan. “Eloi, Eloi, ¿Lama sabactani?” (Tsay ninanga cargan “Diosnï, Diosnï, ¿Imanirtan dëjamashcanqui?” ninanmi.)
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Tsaynö niptinmi tsaychö waquincag wiyagcuna niyargan: “Dios Yayapa unay profëtan Elíastam gayaycan.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Tsaymi jucnin sas aywaycur, esponjata puchgog vïnoman tullpurcur, tucrupa puntanman watarcurnin Señor Jesucristopa shiminman shogonanpag churargan.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Pero waquincag runacunanam niyargan: “Ama imatapis rurayaytsu. Shuyäshun. Mä, Elías salvagnin shamungacush.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Tsaymi Señor Jesucristo yapay llapan callpanwan gayarasquir wañusquirgan.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Tsaypitanam jina öra mas respetayangan templuchö jatun shumag awashga cortina tsaparag janagpita uraypa ishcayman rachisquirgan. Patsapis alläpam cuyurgan. Gagacunapis tsillirmi ushacäyargan.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Unayna wañushga allita rurag runacuna pamparäyangan mëchucunapis quichacäyarganmi. Tsaymi tsay atscag unayna alli rurag runacuna wañushgacunapis cawayämurgan.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Mëchuncunapitam yargapacayämurgan. Señor Jesucristo cawascamuptinmi, tsay cawamugcunapis Jerusalén santa marcaman yaycuyargan. Tsaychömi atscag runacunata yuripuyargan.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Señor Jesucristo wañungan öra täpaycag capitanpis soldäduncunawan patsa cuyugtawan llapan imayca päsagta ricarmi, alläpa mantsacar nirgan: “¡Cay runaga rasumpa Diospa Tsurinmi cashga!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Tsaynöllam mas carullapita atscag warmicunapis ricaraycäyargan. Tsay warmicunaga Galileapita Señor Jesucristota gatimur, imatapis wananganta servignin shamugcunam cayargan.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Tsaychömi caycäyargan María Magdalenawan Jacobpawan Josépa maman Maríapis, Santiagopawan Juanpa maman Zebedeopa warminpis.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Patsa goyaycaptinnam juc rïcu Arimatea marcachö yurig José shutiyog runa shamurgan. Tsay runapis Señor Jesucristoman criyicurmi, paypa gatiragnin ticrashga cargan.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Tsaynöpam Pilatoman aywaycur Señor Jesucristopa cuerpunta pampananpag mañargan. Pilatonam soldäduncunata entregayänanpag mandargan.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Señor Jesucristopa cuerpunta chasquisquirnam juc limpiu “lïno” niyangan tëlapita säbanaswan piturcur apacurgan.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Tsaynö apacurmi quiquin pampacänanpag gagata tsayrag uchcutsinganman pampargan. Pampangan uchcutanam juc jatuncaray parara rumiwan tsapargan. Tsaynö pampasquirnam aywacurgan.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 María Magdalenawan Josépa maman Maríam pampayangan lädunchö llapanta ricar, ishcan jamaycäyargan.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Señor Jesucristo wañunganpa waränin jamay sabado junagmi, mandacug sacerdöticunawan fariseocuna juntawacasquir Pilatota ricag aywayarnin,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 niyargan: “Señor gobernador Pilato, tsay reytucug runa parlanganta nogacuna yarpäyämi: ‘Wañungäpita quimsa junagllatam cawamushag’ ninganta.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Tsay pamparanganta täpaycuyätsun quimsa junag cumplinganyag. Mana sïga, discïpuluncuna pagaspa shamuycur suwarnin ayanta apasquirmi, runacunata llullatsir ‘wañunganpitam cawamushga’ niyangan. Tsaynö llullacuyga, puntacagpitapis mas peor mana allim canman.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Tsaynö niyaptinmi Pilato nirgan: “Cay soldädu aywatsun. Tsayman pushayay. Shumag täpatsir yarpäyangayquinö rurayay, tsaynö mana päsananpag.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tsaynö niyaptinmi pamparangan sepultüraman aywaycur, rumiwan tsaparnin juc sëlluta churayargan mana ni pï yaycuyänanpag. Tsaynöllam puntata juc soldädutapis tsayman churayargan cuidarnin täpananpag.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.