Atos 15
Mushug Testamento (QXHNT) vs NTLH
1 Chay wichan Judea quinranpita Antioquía marcaman aywarcur, waquin Israel irmänucuna willapäcuycaran: «Jäpa runacuna, Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicush carsi, Moiséspa shimintaraj ćharcunquiman. Jïrucunquiman. Chayraj maquinćhu Tayta Diosninchi purichishunquipaj» nir.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pabluwan Bernabími ichanga paycunawan sumaj tincupänacuran. Chaymi Antioquía mayur irmänucuna Pablutapis, Bernabítapis, waquin irmänucunatapis Jerusalén marcaman caćharan. Caćhaptin, Jesúspa caćhancunawan, mayur irmänucunawan parlanacuj aywaran.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Chaura Antioquía marcaćhu jutucaj irmänucuna caćhaptin, Fenicia uranpa, Samaria uranpa aywacäriran. Waquin irmänucunawan tincur, willaparan: «Jäpa runacunapis Tayta Diosninchipa shiminta ćhasquicun» nir. Willapaptin, jatunpa cushicäriran.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Pabluwan Bernabé Jerusalén marcaman ćhayaptin, Jesúspa caćhancunapis, mayur irmänucunapis, jutucaj irmänucunapis cushi-cushilla ćhasquicäriran. Chaura Pablo tucuy-jinanpa Tayta Diosninchi yanapashanta willaparan.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Waquin Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuj fariseucunam ichanga niran: «Jäpa runacuna Tayta Jesústa ćhasquicurpis, Israel ullgucuna-jina jïrucuchun. Moiséspa shimintaraj llapanta ćharcuchun.»
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Chaynuy niptin, Jesúspa caćhancunawan llapan mayur irmänucuna-ima parlanacäriran.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Sumaj apaycaćhänacuptin, Pedro jatarcur niran: «Irmänucuna, jäpa runacunata willapänäpaj Tayta Diosninchi acracamashanta musyanqui. Acracamasha Jesúspa alli willapanta willapaptï, jäpa runacunapis ćhasquicunanpaj.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Tayta Diosninchi llapan runapa shungunta musyapan. Chaymi yanagämashanchi-jina jäpa runacunatapis acracushpan Espíritu Santu maquinćhu puriycächin.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Jesúspa shiminta ćhasquicuptinchi, Israel runacunatapis, jäpa runacunatapis maquinćhu Tayta Diosninchi purichimanchi. Paypäga llapanchipis jucnaylla caycanchi. Jäpa runacunapa juchantapis jungashana. Alli ñawinpana rican.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Chaymi Tayta Diosninchita chapata ama rurashunchu. Jesúspa shiminta wiyacuptin, jäpa runacunata ama nishuwanchu: ‹Moiséspa shimintaraj ćharcuy.› Moiséspa shiminta unay auquillunchicuna mana ćharcuranchu. Nuwanchipis ćharcuyta mana camäpacunchichu.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Tayta Diosninchim ichanga llaquipäcuj cashpan washämanchi. Washämänanchi-raycur Tayta Jesús wañuyman ćhayashanpita nuwanchitapis, jäpa runacunatapis alli ricamanchi.»
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Chaypita Pabluwan Bernabé Tayta Diosninchi imanuy-imanuy yanapashantapis willaran: «Jäpa runacunata willapäcuptï, Tayta Diosninchi camacächiyninpa jishyaćhucunata allchacächishcä. Supaycunatapis jargushcä» nir. Chaynuy niptin, llapan runa wiyarpararan.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Llapanta willaptin, Santiagupis niran: «Irmänucuna, mä, wiyaycallämay.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simeón Pedro cananraj willapämashcanchi jäpa runacunatapis unaypita-pacha Tayta Diosninchi llaquipaycashanta. Paycunatapis acracusha maquinćhu cawananpaj.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Chaynuy cananpaj Tayta Diosninchipa unay willacujnincunapis musyachicur niran:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‹Tayta Diosninchi nimanchi:
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Chaynuy camacächiptï, llapan runa ashimanga.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Chaynuy cananpaj quiquin Tayta Diosninchi unaypita-pacha auniran.» ›
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 «Irmänucuna, chaymi jäpa runacunapa umanta alläpa ama nanächishunchu. Ama pantacächishunchu. Quiquincuna yarpashannuylla Tayta Diosninchita wiyacunman. Israel runacuna yarpashantapis llapallanta ama ćharcunmanchu.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Manchäga Tayta Diosninchiwan alli ricanacunanpaj cartacushun: ‹Jircacunata jarashanta ama micunquimanchu. Ricashayqui warmitapis ama yatapanquimanchu. Ricashayqui runatapis ama ćhasquipanquimanchu. Maticuypa wañush uywatapis, yawartapis ama micunquimanchu› nir.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Chaycunata unaypita-pacha Moiséspa shiminta liguiycur, willapäcuran. Canan wichanpis diyawarda junajcunaćhu marcan-marcan shuntacäna wasicunaćhu Moiséspa shiminta willapäcun.»
