Atos 27

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tsaypitanam Italiaman mandayämänanpag autoridäcuna acuerduta rurasquir, Pablotawan waquincag prësucunata, emperador niyangan tröpapa capitannin Julio niyanganman entregayämargan.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tsaynam buquiman lätarcur aywar, Adramitio puertupita Asia provinciacunachö puertucunaman yargoycag büquiwan aywacuyargä. Tsaychömi nogacunawan Aristarcopis caycargan, Tesalonica provincia Macedonia marcapita.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsaypa waränin Sidon puertuman chaycuyaptïnam, capitan Julio Pablota alläpa allish atendirnin dëjargan, amïgoncunaman visitag aywananpagwan paycuna shumag atendiyänanpag.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Sidonpita yargosquirnam wayra tsapäyämaptin Chipre ishlayag lamar cuchullanpa aywayargä, alläpa wayrarnin gepallapa cutitsiyämaptin.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tsaynö lamarpa aywarmi Cilicia costapawan Panfilia costa tsimpancunapa päsarnin, Licia marcachö Mira puertuman chäyargä.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Capitan Julionam tsaychö juc büquita tarirgan, Alejandria puertupita Italiaman aywaycagta. Tsay büquimanmi lätatsiyämargan viajarnin sïgiyänäpag.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Tsaynam atsca junagcunarag despaciolla aywarnin, alläpa ajata Cnido puertu tsimpanman chäyargä. Tsaychöpis llutanmanpa wayra alläpa wayrämuptinmi, Salmon tsimpanpa päsarnin Creta ishla cuchunllapa tumayämurgä.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tsaynö tumamurmi costa cuchun ishlallapa alläpa ajata büquiwan aywar, apënas Laseapa lädunchö Puertos Buenos niyangan puertuman chäyargä.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tsaynö demorayangäyag tiempu päsasquiptin alläpa tamya tiempu chämugnöna captinmi, büquiwan lamarpa viajayga alläpa peligruna cargan. Tsaymi Pablo consejarnincuna nirgan:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Señorcuna, nogapagga cay viäjiga alläpa peligrum, büquitawan llapan cargacunatapis jancat perdeshquir, asta nogantsicpis jundicarnin wañur ushacänapag.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero soldäducunapa capitan Julionam büquipa ämuntawan büquita manejag capitanta mas cäsurnin, Pablo consejangantaga cäsurgantsu.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Tsay Puertos Buenos niyangan puertuga, tamya witsay quëdacuyänanpag mana allinö captinmi, cäsi llapan yarpäyargan tsaypita yargosquir aywarnin Feniciaman imaycanöpis chayta. Tsay Feniciachömi puertu Creta cargan, wayrawan alalay tamya tiempuchöpis, janagpita ni urapitapis wayrä shamur allish goñu marca.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tsaynam viajarnin sïgiyta yarpaycäyaptï urapita shumag yangalla wayrar gallaycamuptin, alli tiempuna canganta yarpar büquipa anclanta pascasquir Creta costa cuchullanpa yargosquirnin aywayargä.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero ichic unay rätullana aywacäyaptïmi, rupay yargamunan janagcagläpita alläpa shucucuy wayra yuriscamur büquitapis cäsi ticracätsirnin,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 jucläpa aparnin garachar gallaycurgan. Tsay wayra büquita llutancagläpa apaptinmi, wayra shamungancagläpa mana sïgiyta puedirnin wayra apayämanganllapa aywayargä.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Tsaynö aywarmi Cauda niyangan juc ichic ishla wagtanpa päsar, manana jinchi wayrämugchö ichichag salvacunapag lanchata büquiman alläpa afanacur lätascatsirnin watäyargä.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tsaynö lanchata büquiman lätascatsirnin watasquirmi, büquita wascacunawan alli watarnin segurayargan, mana sogsicarnin witsicänanpag. Tsaypitanam Sirte niyangan agosha arenïllaman chänanta mantsacur, büquita apagnin vëlanta bäjasquirnin wayra apanganllanpa aywayargä.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Tsaypa waräninpis alläpa wayrantin tamya büquita ñututsignö captinmi, carganta lamarman jitayta gallaycuyargan.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Tsaypita quimsa junagtanam quiquincunapa maquincunawan büqui aywananpag llapan controlagnincuna apayangantapis lamarman jitarpariyargan.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Atsca junagcuna rupaypa atsicyaynintawan lucërocunatapis manana ricarmi, tsay mantsacaypag wayrantin tamya büquita jundicätsiyta munaptin, salvacäyänäpag cangantaga yarpäyargänatsu.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Tsaychö atsca junagcunana mana ni imatapis micurnin cayaptïmi, büquichö aywag llapan runacunapa puntanman ichiycur Pablo nirgan: “Señorcuna, mejormi canman cargan, nogata cäsuyämar Cretapita mana yargamushgaga. Tsaynö mana yargamurga manam caynö imaycantsicta perdeshwantsu ni imapis päsamashwantsu cargan.