1 Tessalonicenses 2
Mushug Testamento (QXHNT) vs ARA
1 Irmänucuna, allipaj watucuj shamushäta musyanqui.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Musyashayquinuypis Filipos marcaćhu runacuna ashllir ushyamasha. Sumaj ñacachimasha. Ñacachimash captinsi, Tayta Diosninchiman yupachicur shiminta willapänä-raycur jamcunaman ćhayamushcä. Marca-masiquicuna chapata ruramaptinsi, paypa alli willapanta willapashcaj.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Mana mishquichipallarchu riguichishcaj. Mana pantachicurchu willapashcaj. Yaćhachirpis, mana llutantachu yaćhachishcaj.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Shungüta Tayta Diosninchi musyapan. Payga shiminta willapäcunäpaj ćhuramasha. Chaymi runacunata mana cushicachinalläpächu willapäcuycä; manchäga Tayta Diosninchipa shungunman tincunanpaj. Payga llapan runapa shungunta musyapan.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Irmänucuna, mana jatun-tucushäta musyanqui. Mana jillay-raycullarchu willapäcushcä. Chaytaga Tayta Diosninchipis musyan.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Runacuna manchapacamar: «Taytallau tayta» nimänanta may-chayćhusi mana ashishcächu.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Washäcuj Jesúspa caćhan caycar, alli-tucuyta alli-tucüman caran. Chaypis mana alli-tucushcächu. Manchäga juc mama wamranta alli ricashan-jina jamcunatapis llaquipashcaj.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Yaćhänacushpanchi Jesúspa alli willapanta willapänaj-raycur imamanpis ćhayäman caran. Mana willapashalläwanchu ushyaranga. Manchäga wañuytasi jina tarïman caran.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Irmänucuna, nuwacuna sumaj arushätapis, ñacashätapis ama junganquimanchu. Tayta Diosninchipa alli willapanta willapäcushä wichan sumaj arur, pagas-junajpis jamayta mana tarishcächu. Arushcä mana runapa-cajllaman ricaränäpächu.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Manchapacur cawapäcushäta jamcunapis, Tayta Diosninchipis musyan. Ricay ñawinćhüpis, ricay ñawiquićhüpis allillata rurar cawapäcushcä. Mana imaćhüpis juchallicushcächu.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Jamcunata wamräta-yupay ricashcaj.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Chaymi shacyächipaycar, willapaycar, anyapaycar, llapaniquiwan juyashcä. Tayta Diosninchipa shungun munashannuy cawanayquipaj yaparir-yaparir willapashcaj. Paymi acracamashcanchi maquinćhu imaycamanpis cushishalla cawananchipaj.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Irmänucuna, Tayta Diosninchipa shiminta willapaptï, ćhasquicärishcanqui: «Paycuna Tayta Diosninchipa shiminta willapaycämanchi; mana runapa yarpayllanpitachu» nir. Tayta Diosninchipa shimin captin, shunguyquiman ćhayasha. Payman yupachicuptiqui, maquinćhüna puriycächishunqui shungun munashannuy cawanayquipaj. Chaymi jamcunapita mana yamacällar nï: «Taytallau Tayta, ima allish shimiqui shungunman ćhayasha. Chaymi ćhasquicärishcashunqui.»
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Chaypis Washäcuj Jesúsman yupachicur Tayta Diosninchipa maquinćhu cawashayquipita marca-masiquicuna ñacachishcashunqui. Judea quinranćhu jutucaj irmänucunata Israel marca-masincuna ñacachishan-jina jamcunatapis ñacaycächishunqui.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Judea marcacunaćhu Tayta Diosninchipa willacujnincunatapis, Tayta Jesústapis wañuchiran. Nuwacunatapis jaticaćhämar ushyamasha. Paycuna chiqui runa. Tayta Diosninchita ullgüchin. Runa-masincunapa cunćhan jatarin.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Chiquicuj Israel runacuna chapata ruraman. Juclä marcacunaćhu Tayta Diosninchipa shiminta mana ricsijcunata willapänätapis mićhäman. Maquinćhu cawananpaj Tayta Diosninchi jishpichinantapis mana munanchu. Juchaćhu arurpis, juchanta miraycächin. Chay-niraj cashanpita Tayta Diosninchipis ullgur ñacayman jaycurij-jaycurijllana caycan.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Irmänucuna, jamcuna-cajpita aywacur, sumaj llaquicushcä. Jamcunapaj yarparar, llapaniquiwan tincuyta sumaj munashcä.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Nuwacuna watucuj shamuyta sumaj munashcä. Quiquïpis achca cuti shamuyta munashcä. Chaypis Supay chapata llapanïta ruramasha.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.