Atos 7
Mushug Testamento (QXHNT) vs NVT
1 Chaura mayur cüra Estebanta tapuran: «¿Rasunpachu juchayqui?» nir.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Estebanna niran: «Israel-masicuna, taytacuna, tantiyacunquiman. Musyashanchinuypis auquillunchi Abraham Mesopotamia quinranćhu tiyaycaptillan Jarán marcaman manaraj aywaptillanshi, munayniyuj Tayta Diosninchi ricaripuran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ricaripaycurshi, niran: ‹Marcayquita, yawar-masiquicunata jaguiycur, ricachinaj ćhacraman aywacuy.›
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Chayshi Caldea quinranpita Jarán marcaman Abraham aywacuran. Chay marcaćhu tiyaycaptinshi, papänin wañucuran. Chaypita cay marcamannash Tayta Diosninchi Abrahamta pushamuran. Chay marcaćhüna cawanchi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 — ausente —
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 — ausente —
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Jananmanpis Tayta Diosninchi niran: ‹Ñacachicuj runacunata marcantinta sumaj ñacachishaj. Chay marcapita shacamurmi ichanga, willcayquicuna taytachacamar alliman ćhuramanga.›
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Nircur parlanacushan mana jungacänanpaj Abrahamta jïrucachiran. Chayshi Abrahampis ullgu wamran Isaacta churiyäcur, pusaj junajyujllata jïruran. Isaacpis ullgu wamran Jacobta jïruran. Jacobpis ullgu wamrancunata jïruran. Jacobpa ćhunca ishcaywan (12) ullgu wamrancuna cashanman-tupu Israel runacunapis ćhunca ishcaywan marca. Auquillunchicuna Jacobpa ćhunca ishcaywan wamrancunapita miraran.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 «Auquillunchi Jacobpa wamrancunana chiquicuywan Egipto marcaman shullcan Joséta ranticaycäriran. Juclä marcaman ranticuptinsi, Tayta Diosninchi Joséta mana caćhariranchu.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Egipto marcaćhu sumaj ñacachiptinsi, washaran. Yaćhaj-sapa cananpaj yanaparan. Yarpay-sapa captinshi, Egipto marca mandaj Faraón Joséta alli ricaran. Chayshi Egipto marcacunatapis, wasi ruraynincunatapis Josépa maquinman ćhuraran.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 «Chay wichanshi Egipto marcaćhüpis, Canaán marcaćhüpis mućhuy captin, juyupa ñacaran. Auquillunchicunapis paćhanpaj pishiptin, juyupa yargaran.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Chaura Egipto marcaćhu micuy juturashanta mayar, micuy rantij wamrancunata Jacob caćharan. Chayräshi auquillunchicuna Egipto marcaman aywaran.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Auquillunchicuna yapay micuy rantij cutiptinshi ichanga, José ricsichicuranna: ‹Wauguiquim caycä› nir. Chaynuypash mandaj Faraónpis Josépa yawar-masincunata ricsicuran.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Chaypita Egipto marcaman papänin Jacobta, llapan yawar-masincunata José jayachiran. Chayshi janćhis ćhunca pichgajwan (75) Israel-masinchicuna Egipto marcaman aywaran.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Chaynuypash Jacob Egipto marcaćhu tiyacuran. Jinallanćhu Jacobpis, auquillunchicunapis wañucuran.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Tulluncunatash ichanga Siquem marcaman apaycur-apaycur pamparan. Siquem ćhacrata Hamorpa wamrancunapitash auquillunchi Abraham jillaywan rantish caran llapan yawar-masincuna pampacunanpaj.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 «Abrahampa willcancunata jishpichimunanpaj Tayta Diosninchi aunishan wallcana pishiptin, Egipto marcaćhu yawar-masinchicuna sumaj achcayaran.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Chay wichanshi Egipto marca juc runapa maquinćhu caycaran. Payga José pï cashantapis mana musyaranchu.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Chayshi auquillunchicunata llullaparcur-llullaparcur aruchiran. Ñacachiran. Ullgu wamrancunatapis yurircuptillan, wicapachiran.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Moiséspis chay wichanshi yuriran. Payta sumaj camarajlla captin, maman-taytan pacayllapa uywacuran quimsa quillacaman.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Chaypita jaguiycushallanta mandaj Faraónpa jipashnin tarir, wamrachacurcuran.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Chaynuypash Moisés Egipto runacunapa yarpashanta yaćhacuran. Yarpay-sapayar, imatapis alli ruraran. Alli rimaran.