Atos 7
Mushug Testamento (QXHNT) vs NAA
1 Chaura mayur cüra Estebanta tapuran: «¿Rasunpachu juchayqui?» nir.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Estebanna niran: «Israel-masicuna, taytacuna, tantiyacunquiman. Musyashanchinuypis auquillunchi Abraham Mesopotamia quinranćhu tiyaycaptillan Jarán marcaman manaraj aywaptillanshi, munayniyuj Tayta Diosninchi ricaripuran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ricaripaycurshi, niran: ‹Marcayquita, yawar-masiquicunata jaguiycur, ricachinaj ćhacraman aywacuy.›
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Chayshi Caldea quinranpita Jarán marcaman Abraham aywacuran. Chay marcaćhu tiyaycaptinshi, papänin wañucuran. Chaypita cay marcamannash Tayta Diosninchi Abrahamta pushamuran. Chay marcaćhüna cawanchi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 — ausente —
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 — ausente —
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Jananmanpis Tayta Diosninchi niran: ‹Ñacachicuj runacunata marcantinta sumaj ñacachishaj. Chay marcapita shacamurmi ichanga, willcayquicuna taytachacamar alliman ćhuramanga.›
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Nircur parlanacushan mana jungacänanpaj Abrahamta jïrucachiran. Chayshi Abrahampis ullgu wamran Isaacta churiyäcur, pusaj junajyujllata jïruran. Isaacpis ullgu wamran Jacobta jïruran. Jacobpis ullgu wamrancunata jïruran. Jacobpa ćhunca ishcaywan (12) ullgu wamrancuna cashanman-tupu Israel runacunapis ćhunca ishcaywan marca. Auquillunchicuna Jacobpa ćhunca ishcaywan wamrancunapita miraran.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 «Auquillunchi Jacobpa wamrancunana chiquicuywan Egipto marcaman shullcan Joséta ranticaycäriran. Juclä marcaman ranticuptinsi, Tayta Diosninchi Joséta mana caćhariranchu.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Egipto marcaćhu sumaj ñacachiptinsi, washaran. Yaćhaj-sapa cananpaj yanaparan. Yarpay-sapa captinshi, Egipto marca mandaj Faraón Joséta alli ricaran. Chayshi Egipto marcacunatapis, wasi ruraynincunatapis Josépa maquinman ćhuraran.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 «Chay wichanshi Egipto marcaćhüpis, Canaán marcaćhüpis mućhuy captin, juyupa ñacaran. Auquillunchicunapis paćhanpaj pishiptin, juyupa yargaran.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Chaura Egipto marcaćhu micuy juturashanta mayar, micuy rantij wamrancunata Jacob caćharan. Chayräshi auquillunchicuna Egipto marcaman aywaran.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Auquillunchicuna yapay micuy rantij cutiptinshi ichanga, José ricsichicuranna: ‹Wauguiquim caycä› nir. Chaynuypash mandaj Faraónpis Josépa yawar-masincunata ricsicuran.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Chaypita Egipto marcaman papänin Jacobta, llapan yawar-masincunata José jayachiran. Chayshi janćhis ćhunca pichgajwan (75) Israel-masinchicuna Egipto marcaman aywaran.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Chaynuypash Jacob Egipto marcaćhu tiyacuran. Jinallanćhu Jacobpis, auquillunchicunapis wañucuran.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Tulluncunatash ichanga Siquem marcaman apaycur-apaycur pamparan. Siquem ćhacrata Hamorpa wamrancunapitash auquillunchi Abraham jillaywan rantish caran llapan yawar-masincuna pampacunanpaj.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 «Abrahampa willcancunata jishpichimunanpaj Tayta Diosninchi aunishan wallcana pishiptin, Egipto marcaćhu yawar-masinchicuna sumaj achcayaran.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Chay wichanshi Egipto marca juc runapa maquinćhu caycaran. Payga José pï cashantapis mana musyaranchu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Chayshi auquillunchicunata llullaparcur-llullaparcur aruchiran. Ñacachiran. Ullgu wamrancunatapis yurircuptillan, wicapachiran.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Moiséspis chay wichanshi yuriran. Payta sumaj camarajlla captin, maman-taytan pacayllapa uywacuran quimsa quillacaman.