Lucas 19
Mushug Testamento (QXHNT) vs VC
1 Jericó marcaman Jesús ćhayaran.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Chay marcaćhu Zaqueo jutiyuj runa tiyaran. Payga jillayta shuntaj runacunapa mandajnin car, puchuy-puchuy jananćhu cawaran.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Jesús aywaycashanta mayar, Zaqueo sumaj ricayta munaran. Chaypis chay-chicaj runapa ćhaupinćhu Jesús aywaycaran. Zaqueo tacshalla cashpan ricayta mana camäpacuranchu.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Mana camäpacur ñauparcur, juc yüraman jigacurcuran. Jesús yüra ćhaquinpa aywanan caran.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yüra ćhaquinpa aywaycashanćhu ćhuquircur Jesús niran: «Zaqueo, yarpamuy. Wasiquićhu pachächimänayqui camacan.»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zaqueuna juclla yarpuran. Cushi-cushilla wasinman pusharan.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Chaura waquin runacuna Jesústa jamurparan: «Juchaćhu aruj runapa wasinćhüćhi pachacunga» nir.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Micupacurir, llapanpa ñaupanćhu Zaqueo niran: «Tayta Jesús, wacchacunata imäcunatapis pullanta raquipushaj. Pipa imallantapis suwapash carga, ćhuscu janapayyujta cutichishaj.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesúsna niran: «Zaqueo, auquilluyqui Abraham-jina wiyacushayquipita yawar-masintiquita Tayta Diosninchi wamrachacushcashunqui. Juchayquitapis mana yarparanganachu.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Tayta Diosninchi caćhamasha. Juchaćhu arujcunata ashircur, Tayta Diosninchiman cutichij shamushcä.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Jesúspa shiminta wiyaj runacuna yarpaycaran: «Tayta Diosninchipa maquinćhüna Jesús purichimäshun. Roma marca runacunata jargushun» nir. Llutanta yarpaptin Jerusalén marcaman ćhayaycashanćhu tincuchiypa willapar, Jesús niran:
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 «Juc runash auturdä cananpaj ćhuraptin, mayur auturdäman aywaran. Carguntawan sïllunta ćhasquij caru marcacamanräshi aywaran.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Manaraj llucshirshi, ćhuncaj piyunnincunata jayachiran: ‹Cay jillayta cutimunäcaman mirachinqui. Llapaniquita chay-chicata jaguipuycaj› nir.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Marca-masincunash ichanga ricaytapis mana munaranchu. Chayshi mayur auturdäman waquinta caćhacuran: ‹Auturdä ćhurashayqui runa cargunta ama ćhasquinmanchu. Ricaytapis mana munallächu› nir.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 «Chaypis mayur auturdä cargunmanshi ćhuraran. Sïlluntapis caćhapuran. Chaura marcanman cutircurshi, piyunnincunata jayachiran: ‹¿Jillaynïta mirachishcanquichu-llapa?› nir.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Punta ćhayaj piyunninnash niran: ‹Tayta, jillayniqui ćhunca janapayta mirasha.›
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Auturdänash niran: ‹Allita rurashcanqui. Ichicllatapis alli ricashayquipita ćhunca marcata maquiquiman ćhurashaj.›
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Juc-caj piyunninnash niran: ‹Tayta, jillayniqui pichga janapayta mirasha.›
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Auturdänash niran: ‹Jampis allita rurashcanqui. Pichga marcata maquiquiman ćhurashaj.›
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 «Juc-caj piyunninnash jamurpar niran: ‹Tayta, catay jillayniqui. Jillayniquita mana yatapashcächu. Jipilläman jatircushcä.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Manchacuypa runa canqui. Jamashalla imatapis ćhasquiyta munanqui. Mana murupacuycarsi, achca-achcata shuntayta munanqui. Chaymi manchacurä.›
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Chaura auturdä runanash niran: ‹Manacaj runa canqui. Shimillayqui jitarpushcashunqui. Jamashalla imatapis shuyarashäta musyaycar, mana arucuycar achca-achcata shuntayta munashäta musyaycar,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 jillaynïta jillay mirachijcunallamanpis jutunquiman caran. Cutimur, wawantinta shuntacüman caran.›
