Lucas 20
Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs ARA
1 Juc cuti Tayta Diosninchipa wasinćhu Jesús willapäcuycaran: «Shimïta wiyacäriy. Maquinćhüna Tayta Diosninchi purichimäshun» nir. Mayur cüracuna, Moiséspa shiminta yaćhajcuna, mayur runacuna ćhayarcur, Jesústa
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 tapuran: «Tayta, ¿pitaj caćhamushcashunqui? ¿Pipa munayninwantaj imacunatapis ruraycanqui?» nir.
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Jesúsna niran: «Nuwapis mä, tapucushayqui. Willamaptiqui, nuwapis willashayqui.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Juanta ushyachicunanpaj, ¿pitaj caćhamusha: Tayta Diosninchichu, runa-masillanchu? Mä, willamay.»
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Chaura quiquin-pura parlanacäriran: « ‹Tayta Diosninchi caćhamusha› niptinchi: ‹¿Imanirtaj mana wiyacushcanquichu?› nimäshun.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 ‹Runa-masinchicunalla caćhamusha› niptinchi, runacuna sajmaypa wañuchimäshun» nir. Runacuna Ushyachicuj Juanta ćhasquicush caran: «Tayta Diosninchipa willacujnin» nir.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Chaymi Jesústa niran: «Tapumashayquita mana musyächu.»
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Chaura Jesúspis niran: «Mana camäpacuptiqui, pï caćhamashanta nuwapis mana willashayquichu.»
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Chaypita tincuchiypa willapäcur, Jesús niran: «Juc ćhacrayuj runash übasta mururan. Jinarcur ćhacra runacunata allimshaycurshi, juclä marcaman juyaj aywacuran.»
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 «Übas pallay ćhayamuptin, uywaynintash caćhacuran: ‹Dirïchüta shuntamuy› nir. Caćha ćhayaptin allimshacuj runacuna sumaj magariycärirshi, jinallata jarguriran.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Chaura ćhacrayuj juc uywaynintanash caćhacuran. Allimshacujcunana chaytapis ashlliran. Magar ushyarirshi, jinallata jarguran.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Chaura ćhacrayuj juc uywaynintanash caćhacuran. Paytapis magar ushyariycurshi, jarguriran.»
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 «Chaura ćhacrayuj yarpaćhacuran. Yarpaćhacuriycurshi, niran: ‹Cuyay wamräta caćhacushaj. Paytaga manchapacunga› nir.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ćhacrayujpa wamranta ricarshi, allimshacujcuna quiquin-puralla parlanacäriran: ‹Papäninga tagay wamrallanpaj llapan imancunatapis jaguinga. Chaymi wañurachishun. Chaura cay ćhacra maquinchićhüna canga› nir.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Chaynuy nirshi, ćhacrayujpa wamranta charipäcuran. Ćhacranpita jargurcurshi, wañuycachiran. «Canan mä, willamay. Ćhacrayuj cutimur, ¿imataraj ruranga chay ćhacra runacunata?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Chay ćhacra runacunata wañurachinga. Ćhacrantapis juctana allimshaycunga.» Jesúspa shiminta wiyar, runacuna niran: «Chayta rurananchita Tayta Diosninchi ama camacächichunchu.»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Llapan runata ricapärir Jesús niran: «Chaura Tayta Diosninchipa shimin imapätaj niycan:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 «Wicapash rumiman pipis tacacur, ushyacanga.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Mayur cüracunawan Moiséspa shiminta yaćhajcuna wiyächipaycashanta tantiyacuriran. Chaymi Jesústa juclla chariyta munaran. Ichanga achcaj runa juturpaycaptin, runacunata manchacushpan mana chariranchu.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Chaypis Jesústa charircur, Roma auturdäpa maquinman ćhayachiyta munaran. Ichanga achäquita mana tariranchu. Chaymi achäqui ashijcunawan watgachiran alli-tucullar tapunanpaj.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Achäquita ashijcuna Jesústa tapuran: «Tayta, alli shungu cashayquita musyä. Pitapis Tayta Diosninchipa shimillanta willapanqui. Llapan runata alli ricanqui.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Chaymi tapucushayqui. ¿Mandaj Césarpaj jillayta ćhurashuwanchuraj, manachuraj?» nir.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Achäquita ashipashanta musyashpan Jesús niran:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 «Jillayniquita mä, ricachimay. Jillayćhu, ¿pipa liträtuntaj caycan? ¿Pipa jutintaj isquirbiraycan?» Tapuptin, paycuna niran: «Mandaj Césarpa.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Jesúsna niran: «Mandaj Césarpata Césarpaj ćhuray. Tayta Diosninchipata Tayta Diosninchipaj ćhuray.»
