Atos 15
Mushug Testamento (QXHNT) vs NVT
1 Chay wichan Judea quinranpita Antioquía marcaman aywarcur, waquin Israel irmänucuna willapäcuycaran: «Jäpa runacuna, Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicush carsi, Moiséspa shimintaraj ćharcunquiman. Jïrucunquiman. Chayraj maquinćhu Tayta Diosninchi purichishunquipaj» nir.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pabluwan Bernabími ichanga paycunawan sumaj tincupänacuran. Chaymi Antioquía mayur irmänucuna Pablutapis, Bernabítapis, waquin irmänucunatapis Jerusalén marcaman caćharan. Caćhaptin, Jesúspa caćhancunawan, mayur irmänucunawan parlanacuj aywaran.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Chaura Antioquía marcaćhu jutucaj irmänucuna caćhaptin, Fenicia uranpa, Samaria uranpa aywacäriran. Waquin irmänucunawan tincur, willaparan: «Jäpa runacunapis Tayta Diosninchipa shiminta ćhasquicun» nir. Willapaptin, jatunpa cushicäriran.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Pabluwan Bernabé Jerusalén marcaman ćhayaptin, Jesúspa caćhancunapis, mayur irmänucunapis, jutucaj irmänucunapis cushi-cushilla ćhasquicäriran. Chaura Pablo tucuy-jinanpa Tayta Diosninchi yanapashanta willaparan.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Waquin Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuj fariseucunam ichanga niran: «Jäpa runacuna Tayta Jesústa ćhasquicurpis, Israel ullgucuna-jina jïrucuchun. Moiséspa shimintaraj llapanta ćharcuchun.»
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Chaynuy niptin, Jesúspa caćhancunawan llapan mayur irmänucuna-ima parlanacäriran.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Sumaj apaycaćhänacuptin, Pedro jatarcur niran: «Irmänucuna, jäpa runacunata willapänäpaj Tayta Diosninchi acracamashanta musyanqui. Acracamasha Jesúspa alli willapanta willapaptï, jäpa runacunapis ćhasquicunanpaj.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Tayta Diosninchi llapan runapa shungunta musyapan. Chaymi yanagämashanchi-jina jäpa runacunatapis acracushpan Espíritu Santu maquinćhu puriycächin.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Jesúspa shiminta ćhasquicuptinchi, Israel runacunatapis, jäpa runacunatapis maquinćhu Tayta Diosninchi purichimanchi. Paypäga llapanchipis jucnaylla caycanchi. Jäpa runacunapa juchantapis jungashana. Alli ñawinpana rican.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Chaymi Tayta Diosninchita chapata ama rurashunchu. Jesúspa shiminta wiyacuptin, jäpa runacunata ama nishuwanchu: ‹Moiséspa shimintaraj ćharcuy.› Moiséspa shiminta unay auquillunchicuna mana ćharcuranchu. Nuwanchipis ćharcuyta mana camäpacunchichu.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Tayta Diosninchim ichanga llaquipäcuj cashpan washämanchi. Washämänanchi-raycur Tayta Jesús wañuyman ćhayashanpita nuwanchitapis, jäpa runacunatapis alli ricamanchi.»
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Chaypita Pabluwan Bernabé Tayta Diosninchi imanuy-imanuy yanapashantapis willaran: «Jäpa runacunata willapäcuptï, Tayta Diosninchi camacächiyninpa jishyaćhucunata allchacächishcä. Supaycunatapis jargushcä» nir. Chaynuy niptin, llapan runa wiyarpararan.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Llapanta willaptin, Santiagupis niran: «Irmänucuna, mä, wiyaycallämay.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simeón Pedro cananraj willapämashcanchi jäpa runacunatapis unaypita-pacha Tayta Diosninchi llaquipaycashanta. Paycunatapis acracusha maquinćhu cawananpaj.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Chaynuy cananpaj Tayta Diosninchipa unay willacujnincunapis musyachicur niran:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‹Tayta Diosninchi nimanchi:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Chaynuy camacächiptï, llapan runa ashimanga.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Chaynuy cananpaj quiquin Tayta Diosninchi unaypita-pacha auniran.» ›
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 «Irmänucuna, chaymi jäpa runacunapa umanta alläpa ama nanächishunchu. Ama pantacächishunchu. Quiquincuna yarpashannuylla Tayta Diosninchita wiyacunman. Israel runacuna yarpashantapis llapallanta ama ćharcunmanchu.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Manchäga Tayta Diosninchiwan alli ricanacunanpaj cartacushun: ‹Jircacunata jarashanta ama micunquimanchu. Ricashayqui warmitapis ama yatapanquimanchu. Ricashayqui runatapis ama ćhasquipanquimanchu. Maticuypa wañush uywatapis, yawartapis ama micunquimanchu› nir.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Chaycunata unaypita-pacha Moiséspa shiminta liguiycur, willapäcuran. Canan wichanpis diyawarda junajcunaćhu marcan-marcan shuntacäna wasicunaćhu Moiséspa shiminta willapäcun.»