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Chaura chaynuy niptin, Jesúspa caćhancunapis, mayur irmänucunapis, llapan jutucaj irmänucunapis cushish ćhasquicärisha. Pabluwan Bernabé Antioquía marcaman cutiptin, aywäshinanpäpis juc-ishcay mayur irmänucunata acraran. Acraran «Barsabás» nishan Judastawan Silasta.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Paycunawan cartata apachiran Antioquía marcaman, Siria quinranwan Cilicia quinran marcacunaman. Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuj jäpa runacunata cartacuran. Cartaćhu niran: «Irmänucuna, ¿allillachu juyaparcaycanqui? Jesúspa caćhancunawan mayur irmänucunawan-ima cartacaycämü.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Waquin irmänunchicuna umayquita nanächinallanpaj cashanta mayashcä. Mana caćhaycämuptïsi, sharcamur willapashcashunqui: ‹Moiséspa shimintaraj ćharcuy. Janayquitapis jïrucuy› nir.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Chaymi sumaj parlanacuriycur, juc-ishcay irmänunchicunata caćhaycämü. Shaycämun yaćhänacushanchi Bernabíwan Pablo.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Paycuna wañuytapis mana manchacullar, Taytanchi Jesucristupa shiminta willapäcurcaycan.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chaynuypis irmänunchi Judastawan Silasta caćhamushcä. Cartacamushäta shiminwanpis tantiyachishunquipaj.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 «Espíritu Santupis, nuwacunapis chapata mana rurämanchu. Ichanga Espíritu Santu shacyächimaptin, ichicllatapis anyapärishayqui.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Jircacunaman jarashanta ama micunquimanchu. Uyshata pishtar, yawarninta shutuchinquiman. Ima yawartapis ama micunquimanchu. Ricashayqui warmiwanpis, ricashayqui runawanpis ama cacunquimanchu. Willapashäcunata ćharcur, allina cawanquipaj. Chayllata cartacamü.»
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Chaynuypa carta apajcuna Antioquía marcaman aywacuran. Ćhayar, llapan irmänucunata shuntaycur, cartata juycuran.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Cartata liguipaptin shacyächishanta wiyar, jatunpa cushicäriran.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Silaswan Judaspis Tayta Diosninchipa willacujnin car, shiminpawanraj llapan irmänucunata sumaj shacyächiran.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Chaypita unayllata carta apajcuna Jerusalén marcaman cuticäriran. Cuticuptin, niran: «Allilla cutiycullay, ari. Jerusalén marcaćhu irmänunchicunatapis wamayapämanqui, ari.»
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Jucnin cuticuptinsi, Silas mana cuticuranchu.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pabluwan Bernabípis mana cuticuranchu. Manchäga waquin irmänucunawan Antioquía marcaćhu juyar, Tayta Diosninchipa shiminta willapäcuran. Jesúspita tantiyachicuran.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Chaypita unayllata Pablo niran: «Bernabé, irmänunchicuna watucuj cutishun. Tayta Diosninchipa willacuyninta willapäcur purishanchi marcacunata watucushun. Mä, ¿imanuyshi caycan?»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 «Cutishun» niptin, Bernabé niran: « ‹Marcos› nishan Juantapis pushashun.»
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pablum ichanga mana munaranchu ñaupata Panfilia quinranpita cuticushanpita, mana purïshishanpita.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Chay janan Pabluwan Bernabé apaycaćhänacur raquicaran. Bernabíwan Marcos ishcanin bütiwan Chipre marcaman aywacuran.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pablum ichanga purïshinanpaj Silasta pushacuran. Chaymi Antioquía irmänucuna imaćhüpis yanapaycunanpaj Tayta Diosninchipa maquinman ćhuraran.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Chaura Siria quinranćhüpis, Cilicia quinranćhüpis jutucaj irmänucunata shacyaycächir Pabluwan Silas puriran.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.