Atos 12
Mushug Testamento (QXHNT) vs VC
1 Chay wichan mandaj Herodes ishcay-quimsa irmänucunata charichisha ñacachinanpaj.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Juanpa wauguin Santiagupa cuncanta ruguriptin,
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 waquin Israel runacuna jatunpa cushicuran. Chaymi Libadüraynaj tantata micuna fiestata rurashan wichan Pedrutapis chariran.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Charircur, carsilman wićhgaran: «Pascua fiesta ushyayraj llapan runa ricay tapushun» nir. Ćhuscu jutuy murucucunapa maquinman ćhuraran. Täparanpis ćhuscuj murucu-caman.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pedruta sumaj täparcaycaran. Chaypis jutucaj irmänucuna Pedrupaj mana yamacällar Tayta Diosninchita mañacurcaycaran.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Chaura mandaj Herodes ñauquinan warämuj Pedro ishcaj murucupa ćhaupinćhu puñuycaran. Ishcay cadinawan wataraycächiran. Waquin murucucunapis puncućhu täparcaycaran.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Täparcaycaptin, Tayta Diosninchipa anjilnin achic-achicyaycar ricaripuran. Pedruta tapsirir: «Juclla jatariy» niptin, wataraycächishan cadinapis pascacäcuran.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Jinarcur niran: «Pedro, juclla cinturunniquita watacuy. Llanguiquitapis jaticuy.» Anjil nishanta änir Pedro ruraran. Jatarcuptin, niran: «Punchuyquita ushtucurcur, jipalläta llucshimuy.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Chaura anjilpa jipallanta Pedro llucshiran. Ichanga mana tantiyacur, yarpaćhacuran: «¿Rasunpachu llucshiycä? ¿Nuspaycächu?» nir.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ruri puncucunata täpaycaj murucucunatapis ćhancarir-ćhancarir jawa puncuman ćhayaran. Jawa puncuman ćhayaptin, jïru puncu quiquillan quićhacäcuran. Chaura wajtaćhüna ricacuran. Carunijcaman pusharcur, anjil illaricäcuran. Quiquillanna Pedro ricacuran.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tantiyacurir, Pedro niran: «Cananmi ichanga Tayta Diosninchi anjilninta caćhamushanta rasunpa musyä. Mayur Israel runacunapita, mandaj Herodespita jishpirachimasha. Wañuchimänanpita washämasha.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Chaura carsilpita llucshishanta sumaj tantiyacurir, Maríapa wasinman aywacuran. Paymi «Marcos» nishan Juanpa maman caran. Maríapa wasinćhu irmänucuna Pedrupaj Tayta Diosninchita mañacurcaycaran.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Chaura sawan puncupita Pedro jayacuriptin, pï cashantapis musyananpaj yanapäcuj jipash Rodesa llucshiriran.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pedrupa shiminta wiyar, jatunpa cushicuran. Puncu quićhapuytapis jungaycur, cuticuran: «Pedro ćhayamusha» nir.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Willaptin, llapan niran: «Supayćhi pucllacushcashunqui.» Niptinpis, yapayraj niran: «Mana llullacüchu. Rasunpa Pedro.» Chaura niran: «Alman-imataćhi wiyapacushcanqui.»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Puncuta mana quićhapuptin, yaparir-yaparir Pedro jayacuycaran. Puncuta quićharir, Pedruta ricashpan tantiyacuyta mana atiparanchu.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Chaura Pedro upällachiran. Jinarcur carsilpita Tayta Diosninchi jurgushanta willacuran. Chaypita jucläpa aywacuran: «Llucshimushäta waquin irmänunchicunatapis, Jesúspa wauguin Santiagutapis willanqui» nir.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Chaura carsilćhu Pedro mana warämuptin, quiquin-puralla täpaj murucucuna ullgüpänacuran «¿Mayraj Pedro?» nir.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Pedro mana captin, wacpa-caypa mandaj Herodes ashichiran. Täpacuj murucucunatapis sumaj tapuran. Pedruta mana tariptin, quiquin täpaj murucucunata wañuycachiran. Jinarcur Judea quinranpita Cesarea marcamanna Herodes tiyaj aywacuran.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Mandaj Herodes Tiro marca runacunatapis, Sidón marca runacunatapis juyupa chiquipacurcuran. Chiquipaptin, parlaj aywariycur Blastuta mañacuran: «Tayta Blasto, capuralnin cashpayqui mandaj Herodeswan yaćhänacunqui. Ullguynin jasacänanpaj parlapaycallämay, ari. Marca-masïpaj micuyta apaptï, ama mićhämanmanchu» nir. Chaymi Blasto parlapaptin, änir mandaj Herodespa ullguynin jasacaran. Juc junajpaj jitaparan: «Tiro runacunawan, Sidón runacunawan parlanacunäpaj shamuchun» nir.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Sisyunpaj jitapashan junaj ćhayamuptin, achic-achicyaycaj müdananta ushtucurcur, runacunapa ñaupanćhu mandaj Herodes jamacuycuran. Cushichipayllapa rimaran.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Rimashanta wiyar, japarir-japarir runacuna niran: «Taytallau Tayta, Munayniyuj Tayta Diosninchi canqui. Imaypis mana ushyacanquipächu.»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Runacuna alliman ćhuraptin, Herodes sumaj cushicuran. Quiquin Tayta Diosninchiwan tincuchiptinsi, mana mićharanchu. Chaypitam Tayta Diosninchipa anjilnin wañurachiran. Mandaj Herodes aycha curu ushyaypa wañucuran.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Tayta Diosninchita wiyacujcunam ichanga Jesúspa shiminta chay-tucuyćhu willapäcuycaran. Runa achcajmi Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuran.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Chay wichan Bernabíwan Saulo cuyachicuycunata Jerusalén marcaman ćhayachiran. Jinarcur «Marcos» nishan Juanta pushacurcur, Antioquía marcaman cuticuran.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.