Atos 16

Mushug Testamento (QXHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chaypita Derbe marcaman, Listra marcaman ćhayaran. Listra marcaćhu Tayta Jesústa wiyacuj Timoteuwan tincuran. Timoteupa maman Israel warmi caran. Tayta Jesústapis manchapacuj. Papäninmi ichanga griego runa caran.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Listra marcaćhu irmänucunapis, Iconio marcaćhu irmänucunapis Timoteuta allipa ricaran.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Griego runapa wamran carmi ichanga, jïrucüni caran. Chaymi purïshinanta munar Israel-masincuna mana jamurpänanpaj Timoteuta Pablo jïrucachiran.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Chaypita Pabluwan-ima marcan-marcan purir, willaparan: «Jerusalén marcaćhu Jesúspa caćhancunawan mayur irmänucuna parlanacushanta wiyacunquiman» nir.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Chayta wiyar jutucaj irmänucuna sumaj shacyäcuran. Waquin runacunapis waranmaylla Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicäriran.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Chaypita Asia quinranćhu Pablo willapäcunanta Espíritu Santu mićhaptin, Frigia quinranpa, Galacia quinranpa aywar,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia marcapa mujunninman ćhayaran. Bitinia marcaman aywayta munaran. Munaptinsi, Tayta Jesús caćhamushan Espíritu Santu mićharan.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Chaymi Misia uranpa yarpuran Tróade marcacaman.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Chay marcaćhu puñuycaptin, Pabluta Tayta Diosninchi ricapacachiran. Macedonia marca runa mañacuycaran: «Yanapaycallämay. Macedonia marcaman shaycallämuy, ari» nir
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ricapacuyninćhu shiminta willacunäpaj Tayta Diosninchi pushaycämashanta tantiyacärishcä. Chaymi Macedonia marcaman aywanäpaj juclla camaricärirä.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Chaura Tróade marcapita aywacur, Samotracia marcaman bütiwan ćhayashcä. Warannin Neápolis marcaman ćhayashcä.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Chaypita Filipos marcamanna ćhayashcä. Filipos marca Macedonia quinranpa jatun marcan car, Roma runacunapa marcan caran. Chay marcaćhu juyapärishcäraj.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Diyawarda junaj captin, Tayta Diosninchita mañacunanpaj Israelcuna jutucänanta yarpar, mayu cantunman aywarä. Warmicunallata jutucashta tarir, Tayta Diosninchipa shiminta willaparä.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Chayćhu juturaycaran mama Lidiapis. Payga Tiatira marcapita caran. Achic-achicyaycaj rusïllaman tiñish bayïtacunata ranticuj. Manchapacuj warmi captin, Tayta Diosninchi shacyächiran Jesúspa shimin shungunman ćhayananpaj. Chaymi Pablo willapäcushanta cushish ćhasquicuran.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Chaymi llapan yawar-masintin ushyacuran. Jinarcur nimaran: «Tayta Jesústa llapan shungüwan wiyacushäta musyanqui. Wasïman aywashun. Pachächishayqui» nir imanaypapis wasinman pushamaran.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Juc junaj Tayta Diosninchita mañacuj aywarcaycashäćhu supay maquichacushan jipashwan tincurä. Supaypa maquinćhu purir, llapanta musyaj. Tucuyta musyapacur, mandajnincunata chay-chica jillayta gänachij.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Chay jipash jipäta japaraycar puriran: «Paycuna Llapanta Camaj Tayta Diosninchipa maquinćhu cawan. Tayta Diosninchi jishpichishunayquipaj willacuycan» nir.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Chaynuylla waran-waran umäta nanächiran. Alläpa umäta nanächiptin, ićhiycur, Pablo piñacuran: «Supay, cay jipashta caćhariy. Jesucristu nishannuylla jarguj» nir. Jarguptin, jipashta supay caćhariycuran.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Chaura jipashpa mandajnincuna mana gänarannachu. Jillay maquinman mana ćhayaptin Pablutawan Silasta charircur, auturdäpa dispächuman aparan.