Lucas 20

Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Juc cuti Tayta Diosninchipa wasinćhu Jesús willapäcuycaran: «Shimïta wiyacäriy. Maquinćhüna Tayta Diosninchi purichimäshun» nir. Mayur cüracuna, Moiséspa shiminta yaćhajcuna, mayur runacuna ćhayarcur, Jesústa
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 tapuran: «Tayta, ¿pitaj caćhamushcashunqui? ¿Pipa munayninwantaj imacunatapis ruraycanqui?» nir.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesúsna niran: «Nuwapis mä, tapucushayqui. Willamaptiqui, nuwapis willashayqui.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Juanta ushyachicunanpaj, ¿pitaj caćhamusha: Tayta Diosninchichu, runa-masillanchu? Mä, willamay.»
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Chaura quiquin-pura parlanacäriran: « ‹Tayta Diosninchi caćhamusha› niptinchi: ‹¿Imanirtaj mana wiyacushcanquichu?› nimäshun.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 ‹Runa-masinchicunalla caćhamusha› niptinchi, runacuna sajmaypa wañuchimäshun» nir. Runacuna Ushyachicuj Juanta ćhasquicush caran: «Tayta Diosninchipa willacujnin» nir.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Chaymi Jesústa niran: «Tapumashayquita mana musyächu.»
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Chaura Jesúspis niran: «Mana camäpacuptiqui, pï caćhamashanta nuwapis mana willashayquichu.»
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Chaypita tincuchiypa willapäcur, Jesús niran: «Juc ćhacrayuj runash übasta mururan. Jinarcur ćhacra runacunata allimshaycurshi, juclä marcaman juyaj aywacuran.»
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 «Übas pallay ćhayamuptin, uywaynintash caćhacuran: ‹Dirïchüta shuntamuy› nir. Caćha ćhayaptin allimshacuj runacuna sumaj magariycärirshi, jinallata jarguriran.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Chaura ćhacrayuj juc uywaynintanash caćhacuran. Allimshacujcunana chaytapis ashlliran. Magar ushyarirshi, jinallata jarguran.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Chaura ćhacrayuj juc uywaynintanash caćhacuran. Paytapis magar ushyariycurshi, jarguriran.»
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 «Chaura ćhacrayuj yarpaćhacuran. Yarpaćhacuriycurshi, niran: ‹Cuyay wamräta caćhacushaj. Paytaga manchapacunga› nir.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ćhacrayujpa wamranta ricarshi, allimshacujcuna quiquin-puralla parlanacäriran: ‹Papäninga tagay wamrallanpaj llapan imancunatapis jaguinga. Chaymi wañurachishun. Chaura cay ćhacra maquinchićhüna canga› nir.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Chaynuy nirshi, ćhacrayujpa wamranta charipäcuran. Ćhacranpita jargurcurshi, wañuycachiran. «Canan mä, willamay. Ćhacrayuj cutimur, ¿imataraj ruranga chay ćhacra runacunata?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Chay ćhacra runacunata wañurachinga. Ćhacrantapis juctana allimshaycunga.» Jesúspa shiminta wiyar, runacuna niran: «Chayta rurananchita Tayta Diosninchi ama camacächichunchu.»
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Llapan runata ricapärir Jesús niran: «Chaura Tayta Diosninchipa shimin imapätaj niycan:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 «Wicapash rumiman pipis tacacur, ushyacanga.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Mayur cüracunawan Moiséspa shiminta yaćhajcuna wiyächipaycashanta tantiyacuriran. Chaymi Jesústa juclla chariyta munaran. Ichanga achcaj runa juturpaycaptin, runacunata manchacushpan mana chariranchu.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Chaypis Jesústa charircur, Roma auturdäpa maquinman ćhayachiyta munaran. Ichanga achäquita mana tariranchu. Chaymi achäqui ashijcunawan watgachiran alli-tucullar tapunanpaj.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Achäquita ashijcuna Jesústa tapuran: «Tayta, alli shungu cashayquita musyä. Pitapis Tayta Diosninchipa shimillanta willapanqui. Llapan runata alli ricanqui.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Chaymi tapucushayqui. ¿Mandaj Césarpaj jillayta ćhurashuwanchuraj, manachuraj?» nir.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Achäquita ashipashanta musyashpan Jesús niran:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 «Jillayniquita mä, ricachimay. Jillayćhu, ¿pipa liträtuntaj caycan? ¿Pipa jutintaj isquirbiraycan?» Tapuptin, paycuna niran: «Mandaj Césarpa.»