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 «Moisés ćhuscu ćhunca (40) watata aywaycarnash, Israel-masincunawan tincuyta munaran.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Watucuj ćhayaptin, juc Egipto runa Moiséspa marca-masin Israel runata magaycaran. Payta washashanćhüshi Egipto runata Moisés wañuycachiran.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Marca-masinta washar, Moisés yarparan: ‹Israel-masïcuna ñacaypita jishpichinäpaj Tayta Diosninchi caćhamashanta tantiyacungaćhi› nirshi. Chaynuy yarpaptinsi, Israel-masincuna mana tantiyacuranchu.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Chaypita Egipto runata wañuchishan warannin Israel-masincuna quiquin-purana maganacurcaycaran. Paycunata raquirshi, Moisés piñacuran: ‹¿Imanirtaj maganacurcaycanqui Israel-masilla caycar?› nir.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Chaura magacuj runa Moisésta tangariycuran: ‹Raquimänayquipaj, ¿pitaj canqui? Mana maquiquićhüchu juyaycä.
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Nuwatapis wañuchimaytachu munaycanqui? Egipto runataćhi janyan wañuchirayqui› nir.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Chaynuy niptinshi, Madián marcaman Moisés jishpicuran. Chay marcaćhu jurpay-tucullar juyaycashanćhüshi ishcay ullgu wamranta churiyäcuran.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 «Ćhuscu ćhunca (40) watapitanash chunyaj Sinaí punta quinranćhu Moisésta Tayta Diosninchi ricaripuran ratataycar shira-shiraćhu.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ricaripuptin, manchapayllapa Moisés aywapuran. Yaycapuycaptinshi, Tayta Diosninchi nimuran:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Unay auquilluyqui Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa Tayta Diosnin caycä. Paycuna manchapacamaranmi.› Chayta wiyarshi, Moisés manchariywan sicsicyaran. Ricäriytapis manchacuran.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tayta Diosninchina niran: ‹Ićhirashayqui pacha nuwapam. Llanguiquita llushtiy.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Egipto runacuna Israel wawäcunata ñacachishanta ricashcä. Llaquicuywan mañacamashantapis wiyashcä. Chaymi jishpichinäpaj yarpamushcä. Canan sumaj wiyacamay. Egipto marcaman caćhashayqui.›
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 «Yawar-masincuna Moisésta: ‹Mana maquiquićhüchu juyä› nir wasguipash caycaptinsi, shira-shiraćhu ricaripaycur Tayta Diosninchi caćharan Israel-masincunata maquinćhu purichinanpaj, jishpichinanpaj.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Unayllatana Moisés Israel runacunata Egipto marcapita rasunpa jishpichisha. Ćhuscu ćhunca (40) watantin Tayta Diosninchi camacächiyninpa sumaj yanapasha Egipto marcaćhüpis, Puca yacu püsućhüpis, chunyaj pachaćhüpis.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Israel-masincunatana Moisés niran: ‹Jamcunapita nuwata-jina juc willacujninta Tayta Diosninchi jatarachinga.›
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Chunyaj pachaćhüshi Israel-masinchicunawan Moisés juturpaycaran. Sinaí puntaćhu Tayta Diosninchi llapan yarpashanta Moisésta willaparan. Moisésna auquillunchicunata willaparan. Paypa shiminta pipis wiyacur, alli cawayta tarinan caran.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 «Auquillunchicunash ichanga wiyaytapis mana munaranchu. Wasguiparirshi, Egipto marcaman cuticuyta munaran.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Chayshi Aarónta niran: ‹Egipto marcapita jurgamajninchi Moisés, ¿mayparaj aywacusha? Illaricusha. Juctana manchapacushun pusharämänanchipaj. Yaya jircaman ricchacujta rurapämay.›
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Chaynuy niptin, manta türituman ricchacujta rurapuran. Rurashan manta türitutapis manchapacur, uywacunata jararan. Rurashan ushyapayninta tünapäcuran.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Chayshi Israel runacunapita Tayta Diosninchi witicuriran. Camacächiran intillaman, quillallaman, istrïllacunallaman manchapacunanpaj. Jipata willacujnincunawan piñacachir, musyachicuran: ‹Israel runacuna, ćhuscu ćhunca (40) wata chunyaj pachaćhu puriycarpis, uywacunatapis, cuyachicuyniquitapis mana jaramashcanquichu.
