1 Tessalonicenses 2
Mushug Testamento (QXHNT) vs NVI
1 Irmänucuna, allipaj watucuj shamushäta musyanqui.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Musyashayquinuypis Filipos marcaćhu runacuna ashllir ushyamasha. Sumaj ñacachimasha. Ñacachimash captinsi, Tayta Diosninchiman yupachicur shiminta willapänä-raycur jamcunaman ćhayamushcä. Marca-masiquicuna chapata ruramaptinsi, paypa alli willapanta willapashcaj.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Mana mishquichipallarchu riguichishcaj. Mana pantachicurchu willapashcaj. Yaćhachirpis, mana llutantachu yaćhachishcaj.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Shungüta Tayta Diosninchi musyapan. Payga shiminta willapäcunäpaj ćhuramasha. Chaymi runacunata mana cushicachinalläpächu willapäcuycä; manchäga Tayta Diosninchipa shungunman tincunanpaj. Payga llapan runapa shungunta musyapan.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Irmänucuna, mana jatun-tucushäta musyanqui. Mana jillay-raycullarchu willapäcushcä. Chaytaga Tayta Diosninchipis musyan.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Runacuna manchapacamar: «Taytallau tayta» nimänanta may-chayćhusi mana ashishcächu.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Washäcuj Jesúspa caćhan caycar, alli-tucuyta alli-tucüman caran. Chaypis mana alli-tucushcächu. Manchäga juc mama wamranta alli ricashan-jina jamcunatapis llaquipashcaj.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Yaćhänacushpanchi Jesúspa alli willapanta willapänaj-raycur imamanpis ćhayäman caran. Mana willapashalläwanchu ushyaranga. Manchäga wañuytasi jina tarïman caran.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Irmänucuna, nuwacuna sumaj arushätapis, ñacashätapis ama junganquimanchu. Tayta Diosninchipa alli willapanta willapäcushä wichan sumaj arur, pagas-junajpis jamayta mana tarishcächu. Arushcä mana runapa-cajllaman ricaränäpächu.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Manchapacur cawapäcushäta jamcunapis, Tayta Diosninchipis musyan. Ricay ñawinćhüpis, ricay ñawiquićhüpis allillata rurar cawapäcushcä. Mana imaćhüpis juchallicushcächu.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Jamcunata wamräta-yupay ricashcaj.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Chaymi shacyächipaycar, willapaycar, anyapaycar, llapaniquiwan juyashcä. Tayta Diosninchipa shungun munashannuy cawanayquipaj yaparir-yaparir willapashcaj. Paymi acracamashcanchi maquinćhu imaycamanpis cushishalla cawananchipaj.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Irmänucuna, Tayta Diosninchipa shiminta willapaptï, ćhasquicärishcanqui: «Paycuna Tayta Diosninchipa shiminta willapaycämanchi; mana runapa yarpayllanpitachu» nir. Tayta Diosninchipa shimin captin, shunguyquiman ćhayasha. Payman yupachicuptiqui, maquinćhüna puriycächishunqui shungun munashannuy cawanayquipaj. Chaymi jamcunapita mana yamacällar nï: «Taytallau Tayta, ima allish shimiqui shungunman ćhayasha. Chaymi ćhasquicärishcashunqui.»
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Chaypis Washäcuj Jesúsman yupachicur Tayta Diosninchipa maquinćhu cawashayquipita marca-masiquicuna ñacachishcashunqui. Judea quinranćhu jutucaj irmänucunata Israel marca-masincuna ñacachishan-jina jamcunatapis ñacaycächishunqui.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Judea marcacunaćhu Tayta Diosninchipa willacujnincunatapis, Tayta Jesústapis wañuchiran. Nuwacunatapis jaticaćhämar ushyamasha. Paycuna chiqui runa. Tayta Diosninchita ullgüchin. Runa-masincunapa cunćhan jatarin.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Chiquicuj Israel runacuna chapata ruraman. Juclä marcacunaćhu Tayta Diosninchipa shiminta mana ricsijcunata willapänätapis mićhäman. Maquinćhu cawananpaj Tayta Diosninchi jishpichinantapis mana munanchu. Juchaćhu arurpis, juchanta miraycächin. Chay-niraj cashanpita Tayta Diosninchipis ullgur ñacayman jaycurij-jaycurijllana caycan.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Irmänucuna, jamcuna-cajpita aywacur, sumaj llaquicushcä. Jamcunapaj yarparar, llapaniquiwan tincuyta sumaj munashcä.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Nuwacuna watucuj shamuyta sumaj munashcä. Quiquïpis achca cuti shamuyta munashcä. Chaypis Supay chapata llapanïta ruramasha.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 — ausente —
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.