Lucas 15

Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesús rimaycaptin, jillayta shuntaj chiqui runacunapis, waquin juchaćhu arujcunapis shiminta wiyananpaj jutucaran.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Chaymi fariseucunawan Moiséspa shiminta yaćhajcuna Jesústa jamurparan: «¿Imanirtaj juchaćhu arujcunawan Jesús talluran? Iwal micunpis» nir.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Tincuchiypa willapar Jesús niran:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Juc runapash paćhac (100) uyshan caran. Jucta ujraycur, ¿manachu waquinta juc pachaman jutuycur ujrashan-cajta ashin tarishancaman?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Tarir, aparicurcurshi cushish wasinman apacun.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Llapan yawar-masincunatawan bisïnuncunata jayachin: ‹Tünashun. Ujracash uyshäta tarirü› nirshi.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Juchaćhu aruj runa wanacuptinpis, taricash uyshapaj cushicushan-jina Tayta Diosninchipis, anjilcunapis cushicun. Isgun ćhunca isgunwan (99) alli runa captinsi juc juchaćhu aruj runa wanacuptin, janaj pachaćhu llapan sumaj cushicärin.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Yapaypis tincuchiypa willapar Jesús niran: «Juc warmish ćhunca jillayta chararan. Jucta ujraycur achquita ratachicuycurshi, pichananpawan tarishancaman ashin.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Tariycur, llapan yawar-masincunata, bisïnuncunata jayachin: ‹Tünashun. Ujracash jillaynïta tarirü› nirshi.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Juchaćhu aruj runa wanacuptin, taricash jillaypaj cushicushan-jina Tayta Diosninchipa anjilnincunapis cushicun.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Juctapis tincuchiypa willapar Jesús niran: «Juc runapash ishcay wamran caran.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Shullca wamranshi taytanta niran: ‹Papä, ćhacrayquita raćhishun. Dirïchüta raquipaycamay.› Chaura papänin ishcantash ricachiran.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 «Shullca wamranga manasi aycallatash imancunatapis ranticuycuran. Jinarcur caru marcapash aywacuran. Carućhu shungun munashallanta rurarshi, jillaynintapis llapanta ushyaran.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Jillayninta ushyashallantash mućhuypis jallacuycuran. Chaura micunanpaj imapis manash caranchu.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Imansi mana captin arupacuyta ashir, juc runaman ćhayaran. Chay runa cuchillatash michichiran.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Mućhuy captin, juyupash yargaran. Cuchipa micuynintapis munaparan. Ichanga pipis manash jararanchu.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 «Chayräshi yarpaćhacuran: ‹Papänïpa piyunnincuna micuy jananćhu cawan. Nuwam ichanga yargaypita wañuycä.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Chaymi papänïman cuticushaj. Ćhayar, nishaj: «Papä, juchata aparicushcä. Shimiquitapis, Tayta Diosninchipa shimintapis mana wiyacushcächu.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Cananga piyunllayquipis cacushaj. Jucha-sapa caycaptï, ama: ‹Wawä canqui› nimanquimanchu» nirshi.›
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Yarpaćhacuriycur, änir papäninman cuticuran. Wamranta caruta shaycamujta ricar, papänin jucllash tariparan. Llaquipashan macallacurcuran.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Mushćhincu wamrannash niran: ‹Papä, juchata aparicushcä. Shimiquitapis, Tayta Diosninchipa shimintapis mana wiyacushcächu. Jucha-sapa caycaptï, ama: «Wawä canqui» nimaychu.›
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Papäninnash piyunnincunata niran: ‹Wawä ushtucunanpaj mushuj müdanata, llanguita, surtïjata juclla apamuy.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Micupacunanchipäpis manta türituta pishtay. Canan tünashun.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 «Wañucush canga» niycaptïpis, wamrä cutircamusha. Illarish carpis, taricasha.› Chayshi mushćhincu wamra cutiyninta tüna jallacuycuran.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 «Shullcan ćhayaptin, mayur wauguin ćhacraćhüshi aruycaran. Wasiman yaycuycashanćhüshi tünaycajta wiyaran.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Chaura papäninpa piyunnintash jayaran: ‹¿Wasićhu imataj caycan?› nir.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Piyunnash niran: ‹Shullcayqui taricasha. Alli ćhayamusha. Cushicushpan papäniqui manta türitutapis pishtachisha.›
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 «Chaura mayur wauguin juyupa ullgurshi, wasiman ćhayaytapis mana munaranchu. Chaymi llucshircur, papänin jayaran.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Jayaptinsi mana munarshi, niran: ‹Papä, chay-chica wata maquiquićhu juyä. Shimiquitapis llapanta wiyacushcä. Chaypis mana juc capshillatapis jumashcanquichu tünata rurar micupacunäpaj.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ñuñushniquipämi ichanga allinnin türitutaraj pishtaycachishcanqui. Payga runan-runan puricuj warmicunawanshi llapan jillayniquita ushyasha.›
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 «Papäninnash niran: ‹Wawallau wawa, rasunpa maquïćhu juyaycanqui. Chaymi llapan imäcunapis maquiquićhu caycan.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Shullcayquim ichanga wañushpita-jina cutircamusha. Ujracashpita-jina taricasha. Chaymi shungü achicyacäcuptin, tünananchi camacan.› »
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.