Atos 12

Mushug Testamento (QXHNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chay wichan mandaj Herodes ishcay-quimsa irmänucunata charichisha ñacachinanpaj.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Juanpa wauguin Santiagupa cuncanta ruguriptin,
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 waquin Israel runacuna jatunpa cushicuran. Chaymi Libadüraynaj tantata micuna fiestata rurashan wichan Pedrutapis chariran.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Charircur, carsilman wićhgaran: «Pascua fiesta ushyayraj llapan runa ricay tapushun» nir. Ćhuscu jutuy murucucunapa maquinman ćhuraran. Täparanpis ćhuscuj murucu-caman.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pedruta sumaj täparcaycaran. Chaypis jutucaj irmänucuna Pedrupaj mana yamacällar Tayta Diosninchita mañacurcaycaran.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Chaura mandaj Herodes ñauquinan warämuj Pedro ishcaj murucupa ćhaupinćhu puñuycaran. Ishcay cadinawan wataraycächiran. Waquin murucucunapis puncućhu täparcaycaran.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Täparcaycaptin, Tayta Diosninchipa anjilnin achic-achicyaycar ricaripuran. Pedruta tapsirir: «Juclla jatariy» niptin, wataraycächishan cadinapis pascacäcuran.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Jinarcur niran: «Pedro, juclla cinturunniquita watacuy. Llanguiquitapis jaticuy.» Anjil nishanta änir Pedro ruraran. Jatarcuptin, niran: «Punchuyquita ushtucurcur, jipalläta llucshimuy.»
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Chaura anjilpa jipallanta Pedro llucshiran. Ichanga mana tantiyacur, yarpaćhacuran: «¿Rasunpachu llucshiycä? ¿Nuspaycächu?» nir.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Ruri puncucunata täpaycaj murucucunatapis ćhancarir-ćhancarir jawa puncuman ćhayaran. Jawa puncuman ćhayaptin, jïru puncu quiquillan quićhacäcuran. Chaura wajtaćhüna ricacuran. Carunijcaman pusharcur, anjil illaricäcuran. Quiquillanna Pedro ricacuran.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Tantiyacurir, Pedro niran: «Cananmi ichanga Tayta Diosninchi anjilninta caćhamushanta rasunpa musyä. Mayur Israel runacunapita, mandaj Herodespita jishpirachimasha. Wañuchimänanpita washämasha.»
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Chaura carsilpita llucshishanta sumaj tantiyacurir, Maríapa wasinman aywacuran. Paymi «Marcos» nishan Juanpa maman caran. Maríapa wasinćhu irmänucuna Pedrupaj Tayta Diosninchita mañacurcaycaran.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Chaura sawan puncupita Pedro jayacuriptin, pï cashantapis musyananpaj yanapäcuj jipash Rodesa llucshiriran.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Pedrupa shiminta wiyar, jatunpa cushicuran. Puncu quićhapuytapis jungaycur, cuticuran: «Pedro ćhayamusha» nir.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Willaptin, llapan niran: «Supayćhi pucllacushcashunqui.» Niptinpis, yapayraj niran: «Mana llullacüchu. Rasunpa Pedro.» Chaura niran: «Alman-imataćhi wiyapacushcanqui.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Puncuta mana quićhapuptin, yaparir-yaparir Pedro jayacuycaran. Puncuta quićharir, Pedruta ricashpan tantiyacuyta mana atiparanchu.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Chaura Pedro upällachiran. Jinarcur carsilpita Tayta Diosninchi jurgushanta willacuran. Chaypita jucläpa aywacuran: «Llucshimushäta waquin irmänunchicunatapis, Jesúspa wauguin Santiagutapis willanqui» nir.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Chaura carsilćhu Pedro mana warämuptin, quiquin-puralla täpaj murucucuna ullgüpänacuran «¿Mayraj Pedro?» nir.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Pedro mana captin, wacpa-caypa mandaj Herodes ashichiran. Täpacuj murucucunatapis sumaj tapuran. Pedruta mana tariptin, quiquin täpaj murucucunata wañuycachiran. Jinarcur Judea quinranpita Cesarea marcamanna Herodes tiyaj aywacuran.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Mandaj Herodes Tiro marca runacunatapis, Sidón marca runacunatapis juyupa chiquipacurcuran. Chiquipaptin, parlaj aywariycur Blastuta mañacuran: «Tayta Blasto, capuralnin cashpayqui mandaj Herodeswan yaćhänacunqui. Ullguynin jasacänanpaj parlapaycallämay, ari. Marca-masïpaj micuyta apaptï, ama mićhämanmanchu» nir. Chaymi Blasto parlapaptin, änir mandaj Herodespa ullguynin jasacaran. Juc junajpaj jitaparan: «Tiro runacunawan, Sidón runacunawan parlanacunäpaj shamuchun» nir.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Sisyunpaj jitapashan junaj ćhayamuptin, achic-achicyaycaj müdananta ushtucurcur, runacunapa ñaupanćhu mandaj Herodes jamacuycuran. Cushichipayllapa rimaran.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Rimashanta wiyar, japarir-japarir runacuna niran: «Taytallau Tayta, Munayniyuj Tayta Diosninchi canqui. Imaypis mana ushyacanquipächu.»
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Runacuna alliman ćhuraptin, Herodes sumaj cushicuran. Quiquin Tayta Diosninchiwan tincuchiptinsi, mana mićharanchu. Chaypitam Tayta Diosninchipa anjilnin wañurachiran. Mandaj Herodes aycha curu ushyaypa wañucuran.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Tayta Diosninchita wiyacujcunam ichanga Jesúspa shiminta chay-tucuyćhu willapäcuycaran. Runa achcajmi Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuran.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Chay wichan Bernabíwan Saulo cuyachicuycunata Jerusalén marcaman ćhayachiran. Jinarcur «Marcos» nishan Juanta pushacurcur, Antioquía marcaman cuticuran.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.