Lucas 19

Mushug Testamento (QXHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jericó marcaman Jesús ćhayaran.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Chay marcaćhu Zaqueo jutiyuj runa tiyaran. Payga jillayta shuntaj runacunapa mandajnin car, puchuy-puchuy jananćhu cawaran.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Jesús aywaycashanta mayar, Zaqueo sumaj ricayta munaran. Chaypis chay-chicaj runapa ćhaupinćhu Jesús aywaycaran. Zaqueo tacshalla cashpan ricayta mana camäpacuranchu.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Mana camäpacur ñauparcur, juc yüraman jigacurcuran. Jesús yüra ćhaquinpa aywanan caran.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yüra ćhaquinpa aywaycashanćhu ćhuquircur Jesús niran: «Zaqueo, yarpamuy. Wasiquićhu pachächimänayqui camacan.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zaqueuna juclla yarpuran. Cushi-cushilla wasinman pusharan.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Chaura waquin runacuna Jesústa jamurparan: «Juchaćhu aruj runapa wasinćhüćhi pachacunga» nir.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Micupacurir, llapanpa ñaupanćhu Zaqueo niran: «Tayta Jesús, wacchacunata imäcunatapis pullanta raquipushaj. Pipa imallantapis suwapash carga, ćhuscu janapayyujta cutichishaj.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Jesúsna niran: «Zaqueo, auquilluyqui Abraham-jina wiyacushayquipita yawar-masintiquita Tayta Diosninchi wamrachacushcashunqui. Juchayquitapis mana yarparanganachu.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Tayta Diosninchi caćhamasha. Juchaćhu arujcunata ashircur, Tayta Diosninchiman cutichij shamushcä.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesúspa shiminta wiyaj runacuna yarpaycaran: «Tayta Diosninchipa maquinćhüna Jesús purichimäshun. Roma marca runacunata jargushun» nir. Llutanta yarpaptin Jerusalén marcaman ćhayaycashanćhu tincuchiypa willapar, Jesús niran:
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 «Juc runash auturdä cananpaj ćhuraptin, mayur auturdäman aywaran. Carguntawan sïllunta ćhasquij caru marcacamanräshi aywaran.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Manaraj llucshirshi, ćhuncaj piyunnincunata jayachiran: ‹Cay jillayta cutimunäcaman mirachinqui. Llapaniquita chay-chicata jaguipuycaj› nir.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Marca-masincunash ichanga ricaytapis mana munaranchu. Chayshi mayur auturdäman waquinta caćhacuran: ‹Auturdä ćhurashayqui runa cargunta ama ćhasquinmanchu. Ricaytapis mana munallächu› nir.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 «Chaypis mayur auturdä cargunmanshi ćhuraran. Sïlluntapis caćhapuran. Chaura marcanman cutircurshi, piyunnincunata jayachiran: ‹¿Jillaynïta mirachishcanquichu-llapa?› nir.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Punta ćhayaj piyunninnash niran: ‹Tayta, jillayniqui ćhunca janapayta mirasha.›
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Auturdänash niran: ‹Allita rurashcanqui. Ichicllatapis alli ricashayquipita ćhunca marcata maquiquiman ćhurashaj.›
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Juc-caj piyunninnash niran: ‹Tayta, jillayniqui pichga janapayta mirasha.›
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Auturdänash niran: ‹Jampis allita rurashcanqui. Pichga marcata maquiquiman ćhurashaj.›
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 «Juc-caj piyunninnash jamurpar niran: ‹Tayta, catay jillayniqui. Jillayniquita mana yatapashcächu. Jipilläman jatircushcä.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Manchacuypa runa canqui. Jamashalla imatapis ćhasquiyta munanqui. Mana murupacuycarsi, achca-achcata shuntayta munanqui. Chaymi manchacurä.›
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Chaura auturdä runanash niran: ‹Manacaj runa canqui. Shimillayqui jitarpushcashunqui. Jamashalla imatapis shuyarashäta musyaycar, mana arucuycar achca-achcata shuntayta munashäta musyaycar,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 jillaynïta jillay mirachijcunallamanpis jutunquiman caran. Cutimur, wawantinta shuntacüman caran.›
