Atos 16
Mushug Testamento (QXHNT) vs VC
1 Chaypita Derbe marcaman, Listra marcaman ćhayaran. Listra marcaćhu Tayta Jesústa wiyacuj Timoteuwan tincuran. Timoteupa maman Israel warmi caran. Tayta Jesústapis manchapacuj. Papäninmi ichanga griego runa caran.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra marcaćhu irmänucunapis, Iconio marcaćhu irmänucunapis Timoteuta allipa ricaran.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Griego runapa wamran carmi ichanga, jïrucüni caran. Chaymi purïshinanta munar Israel-masincuna mana jamurpänanpaj Timoteuta Pablo jïrucachiran.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Chaypita Pabluwan-ima marcan-marcan purir, willaparan: «Jerusalén marcaćhu Jesúspa caćhancunawan mayur irmänucuna parlanacushanta wiyacunquiman» nir.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Chayta wiyar jutucaj irmänucuna sumaj shacyäcuran. Waquin runacunapis waranmaylla Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicäriran.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Chaypita Asia quinranćhu Pablo willapäcunanta Espíritu Santu mićhaptin, Frigia quinranpa, Galacia quinranpa aywar,
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia marcapa mujunninman ćhayaran. Bitinia marcaman aywayta munaran. Munaptinsi, Tayta Jesús caćhamushan Espíritu Santu mićharan.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Chaymi Misia uranpa yarpuran Tróade marcacaman.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Chay marcaćhu puñuycaptin, Pabluta Tayta Diosninchi ricapacachiran. Macedonia marca runa mañacuycaran: «Yanapaycallämay. Macedonia marcaman shaycallämuy, ari» nir
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Ricapacuyninćhu shiminta willacunäpaj Tayta Diosninchi pushaycämashanta tantiyacärishcä. Chaymi Macedonia marcaman aywanäpaj juclla camaricärirä.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Chaura Tróade marcapita aywacur, Samotracia marcaman bütiwan ćhayashcä. Warannin Neápolis marcaman ćhayashcä.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Chaypita Filipos marcamanna ćhayashcä. Filipos marca Macedonia quinranpa jatun marcan car, Roma runacunapa marcan caran. Chay marcaćhu juyapärishcäraj.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Diyawarda junaj captin, Tayta Diosninchita mañacunanpaj Israelcuna jutucänanta yarpar, mayu cantunman aywarä. Warmicunallata jutucashta tarir, Tayta Diosninchipa shiminta willaparä.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Chayćhu juturaycaran mama Lidiapis. Payga Tiatira marcapita caran. Achic-achicyaycaj rusïllaman tiñish bayïtacunata ranticuj. Manchapacuj warmi captin, Tayta Diosninchi shacyächiran Jesúspa shimin shungunman ćhayananpaj. Chaymi Pablo willapäcushanta cushish ćhasquicuran.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Chaymi llapan yawar-masintin ushyacuran. Jinarcur nimaran: «Tayta Jesústa llapan shungüwan wiyacushäta musyanqui. Wasïman aywashun. Pachächishayqui» nir imanaypapis wasinman pushamaran.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Juc junaj Tayta Diosninchita mañacuj aywarcaycashäćhu supay maquichacushan jipashwan tincurä. Supaypa maquinćhu purir, llapanta musyaj. Tucuyta musyapacur, mandajnincunata chay-chica jillayta gänachij.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Chay jipash jipäta japaraycar puriran: «Paycuna Llapanta Camaj Tayta Diosninchipa maquinćhu cawan. Tayta Diosninchi jishpichishunayquipaj willacuycan» nir.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Chaynuylla waran-waran umäta nanächiran. Alläpa umäta nanächiptin, ićhiycur, Pablo piñacuran: «Supay, cay jipashta caćhariy. Jesucristu nishannuylla jarguj» nir. Jarguptin, jipashta supay caćhariycuran.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Chaura jipashpa mandajnincuna mana gänarannachu. Jillay maquinman mana ćhayaptin Pablutawan Silasta charircur, auturdäpa dispächuman aparan.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Auturdäman ćhayarcachir, niran: «Caycuna Israel runa. Marca-masinchicuna ticrapanacunanpaj shimiyaycan.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Yarpashanchita pampaman ćhurar, quiquin yarpashanta yaćhacunanchita munan. Munaptinpis, mana ćhasquishunpächu. Roma runa caycar, ¿imapätaj wiyaycäshunpis?»