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesúsna niran: «Mandaj Césarpata Césarpaj ćhuray. Tayta Diosninchipata Tayta Diosninchipaj ćhuray.»
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Achäqui ashijcuna ima rimapacuytapis mana camäpacuranchu. Runa ricay pantachiyta mana camäpacur: «Jesús allita riman, ¿au?» nir upällacaycäriran.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Chaypita waquin saduceu runacuna Jesúsman ćhayaran. Paycuna yarpaj: «Wañushcuna mana cawaringapächu» nir. Chaymi Jesústa niran:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 «Tayta Jesús, Moiséspa shimin nin: ‹Runa wañucur warminta wawaynajllata jaguiptin, wañucuj runapa wauguillan biyüdanwan majachacanman. Mushuj majanwan wamrata tarishan wañucuj runanpa jutinta apanga.›
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Canan mä, tapucushayqui. Janćhis wauguish caran. Juc wauguish warmiwan majachacaran. Ichanga warminta mana mirachillarshi wañucuran.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Chaura juc-caj wauguinnash chay warmiwan majachacaran. Paypis mana mirachillarshi wañucuran.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Chay warmillawan majachacarcur-majachacarcur mana mirachillar, janćhis waugui wañucuran.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Jipantaräshi warmipis wañucuran.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Tayta, mä, willamay. Wañushanpita cawarcamur, chay warmi, ¿maygan wauguipa warmintaj canga janćhiswan majachacash caycar? ¿Llapanpa warminchuraj canga?»
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesúsna niran: «Cay pachaćhu cawashancamalla runacuna majachacan.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Tayta Diosninchi acracushan runacuna cawarimur, janaj pachaćhu mana majachacanganachu.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Wañuymanpis yapay mana ćhayanganachu. Cawarachishancunata wawanpana Tayta Diosninchi ricanga. Anjilcuna-jina mana ushyacangachu.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Wañushcuna cawarinanta mayna Moisés musyachicuran. Isquirbishan librućhu willamanchi. Shira-shiraćhu Tayta Diosninchi niran: ‹Moisés, unay auquilluyqui Abraham, Isaac, Jacob wañush carsi, cawaycan. Tayta Diosnin caycaptï, manchapacaycäman.›
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Cawaycajcunalla Tayta Diosninchita manchapacun; wañushcuna mana. Maquinćhu cawajcuna wañush carsi, cawaycan.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Chaura waquin Moiséspa shiminta yaćhajcuna niran: ‹Tayta, allita rimashcanqui.› »
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Chaypita-pacha pipis mana tapuparanchu.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jesúsna niran: «¿Imanirtaj runacuna riman: ‹Washäcuj unay mandajninchi Davidpa willcan› nir?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Salmos librućhu quiquin David nin:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 «¿Washäcuj, rasunpachuraj Davidpa willcallan canga? ¿Runapa wamranchuraj canga? Au, paypitam. Chaypis quiquin mandaj David manchapacur, Taytachacuycan.»
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Llapan runapa ricay ñawinćhu purïshijnincunata Jesús niran:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 «Moiséspa shiminta yaćhajcunapa llupinpa ama aywanquichu. Paycuna alli-tucullar rucapäcushalla purin. Pï-maypis manchapacunanta munan. Shuntacäna wasićhüpis, micupacuyćhüpis ñaupa-ñaupallaćhu jaman.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Biyüdacunapa imancunatapis ushyapan. Jinarcur alli-tucur Tayta Diosninchita mañacuj-tucun. Chaypita Tayta Diosninchi sumaj ñacachinga.»
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.