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Waquin piyunnintanash niran: ‹Jillay charashallantapis jićhurir, ćhunca janapaypa mirachij-cajta juycuy.›
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Piyunnincunash niran: ‹Tayta, chay runa ćhunca janapayta jillayta charaycan.›
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Auturdä runanash niran: ‹Wiyacuptin, pitapis Tayta Diosninchi sumaj tantiyachinga. Mana wiyacujcunatam ichanga ichicllata tantiyashallantapis jungaycachinga.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Auturdä cayman yaycunäta mana munaj runatana apamuy. Ricay ñawïćhu llapanta wañurachiy.› »
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Willapäcuyta ushyarcur, mana jamallar Jerusalén marcaman Jesús aywaycaran.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Betfagé marcaman, Betania marcaman ćhayaycaran. Chay quinranćhu Ulïbus punta caran. Ishcaj purïshijnincunata caćhar,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Jesús niran: «Wac chimpa tacsha marcaman aywariycuy. Ćhayar, manta büruta tarinquipaj. Pipis mana muntacunrächu. Watarashanpita pascarir, apacamunqui.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Pascaptiqui pipis mićhäshuptiqui, ninqui: ‹Mandamajnïtash mañanqui.› »
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Purïshijcunana aywar, Jesúspa shiminman-tupu büruta tariran.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Pascapacuycaptin, runacuna niran: «¿Imapätaj bürüta pascaycanqui?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Paycuna niran: «Mandamajnï Jesústash mañanqui.»
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Chaura büruta Jesúsman aparan. Jacuncunata shawaparcur Jesústa muntachiran.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Bürun muntash Jerusalén marcaman Jesús aywaycaptin, runacuna cushicuywan jacuncunatapis caminuman mashtapuran.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Jerusalén marcaman ricänan Ulïbus punta uranpa yarpuptin, Jesúspa purïshijnincuna llapanmi cushicäriran: «Tayta Diosninchi sumaj munayniyuj. Camacächiptin, Jesús jishyaćhucunata allchacächisha. Supaycunatapis jargusha. Wañushcunatapis cawarachisha» nir.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Llapallan cushicuywan japarparan:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Runacuna cushicuptinsi, waquin fariseucuna Jesústa piñacuran: «Tayta, purïshijniquicunata upällachiy» nir.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jesúsna niran: «Upällachiptï, rumicunapis cushicuywan rimarinman.»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 — ausente —
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 — ausente —
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Imayllaga juyupa ñacanquipaj. Cunćharyuyquicuna chapaycur-chapaycur magashunquipaj.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Wasiquicunatapis ushyaypa jućhurachinga. Llapaniquita wañurachishunquipaj. Marcayquitapis ragällata jaguiycunga. Juyupa ñacanquipaj washänajta mana munashayquipita. Tayta Diosninchi caćhamashanta mana tantiyacushcanquichu» nir.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jerusalén marcaman ćhayar, Tayta Diosninchipa wasinpa sawanninman Jesús yaycuran. Sawanpita ranticujcunata jargur ushyaran.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Llapanta wicapar niran: «Tayta Diosninchipa shiminćhu nin: ‹Wasïga mañacamajcunallapaj.› Jamcunam ichanga suwapa maćhayninman ticrachishcanqui.»
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Waran-waran Tayta Diosninchipa wasinćhu Jesús willapäcuran. Mayur cüracuna, Moiséspa shiminta yaćhajcuna, mayur runacunam ichanga achäquita ashiycaran wañuchinanpaj.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Chaypis mana tariranchu. Runacuna Jesústa mana caćhariranchu. Shiminta sumaj wiyarcaycaran.San Lucas 19.45–48|src="LB00316B.TIF" size="span" loc="Luke 19.45-48" ref="SAN LUCAS 19:48"
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.