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Niptin, llapan runa Pablutawan Silasta chiquipacarcäriran. Ullgucaycäriran. Chaymi auturdäcunapa shiminta wiyaycur, jalapaćhaycur Pablutawan Silasta sumaj wascaran.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Wascayta ushyariycur, carsilman wićhgaycuran. Carsil täpaj runapa maquinman ćhuraran: «Sumaj ricanqui. Jishpirunman» nir.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Chaymi carsil täpaj Pablutawan Silasta sumaj rurimanraj wićhgaran. Ćhaquincunatapis jirucunawan amurcachiran.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Pullan-pagasna carsil junta Pabluwan Silas alabansacunata cantaycaran. Tayta Diosninchitapis mañacurcaycaran. Llapan wićhgarajcunapis wiyaycaran.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Niycaptillan, illajpita pacha sicsicyaran. Pacha sicsicyaptin, carsiltapis cuyurachiran. Llapan puncucunapis quićhacäcuran. Carsilćhu wićhgarajcunata watarächishan cadinacunapis pascacäcuran.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Carsil täpaj runa ricchapacurir, llapan puncu quićharaycajta ricaran. Chaymi wićhgarajcuna jishpicushanta yarpar, cuchilluwan tucsicuriyta munaran.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Wañuchicuyta munaycaptin, Pablo jayacuriran: «Ama tucsicuychu. Pipis mana jishpishachu» nir.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Niptin, täpaj-masincunata niran: «Achquita ratachimuy.» Achquita ratachipuptinga, sicsicyaycar juclla aywarcur, Pablupa Silaspa ñaupanman jungurpacuycuran.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Jinarcur, jucläman pusharcur tapuran: «Taytacuna, ¿imataraj ruräman Tayta Diosninchipa maquinćhu cawanäpaj?» nir.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Paycuna niran: «Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuptiqui, Tayta Diosninchi jishpichishunquipaj. Llapan yawar-masintiqui Tayta Diosninchipa maquinćhu cawanquipaj.»
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Chaynuy nir wasinpa carsil täpaj runata Tayta Diosninchipa shiminta willaparan.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Willapaptin, Pablupawan Silaspa janan raćhir ushyash captin, juclla jampipuran. Chay chacaylla wasinpa ushyacuranpis.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Wasinman pusharcur jararan. Tayta Diosninchipa shiminta ćhasquicushanpita cushicuywan juc shungulla micupacäriran.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Pacha wararcuptin, auturdäcuna carsilman murucucunata caćharan Pablutawan Silasta caćhariycunanpaj.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Chaura carsil täpaj runa Silastawan Pabluta willaran: «Caćhariycunajpaj auturdäcuna willachimasha. Chaymi mana manchacullar llucshicuy» nir.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pablum ichanga ćhayaj murucucunata niran: «Nuwacuna Roma runa caycä. Mana tapumällar, llapan runapa ricay ñawinćhu wascar ushyamasha. Wićhgachimasha. Jinarcur pacayllapa caćhariycamayta munaycäman, ¿au? Munaptinpis, mana llucshishächu. Wićhgachimashannuylla quiquincunaraj jurgamächun.»
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Chaynuy niptin, cutircur auturdäcunata willaycuran. Roma runa cashanta mayar, auturdäcuna mancharicäcuran.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Chaymi Pablutawan Silasta carsilpita jurgurcur, niran: «Taytacuna, mana musyaynïwan llutanta rurashcä. Cananga cay marcapita aywacuy, ari.»
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Carsilpita llucshirir, mama Lidiapa wasinman ćhayaran. Llapan irmänucunata shacyächipärir, aywacuran.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.