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Manchäga yaya jirca Molocta manchapacur, capillantinta yaya Molocman ricchacujta matancashcanqui. Yaya jirca Refántapis manchapacur, istrïllaman ricchacujta jipirpashcanqui. Manchapacunayqui-cashan yaya jircaman ricchacujcunata rurashcanqui. Chaypitam Babilonia marca wajta quinranman jargushayqui› nir.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 «Chunyaj pachaćhüpis unay auquillunchicuna purichina jiru ćhaqui capillata purichiran Tayta Diosninchiwan ricanacunanpaj. Capillata Moisés ruraran Tayta Diosninchi tantiyachishannuylla.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Josuépis auquillunchicunapa capillanta matancash ćhayachiran Tayta Diosninchi acrashan ćhacraman. Acrashan ćhacraman yaycuptinshi, llapan jäpa runacunatapis Tayta Diosninchi jarguran. Marca-masinchicunapis mandaj Davidpa maquinćhu cawashan wichancamanshi purichina jiru ćhaqui capillata chararäcuran.Hechos 7.44–45|src="LB00259B.TIF" size="span" loc="Acts 7.44-45" ref="HECHOS 7:45"
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Mandaj Davidwan Tayta Diosninchi sumaj yaćhänacuran. Chayshi David tapuran: ‹Taytallau Tayta, ¿Jacobpa willcancuna jarashunayquipaj wasiquita rurämanchu?› nir.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Munaptinsi, mandaj Davidpa wamran Salomónräshi Tayta Diosninchipa wasinta rurachiran.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Llapanta Camaj Tayta Diosninchim ichanga mana runa rurashan wasicunaćhüchu tiyan. Chayshi juc willacujta musyachir, Tayta Diosninchi unayna niran:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‹Janaj pacha jamanä.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Mana. Quiquï llapantapis camashcä.›
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 «Tayta cüracuna, jamcuna auquilluyqui-jina rumi shungu canqui. Upa canqui. Tayta Diosninchipa wawan caycarpis, mana wiyacunquichu. Juchallaćhu arunqui. Wiyacunayquipaj Espíritu Santu shacyächishuptiquipis, wasguipanqui.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Auquilluyquicunapis: ‹Tayta Diosninchipa shungun munashallanta ruraj runa shamunga› nir willacuptin, llapan willacujcunata wañuchiran. Tayta Diosninchi acracushan runa, änir ricarimuptin, ticrapur wañuycachishcanqui.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Unaypis caćha-anjilnincuna Tayta Diosninchipa shiminta willapäcuran. Chay willapata musyarpis, wasguipashcanqui.»
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Chaura Estebanpa shiminta wiyar, mayur Israel runacuna chigaypa ullgur, sijćhicurcuranraj.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Estebannam ichanga Espíritu Santu maquinćhu charaptin, janaj pachaman ricärishanćhu Tayta Diosninchi achic-achicyaycämujta, Jesúspis dirïchan lädunćhu ićhiraycämujta ricaran.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ricar, wiyacächipaypa niran: «Mä ricay. Janaj pachapa puncun quićharaycämun. Caćhamushan Jesústapis, Tayta Diosninchita-ima ricaycä.»
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Niptin, wiyayta mana munar, rinrintapis chapacarcäriran. Japarir, Estebanta llapan aćhcucarcäriran.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Marca wajtanman jurgurir, sajmar ushyaran. Tumpar ñauquijcunapis Estebanta sajmananpaj punchunta paytacuran müsu Sauluman.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sajmaycaptin, Esteban mañacuran: «Tayta Jesús, shuntacallämay, ari» nir.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Jungurpacuycur japariypa niran: «Tayta, cay runacunapa juchanta ama yarparaychu.» Nircur, wañucäcuran.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.