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Chaypita jaguiycushallanta mandaj Faraónpa jipashnin tarir, wamrachacurcuran.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Chaynuypash Moisés Egipto runacunapa yarpashanta yaćhacuran. Yarpay-sapayar, imatapis alli ruraran. Alli rimaran.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Moisés ćhuscu ćhunca (40) watata aywaycarnash, Israel-masincunawan tincuyta munaran.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Watucuj ćhayaptin, juc Egipto runa Moiséspa marca-masin Israel runata magaycaran. Payta washashanćhüshi Egipto runata Moisés wañuycachiran.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Marca-masinta washar, Moisés yarparan: ‹Israel-masïcuna ñacaypita jishpichinäpaj Tayta Diosninchi caćhamashanta tantiyacungaćhi› nirshi. Chaynuy yarpaptinsi, Israel-masincuna mana tantiyacuranchu.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Chaypita Egipto runata wañuchishan warannin Israel-masincuna quiquin-purana maganacurcaycaran. Paycunata raquirshi, Moisés piñacuran: ‹¿Imanirtaj maganacurcaycanqui Israel-masilla caycar?› nir.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Chaura magacuj runa Moisésta tangariycuran: ‹Raquimänayquipaj, ¿pitaj canqui? Mana maquiquićhüchu juyaycä.
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Nuwatapis wañuchimaytachu munaycanqui? Egipto runataćhi janyan wañuchirayqui› nir.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Chaynuy niptinshi, Madián marcaman Moisés jishpicuran. Chay marcaćhu jurpay-tucullar juyaycashanćhüshi ishcay ullgu wamranta churiyäcuran.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Ćhuscu ćhunca (40) watapitanash chunyaj Sinaí punta quinranćhu Moisésta Tayta Diosninchi ricaripuran ratataycar shira-shiraćhu.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ricaripuptin, manchapayllapa Moisés aywapuran. Yaycapuycaptinshi, Tayta Diosninchi nimuran:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Unay auquilluyqui Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa Tayta Diosnin caycä. Paycuna manchapacamaranmi.› Chayta wiyarshi, Moisés manchariywan sicsicyaran. Ricäriytapis manchacuran.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Tayta Diosninchina niran: ‹Ićhirashayqui pacha nuwapam. Llanguiquita llushtiy.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Egipto runacuna Israel wawäcunata ñacachishanta ricashcä. Llaquicuywan mañacamashantapis wiyashcä. Chaymi jishpichinäpaj yarpamushcä. Canan sumaj wiyacamay. Egipto marcaman caćhashayqui.›
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 «Yawar-masincuna Moisésta: ‹Mana maquiquićhüchu juyä› nir wasguipash caycaptinsi, shira-shiraćhu ricaripaycur Tayta Diosninchi caćharan Israel-masincunata maquinćhu purichinanpaj, jishpichinanpaj.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Unayllatana Moisés Israel runacunata Egipto marcapita rasunpa jishpichisha. Ćhuscu ćhunca (40) watantin Tayta Diosninchi camacächiyninpa sumaj yanapasha Egipto marcaćhüpis, Puca yacu püsućhüpis, chunyaj pachaćhüpis.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Israel-masincunatana Moisés niran: ‹Jamcunapita nuwata-jina juc willacujninta Tayta Diosninchi jatarachinga.›
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Chunyaj pachaćhüshi Israel-masinchicunawan Moisés juturpaycaran. Sinaí puntaćhu Tayta Diosninchi llapan yarpashanta Moisésta willaparan. Moisésna auquillunchicunata willaparan. Paypa shiminta pipis wiyacur, alli cawayta tarinan caran.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 «Auquillunchicunash ichanga wiyaytapis mana munaranchu. Wasguiparirshi, Egipto marcaman cuticuyta munaran.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Chayshi Aarónta niran: ‹Egipto marcapita jurgamajninchi Moisés, ¿mayparaj aywacusha? Illaricusha. Juctana manchapacushun pusharämänanchipaj. Yaya jircaman ricchacujta rurapämay.›
