Atos 27
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs ARC
1 Tsaypitanam Italiaman mandayämänanpag autoridäcuna acuerduta rurasquir, Pablotawan waquincag prësucunata, emperador niyangan tröpapa capitannin Julio niyanganman entregayämargan.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Tsaynam buquiman lätarcur aywar, Adramitio puertupita Asia provinciacunachö puertucunaman yargoycag büquiwan aywacuyargä. Tsaychömi nogacunawan Aristarcopis caycargan, Tesalonica provincia Macedonia marcapita.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsaypa waränin Sidon puertuman chaycuyaptïnam, capitan Julio Pablota alläpa allish atendirnin dëjargan, amïgoncunaman visitag aywananpagwan paycuna shumag atendiyänanpag.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sidonpita yargosquirnam wayra tsapäyämaptin Chipre ishlayag lamar cuchullanpa aywayargä, alläpa wayrarnin gepallapa cutitsiyämaptin.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsaynö lamarpa aywarmi Cilicia costapawan Panfilia costa tsimpancunapa päsarnin, Licia marcachö Mira puertuman chäyargä.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Capitan Julionam tsaychö juc büquita tarirgan, Alejandria puertupita Italiaman aywaycagta. Tsay büquimanmi lätatsiyämargan viajarnin sïgiyänäpag.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tsaynam atsca junagcunarag despaciolla aywarnin, alläpa ajata Cnido puertu tsimpanman chäyargä. Tsaychöpis llutanmanpa wayra alläpa wayrämuptinmi, Salmon tsimpanpa päsarnin Creta ishla cuchunllapa tumayämurgä.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Tsaynö tumamurmi costa cuchun ishlallapa alläpa ajata büquiwan aywar, apënas Laseapa lädunchö Puertos Buenos niyangan puertuman chäyargä.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsaynö demorayangäyag tiempu päsasquiptin alläpa tamya tiempu chämugnöna captinmi, büquiwan lamarpa viajayga alläpa peligruna cargan. Tsaymi Pablo consejarnincuna nirgan:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Señorcuna, nogapagga cay viäjiga alläpa peligrum, büquitawan llapan cargacunatapis jancat perdeshquir, asta nogantsicpis jundicarnin wañur ushacänapag.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Pero soldäducunapa capitan Julionam büquipa ämuntawan büquita manejag capitanta mas cäsurnin, Pablo consejangantaga cäsurgantsu.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Tsay Puertos Buenos niyangan puertuga, tamya witsay quëdacuyänanpag mana allinö captinmi, cäsi llapan yarpäyargan tsaypita yargosquir aywarnin Feniciaman imaycanöpis chayta. Tsay Feniciachömi puertu Creta cargan, wayrawan alalay tamya tiempuchöpis, janagpita ni urapitapis wayrä shamur allish goñu marca.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tsaynam viajarnin sïgiyta yarpaycäyaptï urapita shumag yangalla wayrar gallaycamuptin, alli tiempuna canganta yarpar büquipa anclanta pascasquir Creta costa cuchullanpa yargosquirnin aywayargä.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero ichic unay rätullana aywacäyaptïmi, rupay yargamunan janagcagläpita alläpa shucucuy wayra yuriscamur büquitapis cäsi ticracätsirnin,
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 jucläpa aparnin garachar gallaycurgan. Tsay wayra büquita llutancagläpa apaptinmi, wayra shamungancagläpa mana sïgiyta puedirnin wayra apayämanganllapa aywayargä.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tsaynö aywarmi Cauda niyangan juc ichic ishla wagtanpa päsar, manana jinchi wayrämugchö ichichag salvacunapag lanchata büquiman alläpa afanacur lätascatsirnin watäyargä.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tsaynö lanchata büquiman lätascatsirnin watasquirmi, büquita wascacunawan alli watarnin segurayargan, mana sogsicarnin witsicänanpag. Tsaypitanam Sirte niyangan agosha arenïllaman chänanta mantsacur, büquita apagnin vëlanta bäjasquirnin wayra apanganllanpa aywayargä.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Tsaypa waräninpis alläpa wayrantin tamya büquita ñututsignö captinmi, carganta lamarman jitayta gallaycuyargan.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Tsaypita quimsa junagtanam quiquincunapa maquincunawan büqui aywananpag llapan controlagnincuna apayangantapis lamarman jitarpariyargan.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Atsca junagcuna rupaypa atsicyaynintawan lucërocunatapis manana ricarmi, tsay mantsacaypag wayrantin tamya büquita jundicätsiyta munaptin, salvacäyänäpag cangantaga yarpäyargänatsu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Tsaychö atsca junagcunana mana ni imatapis micurnin cayaptïmi, büquichö aywag llapan runacunapa puntanman ichiycur Pablo nirgan: “Señorcuna, mejormi canman cargan, nogata cäsuyämar Cretapita mana yargamushgaga. Tsaynö mana yargamurga manam caynö imaycantsicta perdeshwantsu ni imapis päsamashwantsu cargan.