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Waquin piyunnintanash niran: ‹Jillay charashallantapis jićhurir, ćhunca janapaypa mirachij-cajta juycuy.›
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 «Piyunnincunash niran: ‹Tayta, chay runa ćhunca janapayta jillayta charaycan.›
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Auturdä runanash niran: ‹Wiyacuptin, pitapis Tayta Diosninchi sumaj tantiyachinga. Mana wiyacujcunatam ichanga ichicllata tantiyashallantapis jungaycachinga.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Auturdä cayman yaycunäta mana munaj runatana apamuy. Ricay ñawïćhu llapanta wañurachiy.› »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Willapäcuyta ushyarcur, mana jamallar Jerusalén marcaman Jesús aywaycaran.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Betfagé marcaman, Betania marcaman ćhayaycaran. Chay quinranćhu Ulïbus punta caran. Ishcaj purïshijnincunata caćhar,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Jesús niran: «Wac chimpa tacsha marcaman aywariycuy. Ćhayar, manta büruta tarinquipaj. Pipis mana muntacunrächu. Watarashanpita pascarir, apacamunqui.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Pascaptiqui pipis mićhäshuptiqui, ninqui: ‹Mandamajnïtash mañanqui.› »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Purïshijcunana aywar, Jesúspa shiminman-tupu büruta tariran.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Pascapacuycaptin, runacuna niran: «¿Imapätaj bürüta pascaycanqui?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Paycuna niran: «Mandamajnï Jesústash mañanqui.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Chaura büruta Jesúsman aparan. Jacuncunata shawaparcur Jesústa muntachiran.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Bürun muntash Jerusalén marcaman Jesús aywaycaptin, runacuna cushicuywan jacuncunatapis caminuman mashtapuran.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Jerusalén marcaman ricänan Ulïbus punta uranpa yarpuptin, Jesúspa purïshijnincuna llapanmi cushicäriran: «Tayta Diosninchi sumaj munayniyuj. Camacächiptin, Jesús jishyaćhucunata allchacächisha. Supaycunatapis jargusha. Wañushcunatapis cawarachisha» nir.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Llapallan cushicuywan japarparan:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Runacuna cushicuptinsi, waquin fariseucuna Jesústa piñacuran: «Tayta, purïshijniquicunata upällachiy» nir.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Jesúsna niran: «Upällachiptï, rumicunapis cushicuywan rimarinman.»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 — ausente —
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 — ausente —
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Imayllaga juyupa ñacanquipaj. Cunćharyuyquicuna chapaycur-chapaycur magashunquipaj.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Wasiquicunatapis ushyaypa jućhurachinga. Llapaniquita wañurachishunquipaj. Marcayquitapis ragällata jaguiycunga. Juyupa ñacanquipaj washänajta mana munashayquipita. Tayta Diosninchi caćhamashanta mana tantiyacushcanquichu» nir.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jerusalén marcaman ćhayar, Tayta Diosninchipa wasinpa sawanninman Jesús yaycuran. Sawanpita ranticujcunata jargur ushyaran.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Llapanta wicapar niran: «Tayta Diosninchipa shiminćhu nin: ‹Wasïga mañacamajcunallapaj.› Jamcunam ichanga suwapa maćhayninman ticrachishcanqui.»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Waran-waran Tayta Diosninchipa wasinćhu Jesús willapäcuran. Mayur cüracuna, Moiséspa shiminta yaćhajcuna, mayur runacunam ichanga achäquita ashiycaran wañuchinanpaj.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Chaypis mana tariranchu. Runacuna Jesústa mana caćhariranchu. Shiminta sumaj wiyarcaycaran.San Lucas 19.45–48|src="LB00316B.TIF" size="span" loc="Luke 19.45-48" ref="SAN LUCAS 19:48"
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.