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Chaynuy niptin, manta türituman ricchacujta rurapuran. Rurashan manta türitutapis manchapacur, uywacunata jararan. Rurashan ushyapayninta tünapäcuran.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Chayshi Israel runacunapita Tayta Diosninchi witicuriran. Camacächiran intillaman, quillallaman, istrïllacunallaman manchapacunanpaj. Jipata willacujnincunawan piñacachir, musyachicuran: ‹Israel runacuna, ćhuscu ćhunca (40) wata chunyaj pachaćhu puriycarpis, uywacunatapis, cuyachicuyniquitapis mana jaramashcanquichu.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Manchäga yaya jirca Molocta manchapacur, capillantinta yaya Molocman ricchacujta matancashcanqui. Yaya jirca Refántapis manchapacur, istrïllaman ricchacujta jipirpashcanqui. Manchapacunayqui-cashan yaya jircaman ricchacujcunata rurashcanqui. Chaypitam Babilonia marca wajta quinranman jargushayqui› nir.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 «Chunyaj pachaćhüpis unay auquillunchicuna purichina jiru ćhaqui capillata purichiran Tayta Diosninchiwan ricanacunanpaj. Capillata Moisés ruraran Tayta Diosninchi tantiyachishannuylla.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Josuépis auquillunchicunapa capillanta matancash ćhayachiran Tayta Diosninchi acrashan ćhacraman. Acrashan ćhacraman yaycuptinshi, llapan jäpa runacunatapis Tayta Diosninchi jarguran. Marca-masinchicunapis mandaj Davidpa maquinćhu cawashan wichancamanshi purichina jiru ćhaqui capillata chararäcuran.Hechos 7.44–45|src="LB00259B.TIF" size="span" loc="Acts 7.44-45" ref="HECHOS 7:45"
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Mandaj Davidwan Tayta Diosninchi sumaj yaćhänacuran. Chayshi David tapuran: ‹Taytallau Tayta, ¿Jacobpa willcancuna jarashunayquipaj wasiquita rurämanchu?› nir.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Munaptinsi, mandaj Davidpa wamran Salomónräshi Tayta Diosninchipa wasinta rurachiran.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Llapanta Camaj Tayta Diosninchim ichanga mana runa rurashan wasicunaćhüchu tiyan. Chayshi juc willacujta musyachir, Tayta Diosninchi unayna niran:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‹Janaj pacha jamanä.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Mana. Quiquï llapantapis camashcä.›
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 «Tayta cüracuna, jamcuna auquilluyqui-jina rumi shungu canqui. Upa canqui. Tayta Diosninchipa wawan caycarpis, mana wiyacunquichu. Juchallaćhu arunqui. Wiyacunayquipaj Espíritu Santu shacyächishuptiquipis, wasguipanqui.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Auquilluyquicunapis: ‹Tayta Diosninchipa shungun munashallanta ruraj runa shamunga› nir willacuptin, llapan willacujcunata wañuchiran. Tayta Diosninchi acracushan runa, änir ricarimuptin, ticrapur wañuycachishcanqui.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Unaypis caćha-anjilnincuna Tayta Diosninchipa shiminta willapäcuran. Chay willapata musyarpis, wasguipashcanqui.»
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Chaura Estebanpa shiminta wiyar, mayur Israel runacuna chigaypa ullgur, sijćhicurcuranraj.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Estebannam ichanga Espíritu Santu maquinćhu charaptin, janaj pachaman ricärishanćhu Tayta Diosninchi achic-achicyaycämujta, Jesúspis dirïchan lädunćhu ićhiraycämujta ricaran.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ricar, wiyacächipaypa niran: «Mä ricay. Janaj pachapa puncun quićharaycämun. Caćhamushan Jesústapis, Tayta Diosninchita-ima ricaycä.»
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Niptin, wiyayta mana munar, rinrintapis chapacarcäriran. Japarir, Estebanta llapan aćhcucarcäriran.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Marca wajtanman jurgurir, sajmar ushyaran. Tumpar ñauquijcunapis Estebanta sajmananpaj punchunta paytacuran müsu Sauluman.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sajmaycaptin, Esteban mañacuran: «Tayta Jesús, shuntacallämay, ari» nir.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Jungurpacuycur japariypa niran: «Tayta, cay runacunapa juchanta ama yarparaychu.» Nircur, wañucäcuran.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.