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Tsaynö captinpis cananga ama desanimacurnin llaquicuyaytsu, manam ni maygantsicpis wañushuntsu, aunqui büqui ushacaptinpis.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Canan pagasmi paypa car servingä Dios Yayapita shamug juc angel lädüman yuripascamar,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nimashga: ‘Ama mantsacaytsu Pablo, gamga Romachö emperador Cesarpa puntanmanmi chänayqui. Tsaymi gamraycu tsay büquichö pagtayqui caycag llapan runacunatapis wañuyänanpita Dios Yaya alläpa cuyarnin salvanga.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsaynöpa cananga señorcuna animacuyay, nogaga Dios Yayaman criyicurmi rasumpa confiacü. Tsaymi nogaga següru cä, tsay angel nimangannölla llapan imaycapis päsananpag canganta.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Pero llapantsicmi juc ishlaman chöcarnin sänulla chäshun.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Ishcay semäna viajayangächönam pullan pagas, lamar Adriatico ninganchö alläpa wayra wacman cayman apaycachaycäyämaptin, büqui manejag marinërucuna patsaman chaycäyangätana tantiyasquiyargan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tsaychö yacupa jundunta mëdiaptinmi, quimsa chunca sogta metrullana cargan. Tsaypita mas ichic washaläninchö yapay mëdiaptinnam, ishcay chunca ganchis metrullana cargan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tsaynam rumicunawan chöcasquinanta mantsacur, chuscu anclacunata büquipa gepan lamarman jitarpur, Dios Yayaman mañacurnin patsa warämunanta shuyaräyargan.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Pero marinërucunanam büquipita geshpiyta yarpar, büquipa puntanman anclacunata bäjatsigtucurlla salvacug lanchata büquipita bäjatsiyargan.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pero Pablonam capitan Juliotawan soldäduncunata willarnincuna nirgan: “Si cay marinërucuna büquichö mana quëdayaptinga, manam gamcuna salvacäyanquitsu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam soldäducuna ichichag salvacug lanchacuna watarangan wascacunata rogosquiyargan, yacuman shicwayänanpag.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Patsa warämuy madrugädunam, llapanta imallatapis micuyänanpag consejarnincuna Pablo nirgan: “Ishcay semänanam lamarchö imapis päsananta shuyarar ni imata micurnin afanädu salvacunapag yarpachacur cayargoyqui.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Tsaymi canan rugayag imallatapis micurcuyänayquipag. Tsaynö llapayqui micuyänayquim wanacan, salvacarnin caypita cawaycag yargoyta munarga. Pero manam ni mayganpis umanpita ni juc agtsallantapis ograngatsu.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tsaynö nisquirnam Pabloga maquinwan juc tantata aptacur, llapanpa puntanchö Dios Yayata agradëcicurgan. Tsaynö Dios Yayata agradëcicusquirnam, tantata paquisquir micur gallaycurgan.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Tsaynam waquincagcunapis animacusquirnin, llapan micuyargan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tsay büquichö llapä aywagcunaga cayargä, ishcay pachac ganchis chunca sogtam.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tsaynö llapan munayanganyag pacha junta micusquirnam, trïguta lamarman jichasquiyargan büquita mas ancashyätsiyänanpag.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Patsa warascamuptinnam marinërucuna, tsay patsata ni may marcachö cangantapis regeyargantsu. Pero tsaypitanam öla mana jinchi chänan shumag pläyata ricasquir, tsay pläyaman büquita chätsiyta munar imaycanö chätsiyargan.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Tsaynam anclata tsarag wascata rogosquirnin anclata lamarchö dëjasquir, büquita maypapis munangayquipa apagnin timon watarag wascacunatapis japsïtsiyargan. Tsaynö japsiscatsirnam wayra defrente apananpag puntacag vëlanta altuman sutarcuyaptin, büqui wayra pläyaman apayta gallaycurgan.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero tsaychönam ishcay corriente yacu tincug agoshachö büquipa puntancag sengan, mana cuyogpag jancat jaticasquirgan. Tsaynö puntan jaticasquir mana cuyuptinnam, büquipa gepanman alläpa öla lagchicarnin chämuptin, jancat paquirnin ñutur gallaycurgan.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Tsaynam soldäducuna llapan prësucunata wañutsiyta munayargan, mana geshpiyänanpag.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero Pablota salvayta munag capitan Julioga manam soldäducuna tsaynö wañutsiyänanta dëjargantsu. Mas bienmi mandargan si pipis näday yachargan, puntatan yacuman saltarpur nädarnin tsaqui patsaman yargor salvacuyänanpag.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Tsay mana nädayta yachagcagna büquipa paquishga tablancunata achcupacurcur, waquincagpa gepanta nädar aywayänanpag. Tsaynöpam tsaqui patsaman llapäcunapis salvacarnin sänulla chäyargä.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.