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Achäqui ashijcuna ima rimapacuytapis mana camäpacuranchu. Runa ricay pantachiyta mana camäpacur: «Jesús allita riman, ¿au?» nir upällacaycäriran.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Chaypita waquin saduceu runacuna Jesúsman ćhayaran. Paycuna yarpaj: «Wañushcuna mana cawaringapächu» nir. Chaymi Jesústa niran:
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 «Tayta Jesús, Moiséspa shimin nin: ‹Runa wañucur warminta wawaynajllata jaguiptin, wañucuj runapa wauguillan biyüdanwan majachacanman. Mushuj majanwan wamrata tarishan wañucuj runanpa jutinta apanga.›
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Canan mä, tapucushayqui. Janćhis wauguish caran. Juc wauguish warmiwan majachacaran. Ichanga warminta mana mirachillarshi wañucuran.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Chaura juc-caj wauguinnash chay warmiwan majachacaran. Paypis mana mirachillarshi wañucuran.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Chay warmillawan majachacarcur-majachacarcur mana mirachillar, janćhis waugui wañucuran.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Jipantaräshi warmipis wañucuran.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Tayta, mä, willamay. Wañushanpita cawarcamur, chay warmi, ¿maygan wauguipa warmintaj canga janćhiswan majachacash caycar? ¿Llapanpa warminchuraj canga?»
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jesúsna niran: «Cay pachaćhu cawashancamalla runacuna majachacan.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Tayta Diosninchi acracushan runacuna cawarimur, janaj pachaćhu mana majachacanganachu.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Wañuymanpis yapay mana ćhayanganachu. Cawarachishancunata wawanpana Tayta Diosninchi ricanga. Anjilcuna-jina mana ushyacangachu.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Wañushcuna cawarinanta mayna Moisés musyachicuran. Isquirbishan librućhu willamanchi. Shira-shiraćhu Tayta Diosninchi niran: ‹Moisés, unay auquilluyqui Abraham, Isaac, Jacob wañush carsi, cawaycan. Tayta Diosnin caycaptï, manchapacaycäman.›
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Cawaycajcunalla Tayta Diosninchita manchapacun; wañushcuna mana. Maquinćhu cawajcuna wañush carsi, cawaycan.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Chaura waquin Moiséspa shiminta yaćhajcuna niran: ‹Tayta, allita rimashcanqui.› »
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Chaypita-pacha pipis mana tapuparanchu.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Jesúsna niran: «¿Imanirtaj runacuna riman: ‹Washäcuj unay mandajninchi Davidpa willcan› nir?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Salmos librućhu quiquin David nin:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 «¿Washäcuj, rasunpachuraj Davidpa willcallan canga? ¿Runapa wamranchuraj canga? Au, paypitam. Chaypis quiquin mandaj David manchapacur, Taytachacuycan.»
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Llapan runapa ricay ñawinćhu purïshijnincunata Jesús niran:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 «Moiséspa shiminta yaćhajcunapa llupinpa ama aywanquichu. Paycuna alli-tucullar rucapäcushalla purin. Pï-maypis manchapacunanta munan. Shuntacäna wasićhüpis, micupacuyćhüpis ñaupa-ñaupallaćhu jaman.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Biyüdacunapa imancunatapis ushyapan. Jinarcur alli-tucur Tayta Diosninchita mañacuj-tucun. Chaypita Tayta Diosninchi sumaj ñacachinga.»
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.