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Auturdäman ćhayarcachir, niran: «Caycuna Israel runa. Marca-masinchicuna ticrapanacunanpaj shimiyaycan.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Yarpashanchita pampaman ćhurar, quiquin yarpashanta yaćhacunanchita munan. Munaptinpis, mana ćhasquishunpächu. Roma runa caycar, ¿imapätaj wiyaycäshunpis?»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Niptin, llapan runa Pablutawan Silasta chiquipacarcäriran. Ullgucaycäriran. Chaymi auturdäcunapa shiminta wiyaycur, jalapaćhaycur Pablutawan Silasta sumaj wascaran.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Wascayta ushyariycur, carsilman wićhgaycuran. Carsil täpaj runapa maquinman ćhuraran: «Sumaj ricanqui. Jishpirunman» nir.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Chaymi carsil täpaj Pablutawan Silasta sumaj rurimanraj wićhgaran. Ćhaquincunatapis jirucunawan amurcachiran.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pullan-pagasna carsil junta Pabluwan Silas alabansacunata cantaycaran. Tayta Diosninchitapis mañacurcaycaran. Llapan wićhgarajcunapis wiyaycaran.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Niycaptillan, illajpita pacha sicsicyaran. Pacha sicsicyaptin, carsiltapis cuyurachiran. Llapan puncucunapis quićhacäcuran. Carsilćhu wićhgarajcunata watarächishan cadinacunapis pascacäcuran.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Carsil täpaj runa ricchapacurir, llapan puncu quićharaycajta ricaran. Chaymi wićhgarajcuna jishpicushanta yarpar, cuchilluwan tucsicuriyta munaran.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Wañuchicuyta munaycaptin, Pablo jayacuriran: «Ama tucsicuychu. Pipis mana jishpishachu» nir.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Niptin, täpaj-masincunata niran: «Achquita ratachimuy.» Achquita ratachipuptinga, sicsicyaycar juclla aywarcur, Pablupa Silaspa ñaupanman jungurpacuycuran.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Jinarcur, jucläman pusharcur tapuran: «Taytacuna, ¿imataraj ruräman Tayta Diosninchipa maquinćhu cawanäpaj?» nir.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Paycuna niran: «Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuptiqui, Tayta Diosninchi jishpichishunquipaj. Llapan yawar-masintiqui Tayta Diosninchipa maquinćhu cawanquipaj.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Chaynuy nir wasinpa carsil täpaj runata Tayta Diosninchipa shiminta willaparan.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Willapaptin, Pablupawan Silaspa janan raćhir ushyash captin, juclla jampipuran. Chay chacaylla wasinpa ushyacuranpis.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Wasinman pusharcur jararan. Tayta Diosninchipa shiminta ćhasquicushanpita cushicuywan juc shungulla micupacäriran.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Pacha wararcuptin, auturdäcuna carsilman murucucunata caćharan Pablutawan Silasta caćhariycunanpaj.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Chaura carsil täpaj runa Silastawan Pabluta willaran: «Caćhariycunajpaj auturdäcuna willachimasha. Chaymi mana manchacullar llucshicuy» nir.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pablum ichanga ćhayaj murucucunata niran: «Nuwacuna Roma runa caycä. Mana tapumällar, llapan runapa ricay ñawinćhu wascar ushyamasha. Wićhgachimasha. Jinarcur pacayllapa caćhariycamayta munaycäman, ¿au? Munaptinpis, mana llucshishächu. Wićhgachimashannuylla quiquincunaraj jurgamächun.»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Chaynuy niptin, cutircur auturdäcunata willaycuran. Roma runa cashanta mayar, auturdäcuna mancharicäcuran.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Chaymi Pablutawan Silasta carsilpita jurgurcur, niran: «Taytacuna, mana musyaynïwan llutanta rurashcä. Cananga cay marcapita aywacuy, ari.»
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Carsilpita llucshirir, mama Lidiapa wasinman ćhayaran. Llapan irmänucunata shacyächipärir, aywacuran.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.