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Chaura chaynuy niptin, Jesúspa caćhancunapis, mayur irmänucunapis, llapan jutucaj irmänucunapis cushish ćhasquicärisha. Pabluwan Bernabé Antioquía marcaman cutiptin, aywäshinanpäpis juc-ishcay mayur irmänucunata acraran. Acraran «Barsabás» nishan Judastawan Silasta.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Paycunawan cartata apachiran Antioquía marcaman, Siria quinranwan Cilicia quinran marcacunaman. Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuj jäpa runacunata cartacuran. Cartaćhu niran: «Irmänucuna, ¿allillachu juyaparcaycanqui? Jesúspa caćhancunawan mayur irmänucunawan-ima cartacaycämü.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Waquin irmänunchicuna umayquita nanächinallanpaj cashanta mayashcä. Mana caćhaycämuptïsi, sharcamur willapashcashunqui: ‹Moiséspa shimintaraj ćharcuy. Janayquitapis jïrucuy› nir.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Chaymi sumaj parlanacuriycur, juc-ishcay irmänunchicunata caćhaycämü. Shaycämun yaćhänacushanchi Bernabíwan Pablo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Paycuna wañuytapis mana manchacullar, Taytanchi Jesucristupa shiminta willapäcurcaycan.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chaynuypis irmänunchi Judastawan Silasta caćhamushcä. Cartacamushäta shiminwanpis tantiyachishunquipaj.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 «Espíritu Santupis, nuwacunapis chapata mana rurämanchu. Ichanga Espíritu Santu shacyächimaptin, ichicllatapis anyapärishayqui.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Jircacunaman jarashanta ama micunquimanchu. Uyshata pishtar, yawarninta shutuchinquiman. Ima yawartapis ama micunquimanchu. Ricashayqui warmiwanpis, ricashayqui runawanpis ama cacunquimanchu. Willapashäcunata ćharcur, allina cawanquipaj. Chayllata cartacamü.»
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Chaynuypa carta apajcuna Antioquía marcaman aywacuran. Ćhayar, llapan irmänucunata shuntaycur, cartata juycuran.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Cartata liguipaptin shacyächishanta wiyar, jatunpa cushicäriran.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Silaswan Judaspis Tayta Diosninchipa willacujnin car, shiminpawanraj llapan irmänucunata sumaj shacyächiran.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Chaypita unayllata carta apajcuna Jerusalén marcaman cuticäriran. Cuticuptin, niran: «Allilla cutiycullay, ari. Jerusalén marcaćhu irmänunchicunatapis wamayapämanqui, ari.»
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Jucnin cuticuptinsi, Silas mana cuticuranchu.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pabluwan Bernabípis mana cuticuranchu. Manchäga waquin irmänucunawan Antioquía marcaćhu juyar, Tayta Diosninchipa shiminta willapäcuran. Jesúspita tantiyachicuran.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Chaypita unayllata Pablo niran: «Bernabé, irmänunchicuna watucuj cutishun. Tayta Diosninchipa willacuyninta willapäcur purishanchi marcacunata watucushun. Mä, ¿imanuyshi caycan?»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 «Cutishun» niptin, Bernabé niran: « ‹Marcos› nishan Juantapis pushashun.»
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pablum ichanga mana munaranchu ñaupata Panfilia quinranpita cuticushanpita, mana purïshishanpita.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Chay janan Pabluwan Bernabé apaycaćhänacur raquicaran. Bernabíwan Marcos ishcanin bütiwan Chipre marcaman aywacuran.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pablum ichanga purïshinanpaj Silasta pushacuran. Chaymi Antioquía irmänucuna imaćhüpis yanapaycunanpaj Tayta Diosninchipa maquinman ćhuraran.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Chaura Siria quinranćhüpis, Cilicia quinranćhüpis jutucaj irmänucunata shacyaycächir Pabluwan Silas puriran.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.