2 Coríntios 7
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NVT
1 Tsaymi cuyay waugecuna y panicuna, Dios Yaya wamrancuna canapag äniycämashgaga limpiu shongoyog canapag, llapan jutsa ruraycunapita witicushun. Tsaynölla cuerpuntsicpawan shongontsicpa yarpaynin jutsacunataga amana rurashuntsu, sinöga Dios Yayapita mantsacur jutsannag shumag cawacushun.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 ¡Waugecuna y panicuna shongoyquicunachö yarparnin nogacunatapis cuyayämay! Manam ni pitapis jutsamanga ishquitsiyashcätsu ni engañarnin imatapis mañayashcätsu. Tsaynöllam ni pitapis llullatsiyashcätsu, nogacunaraycu raquicarnin llutancunata ruracar purinanpag.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Gamcunata llapan shongöcunawan alläpa cuyayarniquim caycunata niyag: Manam rimarnin acusayarniquitsu, sinöga gamcunawan pagtam nogacunaga wañuyämanpis y cawayämanpis.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Gamcunata allish confiacuyarniquim, alläpa cushishga gamcunaraycu orgullöso caycä. Tucuyläya sufrimientucunata päsarpis, mas callpayognö consoläcurmi alläpa llaquicuycunachöpis mas animacurnin cushishga caycä.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Macedonia marcaman chäyangäpitam ni juc rätullapis tranquïloga cayargätsu, maytsaypa aywarnin Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willacuyaptïpis, mana alli runacuna conträcuna shärir rechazayämaptin. Tsaynömi nogacunaga cuerpücuna jananpa tucuyläya sufrimientu päsar shongolläcunachö alläpa llaquishga mantsacur cayargä.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Pero mantsacur llaquicugcunata consolagnin Dios Yayam consolayämargan waugentsic Titota chätsimurnin.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Manam Tito chämungallanpitatsu cushicuyargä, sinöga gamcuna imanö consolarnin animatsiyangayquita willaycayämaptin alläpa cushicuyargä. Tsaymi gamcuna alli portacuyangayquita musyarnin, Titopis alläpa consolädo chämur willayämargan, cuyayämarnï yarpachacur llaquicuycäyangayquitawan ricäyämayta munayämangayquita. Tsaynö shumag cawacuycäyangayquita musyasquirmi alläpa cushicurgä.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Tsaynö piñaparniquicuna gellgamungä cartäpita manam pësacütsu, Dios Yayaman rasumpa criyicurnin arepenticuyangayquipita. Rasuncagtaga punta cartä apatsimungäpag alläpam pësacurga, juc pöcu tiempu tsay carta jagayätsirnin llaquicatsiyäshungayquita yarpar.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Pero tsaynö caycaptinpis cananga alläpam cushicü. Tsaynöga manam cushicü jagayätsiyäshurniqui llaquicatsiyäshungayquipitatsu, sinöga tsay llaquicuywan llapan jutsayquicunapita arepenticuyangayquipitam alläpa cushicü. Gamcunaga llaquicuyargayqui Dios Yaya munangannömi, tsaynöpam nogaga ni ima mana allitatsu gamcunapa malniquicuna gellgayämurgä cartäcunachö.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Tsay cartata liyisquirnin jagayar llaquicuycunatapis, Dios Yaya munangannömi awantayashcanqui. Si pipis yarpachacur jutsanpita llaquicur arepenticurnin Dios Yaya munangannö cawacurga, salvaciuntam taringa. Tsaynö arepenticur Dios Yayapa salvaciunninta chasquiycarga, manam llaquicuycunapita piñaycachar pësacushwantsu. Pero cay patsachö imayca mana alli ruraycunallapag llaquicug runacunaga, jutsancunapita manarag arepenticurmi infiernuman aywayanga.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Masqui tantiyacuyay Dios Yayapita llaquicuyniquicunawan shamugwan gamcuna imanö ticrayangayquita: ¡Imaläya shumagmi llapan shongoyquicunawan saslla tsaychö mana alli päsaycäyangayquipita arreglayargoyqui, cuyarnin alläpa yarpachacur! ¡Cananga masqui ricäyay, Dios Yaya munangannö alli cawacuyniquicunata! Fabornï carmi cartäta chasquisquir, noga munangänö jina öra jutsa rurag runa arepenticunanpag piñaparnin plëtuyashcanqui. Tsaynöpam cananga rasumpa musyatsicuyanqui, llapan imaycachöpis jutsannag cayangayquita.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Tsay cartataga manam gellgamurgä ni maygan piñatsigniquicunallata castigayänayquipagtsu ni piñashgacagllapagtsu; sinöga llapayquipis Dios Yaya munangannö rasumpa yarpachacuyangäta cumpliyänayquita musyanäpagmi.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Tsaynö alli portacurnin cäsucuyangayquita musyarmi, cushicurnin mas animacuyä. Tsay consuelopitapis masga cushicuyargä, waugentsic Titota alläpa cushishga cutimunganta ricarmi. Tsaychö gamcuna shumag alli päsacuychö cawacurmi, mas allish animatsiyashcanqui.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Gamcunacagpa manarag shamuptinmi Titota nirgä: “Paycunaga rasumpa criyicug carmi, shumag chasquiyäshunqui” nir. Tsaynö criyicuyangayquipag Titota willangänöllam, allish portacurnin pengacuyman churayämashcanquitsu. Mas bienmi gamcunapag imaypis llapanta willacungänölla Titotapis cuyarnin shumag chasquiyashcanqui.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Tsaynöllam Titopis cushicurnin alläpa cuyayäshunqui, imatapis willayäshungayquita cäsurnin shumag respëtuyquicunawan mantsacur chasquiyangayquipita.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Tsaymi alläpa cushicuyä gamcunata llapan imaycachöpis rasumpa confiacuyangagta.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.