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Tsaynö captinpis cananga ama desanimacurnin llaquicuyaytsu, manam ni maygantsicpis wañushuntsu, aunqui büqui ushacaptinpis.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Canan pagasmi paypa car servingä Dios Yayapita shamug juc angel lädüman yuripascamar,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 nimashga: ‘Ama mantsacaytsu Pablo, gamga Romachö emperador Cesarpa puntanmanmi chänayqui. Tsaymi gamraycu tsay büquichö pagtayqui caycag llapan runacunatapis wañuyänanpita Dios Yaya alläpa cuyarnin salvanga.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Tsaynöpa cananga señorcuna animacuyay, nogaga Dios Yayaman criyicurmi rasumpa confiacü. Tsaymi nogaga següru cä, tsay angel nimangannölla llapan imaycapis päsananpag canganta.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero llapantsicmi juc ishlaman chöcarnin sänulla chäshun.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ishcay semäna viajayangächönam pullan pagas, lamar Adriatico ninganchö alläpa wayra wacman cayman apaycachaycäyämaptin, büqui manejag marinërucuna patsaman chaycäyangätana tantiyasquiyargan.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tsaychö yacupa jundunta mëdiaptinmi, quimsa chunca sogta metrullana cargan. Tsaypita mas ichic washaläninchö yapay mëdiaptinnam, ishcay chunca ganchis metrullana cargan.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tsaynam rumicunawan chöcasquinanta mantsacur, chuscu anclacunata büquipa gepan lamarman jitarpur, Dios Yayaman mañacurnin patsa warämunanta shuyaräyargan.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Pero marinërucunanam büquipita geshpiyta yarpar, büquipa puntanman anclacunata bäjatsigtucurlla salvacug lanchata büquipita bäjatsiyargan.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pero Pablonam capitan Juliotawan soldäduncunata willarnincuna nirgan: “Si cay marinërucuna büquichö mana quëdayaptinga, manam gamcuna salvacäyanquitsu.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam soldäducuna ichichag salvacug lanchacuna watarangan wascacunata rogosquiyargan, yacuman shicwayänanpag.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Patsa warämuy madrugädunam, llapanta imallatapis micuyänanpag consejarnincuna Pablo nirgan: “Ishcay semänanam lamarchö imapis päsananta shuyarar ni imata micurnin afanädu salvacunapag yarpachacur cayargoyqui.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Tsaymi canan rugayag imallatapis micurcuyänayquipag. Tsaynö llapayqui micuyänayquim wanacan, salvacarnin caypita cawaycag yargoyta munarga. Pero manam ni mayganpis umanpita ni juc agtsallantapis ograngatsu.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Tsaynö nisquirnam Pabloga maquinwan juc tantata aptacur, llapanpa puntanchö Dios Yayata agradëcicurgan. Tsaynö Dios Yayata agradëcicusquirnam, tantata paquisquir micur gallaycurgan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tsaynam waquincagcunapis animacusquirnin, llapan micuyargan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Tsay büquichö llapä aywagcunaga cayargä, ishcay pachac ganchis chunca sogtam.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tsaynö llapan munayanganyag pacha junta micusquirnam, trïguta lamarman jichasquiyargan büquita mas ancashyätsiyänanpag.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Patsa warascamuptinnam marinërucuna, tsay patsata ni may marcachö cangantapis regeyargantsu. Pero tsaypitanam öla mana jinchi chänan shumag pläyata ricasquir, tsay pläyaman büquita chätsiyta munar imaycanö chätsiyargan.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Tsaynam anclata tsarag wascata rogosquirnin anclata lamarchö dëjasquir, büquita maypapis munangayquipa apagnin timon watarag wascacunatapis japsïtsiyargan. Tsaynö japsiscatsirnam wayra defrente apananpag puntacag vëlanta altuman sutarcuyaptin, büqui wayra pläyaman apayta gallaycurgan.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero tsaychönam ishcay corriente yacu tincug agoshachö büquipa puntancag sengan, mana cuyogpag jancat jaticasquirgan. Tsaynö puntan jaticasquir mana cuyuptinnam, büquipa gepanman alläpa öla lagchicarnin chämuptin, jancat paquirnin ñutur gallaycurgan.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Tsaynam soldäducuna llapan prësucunata wañutsiyta munayargan, mana geshpiyänanpag.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero Pablota salvayta munag capitan Julioga manam soldäducuna tsaynö wañutsiyänanta dëjargantsu. Mas bienmi mandargan si pipis näday yachargan, puntatan yacuman saltarpur nädarnin tsaqui patsaman yargor salvacuyänanpag.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Tsay mana nädayta yachagcagna büquipa paquishga tablancunata achcupacurcur, waquincagpa gepanta nädar aywayänanpag. Tsaynöpam tsaqui patsaman llapäcunapis salvacarnin sänulla chäyargä.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.