Lucas 15

Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesús rimaycaptin, jillayta shuntaj chiqui runacunapis, waquin juchaćhu arujcunapis shiminta wiyananpaj jutucaran.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Chaymi fariseucunawan Moiséspa shiminta yaćhajcuna Jesústa jamurparan: «¿Imanirtaj juchaćhu arujcunawan Jesús talluran? Iwal micunpis» nir.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tincuchiypa willapar Jesús niran:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Juc runapash paćhac (100) uyshan caran. Jucta ujraycur, ¿manachu waquinta juc pachaman jutuycur ujrashan-cajta ashin tarishancaman?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Tarir, aparicurcurshi cushish wasinman apacun.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Llapan yawar-masincunatawan bisïnuncunata jayachin: ‹Tünashun. Ujracash uyshäta tarirü› nirshi.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Juchaćhu aruj runa wanacuptinpis, taricash uyshapaj cushicushan-jina Tayta Diosninchipis, anjilcunapis cushicun. Isgun ćhunca isgunwan (99) alli runa captinsi juc juchaćhu aruj runa wanacuptin, janaj pachaćhu llapan sumaj cushicärin.»
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yapaypis tincuchiypa willapar Jesús niran: «Juc warmish ćhunca jillayta chararan. Jucta ujraycur achquita ratachicuycurshi, pichananpawan tarishancaman ashin.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Tariycur, llapan yawar-masincunata, bisïnuncunata jayachin: ‹Tünashun. Ujracash jillaynïta tarirü› nirshi.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Juchaćhu aruj runa wanacuptin, taricash jillaypaj cushicushan-jina Tayta Diosninchipa anjilnincunapis cushicun.»
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Juctapis tincuchiypa willapar Jesús niran: «Juc runapash ishcay wamran caran.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Shullca wamranshi taytanta niran: ‹Papä, ćhacrayquita raćhishun. Dirïchüta raquipaycamay.› Chaura papänin ishcantash ricachiran.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 «Shullca wamranga manasi aycallatash imancunatapis ranticuycuran. Jinarcur caru marcapash aywacuran. Carućhu shungun munashallanta rurarshi, jillaynintapis llapanta ushyaran.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Jillayninta ushyashallantash mućhuypis jallacuycuran. Chaura micunanpaj imapis manash caranchu.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Imansi mana captin arupacuyta ashir, juc runaman ćhayaran. Chay runa cuchillatash michichiran.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Mućhuy captin, juyupash yargaran. Cuchipa micuynintapis munaparan. Ichanga pipis manash jararanchu.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 «Chayräshi yarpaćhacuran: ‹Papänïpa piyunnincuna micuy jananćhu cawan. Nuwam ichanga yargaypita wañuycä.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Chaymi papänïman cuticushaj. Ćhayar, nishaj: «Papä, juchata aparicushcä. Shimiquitapis, Tayta Diosninchipa shimintapis mana wiyacushcächu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Cananga piyunllayquipis cacushaj. Jucha-sapa caycaptï, ama: ‹Wawä canqui› nimanquimanchu» nirshi.›
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yarpaćhacuriycur, änir papäninman cuticuran. Wamranta caruta shaycamujta ricar, papänin jucllash tariparan. Llaquipashan macallacurcuran.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Mushćhincu wamrannash niran: ‹Papä, juchata aparicushcä. Shimiquitapis, Tayta Diosninchipa shimintapis mana wiyacushcächu. Jucha-sapa caycaptï, ama: «Wawä canqui» nimaychu.›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Papäninnash piyunnincunata niran: ‹Wawä ushtucunanpaj mushuj müdanata, llanguita, surtïjata juclla apamuy.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Micupacunanchipäpis manta türituta pishtay. Canan tünashun.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 «Wañucush canga» niycaptïpis, wamrä cutircamusha. Illarish carpis, taricasha.› Chayshi mushćhincu wamra cutiyninta tüna jallacuycuran.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 «Shullcan ćhayaptin, mayur wauguin ćhacraćhüshi aruycaran. Wasiman yaycuycashanćhüshi tünaycajta wiyaran.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Chaura papäninpa piyunnintash jayaran: ‹¿Wasićhu imataj caycan?› nir.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Piyunnash niran: ‹Shullcayqui taricasha. Alli ćhayamusha. Cushicushpan papäniqui manta türitutapis pishtachisha.›
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 «Chaura mayur wauguin juyupa ullgurshi, wasiman ćhayaytapis mana munaranchu. Chaymi llucshircur, papänin jayaran.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Jayaptinsi mana munarshi, niran: ‹Papä, chay-chica wata maquiquićhu juyä. Shimiquitapis llapanta wiyacushcä. Chaypis mana juc capshillatapis jumashcanquichu tünata rurar micupacunäpaj.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ñuñushniquipämi ichanga allinnin türitutaraj pishtaycachishcanqui. Payga runan-runan puricuj warmicunawanshi llapan jillayniquita ushyasha.›
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 «Papäninnash niran: ‹Wawallau wawa, rasunpa maquïćhu juyaycanqui. Chaymi llapan imäcunapis maquiquićhu caycan.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Shullcayquim ichanga wañushpita-jina cutircamusha. Ujracashpita-jina taricasha. Chaymi shungü achicyacäcuptin, tünananchi camacan.› »
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.