2 Coríntios 7
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs VC
1 Tsaymi cuyay waugecuna y panicuna, Dios Yaya wamrancuna canapag äniycämashgaga limpiu shongoyog canapag, llapan jutsa ruraycunapita witicushun. Tsaynölla cuerpuntsicpawan shongontsicpa yarpaynin jutsacunataga amana rurashuntsu, sinöga Dios Yayapita mantsacur jutsannag shumag cawacushun.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ¡Waugecuna y panicuna shongoyquicunachö yarparnin nogacunatapis cuyayämay! Manam ni pitapis jutsamanga ishquitsiyashcätsu ni engañarnin imatapis mañayashcätsu. Tsaynöllam ni pitapis llullatsiyashcätsu, nogacunaraycu raquicarnin llutancunata ruracar purinanpag.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Gamcunata llapan shongöcunawan alläpa cuyayarniquim caycunata niyag: Manam rimarnin acusayarniquitsu, sinöga gamcunawan pagtam nogacunaga wañuyämanpis y cawayämanpis.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Gamcunata allish confiacuyarniquim, alläpa cushishga gamcunaraycu orgullöso caycä. Tucuyläya sufrimientucunata päsarpis, mas callpayognö consoläcurmi alläpa llaquicuycunachöpis mas animacurnin cushishga caycä.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia marcaman chäyangäpitam ni juc rätullapis tranquïloga cayargätsu, maytsaypa aywarnin Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willacuyaptïpis, mana alli runacuna conträcuna shärir rechazayämaptin. Tsaynömi nogacunaga cuerpücuna jananpa tucuyläya sufrimientu päsar shongolläcunachö alläpa llaquishga mantsacur cayargä.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pero mantsacur llaquicugcunata consolagnin Dios Yayam consolayämargan waugentsic Titota chätsimurnin.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Manam Tito chämungallanpitatsu cushicuyargä, sinöga gamcuna imanö consolarnin animatsiyangayquita willaycayämaptin alläpa cushicuyargä. Tsaymi gamcuna alli portacuyangayquita musyarnin, Titopis alläpa consolädo chämur willayämargan, cuyayämarnï yarpachacur llaquicuycäyangayquitawan ricäyämayta munayämangayquita. Tsaynö shumag cawacuycäyangayquita musyasquirmi alläpa cushicurgä.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Tsaynö piñaparniquicuna gellgamungä cartäpita manam pësacütsu, Dios Yayaman rasumpa criyicurnin arepenticuyangayquipita. Rasuncagtaga punta cartä apatsimungäpag alläpam pësacurga, juc pöcu tiempu tsay carta jagayätsirnin llaquicatsiyäshungayquita yarpar.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Pero tsaynö caycaptinpis cananga alläpam cushicü. Tsaynöga manam cushicü jagayätsiyäshurniqui llaquicatsiyäshungayquipitatsu, sinöga tsay llaquicuywan llapan jutsayquicunapita arepenticuyangayquipitam alläpa cushicü. Gamcunaga llaquicuyargayqui Dios Yaya munangannömi, tsaynöpam nogaga ni ima mana allitatsu gamcunapa malniquicuna gellgayämurgä cartäcunachö.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tsay cartata liyisquirnin jagayar llaquicuycunatapis, Dios Yaya munangannömi awantayashcanqui. Si pipis yarpachacur jutsanpita llaquicur arepenticurnin Dios Yaya munangannö cawacurga, salvaciuntam taringa. Tsaynö arepenticur Dios Yayapa salvaciunninta chasquiycarga, manam llaquicuycunapita piñaycachar pësacushwantsu. Pero cay patsachö imayca mana alli ruraycunallapag llaquicug runacunaga, jutsancunapita manarag arepenticurmi infiernuman aywayanga.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Masqui tantiyacuyay Dios Yayapita llaquicuyniquicunawan shamugwan gamcuna imanö ticrayangayquita: ¡Imaläya shumagmi llapan shongoyquicunawan saslla tsaychö mana alli päsaycäyangayquipita arreglayargoyqui, cuyarnin alläpa yarpachacur! ¡Cananga masqui ricäyay, Dios Yaya munangannö alli cawacuyniquicunata! Fabornï carmi cartäta chasquisquir, noga munangänö jina öra jutsa rurag runa arepenticunanpag piñaparnin plëtuyashcanqui. Tsaynöpam cananga rasumpa musyatsicuyanqui, llapan imaycachöpis jutsannag cayangayquita.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Tsay cartataga manam gellgamurgä ni maygan piñatsigniquicunallata castigayänayquipagtsu ni piñashgacagllapagtsu; sinöga llapayquipis Dios Yaya munangannö rasumpa yarpachacuyangäta cumpliyänayquita musyanäpagmi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Tsaynö alli portacurnin cäsucuyangayquita musyarmi, cushicurnin mas animacuyä. Tsay consuelopitapis masga cushicuyargä, waugentsic Titota alläpa cushishga cutimunganta ricarmi. Tsaychö gamcuna shumag alli päsacuychö cawacurmi, mas allish animatsiyashcanqui.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Gamcunacagpa manarag shamuptinmi Titota nirgä: “Paycunaga rasumpa criyicug carmi, shumag chasquiyäshunqui” nir. Tsaynö criyicuyangayquipag Titota willangänöllam, allish portacurnin pengacuyman churayämashcanquitsu. Mas bienmi gamcunapag imaypis llapanta willacungänölla Titotapis cuyarnin shumag chasquiyashcanqui.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tsaynöllam Titopis cushicurnin alläpa cuyayäshunqui, imatapis willayäshungayquita cäsurnin shumag respëtuyquicunawan mantsacur chasquiyangayquipita.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Tsaymi alläpa cushicuyä gamcunata llapan imaycachöpis rasumpa confiacuyangagta.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.